장음표시 사용
351쪽
fidio nuntii, pertimescamus ne iactemur huc, illis , he cupiditate, uel metu sed in tantis uitae , quas tempestatibus tranquilii imo, ac iucundissimo litterarum portu perstuamur e qua qui non uis det, nec de adipiscenda uirtute, quae rationis absolutio est, assidue cogitat hae ille eo ipso rationis munere, Viso uno ceteris praestamus animantibus, indignus est quod equidem semper sensi licet, ubcontendi, non pervenerim te sentire idem, posse consequi quod uis, intelligo qu)d si e praenius cogitas quae proposita sint, uides, aeternκm decus, bonorum amor quem debes omnibus rebus anteponere equidem in eo summam felicitatem ab adolescentia consitui ex quo quanti faciam amicitiam tuam, quem nemine aut probitate, aut studio liberalium doctrinarum audio conced re facile potes intelligere idq. ut re ipsa aliquando operiaris, operam dabo. Vale, di Iulium Pogianum, familiarem tuum praepantem omni laude uirum, ac Hieron inum Lippomanum, eximias e summae uirtutis adolescentcm, salutes, rogo, meis uerbis diligcnter Venet s.
Mediolanum, moriri utare,me tantum amici tui esse tribuit e ut adhuc rem ducerem . nam etsi de illius ingenio, doctri q. semper optime siclis li. q.
352쪽
q. primum litterarum tuarum testimonio ponetiam iudicio meo commotus tamen de tuo libro ita iudico, nihil fieri posse non modo eruditius, in quo meam deflui ijs tuis opinionem aeqrtauit indu-yria tua, uerum etiam elegantius quod ab excellentibus in philosophia uiris, qualem te iam omnes praedicant, hodie non admodum exspectatur. Quid igitur obsitit, cur no aggredere e caussam si quaeris de qua te si res pateretur, caelatum uellem: pituita, repente commota fatis perse molesta, mox etiam, cum tu sis accessis etpericulosa, moram iniecit biduum iacui,medico non admisso a curata uictus ratione contentus: in qua tu quantum ponas, noro ego utilissimam experiorinunc, quae super uni morbi reliquiae, do operam, ut eas depellam quod eadem, ut liero, bininentia consequar. Filio iam, et domeffficis omnibus recte es. Degaudio Ciceronis ex Hirri, ut D,scrip istius ligenter, O praeclare sed me oratio ipsa ad latram iermonis consuetudinem reuocata, non libenter a te dissentientem, in aliam tamen sententiam deducebat siquidem, interesse, coniungit potius, quam dirimit itaque, quod nostra interesst, idem ad nos pertinere, licet dicere et, si hoc; sequitur ilis ut indignatio vidi et ab inuidia cum H, mair 'ter it v. dari p. sed alucinoi fortas e et haec et omniclo melius, quisoles interiora perscrutari Liber tuus,quca modum ex paginis, et diebus rationem duco, uideosore, ut idibus Sext auiplane abso-
353쪽
absolutus ab operariis no ris, aut inibist itaque, uelim significes, quot ad te eius exempla, im dari uelis chartam probabis habet enim amplitudinem, O elegantiam spero, item reliqua mitterem Io Antonio bibliopolae uectro sed homo est, quod inter nos die tum sit, paullo ad rem attentior, qu in uellem iis remittat aliquid de sua consuetudine, uix puto inter nos posse conuenire uerunta, men quid ad nos Ditamur alio, iiise praebeat aequiorem in transigendo, deinde bonum uirum infide praenanda quod totum prudentia tuae commιtto. Vale Venetvs. I D E M, Mediolanum. Et o uero nihil minus uolo, qudin, nisi uacas, a te res onderi nam, etsi mirifice delector ingenio tuo, cuius imaginem in es, quae a tescribuntur epipolis magna lape cum animi mei iucundit a te contemplor stamen,ne me putes in ea haeres eisse, quae ad se ipsam resert omnia, aliorum caussa minimum laborat cogito ualetudinem tuam cogito maximarum doctrinarum uilia amicis, propinquis horae dandae sunt inuitat humanitas; pictas cogit cur ego ei a uelim deserere tam laudabilia, tamq necessaria, studium utenpleas meum crebritate litterarum, quod explisi tamen nullo modo potes et libro, teneo iam quid uelis vpii, quo probas, et charta, qua uis utemur im-t iii
354쪽
tium fieri ante u in redierit is, qui totam oscinae curamfustine , omnino uixpotest erat autem in Porum Iulii fui negoti caussa, prosectus eius porro diligentiam, tum in charta, tum in toto impresseionis munere, utilem, et necessariam esse, sepe sum, pertus quo aequius hoc quidquidlyatti ii
terponitur, uterque Urumferre debet atque etiam, ne quid caelem,paullo eram conturbatior,1-grotantefilio,quem de tribus unum habeo reliquu. O mi Ferrari, quantam tu debes Philosophiae grauiam quae te a tot curis ad iucundi um uitae gonus ab sua it . quanquamsortasse hoc melius et in agendo positam esse uirtutem,ne tui quidem Teripatetm negant sed haec omitto In pecuniae permutatione agnosco tuam in me beneuolentiam, paene dixi liberalitatem qu8d si arcae meae consultum aeque omnes uellentu quanto mecum ageretur commodius nunc, Ibi crede, secus est, nec me tamen reclamante. Vale Cruceio et Caprasalutem plurimam. Venetijs.
