Epitome historiæ sacræ

발행: 1832년

분량: 152페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

Mittiere exterae, qua adamavit, cum jam senem ad ritu gentile pertraXerunt. Quibus rebus Offensus Deus poenam illi denuntiavit, Scilicet fore sit regnum majore ex parte fili ejus adimeretur et Servo traderetiir: atque ita factum St.

Salomoni Roboamiis filis successit is imperium culpa paterna jam nutans Stultitia Sua evertit. Salomon populo vectigal graviSSimum impOstierat; quod onus quam populus tolerare nou posset, illud poposcit imminui. Regem monebant senes ut Opillo Satisfaceret, juvenes vero di SSuadebant Roboamus aequalium consilio usus, popillo acerbe respondit ejusque postulationem rejecit.

Exorta est seditio : decem tribus a Roboamo defecerunt, regemque 1b creaVerunt Ierobo-nmum e tribu Ephraimi. Duae tantum tribus in fide manserunt, Scilicet tribus Judae, et tribus Benjam IDI. Si dii ex uno regna tactu Sunt, alterum Judae, alterum ISrneliS.

Ieroboamus, sit popillum Suum a ConSuetudine eundi Hierosolymam abduceret, propriam

religionem eis instituit, et salsos Deo proposuit

colendOS. 144. hori tiration of the in dom os Israel; it end; in the ea 721 be fore I. C.

Non diu stetit regnum Israeliticum, PIa Omnes ad unum reges suerunt impii.

62쪽

Ad eos De iis saepe misit Prophetas, qui eos

admonerent, et ad Verum Cultum revocarent; sed illi rophetarum moniti non puruerunt, imo eo contumelIIS, CeniS, morte asse Cerunt.

Quare iratus Deus illos in potestatem hostia iam tradidit devicti Sunt a rege ASSyrior Um, qui decem tribus captivo fecit, et in Assyriam, deportaVit. 145. The histor os obit.

Inter captivos qui deducti sunt in Assyriam fuit Tobia S. Is ub ineunte aetate legem divinam sed illo

Quum esset piter, nihil tamen pii erile geSSIt. Denique dum irent Omnes ad Vitillo aure OS, quo Jeroboam iis, rex ISrael, fecerat et populo adorando propOSuerat, hic Solus fugiebat Oc1etatem omnium ; pergebat autem ad templum Domini, et ibi adorabat.14i . Tobit retuliis his piet in the widst of the Gentiles. Tobias uduit his uxorem duxit habuitque filium quem ab infantia docuit timere Deum, et ab omni peccat ubStinere. Quum in captivitatem abductii CSSet eamdem in Deum pietatem Semper retinuit omnia bona, quae habere poterat, quotidie exilii sui comitibus impertiebat, eosque monitis Salii taribus ad colendum Deum hortabat r. Gabeto cuidam egenti decem talenta, Uibiis a rege donatiis fuerat, perhumaniter commodavit. 147. Tobit inter the dea ut the ris of his L . Postea exortus est novita Assyriorum rex

63쪽

Israelitis infensus, qui eo veXabat, necabat, et sepeliri vetabul. In hac Mumitate, Obia fratre invisebui,

mISero con Solan S, egeno Opibus Suis juvans, et mortuo SepelienS. En re nunciatu Si regi, qui jussit Tobiam interfic1, et boni omnibu Spoliara.

At Tobias cum uxore et filio delitiiit, Sicque regis iram effugit.

148. He perseveres in the practice of this ut against the nil of his frientis.

Die quodam esto, quum domi lautum conV1-vium paravisset, miSi filium ut aliquot e Sociis ad prandium invituret. Reversiis filius nunciavit putri hominem Israelitam acere in foro mortuum. Exsiliens statim Obias, cadaver Occulte portavit domum, ut illud nocte Sepeliret. Sit illum amici ab hoc officio dehortabantur; at Tobias magis Deum quam regem timens, id tacere non destituit.

149. obit betomes lind, and siners this assietion retth

Tobias in praestando solito officio defatigatus, incubuit parieti et obdormirit forte ex nido hirundinum stercora relida inciderunt in oculos dormientis unde caecus factus est. Quam calamitatem ideo permisit Delis illi evenire, sit e SSet illuStre patientiae exemplum posteri propositum ad imitandum. Nam Tobias deo patienter illi caecitatem, ut neque illum querentem quiSquRm audierit, neque ille eo minii constanter Deum coluerit.

