장음표시 사용
171쪽
ητα Sed unum ejusmodi, quod, nisi exercitus sciret, non modo Tironi dictare, sed ne ipse quidem auderem scribere. Sed hactenUS. Eυκmptio ad me venit, cum haberem Dolabellam, Torquatus humanissimeque Dolabella, quibus verbi Secum egissem, exposuit et commodum enim egeram diligentissime quae diligentia grata est visa TorqUato. te exspecto, si quid de Bruto quamquam Nicias confectum putabat; sed divortium non probari. Quinetiam magis labor idem, quod tua si quid est enim offensionis, haec res mederi potest. Mihi Arpinum eundum St: nam et opus est, constitui a nobis illa praediola et vereor, ne exeundi poteSin non Sit, cum Caesar venerit de cujus adventu eam Opinionem Dolabella habet, quam tu conjecturam faciebas ex literis Messalae Cum illuc venero, intelleXeroque quid negotii sit; tum, ad quos dies rediturus sim, scribam ad te.
Minime miror, te et graviter ferre de Marcello, et plura vereri periculi genera Quis enim hoc timeret, quod neque acciderat antea, nec videbatur natura ferre, ut accidere posset Omnia igitur metuenda.Sed illud παρα την στο ιαν, tu PraeSertim Me reliquum consularem l Quid Z tibi Servius quid videtur quamquam hoc nullam ad partem valet scilicet, mihi praesertim, qui non minus bene actum cum illis putem. Quid enim sumus p aut quid Sse possumus p domi-ne, an foris p Quod nisi mihi hoc venisset in mentem, scribere istam ci quae, qUO Verterem me, non haberem.
Ad Dolabellam, ut scribis, ita puto faciendum,
aliquid est valde enim desiderat. Erutus si quid,( i3t. voL. III. O
172쪽
curabis ut sciam: cui quidem quamprimum agendum puto, praeSertim Si Statuit Sermunculum enim omnem aut restinxerit, aut Sedarit sunt enim, qui Io- quantur etiam mecum. Sed haec ipSe optime, praesertim si etiam tecum loquetur.
Mihi est in animo proficisci XI alendas hic enim nihil habeo quod agam, ne hercule illic quidem, nec USquam Sed tamen aliquid illic.Ηodie Spintherem exspecto misit enim Brutus ad me et per literas purgat Caesarem de interitu Marcelli in quem, ne si insidiis quidem ille interfectus
esset, caderet ulla Suspicio. Nunc vero, cum de Magio constet, nοnne furor du caUSam Omnem VSti-
nec Plane, quid sit, non intelligo. Explanabis igitur et quamquam nihil habeo, quod dubitem, nisi, ipsi Magi quae fuerit caUS amentiae pro quo quidem etiam sponsor Sunii factus. Et nimirum id fuit:
solvendo enim non erat. Credo eum petiisse a Marcello aliquid, et illum, ut erat, conStantiu reSpon
Credebam esse tacite: totum est aliud, posteaquam sum a te disjunctior Sed fuit faciendum, ut
et constituerem mercedula praediorum, Et ne magnum onus ObServantiae Bruto nostro imponerem. Posthac enim poterimus commodius colere inter nos in Tusculano Hoc autem tempore, cum ille me quο-tidie videre vellet, ego ad illum ire non poSSem, Privabatur omni delectatione Tusculani. Tu igitur, si Servilia venerit, Si Brutus quid egerit, etiam Si constituerit, quando obviam; quidquid denique erit, quod scire me oporteat Scribes Pisonem, Si poteriS, convenies. Vides, quam maturum Sit Sed tamen, quod commodo tuo fiat.
173쪽
AD ATTICUM. in XIII. 2. di(l2. CICERO ATTICO S.
Valde me momorderunt epistolae tuae de AtticanOStra: eaedem tamen sanaverunt. Quod enim te ipse conSolabare eisdem literis, id mihi erat satis firmum ad leniendam aegritudinem Ligarianam praeclare vendidisti. Posthac quidquid scripsero, tibi praeconium deferam. Quod ad me de Varrone scribis, Sci me ante orationes, aut aliquid id genus, solitum scribere, ut Varronem nuSquam pοSSem intexere. Postea autem quam haec coepi φιλολογωτερα, jam Varro mihi denuntiaverat magnam Sane et gravem rpo et pωνησιν. Biennium praeteriit, cum ill Καλλιππίδη assiduo curS cubitum nullum proceSSerit. Ego autem me parabam ad
id, quod ille mihi misisSet, ut bTm P με TR , Miniodi, si modo potuissem: nam hoc etiam Hesi dus adscribit, A. κε δυνηαι. Nunc illam περι ελων συντα ιν, Sane mihi probatam, Bruto, ut tibi placuit, despondimus et idque tu eum non nolle mihi Scripsisti. Ergo illam Aκαδ κην, in qua homines, nobi-Ies illi quidem, sed nullo modo philologi, nimis acute loquuntur, ad Varronem tranSferamus et tenim Sunt Ai,Troχεια, quae Ste valde probat. Catulo et Lucullo alibi reponemus cita tamen, Si tu hoc probas et deque eo mihi rescribas, Velim. De Brinniana auctione accepi a Vestori literas. Ait Sine ulla controverSia rem ad me SSe collatam(Romae videlicet, aut in Tusculano, me lare putaverunt a. d. VIII Cal. Quintiles Dices igitur vel amico tuο, p. Vettio cohaeredi meo, vel Labeoni nοStro, Paulum proferant auctionem me circiter Nonas in Tusculano fore. Cum Pisone Erotem habes. De Scapulanis hortis toto pectore cogitemuS: dies adrat.
