Novum Testamentum graece

41쪽

homnia de dominio resurrectionis Advit signis damnatur. u. p. 250. editentus ontulit, item ursim Soholaius Martin p. 45. 6.

Vidi 1 - 1885.

1ibri et habet προσποιουμενο sine μή His p. 65.66. et-atenius contulit, item curaim Scholgius. Martin. p. 47. Vidia Sept 1885.

saec. XIII, 17. 5 13.6, membr, sin 300 GI. 1 11. 7 7.6), B. 30 dis et in sit, it infra lin, at nig lit ma aur, maxeolor, Orn color capy, tu, sect Μc241 16, 20), non an), pict Bordier. p. 226.227); Cain et avi habent ut sed non inis et tui permulta erasa sunt et iterum scripta in m adnotationes Lauet Graecae se et oeth - Ηebr Tim); desunt ipse non ex-ensti ut 14, 15-15,30 20,14-21,27 M 12,3 - 13,4. Soriptus iussu Michaelia Palaeologi imperatoris a. 1260-1282), qui codicem anno 126 vel 1270 dono Ludovico IX Galliarum regi mortuus est a. 1270 misit Roberti Stephani Fuit posthaorie Savigni, et ex eius domo in bibliothecam patrum Momensium Caen societatis Iesu a. 1640 migravit. Monis B GL QMεἰ p. 250. 261 p. 251, I 6 post salutem adde optatam MonteihIconius

quem sequuntur Seholgius et non sine dubitatione Sorivenerus Intr. p. 184 adn. minus accurato dixit codicem po non aut continere. Relatenius contulit codicem, item cursim Scholgius. Facsim. in libro SiIvestri, Pudis aphie univeraelia, o 84 ubi codex iniuria

42쪽

r r; appinab in unum ad initium conlectae of oodd. 12.1s Mohabet 2 quattuor inusitatis sub initium additis fortasse ex ommentario textus tamen margo recte ponit titulum α περὶ δαιμονιζομένου, o ex incuria habet 17 cum sint re vera in tabula duo viginti; o p uti, sect Μο241 16,20), subsor, στυ - eum comm in Mo est Vio Ant); t et, diversis manibus eiusdem saeculi; interint et o stant nonnulla ex Seu, Eus, es, et inter, et L ex Dion lex pariter atque in odio 34; t 16,2.3 et Ioh7,53-8,1 prorsus desunt: Constantinopoli το πατριαρχειον ut videtur scriptus saeculo decim primo ineunte, patriarcha Sergio II a. 99 101 s), in monasterium S. Athanasii in monte Atho translatus est a. 121 per monachum Macarium c supra, p. 430). Fortasse eiusdem archetypi apographus est atque codex 4. onis. Bial Giri. p. 66-75. Adhibuit secundo loco ramerus vide ad cod. 24 Ves 1, p. XXVili, in Victoris commentari inmo edendo. Contulit Relatenius et cursim Schο1gius. martin. p. 48.4s Vidi 3 Sept 1885.

43쪽

1. QUATTUOR EVANGELIA: as 44. Iambr, o Ρ-ta in Mo, ais, Gu, hic illic Ieci, subsor, iust catena in t Mo Μ Viet Anq. In evangeliorum catalogo vix lacum habethio codex, nam ierius non integer est; desunt praeterea soli circiter 30 et L. 136 quaerit Graeculus quidam εο τι ἐποίησεν ὁ κόψα τοφυλλον δε λίπει. Monis Bibl. GOL p. 75. Contulerunt ebstentus et cursim Scholgius Martin. p. 50. Vidi 17 Sept 1885.Ja. Medicaeus. Nunc latet. Lectiones eius a Petro ithaeo margini editionis Stephanicae tertiae anni 155 adscriptas, communicavit duardus ornardus cum illi qui eas edidit; vide Mimi ed. uster. Amstelodami a. 1710, rest. Paragr. 1462. Miluus nomen Regii edicae codici a Pithaeo datum compendio Me notavit. E nomine Videbatur ode Regius arisiensis ex codicibus a Catharina demedici Parisios perlatis esse. Dionysius Delottius a. 1606-1678 codice in recensi Troyes collegio usus est, Schestius autem codicem hustra in bibliothecis GaIIiae publicis etiam in urbe recensi quaesivit. illium non fugit lectiones lectionum codicis' similes Ase.

saeo. ΙΙ Scholg. XI), 30. 7, 24.2, membr, soli. 25s, col. 1, 11. 1.22 lit ma rubr o p tul utraque ad se Scrivenem negat)Mot Μο234 16,s), an, Iec man sec), syn, men, subsor et στίχω Ioh), plat: - Μ 16,2. deest aed, se addit in ima pagina; DK5,3. signis damnatur; Ιοh7, erasit manus secunda duas paene tineas et macripsit adult deest. Caesar de Missy a. 1703-1775), capellanus Gallicus regis Georgii III nniae codicem ex Atho monte in Angliam pertulit a. 1746 elatenio monstravit, posthac conlationem codicia oum Wetatenio communicavit quam Wetatenius haud