64쪽

150. Tobis abhorrene of the '. Uxor Tobiae in texenda tela comparabat ea quae ad Victum erant nece SSaria. Quandam die domum attulit hcedum, quem pretio labori quOtidian emerat. Hoedum balantem audivit Tobias et veritiis ne surt ablatus esset, dixit uxori: Vide ne iste clam alicui ereptus sit redde illum dominosii : nefas enim Si nobi e X Rpto ViVere. Adeo vir justus ab omni improbuate abhorrebati

Tobias mortem Sibi imminere putans, vocaV1t filium suum Audi, inquit, fili mi, Verba putri amantisSimi eaque penitiis memoriae tuae infixa haereant, ii vitam Sapienter in Stituas. 0 Quotidie Deum, cogita, et cave ne linquam in eum ecceS, ejuSque Praecepta negligRS Miserere pauperum iit Deus tui misere utiar: quantum poteriS, Si beneficiis et liberalis si tibi magnae ope Suppetant, multum tribue; si parVM, Parum. Sed libenter quoniam bene imcenti hominem ub aeterna morte libertat. Superbiam fuge, neque eam in animum aut

in Sermonem Sina obrepore. 152 Continuation of his advice.

Quod tibi nolis fieri, aliis ne sucito fili mi, si quis tibi opiis secerit, statim ei mercedem

Per SolV OnSillum Semper a Vir SRPiente CX-quire ne Societatem cum improbis ungito. Quum ex hac vita decessero, Sepeli corpiis meum matrem tuar colito, memor malorum quae pasSu St, dum te in utero e Staret; et

65쪽

quum ipsa Supremum diem obierat, eam ponIto mecum in eodem Sepulcro. 153. Tobit in fornis his son that he had lentaen talent to

Gabael.

' Hoc etiam te moneo, fili mi, me commodavisse decem argenti talentuma Delo, qui nunGcommoratur age in urbe Medorum. Tunc adolescen putri omnia, inquit, sit praecipi mihi, faciam, pater. Quomodo autem Illam pecun1am a Gabel recipiam ignoro; nam neque Ille me, neque ego illum OVi nec qua via eatur in Mediam Scio.

Cui Tobias pater Chirographum Gabel habeo, quod quum illi exhibueris, Statim reddet pecuniam; Sed quaere tibi hominem fidelem, qui tibi se dux Viae.

154. The ange Raphaelis ercto accon an TobiaS.

Egressiis Tobias invenit juvenem Stantem et accinctum ad iter faciendum quem ignorRnSAngelum Dei SSe, SalutRVIt. Unde es, o bone juveni. Sum, inquit ille, uniis ex Israelitis: Nosti-ne, ni Tobias, viam quae ducit in Mediam Novi, inquit, et Saepe usu Sum hospitio Gabeli, qui ibi habitat. Tobiasi ea laetus renuncta patri, qui arce SSI-tum juvenem interrogavit, an vellet esse filii Ome et itineris ocius, promissa mercede Τ Ιd Se velle respondit juvenis. Itaque Tobias valedixit parentibus simulque ambo dederunt se in viam, et canis ecutus St

66쪽

155. The ear of Tobias mother.

Profecto Tobia, coepit mater ejus fiere, et acerbe queri quod vir sius dimisisset filium. Cur nos orba Sti Olatio Senectutis no Strael melius fuit carere ista pecunia ad quRIn re CUPerandam films missiis est Satis erat nobi quod filii conspectu frui liceret.

Cui stritus: Noli flere, inquit incolumissilius perveniet in Mediam incolumis ad nos redibit Deus mittet Angelum, qui ei prosperum iter prae Stet.

Qitibus verbis sedata millier tacitit.

156 Tobias delirere Domi monstrous Sh.

Interea Tobias et Angeliis pervenere ad flumen Tigrim et quum dole Scen acceSSiSSet ad abluendos pedes, ecce pisci ingen eXS1list, quus illum devoraturus. Ad cujus aspectum Tobias perterritiis exclamavit Domine, invadit me. Cui Angeliis Ayprehende illum, et trahe ad te. Piscis attractus in ripam aliquandiu palpitavit, et e XpIrRVit. Tunc jussit Angelii fel pisci Seponi, utpote medicamentum Salutare deinde artem carnis

coXerunt comedendam in via. 157. He arrire at the cit of Ecbatana.

Ut appropinquaverunt urbi, quae vocabatiir Ecbatana, dixit Tobias Angeio : Apud quemvis ut diversemur in hac urbe lCui Angeliis Est hic, inquit, I quidam cognatiis tuus, nomine Ragiiel, S OS Xcipiet: habet filiam unicam, quam te oportet uxorem ducere: pete eam a patre nec dii esto quin

67쪽

postulationi tuae libenter annunt. Deus en1m has tibi destinat nuptias; et omnes agitetis facultates jure haereditari ad te pervenient.158. Vobios is receire ut the ous o Raguel his ro

Tunc Raguel coepit Tobiam laudibus efferre quem interpeliren Angelu : Tobias inquit, de quo loqueris, pater Stili est Raguel ora Plexu redole Scentem, ait Tibi gratulor filimi qui boni et optimi viri silii

Raguelis et fili collacryma Veri sit 159 obicis

Deinde Raguel jussit apparari convivium; quumque hospite hortaretur ut di8cumberent Neque ego sime lain, inquit TobiaS, neque bibam, nisi prius filiam thiam mihi desponderis. Cui Raguel Deus profecto mea prece audivit, vosque hic additXit, ut ista cognato suo nuberet quapropter noli dubitare quin tibi hodie daturus Sim Xorem. Accepta charta, iecerunt ConScriptionem Conjugii ei laudantes Deum, menSae accubuerunt.