174쪽
Idm AD ATTICUM LIB. XIII. Id.(l3. CICERO ATTICO S.
Commotus tuis litoris, quod ad me de Varrone
Scripseras, totam Academiam ab hominibus nobilissimis abstuli, transtulique ad nοStrum Sodalem et, ex duobus libris, contuli in quatuor GTandiores Sunt omnino, quam erant illi; sed tamen multa detracta. Tu autem mihi, pervelim, Scribas, qui intellexeris iIIum velle. Illud vero utique scire cupio, quem intellexeris ab eo Aio Tu rgio 2 αι, nisi forte Drutum id chercle restabat: sed tamen scire perVelim.Libri quidem ita exierunt, nisi forte me commUni φιλαυτ in decipit ut in tali genere ne apud Graecos quidem simile quidquam. Tu illam acturam fere aequo animo, quod illa, quae habes de Academicis, frustra descripta sunt. Multo tamen haec erunt splendidiora, breviora, meliora. Nunc autem nosiis, quo me vertam Volo Dolabellus valde desideranti: non reperio, quid ; et Simultat. δεo vota Risetc neque, si aliquid poterο μεμψιν effugere. Aut ceSSandum igitur, aut aliquid excogitandum. Sed quid spe levia curamus P Attica mea, obsecro te, quid agis quae me valde angit. Sed crebro regusto tuas literas in his acquieScor tamen ex
Brinni libertus cohaeres noster, ScripSit ad me, velle, Si mihi placeret, cohaeredes, Se et Sabinum Albium, ad me venire. Id ego plane nolo et haereditas tanti non St et tamen obire auctionis diem facile poterunt, est enim III Id. si me in Tusculano poStridie Nonas mane convenerint. Quod si laxius volent prοferre diem, poterunt vel biduum, vel triduum, vel ut videbitur nihil enim intereSt. Quare, nisi jam profecti sunt, retinebis homines.
175쪽
De Bruto, si quid erit de Caesare, si quid scies asi quid erit praeterea, scribes Illud etiam atque etiam consideres, velim, placeatne tibi mitti ad Varronem quod scripsimus. Etsi etiam ad te aliquid pertinet:
nam scito, te ei dialogo adjunctum eSSe tertium. Opinor igitur, consideremus etsi nomina jam facta sunt sed vel induci, vel mutari poSSunt.
Quid agit, obsecro te, Attica nostras nam triduo
abs te nullas acceperam et nec mirum nemo enim
Venerat nec fortasse causa fuerat. Itaque ipSe, quod scriberem, non habebam Quo autem die has Valerio dabam, exspectabam aliquem meorum: qui Si veniSSet, et a te quid attulis,et videbam non defuturum, quod Scriberem.
Nos cum flumina et solitudines seqUeremur, quo facilius Sustentare nos possemus, pedem e Villa adhuc egressi non sumus ita magnos et assiduos imbres habebamus. Illam Aκαδημ έκην συνταἔn totam ad Varronem traduximus. Primo fuit Catuli, Luculli, Ηοrtensii Deinde, quia rαpo To rp pro Videbatur, quod erat hominibus nota, non illa quidem παι δευ- α, Sed in iis rebus cir ιιια, simul ac veni ad viIIam, eosdem illos sermones ad Catonem Erutumque transtuli. Ecce tuae litora de Varrone nemini visa CS aptior Aντιοχεια ratio. Sed tamen velim scribas
ad me, primum placeatne tibi aliquid ad illuma deinde, Si placebit, hocne potissimum. Quid Serviliast amne veniis rutus ecquid agit, ecquandos De Caesare quid auditur P Ego ad Nonas, quemadmodum dixi Tu cum Pisone, Si quid poteriS. oris
176쪽
icis AD ATTICUM LIB. XIII. s.(i CICERO ATTICO S.
