장음표시 사용
181쪽
AD ATTICUM. Liu. XIII. 22. sib(22. CICERO ATTICO S.
De Varrone, non sine causa, quid tibi placeat, tam diligenter exquirο. Occurrunt mihi quaedam
ciamque id crebrius Proximis enim tuis literis primum, te id non nolle, cognovi. De Marcello, Scripserat ad me Cassius antea; τα κατα αεpo SerViUS. O rem acerbam sed prima redeo. Scripta nostra nusquam malo eSSe, quam apud te. Sed ea tum seras dari, cum utrique nostrum videbitur. Ego et librarios tuos culpa libero, neque te accuSο; et tamen aliud quiddam ad te ScripSeram, Caerelliam quaedam habere, quae niSi a te, non Pο- tuerit Balbo quidem intelligebam satisfaciendum fuisse et tantum nolebam, aut obsoletum Bruto, aut Balbo inchoatum dari. Varroni, simul ac te Videro,
si tibi videbitur, mittam. Quid autem dubitarim,
cum videro te, SciES. Attributos quod appellas, valde probe Te de Praedio aviae exerceri, moleste fero De Bruto OStro, Perοdiosum et sed vita fert Mulieres autem vis Satis humane, quae inimicinanim ferant, cum utraque o
sicio pareat. Tullium scribam, nihil fuit, quod appellares: nam tibi mandassem, si fuisset. Nihil enim est apud eum positum nomine voti et sed est quiddam apud illum meum. Id ego in hanc rem Statui conferre. Itaque et ego recte tibi dixi, ubi esset et tibi ille recte negavit. Sed hoc quoque ipsum continuo adoriamur.
Lucum hominibus non sane probo, quod est desertior et sed habet,υλο ιαν. Verum hoc quoque, ut cen-Sueriss quippe qui omnia. Ego, ut constitui, adero: atque utinam tu quoque eodem diei in quid multa enim , utique postridie Getenim cohaerede ; a quis Sine te opprimi, malitia est.
Alteris jam literis nihil ad me de Attica Sed id
182쪽
quidem in optima spe ponο. Illud accuSO, non te, sed illam, ne salutem quidem. At tu et illi et Piliae plurimam et nec me tamen irasci indicaris Epistolam Caesaris misi, Si minus legiSSes.
Antemeridianis tuis literis heri statim rescripsi:
nunc respondeo veSpertinis Brutus, mallem, me ar-CESSeret: nam et aequius erat, cum illi iter instaret et subitum et longum et et mehercule nunc, cum ita Simus affecti, ut non possimus plane simul vivere, intelligis enim profecto, in quo maxime posita Sit συμ- . oetic facile patiebar, nos potius Romae una SSE, quam in Tusculano.Libri ad Varronem non morabantur: sunt enim
detexti, ut vidisti: tantum librariorum menda tolluntur. De quibus libris scis me dubitasse et sed tu videris. Item, quos Bruto mittimus, in manibus habent librarii.
Mea mandata, ut scribis, explica quamquam iSta retentione omnes ait uti Trebatius et quid tu istos putas nosti domum quare confice abho me. Incredibile est, quam ego ista non curem Omni tibi asseveratione affirmo, quod mihi credas, velim)mihi majori offensioni esse, quam delectationi, POS-SeSSiunculas meas. Magis enim doleo, me non habere, cui tradam, quam habere, qui utar. Atque illud Trebatius se tibi dixisse narrabat tu autem EritUS e fortasse, ne ego invitus audirem. Fuit id quidem humanitatis sed, mihi crede, jam ista non
clarο. Quare, da te in sermonem, et PerSeca, et Onfice, Xcita, compella, loquere, ut te cum illo Scaeva loqui putes. Ne existimes eos, qui non debita con- Sectari soleant, quod debeatur, remissuros. De die tantum videtο, et id ipsum bono modo.
