장음표시 사용
41쪽
2 5. aut mea fas mihi Sit patrios contingere vultus, fas iunxisse manus, et Iec quaecumque equatur. Ingeniosissima est eius ii coniectura qua v. Ei unius litterae mutatione reStituit: Si tuae una retro elo. Neque probabilitati obfuit quod oblocutus estio est liuius.' Qui locu in adeo non intellexit ut Phylaceida umbraui de Admeto vel de Alcesti de dici putaret de Protesilao ceteri rectissime Receperunt. In versu igitur id restituendo laue consentio cum Ueinsio, tamen ille miti inuit probabilitatem eouieeturae hune eo quod . 222 Supervacanea, immo intolerabili nutatio ue si Thessalica Admeton in rus scribendum censuit lacunamque poSt hvuc verSum statuit, BaehreuSius vero hoc aduolare omiSit. De EeSSariam ESSe ullam mutatiouem negavi Suppleas modo ex verbo rettulit verbum substantivum fuit' salva est sententia si Thessalicis Admetus in oris luit h. e. vixit, si lux uua Protesilaum reduxit ad vivos, cur ego hoc non potero impetrare a Dite Atque noti Saluium est Statium saepe verbum Substantivum omittere, etiamSi non copulae Solam vim habet, ubi vel antecedit vel sequitur verbum quod eadem forma PoSitum est, qua illud desideratur. Couleras exempli gratia: IV LIGO: donec Troicus ignis ceterit et renatae Turpe ius pater intonabit aulae . I 3, 2d itus utrumque domus et Cest nec te mitissimus amnis di idit. ut aliis exemplis, quorum mag
Denique SchWarigii l. l. p. I 3 coniecturam rei utare libet qui . sis demisit censuit scribendum esse Pro eo quod traditum St: seruem isti . Ubi uon Praematuram, Sed minis leutam mortem ait esse intellegendum. oc rectissime eo ut Eudit, sed id ipsum inest in verbis traditis. Nam si quis senio Eou-iectus tabeScit, corpore tufirmo iere iam mortuus est, licet sit adhuc inter vivos. Uoc autem Si illud membra ruemisit S i cro. Manc autem interpretati suem verum eSse ipsa Poetae
Sed iam missum iaciamus epicedioli patris Iu Proximuecloga lepidissimam et politissimam senteutiam vulgo foede corrumpunt. De versu II Adrianus l. l. p. 25 de versu II Eoss bergius p post Barthium recte iudicavere de v. I Demodiatio suum vindicavit suam quiSque Sententiam Poetae obtrusit minimo Sane vel potius nullo cum ructu Morbo fessu5 iacet Poeta atque noctes insomnis agit 3 g, : qui Salueiam urna tetra coniecit i. i. P. 22.3, corr. LipSius cod dota.
goptima iam rediens Phoebe mihi respicit aegras stare genas; totidem Oetaeae Paphiaeque renident lampades et totiens nostros Tithonia questus Io. praeterit et gelido spargit miserata flagello. Sic ultima verba exstaut in libris manuscriptis Neque ab eis recedendum esse rexistimo. Ex sti Stror questum Iuppletur
facillime me Quit autem est quod gelido flagello dispergit Aurora Rorem nimirum tangitur excuteres flagello. Il quod te docebit Cicero rivi prognosticis id e div I Id): gelidos
rores aurora et emittit', unum tantum asseram uestimonium. Atque Iepidissimam esse sententiam Nix quisquam infitias ibit. Aurora poetae febri laboranti et insomnia hoc solum indulget, ut matutino frigore paululum reficiatur Quid tutem illi cum flagello Sole hoc sumpsisse poetam coniecerim, quanquam hanc meu tentiam pro certa venditare mon audeo. Contra vide quae cum ceteris Baehrensius relicuerit omnino intellegi non potest chraderi coniectura quae rilli probata aest, misi addita
alia suadam mutationes id quod ex Baehrensib et Polateri )conamiuibus optime elucet.