Quinto Calend. exspectabam Roma aliquid et non quo imperassemet igitur aliquid tuis. Nunc eadem illa quid Erutus cogitet aut, si aliquid egit, ecquid a Caesare. Sed quid ista, quae minus cur, Attica nostra quid agat, scire cupio etsi tuae literau(sed jam nimis veteres sunt recte sperare jubent: tamen XSPecto recens aliquid.
Vides, propinquitas quid habeat. Nos vero conficiamus hortos Colloqui videbamur, in Tusculano cum ESSem; tanta erat crebritas literarum. Sed id quidem jam erit. Ego interea, admonitu tuo, perfeci sane argutulos libros ad Varronem: Sed tamen X- specto, quid ad ea quae scripsi ad te primum, qui intellexeris eum desiderare a me, cum ipS homo rc- λυ ραφωTαToc nunquam me lacessisset deinde, quem dira math, nisi forte Erutum et quem Si non diλοτυ- ηει, multo Hortensium minus, aut eo qui de republica loquuntur. Plane, hoc mihi explices, velim: in primis, maneasne in sententia, ut mittam ad eum, quae ScripSi an nihil necesse putes. Sed haec coram.
Commodum discesserat Hilarus librarius IV Q. cui dederam literas ad te, cum venit tabellarius cum tuis literis pridie datis et in quibus illud mihi gratissimum fuit, quod Attica nostra rogat te, ne tribtis
Ligarianam ut video praeclare auctorita tua commendavit. Scripsit enim ad me Balbus et Oppius, mirifice e probarea b eamque cauSani ad CaeSarem
177쪽
eam Sst ratiunculam misisse. Moc igitur idem tu mihi antea scripSETRS. In Varrone ista causa me non OVeret, ne Viderer Zιλενδο oe: Sic enim constituebam, neminem includere in dialogos eorum qui viverent: Sed quia Scribis et desiderari a Varrone, et magni illum ZStimare, Eo confeci: ct absolvi, nescio quam bene, Sed ita accurate, ut nihil posset supra, Academicam omnem quaestionem libris quatuor. In eis, quae erant contra α καταλαια praeclare collecta ab Antiochο, Varroni dedi ad ea ipse responde et tu e tertius in Sermone nostro. Si Cottam et Varronem fecissem inter se disputantes, ut a te proximis literis admoneor meum κ-po 3poet,etro eSSet. Hoc in antiquis perSοnis Suaviter iit, ut etieraclides in multis, et nos Sex de Republica' libris fecimus. Sunt etiam tae Oratore' nostri tres, mihi vehementer probati. In ei quoque eae perSOnae Unt, Ut mihi tacendum fuerit Crassus enim loquitur, Antο-nius, Catulus senex, C. Iulius, frater Catuli, Cotta, Sulpicius Puero me hic Serm inducitur, ut nulla ESSE POSSETVPartes meae. Quae autem his temporibus ScripSi Ap QToτελειον morem habent; in quo Sermo ita inducitur caeterorum, ut pene ipSum Sit principa
Ita confeci quinque libros Is Γελων, ut Epicurea L. Torquato, Stoica M. Catoni, IεριπαTηTικα M. Pisoni darem. Adi A.orim tiro id fore Utarum, quod omnes illi decesserant. Haec Academica, ut scis, cum Catulo, Ucullo, Hortensio, contuleram. Sane in perSOna non radebant: erant enim oγικωτερα, quam ut illi de iis SomniaSSe unquam Viderentur. Itaque, ut legi tuas de Varrone, tamquam pitu ocio arripui. Aptiu ESSenihil potuit ad id philosophiae genus, quo ille maX-ime milii delectari videtur, measqUe parte Ut non Sim OnSecutus, ii Superior mea cauSa videatur Sunt enim vehementer , θοήν Antiochia quae, dili-
178쪽
genter a me expressa, acumen habent Antiochi, nitο- rem rationis nostruma si modo is est aliquis in nobis. Sed tu dandosne putes hos libros Varroni, etiam atque etiam videbis. Mihi quaedam occurrunt:
Caesare literas accepi consolatorias, datas prid.C . Maias Hispali. De Urbe augenda quid sit promulgatum, non intellexi id sane scire velim Torquato nostra ossicia grata esse, facile patior eaque augere non desinam. Ad Ligarianam, de uxore Tuberonis et privigna, neque possum jam addere est enim res pervulgata , neque Tuberonem volo defendere et mirifice est enim φιλο&Tio . Theatrum quidem sane bellum habuisti. Ego, etsi hoc loco facillime sustentor, tamen te videre cupio. Itaque, ut constitui adero. Fratrem credo a te ESse conventum et Scire igitur Studeo, quid egeris. De fama nihil sane laboro et etsi scripseram ad te tunc stulte, nihil melius. ' Curandum enim non St. Atque hoc in omni vita Sua quemque a recta con- Scientia transversum unguem non oportet diScedere, videt quam *ιλoeto tu, An tu nos frustra existimas haec in manibus habere Asδ, χ2 α te nollem, quod nihil erat: redeo enim rursus eodem Quidquamne me Uta curare in toto, nisi ut ei ne desim Z Id ago scilicet, ut judicia videar tenere Mn Yα αυTo. . Vellem tam domestica ferre posSem, quam iSta contemnere. Putas autem me voluisse aliquid, quod perfectum non sit non licet scilicet sententiam suam:
Sed tamen, quae tum acta Sunt, non POSSum non Probare et tamen non curare pulchre OSSum, Sicuti
facio. Sed nimium multa de nugis.