183쪽
AD ATTICUM. in XIII. 25. IST(2d. CICERO ATTICO S.
Quid est, quod Hermogenes mihi Clodius, Andromenem sibi dixisse, se Ciceronem vidisse Corcyrae pego enim audita tibi putaram. Nil igitur ne ei quidem literarum 2 an non vidit facies em ut sciam. Quid tibi ego de Varrone rescribam P quatuor θε-
ιαι Sunt in tua potestate quod egeris, id prohabο. Nec tamen ιδεορ α I pisci; quid enim p sed ipsi quam res illa probaretur, magis verebar. Sed, quoniam tu Suscipis, in alteram aurem.
De retentione, rescripsi ad tuas accurate Scriptas literas. Conficies igitur, et quidem sine ulla dubitatione aut retractatione. Hoc fieri et oportet, et opus est. De Andromene, ut scribiS, ita putaram: Scisses
enim, mihique dixisses. Tu tamen ita mihi de Bruto scribis, ut de te nihiLQuando autem illum putas pream ego Romam pridie Idus Eruto ita volui scribere, sed, quoniam tu te
Iegisse scribis, fui fortasse σαφεστεpo, me ex tuis literis intellexisse, nolle eum me, quasi prοSequendi sui causa Romam nunc venire. Sed, quoniam jam adest meus adventus, fac, quaeso, ne quid eum Idus impediant, quominus u commodo in TuSculano sit. Nec enim ad tabulam eum desideraturus eram. In tali enim negotio, cur tu unus non satis sed adtestamentum volebam et quod jam maI alio die a ne ob eam causam Romam venisse videar. Scripsi igitur ad Brutum, jam illud, quod putassem, Idib. nihil opus esse Velim ergo, totum hoc ita guberneS, ut ne minima quidem re ulla Bruti commodum impediamuS.
Sed quid est tandem, quod perherrescas, quia tuo periculo jubeam libros dari Varroni' etiam nunc si
186쪽
dubitas, fac ut sciamus nihil est enim illis elegantius Vol Varronem, praesertim cum ille desideret:
Ita mihi saepe occurrit vultus ejus, querentis fortasse vel hoc, meas partes in iis libris copiosius defensas eSSe, quam Sua et quod mehercule non esse intelliges, si quando in Epirum veneris et nam nunc Alexionis epistolis cedimus. Sed tamen ego non despero probatum iri Varroni et id, quoniam impensam fecimus in macrocola, facile patior teneri. Sed etiam atque etiam dico, tuo periculo fiet. Quare, si addubitas, ad Brutum transeamus: Si enim i quoque Antiochius. O Academiam volaticam, et sui Similem, modo huc, modo illuc l Sed, quaeso, epistola mea ad
Varronem valdene tibi placuit Z Male mihi sit, si unquam quidquam tam enitar ergo. At ego ne Tironi quidem dictavi, qui totas Epio et PerSequi solet, sed Spintharo syllabatim.
De Virgilii parte valde probo Sic ages igitur et et quidem id erit primum proximum Clodiae. Quod
si neutrum metuo, ne turbem, et irruam in Drusum. Intemperans sum in ejus rei cupiditate, quam nosti. Itaque revolvor identidem in Tusculanum. Quidvis enim potius, quam ut non hac aestate abSοI-vatur. Ego ut tempus est nostrum locum habeo nullum, ubi facilius esse possim, quam Asturae. Sed, quia, qui mecum Sunt, credo, quod maestitiam meam non ferunt domum properant etsi poteram remanere, tamen ut Scripsi tibi proficiscar hinc, ne relictus videar. Quo autem y Lanuvium DConor equidem in Tusculanum: sed faciam te Statim certiorem.
Tu literas conficies. Equidem credibile non est,
187쪽
quantum Scribam die quin etiam noctibus et nihil enim somni Heri etiam effeci epistolam ad Caes rem tibi enim placebat , quam non fuit malum Scribi, Si forte pus esse putares. Ut quidem nunc est, nihil sane est necesse mittere. Sed id quidem, ut tibi videbitur Mittam tamen ad te exemplum fortasse Lanuviο, nisi forte Romam. Sed cras Scies.
