Quaestiones Quintilianeae. Disputatio critica F. Meisteri, programmati academiae equestris Lignicensis praemissa. a. 1860

발행: 1860년

분량: 28페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

is retineretur, id etiam h. l. iactum esse confido, corruptum autem e v. alter idquo reponendum esse puto. Simili modo U, 13, 33. quod est aumtum ex orati p. Cluent. 48, 135. quum Dost ipsum enim M. I. Hor. R. pr. m. Alta. praebeant genua . Mium omisso enim Turie. senua Masium)id ipsum, quod apud Ciceronem scribituri in mendosa codicum Ioctione restituendum legendumquoesso censeo: imum enim O n. Emath . Sed haee hactenus. Jam vero pauea do C. Iulii Victoris arte rhetoriis, quae primum ab Angelo Μωo Romao Μ CCXXII ex uno otioboniano Vaticanae bibliotheeae membranaeoo codico saeculi XII. edita, a Jo. Casm Orellio in volumine V. operum M. Tullii Ciceronia relinitia est mecturus sum. Is enim cum ex aliis scriptoribus. tum o Quintiliano plurima ita laudavit, ut oi non minori quam codici mscr. fides habenda sit. Laudantur autem sero haee:

XXV. p. 263. 23-2b. IV, i.

49. r. XV. p. 243. 22-24.

p. 263. 4 I. -

p. 242. 18 20. 264. I.

p. 243. 24-26.

p. 263. 22.

XXIV. p. 260. 17-22.

58. 59. - 12-14.

p. 259. 30. 3I.

72-5.

p. 242. 23 I.

- 35. - 2, 24-27. c. XVI. p. 246. 37. -

p. 200. 23. 24. 247. 4.

P. 244. 25.

11. 12.

XXV. p. 263. 12. 23.

XVIII. p. 250. 42-45.

4 I.

XXIII. p. 259. 9-I5.

43. -- ου.

- 10,

p. 246. II. 12. - 20, 3. 4.

I . c. HL j. 3. p. 200. 33. III, 6, 30.

III. I. P. p. 199. 35. 36.

10 . e. XVI. p. 247. I 16.

IV, 1,

XV. p. 242. 32-36.

106. r. XVI. p. 247. 20.

109. 110. p. 246. 4-7.

p. 242. 40. -

Ρ. 243. 7. d. - δ, 4-I3. c. XVII. p. 248. 1-24.

28. 29.

p. 249. 15-21.

33. 34.

e. XIII. p. 238. 4 9.

34. 35.

p. 239. 4-22.

-- 19-2I.

22쪽

TU, b, 17-22. e. XIV. p. 239. 33. VII, 8, 4. e. III. I. II. p. 207. 30. 31. 240. 9.

G. Q. VI. l. 4. p. 221. 27. 28. 28. - p. 240. 12.

- 24. R I, 2. 3. e. VI. l. 7. p. 226. 4-15.

. P. 207. 22. V, 2. - V, 7, 8. - I. 8. p. 226. 16.

VIII, 3,

56-58. r. XXII. p. 255. 22 30.228. 13.

64. -

- 37. 38. - 7, 33 7. - p. 228. 23-40.

66-73. p. 255. 39.

p. 256. 40. 226. 2.257. I. - - 122. I 23. - l. η. p. 229. I-η.

p. 251. 37-39. - II, 28. e. VIII. p. 230. 9-14.

p. 252. 5. - 13, 22. r. XV. Iu 243. 30-32.

IX, 2,

254. 18. 13. r. IX. p. 231. 4 l. -

p. 254. I9-21. 232. 3.

- 19-21. 25. e. m. p. 23 I. 34-89. - 4, 37. e. XX. p. 252. 32-34. 30. e. X. Iu 233. 4-7.

XI, 2, 36. 37. e. XXIII.

p. 259. 15-20. 33. e. XIV. p. 24 I. 22-24. - 3, 6. r. XXI v. - 23. 24. 34. 35. - - 34-41.

28. 29. p. 260. 24-34. . I, 5. e. II. P. 199. 8-I0.