Vrbinum 's' quisquam est,qui ex aduersa bonorum uirorumsortuna licitudinem capiat eorumq mederisiudeat incommodis eum ego me esse profiteor sed cum ad opem serendam nihil mihi stippitere praeter uoluntatem mi incoisil scior, ut me ipso mise-
355쪽
miserius esse nihil putem quod si anteasense certe id in tuo potissmum casu mihi contigisse, nisi uel
meam consuetudinem ignoras uel ignoraria metuum ingenium tuam probitatem putas, debes opinari. Ovanquam cum recordor,et eadem sepe a
cidi s optimis uiris, et ubique uirtutem honesti simum habere domicilium nec seri nunquam, ut calamitas etiam gloriae sit nec ullum in te dedecus , autfrtanus, turpe conserri cum hoc aeterna naturae lege,unde humanae leges, tanquam ex archei
po describuntur, ancitum esse uideatur, ut uim uiliceat repellere coe sua cuique incolumitas prima sit haec, inqua memoria, et cogitatione dum pertracto , id quod,quasi solatium quaerens,saepe libenter i. facio lenitur aliquantum doloris acerbitas, atque etiam tibi, quantum licet, in medio dolore gratulor cui nis loci mutatio grauis es cetera , quae uideris mi isse leuiterserenda esse censeo . In loco autem quid te torqueatis ecies urbis eat ea, quia ad oculos pertinent,nemo unquamsapiens neqis in malis, neque in bonis esse duxit: et ego , qui longe a sapientia dilio, haeciamen prorsus nonam inania Tolitudines uor, quantum possum, vhac mihi uiuo, Deo quod unum en beate uiu re Amicorum consuetudo e quid e absentes non diliguntur e non, si uolumus, ct quoties uolt u litterarum sermone conitin imur e equidem, po ea
quim cessi, nescio quo modo crebrius etiam, qudm cum aderas, de te soleo cogitare: et mihi ta
356쪽
to amicorum pec ra,praesertim quos uirtus, in tegritas commendat, esse iucundis ima sin uti it tem aeri es,tuis necessariam rationibus, cogitas: non dubito, quin illuc, quidquid iacturae factum est, breui maioribus etiam commodis re sarciatur. Xec uero se me audies, utilitatem ullam cum ea doctrina conseres, quam tu auges quotidie in icto otios nemInem curans, praeter te ipsum quod hic certe non contigit magnum est, studia posse colere quae uelis, et quantu uelis tibi unisemen em ac re tibi uni rei Stum colligere atquem fructum e cui nec imber immoderatus, nec ritus,nec ulla calamitas noceat,nec suauitate detrabat, sed augeat, quae cetera omnia corrumpit, dies . Queisse tibi, multorum philosophorum exemplo u tam inpatria ducere,o doctorum hominum infrequentiam, non perplacet an dubitas, quin te is cura nos amici tui, si quid noster in te amor, si quid pietas ualebit, aliquando liberemus e quod tamen eiusmodi est,ut non tam blandum uideatur, cum euenerit, quam non dolendum,hisero,uel si etiam nunquam eueniat nos enim in delectu rerum sepe fallimur: errore mentis tanquam salutaria, quae noxiasunt, adsciscimus unus eventa rerum prospicit, unus igitur nostra consilia gubernet, ac moderetur Deus.
