장음표시 사용
21쪽
pistula ad Hebraeos potita qui is vitiositato ominoi; sed similia noe in rotiquis epistuli A rara sunt: cs lGs. 20. praophP- me let,. l. non inimis inimiens destruitur mora: lζη. T. quod spirit ilis est: 49 a. aborentur. otc.
i. Huc accedit maeci texius ratio Alexandrina. Uuicquid enim formarum Alexandrinarum quae dici soleni me, amoliorum codicibus A B c D aliisque Aonpliacas originis hui, tur. id vel ennstantor vol pleriiniquo in Claromon
Atque haec quidem ad grammaticam sermonis praeci peculiaritalem pertinent. Confirmat vero pilam coniecturam noliram ipso toxius eo quod Africana intors rotatio, quacum o Pgiu illo conspirat, ad untiqui simias instituta oste ires Alexandrinos, ita ut ab hi A Claromontoniis vel maxime derivatus so videatur.5 Doni quo Aloxandriani potius quam Africani proconsularo in codicis nostri patriam fuisse antiquorum correctorum quos expertus est ratio suadet. Haud dubie enim mox in Maoco munii irati iii: qui sto primus corrodii . qui lotum textum graecum recensuit, in latinis ne lili oram quidem attigit. Voro autem similius Osi ab Alexandria quam ab Afris latiuis ad xraecorum hominum usum codicem perlatum esse. Excopii primum illuni correctorem alius qui eum Maeco etiam latinum textum perlustravit, ,ed paucos lanium locos mutavit: cuius de ponore nihil considenter dixerim. Rursus vero duo vel potius iros Aoruti sunt qui in nraodis emendandis aequiovorunt. Post ho oxstitit qui perpauca et graece et lotine limabat. Nescio an eirea idem tempus sub cripliotio; latinae amplificatae iani Tandoni homo haud dubio latinus tosam ad Romanos epistulam rotractavit. 1lino post aliquot domum Vocula codicem ad latinos homines pervenisse eertum est. Nihilominus innumeri loci vitioso scripti correctorona non invenerunt Quae quum ita sint, de patria ot aueloro codicis nostri mihi sic vid iuri Scriptus csi a calligrapho Alexandrino sive in Asriea proconsulari sive . idque prae lat. apud ipsos Alexandrinos. Ac destinoius quidem illo orat ad Latinorum usum: sed postquam fortas o in Graocorum monasterium aliquod illatus post Plura demum sasteula a Gro eis ad Latinos occidentales pservoni L
22쪽
supcrscripsit, ut 222. l a. ubi Psi aeri super πχρxGeoς παρακλυε- . 288. I. ubi est et super ταυρυ τ αμ έ; 435, 35. ubi σι super evrAzρου θ' 'τυ ρουὶ positum est: 239. 36. ubi Rupra lineam positum est Ti. quo textus carere nequii nec latina versio eo t. t tuae quidem si quis dubii ut an ipsius primae manus hini, non poterit quin addita ab copulint qui recens scripta recognosceret j. At uiloni homi noui, si studium suum ad hune eodicem adhibuisset. multo plura omondaturum fuisse arbitror: eoque mimis lori quibu*dam ambiguis ad talem omendatorem confugere consentaneum est quum semeti talionus aliast multa haud dubiu in primani manum cadant. Ita etiam supplementa duo haec: a ι, 30. et l79. 22 sq. in grancis et lorinis: de quibus es appendix. Deniquo passim correetio ipsius librarii eo cornitur quod hi quid, quod ex lege stichometriae sequonti vorsu scribendum erat, iam iis quao praecodunt adscribero cooperat, id intollecto Prroire dosoruit addita improbandi nota vel et iam totum abluti aut erasii. Huiusmodi est l72. l. O post ut Ot. Requitur enim proximo versu ουκοῦ 30a, l. κ Post αποστολοις, ubi vorsus is qui sequitur a κα incipit: ιι9. t T. ubi post Priora eorum quae seq. versu loguntur doleta videntur: l88. lsi. ubi librarius pokl υλας iam addiderai ιις. quod proximo Versu Acribi oportebat. Eie. 2. Sed antequam correctores codici manum admoverent. accidii ut solium Rextum . sive id quod apud nos parinam in latini A sextam. in graecis septimam efficit, quod casu aliquis excidisset, suppleretur. Cuius supplem uti scriptura ex eodem uncialium litterarum sonero est. tantamque in utroquo textu simili iudinem antiquissimi ioxius Meritui ad ipsum solium deperditum credas consorinatum. 0uae coniectura inprimis eo commendatur quod tor DEVS pleno scriptum lineolam compendii impositam habet. v. l. DEUS. v. 8. DEl. v. li. I E S, quemadmodum etiam 5. 8. DEUM. 5, 37. hi l. I. 8. DEV u. 7. l0. DEUS. similiterque per totam priorem partem epistulae ad Romanos seribitur, non item Voro in reliquis codicis opistulis. Dit Ieri autum a eodico supplementum et erasAior ' membrana j et atramento sus . Pos it facito quinquaginta vel centum annis ipso codice postreius p e. Νihilominus antecessit correctores omnes iam primi enim eorum x ostigiis cortis notatum Psi.