57-59.

p. 261. 22-30. - 2, 13. e. III l. 2. p. 200. 22.

p. 260. 45. -- 6, 5. - l. 14. P. 207. II. 12.26 I. 2.

86. 87.

XII, b,

1-4. e. XXV. p. 263. 26-4 I. . Ex hac ipsa enumerauione Ioeorum laudaisrum, quanta libertate Victor grassatus fuerit, ii ui modo hinc modo illine, quidquid matum videbatur, ex scriptis Quintiliani docerpebat, nun eum fide prosecutus, nunc in pauca verba argumentum totarum Par m omm contrahens, satis patet. Admodum raro, ex quo sonta hauserit, addit, saepissime etiam mentiaria Quintiliani judieia tanquam

23쪽

sua vendi uiti unum nonnulli Ioel veluti e. XXI. de Dumaria, pars eapitis XXII. do obliquitata Me. XXIV. de primunciatione lare ad verbum descripti sint, alii, no dicam plurimi, liberius repetuntur.

in quibus verba, quae jam minus usitata erant aut ex alia qualicunque causa explicatione egere videbantur, eum aliis eo nutantur, alia omittuntur, alia adjiciuntur. Quae qii iuri ita sint, tamen, quid sit Quintiliani, quid Victori debeatur, plerumque diseernero et Probabiles adeo egregias nonnullan ejus lectiones in nostrum usum ad Quintilianum Oxplicandum sanandumque convertere licet. Videmus enim libros vel librum ex quo Victor hausit, optimis adnumerandum esse et ex diligentissima omnium Iocortim eomparatione ejus scripturam maximo eum Ambr. I. Bamb. Hor. Par. I. II. consentire apparet. Complures loel reporinntur, in quibus solus adhue veram lactionem exhibet, quam eo minus se tui dubitaverim. quod vel post egregistin v v. dd. eurum atqua diligentiam multis et o vibus vitiis laborare nune sinoquo Quintilianum mihi persuasum ast. Quid Z quod etiam complures eo lecturam quae quin admodum probabiles essenti vix quisquam dubitavit, primum per Victorem eomprobatae Rique confirmatae sunt Etenim Regii, qui V, 3, 1. pro Pulsarium vulsantium seripsit, obroeliti et Spaldingit V. 7, 35. ubi Rogius pro e mira paritia divinata mem conjecit partim dis irrationio. quem secuti G phius parteia diuinati miri denique Ohrochius partea divinationis scripserunti, Spaldingius praeterea pro eontra auspicatus ost ei rea quod elim Par. I. comprobat denique ejusdem Spaldingit. qui XI, 3. 28. pro ama vel alia vel aliis maluit aeribi alias. Histi at alieero e Iato V. I 4, 33. quod pro lato a me Z. l. Λ. W. p. I 26. propositum, nune

demum eadem auctoritate pommendari tognovi.

Quare etiam ob hane rem Bonnullo maxima laus tribuenda est, qui primus haud paucis Iovi ex Vietore lare solo verum restituit. Si e rectissime virum doetissimum judicasse een eo IV, 4, 3. ubi Ambr. I. et Victorem potissimum seculns. apud quem legitur: Nonntinguam valde titilia est Pro1-tio. tibi. scripsit: Nonntin quam vero valde titilia est. tibi. Non minus autem probandum est, quod Bonnollus ex eodem IV, 3, 5. apiritu dolevit IV, 3, 15. omnia ampli alio, minutio seripsit quum minutio non solum Bamh. et Lassb. eme eomprobetur. Red etiam Guel L commendari videaturi qui praebet in initio. Laudanda otiam mutata verborum Giloratio V, 5, 2. atque remissimo IX, 2, 69. hoc, IX. 2, 94. ut ante n eis

quid illi it inseruit. IX 3, 1. omnes delevit, XI. 3, 59. quia quam retinuit. Neque spernendum videtur, quod VIII, 3, 67. et anto tirbium addidit, deinde quod XI. 3. 87. supplieant post inhibent delevit, deniquo diffieiliorem locum XI, 3, 115. ita eonstitui uti praeter bonos libros mseri