Iam VI, II et V 8, 2 coniunctim tractare in animo
est, quoniam eadem agitur res Vulgo enim utroque loco legitur superlativus carissimus'. in libris autem exaratum est adiectivum IariSsimus'. Quam sententiam nuperrime probavit
I iis laudati iuvenis rarissima coniux IV Η, 32 iuvenum rariSSi me. Proficiscendum autem est, ex alterius libri praefationis lin. 25. Ubi in libris eurissimo extare adnotavit Baehrensius. In Matri tensi autem exstat urissimu . quod altera manus correxit
tu curiSSim . Atque eariSSima nullo pacto aptum St. Ergo primae mauu lectio revocanda est NariSSima'. clarissima quod vulgo editur, e coniectura Politiani ortum est, qui carissima ab hoc loco alienum esse Sensit. oc igitur loco Pollam rarissimam uxorum
appellavit poeta Cur aliis locis hoc adiectivum expungamus Ac ne de IV d, 2 quidem Baehrensium bene egisse
42쪽
iudicare. Thebais optato collegit carbasa portuso Parnasique iugis silvaque eliconide festis tura dedit flammis et virginis exta iuvencae votiferasque meass suspendit ab arbore vittas. quo loco sine dubio librorum lectio est revocanda quae est: τ literaque Neque enim a qualibet arbore potuit vittas suspendere poeta Est autem notissimus uios dedicationes ab arboribus sacri alicuius luci suspendendi. Eandem habet Baehrensius excusationem in v. 8 viae Domitianae I d). Volturnus longa oratione imperatori grates agit v. 35 q. 85. et nunc limite me colis beato nec sordere sinis malumque late deterges sterilis Soli pudorem,
ne me Pulvereum gravemque caeno
8s Tyrrheni sinus obruat profundi etc. Hanc librorum memoriam ad ditteram retineri velim Aeprimum ET . putorem in textum recepit Baehrensium secundum A. Qua in re male egit Librorum enim dectio optime defendi potest Pudorem sic explico ruta significet rid quod pudori est: mam puduit iuvium Iordis et eaeni id quod ipse dicit v. g. cf. etiam III l. 6T Quamquam si quis seviorem scribere vult, labeat sibi. Sed utut id est, defendi sane potest: pudorem Transeamus ergo ad , . cis obruas exhibenti libri secundum Baehrensium, ad id itionem Romanam adscriptum est: oblitus. Notum est saepissime litteras et re in silvarum codicibum confundi Baehrensium autem mi sus dectione AE ab . luat' coniecit Uuod recte refutavit Stangius l. l. p. 2i quem
inspiciendum . non exscribendum censemus Tamen ipse e suae oniectura proposuit ubnuut diffisus nimirum suae verbi ob tul interpretationi hoc enim verbum an libris rex Rratum esse Fontendit neglecta Baehrensi adnotatioue criti ea. Set M tradita lectione uobruas minime esse recedendum mihi quidem pro explorato est Obruit autem mare fluvium arenis obiectis quae in lumine rapiuntur Quo perspecto iam sequentia rectium licebit cognoscere Brandesti in im transpositionem hunc Auterum ordinem versuum aestituendum mensuit: in T. So.s1 88. O. - quamquam minime Stangius refutavit, si obruis retinemus, etiam hac medela libenter carebimus aeae nimirum praedicat fluvii numen tibi, imperator, debeo quod non obruorcaeuo. Quae verba haud scio an suhsequi possint proximi versus Sicut in SSerendis exemplis paulo neglegentiorem poetam fuisse iam supra p. 23 adnotavimus qualis Cinyphius tacente ripa Poenos Bagrada serpit inter agrOS.
conferas Lucani locum IV 58T): Curio
primaque caStra locat an procul aequore, qua se Bagrada lentus agit siccae gulentor arenae.
Quos versus sic imitatus est Silius Italidus: VI aio:
turbidus arentis lento pede sulcat arenas Bagrada, non ullo Libycis in finibus amne victus limosas extendere latius undas et stagnante vado patulo involvere campos. Uterque locus optime Statii verba illustrat. Nihil restat nisi ut de tacente ripa paucis agam. Et angius quidem in commentario sicco pede transilit difficultatem ita ut itfehelii illud facete dictum de continuis commentariis in mentem nobis revocet 33. Peyra redu autem iacente scripsit pro sucens quod quanquam Baehrensi arrisit, quid sibi velit non video. Neque magis placet Schraderi coniectura utente hoc esset cuius ripa
non cognoscitur. Nihil omnino mutandum esse eenserem. Si Lucani locus V dod nostro prorsus similis esset Verba autem
cum Gras bergero l. l. p. id tacentem ripam eam esse dicet, cui aqua non obstrepit, nil contra dicam. Tamen elegantius certe Scriberetur: iulcnt ripa' ita ut fluvius ripas non constitutas, sed varias quoquo versu habere intellegeretur, quas pro libidine transgredi fluvio patulos campos inundanti licet. Tamen concedo aliquo modo traditam lectionem posse defendi. Temere Cornelissenum l. l. p. 233 cum alibi tum deII l, o egisse statuerim, ubi vocem Perdiae tentavit. Cornicem autem pro perdice putat Statium scripsisse. Non dico quod iam multi ante eum in eandem coniecturam inciderunt, id quod
plane eum fugit. Tamen videre potuit refulatam esse Suam coniecturat iam a Bernartio, qui de perdicum ouu κακκαβίζειν
diei affirmavit et Ath. IX odiis A. 3so unde Graecos avibus illis linguam tribuisse apparet Mihi vero sufficit unus Ovidius Let Lilibeck, . . Ritschl. I. p. 65.