cui ste totum permiseris; si minimum in te ipso in eos ueris omnia mihi crede, ex istis mole iarum luctibus emerges; nihil . onhac aut mali metues, aut bonis usi a cupies multa etiam, quae
357쪽
non cupies, nullis accersita laboribus, aut flud,s, ad te sua ponte con uent. Ego tibi opera,cura, di ligentia, quae nunqualm in me desiderabis fortasse etiam consilio prodesse aliquid possum A carius , qui publicam personam gerit etiam auctoritate
adiuvabit quem licet existimem, quantum ualet, tantum tua causa uelle tamen suadeo, litteris eum interdum appelles rogesque, ut res iciat fortunas tuas, ct aliquid eis, atque adeo multum cogitationis impertiat Caluino, Iesmo uiro,mihi T. uetere beneuolentia coniunStissimo, amoris,et
nudi erga tesum ipse optimus tessis sed aetas iam
obstat, quo minus ea, quae res postulat, obire exsequi possit omnia itaque, nisi me sallit opinio, totum in L asariis . nam ego, ut sis, uel infirmitate ualetudinis, uel diuturna iam consuetudine,et uoluntaria quadam desidia loca publica non admodum stequento quo familiaritates intermitti, et ex eo amicitias, si quae penitus uirtute, haerent, paullatim sui necesse est testimonium tamen iudici de te mei nullo loco deerit et de doctrina qui dem, uti ero, fidem faciet oratio nos ira eloquentiam uero, in qua tibi quantum tribuam, cum alis, tum, omnium nodes semus, et ingeniosi simus adolescens, Franciscus Vianellus a me sepe audist, tuascriptasacile probabunt Vale Venetiis s. Federico
358쪽
Vrbinum. I vi iam te purgas qρξd in discessu tuo, mensessere quattuor abfuturus, ad me non a dieris, quem, ut opinor, tui cupidum ac peramantem cognoueras ego autem, etiam si repentianam illam discedendi necessitatem litteris minus excusasses tamen uide, qudin faueam amicitiae nos rae,et quἀm non stricto iure tect/m agam nunquam mihi persuaderi passus essem, hoc abs te salutationis officium uel nostri obliuione uel contemptu, uel ulla omnino inhumanitate tua fuisse praetermissum quare accipio excusationem tuam Deroque te operam daturum, ne utaris ea posthac: i q. mihiscitofore iucundis imum nam cum semper dilexerim plurimum, a quo primum die mihi cognitus est, parentem tuum; cui te cupio,
rosimillimum fore in , artibi/s, quibus honestius, aut gloriosius esse nihilpotest:tum uero studia tua,
iugenium, quiq. lumen, et ornamentum ingenii sunt, mores ita me tibi adiunxerunt,ut omnibus te laudibus, libenter cumulem,nihil de te,quod in s corum,aut turpe uideatur ne iuspicari quidem uelim . quidem mirifico tenebar desederi tui, trim, ut mandata darem, de quibus ageres cum parente tuo; tum etiam, ut, quo tibi studiorumgenere so tam aestatem in patria traducendam statueres, a te
359쪽
ipso cognoscerem ut uel ex optima tuorum consiliorum ratione uoluptatem caperem uel, si quid conrrasentirem , indicarem sententiam meam quanquam, cum domi habeas, unde discas, et unde praeclara quaeque sumas neque te meis, neque cuiuisquam egere praeceptis intelligo ueruntamen uerus amor latere non potes, orienta seu ubi etiam minime opus es. Ac tu quidem percommodeseceris, si,quod coram non licuit,hortunae potius culpa,
qudin tua,id tibi agendum per litteras ex imabis, ut aliquid de quotidiana tua tum lectione tum etiam, sine qua lectio paene inanis et , scriptione significes non enim te puto uel desidia quidquam loci relinquere, et, leuitatibus , in quibus plerique adolescentes in atriunt , operam perdere.scis, quodsapientissimi homines prodiderunt, imitatricem boni uoluptatem falsa lecte decipere, illecebram esse turpitudinis , escam malorum omnium , qua capitur aetas improuida nec se captam sentit,
ius cum imprudentiae poenas luit atque hoc ingenere labi, et errare, cum ceteris turpe sit, is uidetur esse turpi simum , quibus ad amplectendam honestatem praecepta non defuerunt et , praeceptas ualent, quae tibi ego,pro meo in te singularis udio, deesse non patiar quanto plus ualere exempla aequum est, praescrtim quae post ante oculos sunt, quae tibi nunquam intueri non licet, quaeq. familiae tuae quantum quotidie laudem pariant facile po- es intellegere itaque non a te mediocre aliquid,
360쪽
sed summa omnia exspectari,nec exstectarisiorum, sed exigi etiam quas debita, lebes cogitare quae spraestas latitia quidem parentes tuos, quibus potissimum , patriae natus es, issicies incredibili; te ipsum autem perpetuis infrues, maximisq bonis nec illa timebis externa,quae casus, et sortuna inuehit sed a te ipso pendens, nullis obiectus iniurbs, firmi sim artium optimarum prididi munitus, uitam deges beatissimam, aeternaq. posteris tui nominis memoriam relinques Vale Venet s.
Mediolanum. O DRAECLARAM rethiprander at ego, tuarum litterarum memoria contuleram in eum
perpetuo quodam studio, quidquidpraestare poteram ossicis operae, diligentiae nec me tamen paenitet, e processisse, unde nunc tu mepaene reuocas. mutare autem consuetudinem, praesertim in bene merendo, mae licet nam illa superiora se doctrinae non uis, in quo me sesellit opinio, humanitati certe dedimus . nunc dandum esse aliquid contiantiae, ne norarum damnemus institutum, profecto uides uerum absit iam hoc argumentum a litteris no ris: ualeant ea, quae iucunditatem non habent, quam
equidem non modo ex tuis eleganti mi epistolis, uerum etiam cum ipse ad te scribo, capere mirificam bleo nihil si tanti, quod cum sermonibus nostris