etiam Victor commendat. Minus autem vim doetissimo assentio, quoa IV, 3. 5. hune et deteriores quosdam codie

secutus a Mur N il enim tam est eonsequens, quam narrationi probatio, nisi eae ratia illa vel quaal finis narrationia vel quasi initium probationis eat. Εquidem quum in Turie. Mori scriptum sit: nut Geuistis illa vel quasi initium. in Ambr. I. autem haee laeuna ita expleatur, ut legatur nisi eae ratis ille vel egressio mari inuiton, in liae praestantissimi eodicis lectione acquie-

Mendum esse eenseo.

V, 14, 22. ex libris Quintiliani, qui maximo inter se disserent, nihil aliud se ibi posso

24쪽

existimo, quam id, quod jam Regius eruit: Conneaeis aut vera e. q. a. neque ulla mutandi causa

'adere videtur.

Noquo ea, quae v. d. V, 14, 30. VIII, 3, 70. I III. 5. 2. IX. 2, 93. XI. 3. 86. secundam Victorem mutaviti mihi persuasit, in his igitur locis eam, quae Quintiliani libris commendatur, lectionem Praesero. Praeterii unan quod VIII. 5. 2. pro crebra erebrae Acribi idquo retorri malim ad aententias, id quod verbia, quac paullo posι soquuntur. his: is Ideo quo mihi et de generibu8 earum et dousu arbitror pauca dicenda comprobari videtur. Utrum deniquo XI, 3, 104. aeribendum sit demonstrare aliquid an demor trare aliquem in medio relinquam.

Sunt etiam alii pauci quidam loci. quos o tu id om o Victoris auctoritato restituendos esse existimo. Ac primum quidem IV, 5, 14. magnopero ossendit quod, quum roli piorum verborum suturo utatur scriptor, semel perlecto usus est at tuo scripsit Puttivis. Opermn uutum perditurum esse Censeo, si quis hoc dolendore conatus acriter, cur ita potissimum dixerit, comprobare voluerit. Etenim plano aliena ost a Quintiliano ham in rebus parvis inanis subtilitas. Quare id, quod necessarium t et Meillimo restitui polos , insuper autoni apud Victorem invenitur, Putabit, reeipiendum videtur. Ex optimorum librorum auctoritato Bonnullus V, 6. 3. scripsit: - cuin etiam phil ophi qui iam rint reperti. qui desa vere rerum huma utrum curam nes aut, quum toa legeretur atquoesiam apud Victorem legatur nuarcur. Non vutem h. L suam quandam opinionem Quintilianus in medium prolert, sed. ad quod orator Provocare possit, explieui: plano igitur hoc e mento atque sententia alius cujuslibet dicium est. Ob hanc causam e luidum rimant minuη probo. sed scribendum esse censeo nes erat. Idem statuondum videtur Esso II, 16, 2. ubi scribi malim valeat. Suo juro Spaldingius V, ID, I 23. tiuum explicaverit verba ψε a rea et istocorum singulorum excussionem ' intelligendam osso dixeri - - pKrum desinito Ponitu sibi displicero addit ut illo suspicatur scribendum osse: h-c ἐρκα res. Simplicior at pio meo judicio vorisimilior sanandi ratio ea est, quRm Victor P. VI. g. S. P. 229. 8. indicat, ubi ita seribitur: In itum et inutilem

faciat ista res diectuli tarditatem. Hoc idem verbum latre ei liuia apud Quintilianum longe mihi

Praeserendum videtur.