43쪽
Daedalo de arce Atlienarum deiectum et a Minerva quae favet ingeniis' exceptum in avem mutatum ESSE Darrat. Baehrensius quod IID, T a vulgata lectione recessit, haud felici Minerva fecisse videtur. aec autem fere poetis dicit a Meliore tibi Glaucia, domus, hinc ortus, dominique Penatibus olim caru uterque parens atque in tua gaudia liberne quererere genum raptum sed protinus alvo sustulit, dominuS. Sic hi versus exstant in libris. Atque parentes pueri uteipSum partum manum i 8So esse ne puer Servus DRSceretur quis
non videt Inde autem sequitur ut perperam uterpunxerit graviter Baehrensius in sine v. T: OS vocem ycnit v. 8 Punctum ponendum est. Atque falsa sua distinctione addi ctus quae Sana ab omni parte sunt, in dubitationem vocavit. De postposita particula sed nihil est quod longius disseram. f. Grosse l. l. P.M . Defensorem desiderat Statius etiam I 6, 2 T. Caelismuthius(l. l. p. g. adn. i enim, qui de reliquo carmine optime meruit, hoc loco mihi videtur paululum erravisse cum hic Scribendum censeret pro n. Dicit autem poeta fere haec: pluvias minetur Iupiter eas non timebimus dummodo hi imbres nostri Iovis de caelo delabantur. Si vero hic legimus haec exsistit sententia toti orbi deus minetur pluvias, dummodo hich. e. Romae in amphitheatro nostri Iovis imbres ferantur. Hac autem lectione probata si recte sentio manifestum non eSt, cur Iupiter minetur tantummodo imbres, non demittat in cetero orbe Quod si traditam lectionem retinemus in Propatulo est. In fine . 62 eiusdem carminis temerariam Cornelissent L l. p. 2BI coniecturam relutare in animo est. Nam Cum alibi Virtutem eruentam dici negaret, propoSuit critcnt Vir IOIubet autem Bellonam intellegi. Ac primum quidem cur epitheton Virtuti non sit aptum non video Deinde Bellona eruent Vim appellari nullo modo potest nunquam enim proprie Virgo audit Bellona apud poetas Romanos. f. R. Berge, de belli daemoui, bus qui in arminibus Graecorum et Romanorum inveniunturdiss Lipsiae Ibysi. p. I sq. Virgo autem esset sine dubio Minerva f. s. g. v. met. IV Isid. Val. Flace. III id. Vir-
tus vero Martis comes est aeque ac Bellona: conferas Theb.