is est qui Straboni Xul. M. O mei in uis dieitur. Queritur autem Strabo id ipsum quia eodicibus iis qui in venditionem ei
Romae et Alexandriae confieaebantur eiusmodi studium non eonlin re ho e t. J Supra. ubi de aetata et patria eodicis dicebamus. commemorandum etiMn lioe emi. miram membrianarum quibus eo lal ele tant m quum eximiae an pauci is signum es posterioribus enim saeeulis rudices crassioribus membranis fieri solebant - lum suadero Aegyptiaeam originem: in Africa enim potissimum lenuissimae menitiratiae ex antiloparum pellibus conωetae et eodicibus seritiendis adhibita essu videmur
23쪽
Haud paueis lori ubi I, osterior corrector lex luna emorida vii iam a si rimo corro 'iuro signum PD,ilum o l. ΕΩ signo aut nil marinum lectoros delimasse vi lotur. ita ut emendatio eum ipso margitio ab cisso putetur, aut tantummodo aliquid eorrigendum esse indicavit . quamvis id is iam quod iolobai non ad eriboret. Aliquoi vero locis talo ignum a posteriore correctore rursus il l lum PH. vl 90. s. ubi praeterquam quoil signum es adpicium est. Di iam viam inclusum Pst uncis: li '' voro epotia spiritu ei accontu notavii Eo loco vix dubium est quin D in loeum vortii εγω, volu rit Taeρακαλω substitui: sed id non adscriptum est. In appondies saepe significa imus dubium esso uti eum posterior correctore uitani Prior correxorat. noe iis maximo locis si ubi aliquid de textu promuq erasum ost. Posiam quidem in ipsa litura signum dolendi comparet. iam a primo correctore positum: sed nec a radendo illo plano abstinui videtur. Etiam Ab ni ramento quo corro etiam est oritur dubitatin Prioris onim eorrecturi atramentum navi vel potius fulvi aliquid irat et, Posterioris luscum osi: passim vom posterior colorem suum oui uitationi prioris induxit, iitque tam curiuse secti ut primo obtutu unum lantum seripsi e put .
24쪽
n Mici,ai Nymn. crii. ll. pag. ι0. 10. te. adscripAil μη κατα σαρκα atque in lal inibi nun secundum en memmubulis usib us. Praeter epistulam ad Rotnanus o. c. 90. l. puncti' improbavit καt et: ς. item 96, 12. τουτου ad κρομου apposuit. Sed Oxemplorum iam salis o t: plura onim degido ranii appendix copiain lacioi l. Hunc corinci rom, quom non cum fiducia Grio baetiti l. l. pag. 39.ὶ - Latinum procul dubio ' di xorim, sex optiis cui notam Ii' ' dedimu . Alta monto is utitur subfusco, non Pnim o suscia candidans dixeritii. duriti unciali. aceon- illius nullis. Correctiun ius non cum eadem po pleuitatis auriorem produnt atque eius qui modo pra cos ii. Exompla mihi haoc in promiti sunt. 6. l9. ox δι socii N. quod D '' oo agnovit spmd non appo it accentum: viri δε- siturus enim fuisset si det malui l X. 2. ex μαρ apt. Met socii μαρτυρουμε Mq. su. 5. ad hue zuυ adnnlavit Tae. undo
hiot: etet Delum o L P Moa D' ' super ου eireum nox uia posuit j. Eiu dem videntur esso ι0. ι. αi kro in uet: γῆ correctum: ιζ. l7. nam αι pro Imranu; 02, 7. x pro κυ. a. Sod iam transeundum est ad eorrectorem eum qui non modo totum textum codicis Claro moti ni friti cum accentibus μνiritibusque in truxit ot ploraque qua o orthographiam spociani ad legos Graecorum grammatica ψ revocavit sod otiam nliam Pius textus recontionem quam dicunt codici inserro , luduit. is quin Graceus Merii, iatu propteri dubium