44쪽

emendate edidit haec conlatio, olim Mate Sorivenero, Buri P. 185,oolao admotata, anno 188 evanuerat. Dignum ano odi m qui denuo oonferatur quodammodo contulit Io-MIdius vide supra,

P. 267 adn. 2 a. 1860 Vidi 27 IH 1883. 41 - 18. De codicibus Oxoniensibus consulendi sunt libri Henries octavii Coxe, ruti m odietim bliotheeae Bodiarianae, para

saeo. XV, 12κ10 si membr, soli. 554 ool. 1, II. 17. 14.18; dis non sit; mi, am, o P-t , et cum u), is subsor, Vers, τί in Mo, non eleganter seritus: Κ- Ι 8, καὶ προσποιουμενοσ. uno codicem pariter atque odio 4 et 58 seripsit Iohannes Serbopoulos vel Zerbopoulos noli offandere in sorina SEPBO - στερβο hvio codici inseripta), Graecus ineeula decimo quinto exeuntes adingae in Anglia degens Iohanni exemplar erat codex 54 vide cod. 54 unde sequitur codicem 4 ut et 8 delendos Maesi variationes textus ex Iohannis ingenio non ex aliis codicibus fluxerint Waltonus os supra, p. 221 oonlatione utitur ab Umerio

mota, sivio Bodl. 1. Mimo Bodl. 6. Vidi mense Mari 1888.

45쪽

1. QUATTUOR EVANGELIAD 45 - 52 4 s

Vidi 2 Febr 1883.

ineo. XI XII 8), 14.7 11 membr, soli. 223, col. 1 ll. 26;1in uiat 1it ma rubr, us-t , capp-tab, a , tu, seot, hic illio can), leot subsor et στα, o insunt sub finem nonnulla ex Cassiodori historia tripartita charactere Longobardio scripta. Anno 141 fuit Demetrii του στραβοποδοσ, ut eo tempore annos duodetriginta habens codicem colesiae cuidam dono dedit. In Angliam pertulit codicem Thomas Me vide supra, p. 3 56 es bibilothecae Bodleianae dono odit anno 1628. Millius contulit Roen). Vidi 2 Febr 1883.

'' aeo. XI et XII, 29.2κ22, membr, foll. 241, M. I, 11. 18-26, capp-t , o P, tu, feci, an subsor, τω pici: Elimoum catena in Mo est Vic Ant); desunt est 1, 1-s,3 12,3-2317,12-24 25, 20-32 oh5,28 non 8) n, manus recentior supplevit Mo 14,40-fin interdum praebet Odex lectiones bonas. Laudii vide supra, p. 412 nuditus est anno 1633 et ab eo universitati anno 1636 dono datus. illius contulit Laud. 1). Griesbachius eontulit pauca. Ex hoc codice catenam in o primo loco edidit amerus ut supra, ad cod. 24), Vol. 1, p. xxviii. Vidiris Febr 1883.

46쪽

saec. XIV, 16,5, 12, membr, ou. 140 ool. 1, 11. 29.33 littmia rubr prol, capp-t , appotiti, subsor, nitide scriptus -; teste illi textus similia est textus codicis . Scriptus manu Nicolai 3 αναγνωστου του καμλλαρη. Neophytus quidam sibi arrogat honorem sumptus impensi, videtur tamen inferioris aevi fuisse. illius contulit Selden. 1) Vidi 17 Febr 1883.

R. 1338, 16.3 12.4 membr, soli. 228. oes 1 H. 25.27;Εus -tab Prol, o Ρ-t , o P, tu, feci, non can), Ieci, syn, men, subsor, Vers, Verborum Hebraicorum interpretatio quae Sorivenerua, Intr. p. 186, adn. 1, post Burgonium contra illium de paragraphis in hoc odice scribit, pravae illi verborum interpretationi innituntur: Lis frater e sane germanus est codicis 109, frater est Vel pater vel filius codicis 171, pater Vel patruus codicum 47.56.58; Ioh8,2 post αυτου addit εν τισιν αντιγράφοι ουτωσ' pergitque

αγουσι es etiam v 780. itide tribus tantum digitis Theodosii cuiusdam ceteris orsan mutili anno 1338 scriptus Iohannes Ser - Ροulos o supra, ad cod. 47 addidit ima pagina sol. 38, Mi 12,42, sol. 193 in miIoh5, καὶ pr- περιπατε et 5, 12, locos a Theodosio omissos. illius contulit Se1d. ); Benuei erat of supra, cod. 51ὶ Vidi mari 1883.

proli cap. iii, secl. 6, laudat Iudi 6, 1 - 24 in minoribus quibusdam foliis insertis scriptum, nihil tamen de his soliis in schedis meis habeo. olim γροιγορλυ ἱερομονάχου. illius contulit Seld. 33. Vidi 2 Febr 1883.

- Ox collegi Lincolniensis II. 18.