XI a 22. VII o2. Sil t. V a 26. Plaut. Amph. a T. Quoniam de alendis Decembribus modo verba fecimus,
breviter absolvamus quae de .s Sq. nobis videntur esse proferenda.hoc plaudunt grege Iuydiae tumentes, illi cymbala tinnulaeque Gades. Ubi ne apicem quidem mutandum esse iudico Vulgo autem secundum a rhlandi coniecturam scribitur . Ti illae, qua
mutatione optime Enrere OSSumus. ProrSus autem aberravit a
vero Otto t. l. p. 23), eum fio Oillio proposuit, quae
eoniectura refutatioue non digna est. Porro malae tentatus est a viris doctis meo quidem iudicio
Epithalami L Iri v. a o sq. Violentillam
si Thessalicos vidisses, Phoebe, per agroSerraret secura Daphne si in litore Naxi Theseum iuxta foret haec conspectacubile, Gnosida desertam profugus liquisset et Euan. si ex Tolli et Baehrensi coniectura nunc est itur. In libris autem exstat, idi: Duphnes in Ossendit in Baehrensiana lectione unus quod sciam and stroemius l. l. p. io et recte offendit, si quid in me iudicii est. Nullius autem momenti est quod epitheton prostissus aptius These dari statuit. Nam si ae-chus Ariadnen deseruisset, item profusius factus esset. Neque hoc dixit ille, nisi ut suam coniecturam commendaret nobis, ad rem nihil ista conferunt. Sed hoc rectissime videtur contendisse sensu obesse verba versus id 2 Thesei, ii aes ortibile nempe si Baehrensium sequimur. Quomodo enim Ariadnen prope Theseos lectum conspicere potuit Bacchus Dicendum fuit poetae si totius loci sententiam spectamus hunc fere in modum Theseus si Violentillam ex Creta secum duxisset, hanc
non sprevisset. Atque and stroemius quidem, Ut expuncteret mendum quod hoc loco latere recte cognovit . v. 3 seribendum
Sensus tum nimirum est hic si Theseus Violentillam in litoro Naxi deseruisset, Bacchus laudasset quod ille fugit Tamen poetae gententiani minime ille assecutus est. An Ariadne deo non placuit Nonne etiam Gnosida desertam laudavit profugo Quana obrem quin improbem and stroemii opinionem facere non poSSum. Accedit quod multo simpliciore medicina Statio suum reddi posse mihi persuasum est Videamus igitur traditam lectionem:
44쪽
Theseum iuxta foret haec conspecta cubile. Nonne optime quadrati diaeta sententia Non iubest quod dicendum reuisse supra Mixi nempe hoc hanes Theseum non deseruisset Ac iam sequentia mihi contemplari velis: Gnosida desertam profugus liquisset et Euan. h. e. Ariadnen deseruisset etiam Bacchus scilicet si Violentillae formam atque pulchritudinem cognovisset. Optime igitur hi versus sese habent Restat initium versus adi:
ubi cum nominativus I aphne utique est lagitetur traiectis vocibus secura et Daphne res est expedita. Atque haec lectio invenitur iam in uitione Veneta anni id sq. nec non regnavit in editionibus quae ut alum textum exhibeban . egi imonium autem pristinae collocationis verborum est littera , quae afflataeS Daphnae a voce sequente. Atque ne haesi es in elisione quae fit in caeSurae sede conferas . . Theb. III 6d quinquaginta illis heroum immanibus umbris ib. VI i5 id TΚοhim.): non regem dominumque alienos impia partus. l. Ηοc quoque obiter monuerim proposita lectione Statium nec omino- dari ad communem poetarum Latinorum usum qui XCepto uno quod meminerim Petronio c. III, in vocibus Daphne, Daphneus Daphnis sim primam syllabam producunt. ' Quibus de causis, ut in fine disputationis complectar tot iu Sumuirem, sic hunc locum legi velim: hanc si Thessalicos vidisses, Phoebe, per agroSerraret Daphne securati in litore Naxi Theseum iuxta foret haec conspecta cubile; Gnosida desertam profugus liquisset et Euan. Quamquam igitur multis locis traditam lectionem defendendam effle Vidimus, tamen longe a vero eos aberrare haud nescio
qui codices adorant. Qui ne in Statio quidem defuere. Sed rectissime olim eruarii l. p. 3d nuperrime dixit: das hier(scilicet in silvis die oberlieserung moglichst et mali re undDur an Achonen et an der is t. Atque extare in silvis nudpaucos locos qui adhuc manum emendatricem desiderent, Oustat, ubi aut vitium nondum cognitum est aut violentiu quani verisimilius expulsum est. Quo ex uni ero si nonnullis medicinam ut asserrem mihi contigit, hunc fructum copiosisSimum laborum meorum habebo.Atque inter locos de quibus parum recte iudicavere viri
docti est balnei rari sei Ira d. Ex sua consuetudine