tum ost quoniam latina in vorsi noni Parilor ne primus corrector nusquam alti t. Perilo noc inologantor scribit, atramento si seu i eoque nitido. Litteriμ utitur uncialibus, neque ullo tum, quamviA hi A millo ei quod o redit locus eorrigori t. ad minii culum quod dicitur litterarum gonus desciit quod sinst dubio suturum orai si minia uti formiμ iam assuetuA sui ol. Est autem istud unctulo Renus oblongum magis quam rotundum, quod inde a Meptimo saeculo adhibitum vulgatum quo os o corium oAt similis Osi ea codicis Claroluunt: ni scriptura codici ovangeliorii in M eod. Reg. nunc Nation. 18. ', item ei diei evangeliorum U Reg. nunc Nation. al, d, it in correctori sociando codieiqEphraemi Syri roscripti. Xono oum saeculo vixis e maximp prubabitu t.
25쪽
dialecti formam ni grammaticarum ad confiuetudin m utiliquorum sim Porum Crinsormavit
ipso texturi quum codex ab liue correctore narius ost proxime accedoro videtur ad universam indolem dii tum eodicum uncialium noni fero saeculi Alter est eodex bibliotheeae Angelicae Romanae. sigio I ad epistulas Paulinas plorum tuo notatus: altyr M quonsis quem ad ea om opistulas sigio Κ notavi. I in patribus autom olusilcm toxius testes esse solent Chrysostomus et Theodoreius. Qua de ro ac ratius quaesituros ad editionem moni Novi Tosiacienti l .ipsiensem l l. dologare licebit Restat autem ut adcentuum et spirituum nee non npostrophorum rationem quam antiquus ille codicis Clar montuni corrector gestulus est diligentius describamus. Haec enim quae fuerat in homine saeculi noni Poque haud dubie doeio ei signorum illorum quemadmodum apud Graecos adhibρbantur peritissimo, accurate copii cem criticorum philologorum interesse videbatur. Hinc operam dedi ut quicquid sive ab ip is Gra is sive ab hominibus graeeo doetis vario modo scribi solsti adnotarem. Huc pertinent nomina propria haec: αβρω '. cf. 20. a. 19
τργμc 378: iam nota vorat librarius primam acuto, sod eo rursufi deleto ςrave in in ultima posuit. Ilom ex verbis haec: κ;αζα, 27ι. σωιὶ, 16, 30 σπιιο - 235. Adverbiis ela in et Guvij non esse iota subscriptum. non est qliod
26쪽
6. Correctorem I ''' oxoeperunt quo in appendico diximus D vh ol D in latinis d'' ij. Prior qui subnigro atramento uiebatur, primas lanium pa*inas attigisin videtur. Ad dum pertinent 2. 10. litterae C et P. do qui huΑ es appendicem: item a. u. CME inopi e pro erasis NM P rosillula .l vero, cuius litterae et maeeao ei latinno. atramento susco eoque plerumque rutilanio scriptae, aliquid arii lici mini habent. aliquoi utriusquo toxius locos alii*it Correctoro D'' posteriorem eum eMe non modo indo apparet quod quae scripsit etiamnurn accentibus caroni. sed etiam duobus locis emendationcs a D'' Prometas rursus improbavit. ι, 37. enim D'' voluerat 1 ori. Da , oro rursus doleso M rostituti m. Item l 35. u. correctori D'' υπω- πιεζω placueri l. Da revocavit υτ ωπυαζω. Pru'teroa locos traetavit hosce: et, sa. addidit tm: iloni 2 l. tr. int: item 23. 7. αττια; item 2ι. 18. εα δικαιο uetis otis iustitiam. 2 l. pro tu sidem scripsit Me. 25. 6. in λα-σι, liam D''' acronium posuerati puncto nota ii v eique superscripsit iniri ut fieret bin Q IAR: Sed satium ita egi 1 καίωσlo . T. Post tempora correctorum D ' oi D''. i. e. decimo sere saeculo. evenit Pliam ut supplerentur duo solis