Paullo disti ei liorem existimo ει uaestionem osso VII, 8, 2. in his verbis: Sit enim leae: , nescia eupite puniatur. Saepe secubanti amatorium dedit e. q. S. Etenim lineo verba plane intelligi non possunt, coqjectum potius. quid iis voluerit Explicare Quintilianus. consequendum est: deost subjoctum verbi dedit, ne tum quae sit persona intelligenda in verbo aecubanti, adjicitur: ut tacito suspiceris, pavea verba in urin librariorum excidisse. Ua uulem ab Eodem Victoro aervata esse urbitror, stpud quem C. III. I. 3. P. 201. 20. Eaepe ae verberanti scribendum est secubantis marito uxor aniatorium deduοῦ atquo ita apud Quintilianum quoque Scribendum est. Causa corrupiolas in similitudiuo verborum murus quod tortasso etiam depravatum erat in maiori et anuatorium posita est, qua iacile effici poterat, ut librarius ab ultero ad ulterum aberraret, ea

autem, quae interposita eranti omittereti

Facilius ιiuidoni at tuo lutius erat Quintiliano duce et auctore permultos, qui adhuc exstant locos corruptos C. Julii Victoris et invenire et sanare. Quodsi alienum est ab hoc loco diligentius in

25쪽

eam rem in luirere, tamen ea, quae in lectitando et conserendo hoe scriptore mihi oreurrerunt, ad-ji iam, ita autem, ut in plerisuiuo modo, quemadmodum secundum Quintiliaritim meo quidem judicio scribendum sit, indieom. Lomendum igitur:

c. III. l. 3. p. 201. 20. ut, mepe aestubanti marito - I. I 4. p. 207. 14. Aut qui in ea i a lema verbis argumenta mure. VI. l. s. p. 225. 24. si miles, ri infans ait: - g. 8. p. 227. 2. ereduliicia inermentum afferat:

- - - 21. aut vita ste tuebitur,

- - - 22. in qua plua fidei eo ne equetur, - - - 37. atque id agi, ut in mum, in qua vineere nori pos ait, queri po/rit. Similiter Baiter is p. 226. 3I. querendum pro qm eremtum proposuit. r. XIII. p. 238. I 0. haec, si e ut QPOmi, sola arant. e. XV. p. 242. I 8. quid et apud quem e. XVI. p. 247. 2si. nec vero in eundem maum, aimilem compostitionem,o. XXI. p. 254. 18. Quaedam etiam Puer. XXII. p. 255. I9. vel ιt ast per εο guodam condimendo. - - 20. 0Mam illiam malium Parietatis amittit. e. XXII . p. 200. 37. Ita imus vim non habet, - p. 261. 24. ut id vero movendis Necti a contrarium messis, quam quum - - 27. fori sanctitialem dolendum e. XXV. p. 264. 6. in quarum exercitationem reperta eat. Saepius apud I ictorem veri,a quaedam exciderunt, quaa si ex Quintiliano addiderimus, eerta proximo ad verum aceedemus. Ita tuo serit,endum videtur: e. VI. l. 8. p. 228. 5. inimicum eontra inimi eum e. XU. p. 243. 23. Wire ae mirari quoadam, Fode. XVIII. p. 250. 43. ptirnω in dit idendo prudentia, e. XXI. p. 254. 7. at non ea verbis dubiis et usi duplici tia petantur,e. XXII. p. 256. 27. ea, quae rivi obscura, demon atrare. Major etiam lacuna est e. III. . Id. p. 207. 12. quam Orellius ita explere conatus ostrtit in hae lem: equis rei vinciantur, ,equidem ipsis Quintiliani verbis utendum scribendi inaquoesse eenseo: Liberi parent ea alant aut vineiantur; non enim e. q. s. Delendum vero est e Cicerone et Quintiliano verbum publiea e. I I. g. s. p. 225. 32. Deniquo in tribus locis conjectura verum rostituere e nntus sum, etenim e. I. P. I97. 8.scribendum videtur: apud M omnium, quae morimi carime quamve Grint, habita ratione pro retia ratione, deindo e. III. I. 2. p. I99. 38. Sstua hie t Porum eri; nam quaeritur an fereri , an

faeiat, an facturus sit, ubi seriptum est facies, postremo e. XVI. p. 246. I l. id quod jam notavi ad Quintilianum IV, 2, 77. Z. l. A. W. 1856. P. I 26. luxuriam liberalitati a nomine pro hilaritatis.

SEARCH

MENU NAVIGATION