poeta in prooemio suis ipsius viribus quasi diffisus deos sibi arcessit a quibus adiuvari vult, ceteros dimittit. Atque hac occassione ei dei qui alibi proprie ut vatum patroni invocantur: Bacchus, Apollo Mercurius cum Musis feriati abire iubentur;
alios poscunt armina coetus Naiades nempe et Volcanum. De Mercurio autem haec dicit poeta: tu quoque muta ferae, volucer Tegeae sonorae
In quibus verbis etiamsi multi iam viri docti haesere, tamen verum mihi nondum inventum esse videtur. Atque quin illa quam exscripsi lectio fuerit in Sangallensi, dubitatio non potest XSiStere pro certo hoe evincitur et consensu librorum et eo quod Politianus in epistulis VI, I idem legit. Ab hac igitur lectione esse proficiscendum nemo infitias ibit Propterea statim ab initio reiciendum est et quod in Domitii editione exStat s tit it inimica fera elo prorsus hoc ab huius loci sententia abhorret, et quod Morellus inde elicuit J ut itiiqi erum ic feria elet eleganti quidem coniectura quae tatuenfirmo fundamento careat. Ac ne Marklaudus quidem qui fre- qil O tit fercte coniecit, rem bene administravit Mendum enim quaesivit, ubi non est, ubi est, non quaeSivit. Primum quidem id quod recte perspexit euricus Mulier l. l. p. 1 adn. plane contrarium dicitur eius quod poetae in mente est. Premendi enim verbo quae . . insit vis, elucet ex Pro
a lyram). Lyram igitur premere est idem atque fidibus canere. Tamen quod Mulierus excogitavit: tu meque muta ferae, terga premRS minime arridet. Nam perspicuitas orationis deletur hae coniectura, quoniam primo obtutu nesciri potest, quonam negatio spectet sitne referenda ad adiectivum muta an ad verbum. Alteram offensionem tetigit Gulielmus alter l. l. p. II). Mus enim Plane Supervacaneum e Se neque apte coniungi cum D=ZOrcte voce recte animadvertit Tamen illius coniectura violentior est quam ut probari possit. Proposuit autem hoc: mque inPila ferae etc. Accedit quod alterum mendum non cognovit. Optime vero meo iudicio procedit oratio si stila scribimus pro muta', qua mutatione lenissima omnes quas viri docti notaverunt offensiones tolluntur. Sensus erit hic tu quoque, vereuri, tutus a me fidibus canas Non dam crudelis res Statius neque tam
45쪽
arrogans ut Mercurium iacere iubeat nisi sibi serviat Dimittit eum donec aliis adiutoribus utitur. Leni correctione nobis videtur opus esse versui et V len
52. spectandi levis effugit voluptas: stat sexus rudis insciusque ferri et pugnas capit improbus viriles. 55. credas ad Tanaim ferumque Phasin Thermodontiacas calere turm RS. versu 2 a veritate plane abhorret coniectura Baehrsensit )assuit'. Adeo enim eonvivas in cena occupatos esse dicit poeta ut spectandi levis voluptas eos paene fugiat. Deinde quod traditum est flut semiis . haud scio an explicari possit. Non apparet, sed Subito adest vernacula lingua da stetit aus, in malda. v. si ex editionibus vulgaribus recipiendum esse censeo et Rem neque explicavit neque intellexit Stanetius l. l. p. si). Quid uenas dare sit, coniecit enim dat pro stat' minu etiam perspicitur quam quid pugnas capere', Sed hoc nunc quidem in suspenso rellii quendum est. - Post mulierum pugnas pumilionum proelia describuntur. Utrumque ludorum genus ab imperatore editum est. Quam ob rem mihi considera meliusne te ratur . T. pro lic sino. Neque enim habet illud hic quo spectet, postquam Baehrensi lectionem sprevimuS. Adde quod non eodem tempore atque mulieres pumilione Pro
ductos esse, sed post eas verisimile est.
Ad notissimam te Semeles morte fabulam Statius adludit
quid reseram altricum victas pietate parentes pquid te post cineres deceptaque funera matris tutius Inoo reptantem pectore, Bacche Decepta sunera matris quid sint non intellexi itur nisi epitheton perlναλiαγὴν translatum esse tatuimus eum Marklando. 'erte nil agit Lehanneurius l. l. p. 86 eum deS ieel lege udum esse conicit. Quae eorru Iitela absit a Statio Accedit alterum quod miror Marklandum qua erat elegantia et urbanitate non cognovisSe Funera enim et plane idem valenta. l. ntque ineres et inepte post cineres h. e. POS eoueremationem commemorantur. Atque Markhoedus quidem fulmina vel fulgura coniecit congesta nube Xemplorum quibus genetivum matris non explicatur Sed leniore' nins Rhen vol. XXVIII 18 3 p. bd.