quibus Maece continetur Corinth. XIV. t 3 - 22 Cc pagg. 163. l6, Conscripta sunt haec supplemonia duobus
27쪽
xvires menti. st unirersum eius habitum vectes. simillimus est textui eodicis totius: ad eam em rerentionem p Nives. OD Uerum iisdem libris munuscriptis eo mordat. Rursus ibidoni I ag. 5ι. Cum simillima sinI. quod ad te.ctus indolem nitinet. primitino totius eo sim malui. Ple At hooe minuς ri tu habeni. Iudicandus ost Onim i lo rederisior loxtus graecus ox eo maxime parsi cuius latina vorsin supprost ab ipsa antiquissima manu scripta, i. c. t Corinth. XIV, lη - 22. in his vero differunt τω Hi γρυ os loqui per Aensum meum suo 'rn. cod. λαλη 23 τω vet: μzul: ii in πως δι rimi, raritat Primi ei ut sensibus perfecti suis in pn. Cod εια et αρ. τ : iloni eυδ eu et et nondum noem cod. ο abzτω l. Duao utriusquo toxius diser pantia eo plus momonii si h l quoniam hi lociA omnibu- latiniani Claro intiniani codiei A i xtum in Boerneri uno, ut iam indicavimus, etiam *ra est expressum I ximus. illud vero facile clarum lil. supplemonium istud ex antiquo codico e quo bonae notae fluxisse. Coierum quaesitum m iam ost quando illud suliorum par ox codico oxei disso vidolitur Ao roclo icim Gri μ- Lasthius Maluil l. l pag. Si , quo tempore corrector l '' totius codicis toxium ximorum rem osceret, illa . stilia nondum iidori avulsa suisse. Quodsi enim iam ium Porissent. oum ipsum qua ossot codicis emendandi dili*onlin rosit luturum suisqe probabile est. Graviter , ero Prra il Wolflonius quo i N. T. ll. prole*ς s. ipsi correctori D''' hoc supplementum adscripsit. Νulla Pnim est inlcr supplomonium ei comoeliaris l=''' nos as scripturae aut nocentuum 1 olspirituum aut atramenti similitudo. quo maxis cum Weistento eidem correctori tribui potest nota solio ei quod Aupplemcnto ont 'redit augetis la : λε α 2 3 22υλλ v. euius loco scriptum iam orat Padotii manu G Gυλλου. NUd id ant quam λεtra usti similo aliquid auder tur rursus obolo uxstinctum P -t Quam is o nim atra montum in RPriplura nota haud otioua sint a correctore Ii iamen in 'redibile osi eum contra iamroni quum lain vitioso Di Rino nec tililius seripiasse . Perventum est ad duorum hominum latinorum Aluuia in ciuticu Claromuntatio conApicua. Alterius sunt subscriptionum Ialitiamni quae sub singulis epistulis toxuntur. augmonia. uecurale noli i8 rolata in Appondico. Sunt ea cum arti si ei0M quadam imitatione antiquarum litterarum uncialium ScriPia, uiramento Pro sui moruleo, qualo ogi currectoris I 'H . Praeter eas Aul eripitono nihil alti*is idetur j. Alter vero undecimo soro Apoeulo liti ori ἀ
' i liae de re vide ii ista uni de ecillatoribus codicis exponitur, i i er uicuriam accidit vi Grie,lineuius L l. p, . 53. scriberet. euntem ii minem l tinum su- qui Lyr graphaa quum graeea, non nultra tum inprinus latinas novis additarimoniis augeret. Per iucurium cum ita seriP isse di i. quoni diu quisque idet alio tempore alium in σου uni in ultitia sub eriptionibus Amptili candis operum collaca e. Graecas enimvero. ut Fupra opo M. ip e corrector primus tractavit. Sed -lit orto,baetiuim memoria. diu pcisi quam codiem oculis pertu irasset symbolas suas critieag seribentem.