De epistola ad Caesarem, nobis vero Semper rectiS-Sime placuit, ut isti ante legerent. Aliter enim fuissemus et in hos inofficiosi, et in nosmet ipsos, Si illum offenSuri fuimus, paene periculosi. Isti autem ingenue mihique gratum, quod, quid Sentirent, non remticuerunt illud vero vel optime, quod ita multa mutari volunt, ut mihi de integro scribendi causa non sit quamquam de Parthico bello quid spectare debui, nisi quod illum velle arbitrabar Quod enim
aliud argumentum epistolae nostrae, niSi oλακεm, fuit pon, si ea, quae optima putaram, Uadere omluisSem, ratio mihi defuisset y Totis igitur literis nihil opus est. Ubi enim tetrιτευ μα magnum nullum fieri POSSit, cetroτευνμα vel non magnum OICStUm futurum sit; quid opus est παρακινδ ευε ιν PraeSertim cum illud occurrat, illum cum antea nihil Scripserim existimaturum, me, nisi toto bello confectο, nihil scripturum fuisse. Atque etiam Vereor, ne pumtet, me hoc quasi Catonis A ειλι lao ESSE UOIUiSSE.Quid quaeris p valde me poenitebat nec mihi in hac quidem re quidquam magis ut vellem accidere Potuit, quam quod retroυδη nostra non Si probata. Inincidissemus etiam in illos, in eis in cognatum tuum. Sed redeo ad hortOS. Plane illuc te ire, nisi tu magno commodo, nolo
nihil enim urget. Quidquid erit, operam in Faberio ponamus. Me die tamen auctionis, Si quid scies.
188쪽
Eum, qui e Cumano venerat, quod et plane valere Atticam nuntiabat, et literas Se habere aiebat, Statim ad te miSi.
Ηοrtos quoniam hodie eras inspecturus, quid visum tibi sit, cras scilicet. De Faberi autem, cum Venerit. De epistola ad Caesarem, jurat mihi crede, non OSSumri nec me turpitudo deterret, etSi maxime debebat. Quam enim turpis est assentatio, cum vivere ipsum turpe sit nobis i Sed, ut coepi, non me hoc turpe deterret: ac vellem quidem: eSSem enim, qui esse debebam: sed in mentem nihil venit. Nam, quae Sunt ad Alexandrum hominum eloquentium et doctorum SuaSiones, vides quibus in rebu VerSentur. Adolescentem, incensum cupiditate verisSimae gloriae,
cupientem sibi aliquid consilii dari, quod ad laudem
Sempiternam valeret, cohortantur. Ad decus non deest oratio. Ego quid possum tamen nescio quide quercu exSculpSeram, quod videretur simile Simu-Iacri. In eo quia nonnulla erant paulo meliora, quam ea quae fiunt et facta sunt, reprehenduntur: quod me minime poenitet. Si enim pervenissent iSineliterae, mihi crede, nos poeniteret. Quid ratu non vides ipsum illum Aristotelis discipulum, Summo ingenio, Summa modeStia, posteaquam rex appellatus Sit, Superbum, crudelem, immoderatum fuisse PQuida tu hunc de pompa, Quirini contubernalem, hi nostris moderatis epistolis is laturum putas P Ille Ver potius non Scripta desideret, quam scripta non Probet. PoStremo, ut volet Abiit illud, quod tum me stimulabat, quod tibi dabam, rpori'ii A Ap χιμη - δειον. Multo mehercule magis nunc opto caSum illum, quem tum timebam, vel quem libebit. Nisi quid te aliud impediet, mihi optat VeneriS. Nicias a Dolabella magno opere arcessitus legi enim
189쪽
literas , etsi invito me, tamen eodem nte auctore Profectus St. Hoc manu mea.