mutatione etiam meliorem sensum effici poSSe perSUasum habeo. Poetae enim verba invenisse nobis videmur cum scribimus deceptaque mi risir matris. Decepta autem munera sunt decipientia matrem, Sicut recte participium explicavit Martilandus. Cui coniecturae ego siloesti inius essem allitterationem summo opere favere dicerem. Sed et ipsa mihi nou sine veritatis specie
Disputare iam libet de III, 18S Glauciam puerum summas Atedii Melioris delicias fuisse praedicat poeta; sed Id T. subitas inimica levavit
Parca manus. quo, diva, feros gravis exseris ungues Miratus Sum magnopere eum lio loco angues' quod traditum est in fine v I S, cognovissem defendi ab enrico Mi illero(l. l. p. di, qui Parcas et Furias confudit Parcas enim anguibus X ornatas esse demonstrare studet collatis II l, id sq. et Theb. XII a T. Quibus locis non Parcas, sed rinyas diei ipsa re patet. ae enim cum Cerbero Tartari portas custodiunt ef. III 3, 2b: felix, heu nimium felix V plorataque nato uni bra venites longe Furiarum sibila longe tergeminu custos, penitus via longa patescat manibus egregiiS. Praeterea conferas N et 2TT:nt vos, umbrarum rege Eraneaque Iuno, si laudanda precor, taedas auferte comaSque Eumenidum: nullo Sonet asper ianitor ore etc. adde Tib. I 3, 6 3 sq. l. angues igitur nullo sodo recte e habere posSe satis demonstratum est Meursi propositum ungues' Pluribus commeudari non opus erit. Sed aliud exstat quod velim ne praetermittatur. Recte enim videtur mihi sensisse Cornelissenus l. l. p. 232 voce dii u non apte hoc loco appellari Parcam, cum Plane non perspiciatur quae sit singularis huius epitheti vis. Quamobrem diret scribi iussit. Quauquam hoc adiectivo area nullo pacto significari potest Eumenides enim vocantur dirueri Parcae vero saepissime audiunt durue eum
apud alios poetas tum apud ipsum Papi ilium: cf. II 3, TA. i, isti Theb. III oh. Is VI S. Od. VII id. Ach. si is l. Inde fit verisimile, hoc quoque loe sitiret
scribendum esSe. Quae coniectura certe Verior Si Dam Cornelisseui Accedit quod in codice Matriteus nunquam fere titull
46쪽
tum supra litteram adpietus est plerumque autem altera manus eum addidit. Transeo iam ad Id y I6. Ilioloe nympha Panem effugere conatur persequentem, sed in monte Caelio victa laborei 5. fessa metu, qua nunc placidi Melioris apertistant sine fraude lares flavos collegit amictus artius et niveae posuit se margine ripae. Quae de versura disputanda sunt, in praesens disseramus. Sed de v. 16 pauca adnotare velim Versus ille sic ut eum exscripsi exstat in codicibus. In quibus verbis iam Italis offensioni fuere flavi nymphae amictus fluidos ei dare maluerunt. Quam coniecturam nuper probavit Schae ferus l. l. p. T). Sed et admodum recedit a litteris traditis neque ipsa probabilitatis speciem prae se fert Fluidae enim vestes vel fluentes non pasSas, sed delabentes Significant. Atque hae minime aptae erant fugienti nymphae. Sed traditam lectionem stare non posse libenter concedo Neque enim unquam flavae veStes di euntur, si Elumnerus l. l. p. IOG-II 3 omnia testimonia collegit neque perspicitur cur flava potissimum nymphae dederit poeta vestimenta. Quae cum ita sint, emendationem hunc locumfla Titare vix quemquam arbitror negaturum. Atque Suadeo ut scribatur ficti cDS. Glaucum enim dicitur quidquid uni mari vel fluminibus eorumque numinibus cohaeret et Blumne l. l. p. Id sq. Unum locum exempli gratia astera I l. To ubi Anien Anienis fluvii de glauci amictus tribuuntur. f. etiam Hosti ad Aus. Mos. IT in notam. Contigit Dianae indiutrice Pholoe ut in fontem ruens pe- eorum deo elaberetur.35. quid faceret subito deceptus praedo nec altis credere corpus aquis hirtae sibi conscius audet pellis et a tenero nandi rudis omnia questus immitem Bromium stagna invida et invida tela, quid fecerit nihil ad nostram rem De Bromio enim inquirere constituimus. Atque quin Baccho non sit locus, inter sanos homines dubitari nequit. Neque melius quadraret ornius rusticus aliquis deus, quem ex Ellisi ii sententia conquestu est Pan Borimu autem audiebat quoniam apud Pollucem V d)
dic Laurentiano βαρυνον exstat quod propius abest a Lesριμον quam a Dῶρμον. Recte hanc coniecturam respuit Lundstroemius l. l. p. 683. Dianae enim mentionem fieri prorsus necessarium est. Sed non Triviam cum Sandstroemio l. l. p. 26 reponemus neque quod nuperrime LundStroemius proposuit t. l. Bromiam . Nusquam enim hoc epitheton Dianae veta id quod idem valet apud Statium lecatae occurrit nisi in hymno quodam Orphico 26, 2), sed nou ut nomen deae sit, verum ut cultus epitheton Vocem autem tam remotam a poetarum Suppellectile Statione licet obtrudere Recte hanc coniecturam quamvis splendidam neglexit kutschius' in recensione libelli und-stroemiani. Sed quod caligeri coniecturam violentiorem dicit Lundstroemius quam ut accipi possit lenior fit si accusativum: Dr,tim scribimus ad similitudinem accusativi echon qui c-