179쪽
AD ATTICUM. Lin XIII. I. IGI(2I. CICERO ATTICO S.
Adjirtium dederam epistolam Sane grandem, quam Scripseram proxime in TuSculanο. Huic, quam tum mihi misisti, rescribam alias nunc aliis malo.
Quid possum de Torquato, nisi aliquid a Dolabella pquod Simul ac continuo scietis. Exspectabam hodie, aut, Summum, cras, ab e tabellarios et qui simul ac Venerint, mittentur ad te. A Quinto XSpecton prο-ficiscens enim e Tusculano VIII Cal ut Scis, misi ad eum tabellariOS. Nunc ad rem ut redeam, inhibere' illud tuum, quod valde mihi arriserat, vehementer diSplicet est enim Verbum totum nauticum. Quamquam id quidem Sciebam sed arbitrabar SuStineri remOS, cum inhibere essent remiges jussi. Id non SSe ejusmodi, didici heri, cum ad villam nostram naVi appelleretur. Non enim sustinent, sed alio modo remigant: id ab ποχη remotissimum est; quare facies, ut ita
Sit in libro, quemadmodum fuit. Dices hoc idem
Varroni, nisi forte mutavit. Nec Si melius quidquam, quam, ut Lucilius: -- Sustineat currum, Ut bonu Saepe agitator, e CSque: DSemperque Carneades r o oλην UgiliS, Et retentiοnem aurigae, similem facit ciscae . Inhibiti autem remigum motum habet, et vehementiorem quidem, remigationis, navem convertentis ad puppim. Vides, quanto hoc diligentius curem, quam aut de Umore,
aut de Pollione. De Pansa etiam, Si quid certius r(credo enim palam factum esse: de Critonio, si quid esset certe-ne de Metello et Balbinos Die mihi, placetne tibi, primum, edere injuSSu me, Hoc netermodorus quidem faciebat, is qui Platο-nis libros solitus est divulgare EX UO, o o. iv E Aoδωpoc. Quid illud p rectumne existima cuiquam ante, quam Brut, cui te auctore, προσφω- rip-
180쪽
Sit enim Balbus ad me, se a te quintum D de Finibus' librum descripsisse in quo non Sane Ulta
mutavi; sed tamen quaedam. Tu autem commode feceris, Si reliquos continueris, ne et Zioplacoro habeat albus, et ωλα. ErutUS. Sed haec hactenus, ne videar sp μικρα etroυδ litvr
CtSi nunc quidem maxima mihi sunt haec quid est enim aliud Z Varroni quidem quae scripsi te Ructore, ita propero mittere, ut jam Romam miserim describenda Ea, si voles, statim habebis : scripsi enim ad librarios, ut fieret tuis, si tu velles, describendi potestas. Ea vero continebis, quoad ipse te videam ; quod diligentissime facere soles, cum a me tibi dictum St. Cum autem fugit me tibi dicere, mirifice Caerellia studio videlicet philosophiae flagrans, describit a tuis: istos ipsos de Finibus' habet. Ego autem tibi confirmο, poSSum falli, ut humanus a meis eam non
habere et nunquam enim ab oculis meis abfuerunt: tantum porro aberat ut binos scriberent vix ingulos confecerunt. Tuorum tamen ego nullum deliciatum arbitror idemque te volo existimare: a me enim PraetermiSSum est, ut dicerem, me OS Xire
nondum velle. Hui quam diu de nugis i de re enim nihil habeo, quod loqUar. De Dolabella tibi assentior Cohaeredes ut scribis in Tusculano De Caesaris adventu scripsit ad
me albus, non ante Q. Sext. De Attica optime, quod levius ac lenius, et quod fert ευκoλω . Quod autem de illa nostra cogitatione scribis, in qua nihil tibi cedos ea, quae novi, valde probo; hο-minem, domum, facultates et quod caput est, ipsum non novi sed audio laudabilia de Scrofa. Etiam proxime accedit, si quid hoc ad rem: ευγενεαTεpo ES Etiam, quam pater Coram igitur, et quidem Propens animo ad probandum. Accedit enim, quod Patrem, ut Scire te putο, tu etiam, quam non modo tu, Sed quam ipse Scit, amo, idque et merito,