Cum quasi alias res quaererem de philologis e Nicia, incidimus in Talnam. Ille de ingeni nihil nimis modestum et frugi. Sed hoc mihi non placuit. Se Scire aiebat, ab eo nuper petitam Cornificiam, Quinti filiam, vetulam sane, et multarum nuptiarUm: Dοn esse probatum Ulieribus, quod ita reperirent, rem non majorem DCCC Ηο putavi te Scire vor
De hortis, ex tuis literis cognori, et Chrysippο. In villa, cujus insulsitatem bene noram, vide nihil, aut pauca mutata. Ealnearia tamen laudat majora de minoribus ait hiberna essici posse. Tecta igitur ambulatiuncula addenda est quam Ut tantam faciamus, quantam in Tusculan fecimus, prope dimidio minoris constabit isto loco. Ad id autem, quod volumuS, φιδρυμα, nihil aptius videtur, quam lucuS, quem ego noram sed celebritatem nullam tum habebat: nunc audio maximam. Nihil est, quod ego malim In hoc To Tυφo Aou pos 2εων'po Tosoph
Reliquum est, Si Faberius nobis nomen illud explicat, noli quaerere, quanti Othonem Vincas, Volo. Nec tamen insaniturum illum puto: nosse enim mihi hominem videor. Ita male autem audi ipsum esse tractatum, ut mihi ille emtor non esse videatur.
Quid enim p pateretur Sed quid argumentor si
Faberianum explicas, emamus Vel magnο sin mi-DUS, ne PMV quidem pοSSumus. Clodiam igitur aqua ipSa ob eam causam Sperare videor, quod et multo minori sunt, et Dolabella nomen jam expeditum videtur, ut etiam repraesentatione confidam. I hortis Satis Cra aut te, aut cauSam et quam qui,
doni futuram Faberianam. Sed, si poteris. Pa
190쪽
I62 AD ATTICUM. in XIII. II.(3o. CICERO ATTICO S.
Ciceronis epistolam tibi remisi. O te ferreum, qui illius periculis non moveris Me quoqUe accuSat. Eam tibi epistolam misissem : nam illam alteram de rebus gestis eodem exemplo puto. In Cumanum hodie misi tabellarium. Et dedi tuas ad Vestorium, quas Pharnaci dederas Commodum ad te miseram Demeam, cum Erο ad me venit. Sed in ejus epistola nihil erat novi, nisi auctionem biduum. Ab ea igitur, ut Scribis et Vellem, confecto negotio Faberianora quem quidem negat Eros hodie:
cras mane putat. A te colendus St. Sta autem κολακειm non longe abSunt, Scelere Te, ut Spero,
perendie. Mihi Sicunde poteS, Erues, qui decem Iegati Mummio fuerint Polybius non nominat. Ego memini Albinum consularem, et P. Mummium. Videor audisse ex HortenSio, Tuditanum et Sed in Libonis annali, XI anni post praetor Si factus Tuditanus, quam conSU MummiUM: non Sane quadrat. Volo aliquem Olympiae, aUt ubi ViSum, roλαι-κo συλ .o ou more Dicaearchi, familiaris tui.
Quinto Cal. mane accepi a Demea literas pridie
dataS, ex quibus, aut hodie aut cra te EXSpectare deberem. Sed, ut opinor, idem ego, qui XSpecto tuum adventum, morabor te non enim puto tam expeditum Faberianum negotium futurum, etiam si est futurum, ut non habeat aliquid morae. Cum poteris igitur, quoniam etiamdum ubeS. Dicaearchi quos scribis libros, Sane velim mihi
mittas et addas etiam Καταβασε, .
De epistola ad Caesarem, κεκρικα: atque id ipsum, quod isti aiunt illum Scribere, se, niSi constitutis rebus, non iturum in Partho Videm ego Sua-