Abiit igitur L Brion' in Broiu'. Iam tractaturus sum Prosen fici quod Maecio Celeri scriptit Statius III 2 versum O. Lepidissime poeta Nereidas
iubet amici navem exornare et ad proficiscendum praeparare. Ηuius navifi25 utrumque latus molli praecingite gyro Partitaeque vices vos Stuppea tendite mali vincula, vo Summis aduectite sipara velis vos Zephyris aperite Sinus; pars tranStra reponat, pars demittat aquis curvae moderamina puppis; do. in quibu explorent primos gravis arte molorcos quaeque secuturam religent OSt terga phaSelon etc. Quae a v. o priores coniecere, vix operae pretium,St repetere, cum nemo fere sententiam perspeXerit. Verum unice est quod olim latere viderat Ianus uigersius, nuperrimeque tu idem incidit duardus Echwartet t. l. p. i); Perperam enim VerbRin libris disiuncta esse cognoverunt et artemonem revoERVere.
cf. eximium illum Breusingi librum cui inscribitur: Die au-ti de Allen p. s. Quorum argumenta Si repeterem, ligna in silvam ferre mihi viderer, praesertim cum Volt merus l. l. p. Is qui novissime de hoc loco egit, eidem rationi institerit. Restat autem emendandum monstrum illud loreos pro quo Schwarietius Illures, Volim erus Jlembos coniecere. Utrumque propoSitum ut Sensui optime satiSfacit, nisi forte quis non artis illa vocabula fuisse contendita ita haud scio an longius ' eri philol. och. I8s p. ISM.
47쪽
absit a litteris traditis. Quae eum ita sint, feliciter accidit ut ex Isidoro orig. l l 1s Sciamus quo nomine a nautis illae de quibus h. l. agitur naviculae, sint appellatae. Dicit enim haec: arcu PS qticte tinctu ictυis commercia, illitus orsus.
Ergo etiam commercia a litore ad navem portat. Quare commotus ego propono ut Seribatur versus sietas in quibus e doresserimus Orcti i ct risim burcuS. Sententiam autem recte Vollinerum interpretatum esse censeo . Neque Vile huius coniecturae adminiculum est quod eadem voce nostris quoque temporibus illi lintres vocRutur.
Deinde V I, Iol lenis remedii mihi videtur iudigere Exaratum enim est in libris: eunetaque Si numerem, non plura interprete virga nuntiat ales Tegeaticu etc. ubi numerem a poeta esse profectum in propatulo est. Neque enim si quis quid numerat, hoc nuntiat. In eli Sione autem ne haerens, et Lundstroeui I. I. I. Id. Porro de versuum V d, di q. indole in universum dicere nunc Supersedeo; conferas quae de hoc loco nuperrime dis- Aeruere Leo l. l. p. Id et olim erus l. l. p. di), quorum controversiam disceptare nune quidem non libet Parvum quidpiam sunt quod mihi nondum illi videntur ab omni parte bene administravisse Versu enim si Stim siqni illiS, eum perte Sit corruptum metrum variis rationibus viri do et lacunam expleverunt. Recte Leo l. l. Stime os emitti verius ESSE diei quam Stim Ct, Sume , vinctS, Sum CS' - quod non Eud hausto primo inventum est --. Sensui quidem unice sufficit illud, quod Marklandus proposuit, eoque probavit. Sed haud scio an lenius ui loco mederi possimus. Eundem enim Sensum assequimur Si Sume seris Scribimus. In Archetypo Xarn tunifuit sume e pro duplici littera e una substituta est, qui error saepius tu silvis occurrit. i. e. g. III i, U, ubi uentes exStat in codicibus. h. e. De me pro Nemees', vel ib. I 23 Capre pro Capree Capreae vel ID, d. tegees honore' pro Tegee sonore V 2, B: Nemea pro Nemeea. Inde si quis
B, 2. AEL Sele Elee' elicere velit haud vituperabo.Disputatiunculam criticam si uiam loco tineo ii quod est in ueriin s A), de quo non ab omni parte Lundstro emius(l. l. p. 52 rem absolvisse mihi videtur. Dico v d G. Textus post hunc versum Baehrensio videbatur hiare, quam Seu tentiarum probavit leo al. l. p. do Sensum autem non hiare
optime demonstravit Lund si roemius aeuius doctam de hoc loco
disputationem XScribere molo. nune tempuS, amici, quorum ego manantes oeulos et saucia tersid G Pectora, reddite opem, Saevas exsolvite grates nimirum eum vestra domus ego funera maestus
increpitans, qui damna dolens aliena repone infelix lacrimas et tristia carmina SerVa. Sic scripti sunt ei versus in libris hunc in modum restitui8se sibi visus est novissimus huius eclogae editor: nimirum cum vestra domus ego suu era maeStus in ei epitans, cuni damna doleus aliena repono infelix lacrimas et triStia carmiua ervo.