160. Gabael comes to the wedding.

Raguel Tobiam obtestatus est ut apud se quindecim die moraretur cujus voluntati , tvmperans Tobias, rogavit Angelum iit soliis

68쪽

adiret abelum, paternamque pecuniam ab illo reciperet. I tuque AngeliiS, Sumpti camelis, properavit Ragem, Suum abel chirographum reddidit, pecuniam illi creditum recepit, eum nuptiaS Tobiae adduXIt. 161. The inhamines of obit and his life . Interea Tobias pater erat uvam anXI et Sollicito, quod Situ filius 11 redeundo tardior esset. Quare tamdiu moratii filius : Inquiebat moerens Forsitan Gabelli mortuus est, et nemo est qui illi reddat Stam pecuniam : illum abesse re nobi Vehementer dole coeperuntque ipSe et Uxor eju flere. Ρraesertim luctu matris nullo Solatio levaripoterat haec quotidie domo egressu circuibat vias omne S, qua filium Suum rediturum esse sperabut ii procul videret eum, Si fieri poSSet,

venientem. 162. Tobias retur icto his ather.

Consumpti quindecim diebus Raguel voluit

Tobiam retinere Sed TobiaS: Oro te, uit, dimitte me utamprimum Sci enim parentes meo nunc ummo ngi me CRUSa. Tandem a Socero dimiSSUS cum XOre ad patrem redibat.

In itinere dixit illi Angeliis Statim iit domum ingressii fueris, Deum adora; et obmplexiis patrem lini oculos ejus felle piscis, quod

Servasti tune Sanabuntur octili ejuS, teque et coelum pater laetus conspiciet. 163. Arrires of Tobias.

Dum Tobias urbi appropinquaret, mater Hiis,

69쪽

ut Solebat, in vertice monti Sedebat, unde PrOSpicere in longinquum posset ridit illum procul Venientem, currenSque nunciavit 11 O

Tunc canis, qui Simul fuerat in via, praecucurrit et quas nuncius adven1en cauda Sila hero adulabatur. Confe Stim pater consurgen coepit Ostenden Speii Ibi S currere, et data manu SerVO PIO CESSIt obviam filio osculatus Si eum, coeperuntque ambo prae gaudio lacryma fundere. 164. The ather reeoderihi Sight. Quum ambo Deum adoraviSSent, eique gratia egiSSent, consederunt. Deinde Tobias oculos patris linivit felle piscis et post dimidiam ferme horam coepit albugo, quaSi membrana OVi CX oculi ejii egredi, quam apprehenSam filitis extraxit atque ille tutim ViSUm recepIt. Tunc laeti omnes collaudabant Deum; propinqui quoque Tobiae convenerunt, gratii lante Se omni bona quae Deli soli impertierat.165. The cinge Raphael discorers himself to obit. Deinde Tobias narravit parentibus bene ficta quae acceperut ab eo itineri diice, quem hominem e SSe putabat quare obtulerunt illi dimidiam partem pectinasse quam attulerant.

Tunc ille dixit seis : Ego sum Raphael Angelus, unus e septem qui adstamus ante Deum in Sit me Dominus iit sanarem te nunc templiso Si sit ad elim revertar, quo 1SSii Sum. VOS autem debitas Deo grate rependite. Haec locutus, ab illorum OnSpectu ablatus CSt, nec ultra CompuIult.

70쪽

166. The hoppy death os obit his posteritν Tobias, OStquam Vi Sum recepiSSet, vixit annis duobus et quadraginta. Instante autem morte, vocatum filium monuit sit semper D timore Domini perseveraret. Tum placida morte quieVit. Mortuo putre, Tobias filius porrexit nil Cerum uiam Raguelerni illumque omni s

Denique cum attigisset novem et nonaginta RDI OS ipSe Vita XeeSSit. Omne autem liberi ejus et nepotes domesticam Virtutem uni imitati Deoque pariter et hominibus grati et a cepti fuerunt.167. Abios an mihings of Iudah. Hactenus en quae ad regnum Israelitieum Spectabant breviter attigi nunc revertor dreges Iudae a quibus digreSSii Sum. Roboam patri SucceSSit AbiaS, qui re tantum anno regnaVit, Soliumque reliquit Aspe

silio. Asn Deo gratiis ob pietatem suit, quippe aras

Quam ob causam Deus illi pacem satis diuturnam ConceSSit. Ostea tamen As bellum geSSit cum Israelitis de quibus victis amplam praedam retulit. 168. Iehoshaphat, hinnos Iudah, in the year a b ore

Iesus Christ.

Mortito patre Iosaphatiis regnaro e oepit, sibitque religiosus Dei cultor; quapropter Desis illum gloria et divitii auxit.

SEARCH

MENU NAVIGATION