28쪽
in Proui tu ost nihil ni, os, homino litatum rodici ullam antiqui taliμ laudoin aut auctoritatem nanere. itaque . ut breviter ropeiam cum si*lis in appendice adhihilis, hie sere correctorum eo licis Claromontani Drdo est. lv ' : is supplexit solium sextum, i. e. Roxtae paginae columnam latinam. Aeptimae columnam graeeatu EX- uiato inoculo sexto l ' : Graccus septimi sero sa cuti Tolius codicis toxtum graecum reconisii
D' : idemque in latinis it ' dictus. Paucos corroxit locos utriusque t XtuS. lim : Porpauca in graeeis mutarii la '' e Graecus noni sero sa oculi in utilis. Textum graecum per omnes eodicis partes dilis liter incensuit. D : is est qui duobus solii A rescripti A supplevit graeco Corinth. XIV. l.3-22. D '' i 1 Paucissima attigit eaquo parum ommi)Ρ : idem ilio in latinis it 3. Aliquot locos et graeco Pi latino correxit. d 'ς l j: correelor i oM qui latinas subscripticino uis addita mentis auxit. ln'' : homo inlinus qui totum epistulae ad Romanos textum latinum eumque solum recensuit. D : Erat is fortasso ex monachis monasterii eius unde codex in manus Thoodori nemo pervcnii. PaMim notandae loesioni primao operam dedit: item, ni fallor, capita Hugonis Cardinaliis adscripsit. l0 Hoe loco breviter allin*enda videtur quaestio qiuio oςt do Sanget man nyi codice. nune de9criptum esse ex Claminoniano codico a plurimis correeinriliu iam pertractato, rectissimo vidit Grie aclitus Symb criti II. pax. 7 sqq. 7ὶ po tquam similiter iam Wolfionius Sobalariuq aliique statuerant. Descriptus est autem praeco textus inepti -
29쪽
aliter atque in Caaromuntano scripserit. Quod vero locus Coloss. 2. la. t,ri 'sbachium vexavii Simb. crit. II. poR. 83 sq. id ex mero errore fluxit Wolflenti. Is enirn quum ad υμες post σωζωρα η γ A C notaro dolioluit, Λ E notavit. Deest enimvoro υμες in Sangormanonia partior atque in Claromontano: lil quod noc altior ob M. do Murali in N. T. pag. 66 l. notalum PH. Atque haoc quidem do graeco codicis Sangormationsis textu. Latinus voto Pt ipse moximam Partem traii scriptus est ex Clammoniano. nisi quod passivi, ut ex loci ionibus a Suhalario inuo exscriptig conclud nilum Psi, mutatus Psi ad alium textum oumque cum Hieronymimo plorum quo consentioni m. Quae ro in serit,a oecidontali nihil mirum habci, nisi quod aliis loeis multis vilia Clarontoniani exempli inestiissima lidi liter repoliti j. Sod iitriiniquo ita factum esse videtur ut alius mulationes Claroniciniani textus indicar l, alius cx mandato Aorvi litor scriborolouo tempore Sangori attonso spondylium Paratum sit, dimetio dictu si: corium vero os . codieriti Clammon-lanum iam correctores D', I ''' et ΠΣ oxperium di sui plumenio duorum soliorauia rescriptorum iam oueium suisso lantequam Sangorma nongia indo doscriberetur. Quid quod ex ratione loci nom. 8. probabilo si. union etiam latinum opistulae ad Romanos toxtum iam a correctora d'' me nμitum fuisse Transiit enim in San*ermanensem codicem lectio linee: citii non seeundum eumem ambulant sed seeundum spiritum. Duorum verborum Prior pars ollam Ox uior nymuino codies sumi polorat: sed quum una cum verbifi sed secundum viritum in nullo ilieronymianao xorsionis codico reperiis transscripta sit, tota lectio cx aromontano repotita osso Videtur. Sequitur autem, Disi quod postremo loco,idimus non urgeamus. codicem Sangermanensem saeculo decimo priorem habori non im o P.