VeStra Plane sufficit ad poetae Seu sum exprimendum Quibus de CauSis vocem domus in suspicionem voco. Atque consideranti mihi quotiens voces domus et modus a
videar vix vereor pro domus dis conicio. Quod si probabitur facile concedes des sinoe versus an uestiS iSSe Seritendum. Quibus mutationibus si quid in me iudicii est, Sensus non planae intolerabilis relicitur verbis, quae aperta corruptela laboristit. de iam sine imponamus disserendo, ne Superet Solitum modum noStra disputatio. Etiam Si non ubique applaudes mihi, tamen hoc concede accurata interpretatioue plus in Silvis ta-tianis collucandis criticum Ssequi posSe quam temerari coniectandi libidines atque in hoc acquieSEO.
48쪽
CLIII 1826 p. id de II 2,2 5 disputavit, mini in probo,
ef Supra p. 23 Sed in praesens de eis disputare uolo.
Natus sum Alf redus, lot Zittaviae in oppido Lusatiae a. d. XVII. al. Iul. anni'. s. id patre Ricardo, quem abhinc quatuor annos acerbitate fati mihi praereptum esse valde doleo, matre II elena e gente chereti quam superStitem esse summo mihi est gaudio. Fideni profiteor evangelicam. Cum patvr anno'. s. o a gymnasio Zittaviens Lipsiam transmigraviSSet, ut inter summos gyuinasii regii modo constituti in hac urbe esset magistros primis litterarum elementis imbutus in schola Telchmanniana ann h. s. regium gymnaSium
Lipsiens adii quod floret rectore Ricardo Ricliter. Optime
vero de me meruit Ricardus Friedricli, nunc rector Budissinus, cuius erga me beneficia nunquam mihi de memoria excident. Novennio sollemni absoluto maturitatis testimonio exstructus almae matri Lipsiensi inscriptus sum, ubi animus ad antiquitatis studia me forebat.
Atque docuere me viri illustrissimi Brugmanu Gardt- hausen, einge, Immiseli, ipsius, Marchs, Ribbeck, Ricliter, Schneider, ievers, achsmuth, indiscli, undi. Postquam
per terraenos menses in prosena inario philologico tirocinium feci in oderantibus Immisellio et ureSchio, per tantundem tempus
seminarii philologici sui sodalis ordinarius regentibus ipsio,
Ribbeckio, achsuiuthio Plaeterea aclismuthii Gardi hauseni, Cichori eximia benignitate factum est, ut seminario historico
per quinque emenstria essem adscriptus Iu paedagogicum seminarium Richterus me proximo semenstri brumali recepit. Deinde ad historicas exercitationes me admisere Gardiliausenus et ichorius per singula semenstria, archaeologiae fontes Selineiderus mihi aperuit, cuius exercitationibus per et Semeustria interfui. Imprimis autem mihi lucro fuisse profiteor quod ad societ item suam septimum nunc emenstre adituni mihi
49쪽
Quos viros doctissimos semper pia ProSequar memorin. Quantum vero debeam cum a chsmuthio et Gard thau sono, qui studiorum meorum fautores egregii exstiterunt, tum Ribbeckio et Immis chio, qui tironi patre orbato nunquam defuere consiliis, qui quotiens adhortati sunt haesitantem, errantem in veram viam induxerunt, verbis dici nequit. Denique lubens semper iecordabor sodalicii philologorum academici, in quo dulce carorum amicorum commercium per quattuor annos mihi contigit.