t post Saliatarium. apud quem ex utroque codice hami pauca vilia noeata fiunt. ad iram: rem facis index lectionum hi iis rum. qui bus in sumsernianensi nutie retropolitano eo dice epistula ad 1lebraeos depravatur. ab Ed. de Murali in Catalom eradicum hild. imperiar. pulia. sr ei lat. s c. l. pag. 3. n a T. exhibilus.. l Do ii enum Gries iacinus L l. pag. S . ea iam ii te vitia leti s 63. 33. l. Μῆv l 363. I. i. v.- αι iis ι. o. . uec Non εκλητα Is6ι. 3. unde ineptira scriba cκλωτ υτ serii. o ruserit iis soliis in Sangerminensum leatisisse. Una verra res satis mira usti Latinus enimioxiux destem illo ni versuum qui in Ciarunioniano suppleti non nunt. rasi quemadmodum in San omittensi est plerumque cum Vulclaia facii. tamen aliquot loeis ita ab ea illi dil ut vel pro tu, ad Boeriterintium accedat eodaeem vel teneat quod non aliunde innotuit. Hinc alicui in men sim venerii. videri eos versus ex ipsis Dius iis quae reseriptis eompensata xint noxisse. Al hoc non modo vitiis utriusque eo uinnueerapeae xupra laudati improbabile sit, sed obstat etiam praeciis lexius versuum 8- qui in claromontano non Periit: huis enim tribus miti inum locis. quum salis respondeat Boer ieriani emissicis interpres. ιatina Fan termaiiensis emio non responde n Ict v. s. 'γ-νι ibident, et e ra v. vonissa connis, qui Palaeogr. gr. paς 218. neptimo circiter sareulo Sangomauensem eodicem exaratum dixit. quam graviter salti e passus fili. in promtu est
30쪽
modo otatu qui nunc Parisiensis ost j. Vindicant aut in Cantabri*iensi strae Parisienia Claromontanum nomen res pluroga Woistonio l. I commemoratae. ii iurum gravissimam h. l. altulisse salis erit. Rosert enim Marianus Victorius in notis suis ad Hieronymi opera do anti siti simo gracco codico quem Trulonium alluserit Claromontanus epificopus anno io, i. nunc episcopum sui e Gii ilicinium a Prato cum tuo ad confirmandam latinam locatonem Ioli. 2ι, 22 si eum vola ne manere usque dum venio codici A illiuμ antiquissimi protuli e loelion m praorum μου αυτου dioia Mutis υ ως ως MFitari, con8tat ex nelis λ3nodiriΑ. uao lectio quum nia quam ni i in Cantabrigionia codice reperta sit dubium non est quin liuiic ipsum Claron Onianus episcopus in con ilium Tridentinum uiui lori l. Recto aut tu M istonius simul monuit. Clarum Montem non os o ut cvrum illud apud Bollovacos co notitiam. sed antiquissimam episcopi Asdem apud Arvernos i Auvergno . unde ei opiscopus si uiliolinus a Praio et is quo ut obatur codex Tridonium p rvenerit Quodsi igitur codex is quem Rega Cantabrigiensi acadeunae dono misit a Claro Monte recte nomen gerer consendus ost: quaeritur de nostro codico quid sit statuendum. Duum uuleui B Ea duobu8 nominibus inelrtum codicum suorum par dicati alterum i in montano, alloruni Lugdunensi, prius vero nomon Roliorum actuuinque codici conveniat, alteri qui Pauli opistulas continet con euire altorum. cerio si ex verbis Herae verum coniiciendum sit. sen tontia est Wciuienti. uano victo rursus iA lio circumscripAit ut pro Lugdunonia Cluniacens in dici codicem mallet: ex
Cluniaco enim coenobio prope Mati conem nec ita procul a Lugduno inter turhag belli civilis illum prodisso vult. Quam in rem loeum laudat historiast Thuani. apud quem lom. I. lili. XXXI. pag. 22 l. ii ape leguntur: Suh id tempus
i. o a lasse.ὶ Porieonaeus Lita iano a Suhisin summissus eum mi otiis avidiaribus. quisus praeeraι Nie. Dies bachus antiquae nobilim is vir in Berinutum pauo - - Interea Pon murus Cia niveum nobilissimum isto Christiano orbe eoonobium imire u rapit: in cuius direptione Iove eopiosissima et omni librorum manuscriptorum xuppellectile instruelissima bibliothecu. magno studiosorum dolore et in rodibili res litorariae . quod tu, unquam surriri poterit. detrimento, misisari licentia aut incendio periit. Cui loco Veislonius addit N. T. I p. 3. I nde istum eo inrem eii a sua mole servatum miles forte uel retius m Putrium resuli e ubi Bρrn nescio quo purio aequisivit. qui eo primum usus ext in editione X. T. i582. Raec
coniectura Uel stenti magnam siue dubio probabilitatis Ap iem habet. Poterat autem codex ex incendio Cluniaei pri-
Ita eo ut eo quem niodo lauda, imus ex praelatione odia nis Νovi Testamenti tost. d.