47쪽

1. QUATTUOR EVANGELIA: 43 5s. 47

oodicibus 58 et 1 Io 8, addit καὶ προσποιουμενοσ. Ιohannes Sectomulos in supra, cod. 7 codicem in Anglia seripsit; utrum tribus digitis scripserit necne Vix procul dubio est, attamen versus Theodosii illius in cod. 54 exscripsit suo nomine pro Theodosii nomine posito, unde factum est ut nonnulli versuum finem de Iohanne apostolo interpretaverint Edmundus Audieius arum epis opus odicem Hegio incolniensi dono dedit anno circiter 1502. atonus a supra, p. 221 exhibet lectiones Varias nonnullius ab Umerio conlectas, iniuria vero codicem cum Acti coniungit. illius cursim contulit Lincoln. 1). V. l. oriando . D binus codicem adiit se infra, O 61), ScriVenerus perlustravit V es R. C. Pascoequattuor capitibus conlatis,illium triginta quattuor lectiones varias sexaginta quinque in his capitibus omisisse, in una errasse repserit, of Scris Intr. 4. 186. Vidi 27 Febr 1883.

lenae .

saec. ΙΙ, 23, 19.5, membr, soli. 291, col. 1 Il. 25, 1it maiau sed rarae omnia compendiis scripta; app-tab, appotiti, interdum leot manus nova hio illic odicem foedarit, Versuum numeris minus eleganter additis: μου et M P- Ρhmmebo P simicum otia deest Mo1,1-11 alucinantur deesse RomQ. Cor Schol-rius et Sorivenerua. Inscriptio sol. 1 anno 1386 scripta ita se habet: ἔσκωτευθην ὁ πανυ ρυλωτατο in schedis meis του αυθέντησημον Πάλσα ηπο τῶν γαρηνων θνων . . a. ammondus bis contulit, cuius ut videtur schedas, ortasse cum Usserit schedis coniunctas, adhibuit altonus e supra, . 221 cui fuit Mam. 1. Etiam illius contulit codicem, elatenius Vidit anno 1715 V. l. Dobbinus Vide infra, cod. 61 nuper examinavit. Vidi 7 Ap 1883.

codicibus 47.54. 56.61. Iohannes Ser mulos scripsit codicem, fortasse e codice 4 et Versus illos mutatos ut in codice 56 ubiunxit. Hic codex fuit olim Iohannis ophinsoni incolniensis. aerius contulit in usum altoni in supra, p. 221), item illius Nov. est. 1). elatenius vidit anno 1715. obbinus ontulit Ioeos selectos o ood. 61) Vidi 23 Mari 1883.

Canti Gonvillii et Casi collegii 403.

48쪽

478 VIII. DE CODICIBUS MINUSCULIS.mai tot codex neglegenter scriptus octoginta una munia ex ομοιοτελευτεν laborat: - olim fortasse Roberti Gromteat opiscopi uncolniensis anno 1253), erat hic odex fratrum minorum Oxoniensium qui eum Ricardo Brynchleio eiusdem ordinis fratri Cantabrigiens saeculo decimo sexto ineunte commodaverunt. Mox anno 1567 in bibliotheca Gonvillii et Casi sodem nactus est donante Thoma Hasther Waltonus o supra, p. 221 exhibet lectiones nonnullas et infra vv 623; illius contulit; elatenius vidit a. 1716. Sorivenem contulit a. 1860. De historia codicis secutus sum virum clarissimum I. Rende Harrisium, me origi of the Moester eodeaeo in Nem earument, Londini a. 1887, p. 18-23, ubi plura invenies de BrynoMeio et demasthero. Vidi s Ia 1883.

a. 1297, 20.5κ14 membr, seu 324, OL 1 14.6κs.33, 11. 24 membrime et ten, dis et En sit, at nigro uac bene exaratus Cam, us-t , app-t , caΡΡ, uti, sect, non an subsor, iot: Em eodem Volumine continentur Apoc ineo. XV scripta, et sub finem preces. Scripsit Michael ὁ μαντυλίδη anno 12s in usum Georgii του μουγδου petio Codex fuit Iohannis Oore, episcopi Eliensis, quo mortuo anno 171 pretio magno emptam Georgius I rex bibliothecam eius universitati Cantabrigiensi dono dedit. lilius con

olimG. 7.

p. xx, 64, 196 et Ι. Rende Harrisius, of supra, eod. 59 p. 46-53, sagaciter de codicis historia disseruerunt. Franciscus Froy sive potius testemarrisio π, e fratribus minoribus Oxoniae saeculo decimo quinto ineunte degentibus, primus quod sciamua hunc librum possedit qui fortasse ex ipsius manu fuerat. Videtur textus evangeliorum e codice v 56, actuum et epistularum e codice et a fluxisse; v 5 anno troiter 1502, es 33 anno iam 1483 in bibliothecam

49쪽

1. QUATTUOR EVANGELIA: 40 83. 47soouegii Lincolniensis omnia recepti, ad manum erant Iibrario xoniona anno uester 1520 acribenti Matha fuit codex Thomae sive ut vult Harrisius Iohannia Clementis of Harris, p. 53-563, deinde WiIIesmi Charri es Rama, p. 33 5houi etiam odox Eos inter libros suos praesto erat; hoo tempore anno circiter 1580 videtur Apo oodio 61 addita fiam e codiceras exscripta Charrius laetiones invita in codicis margine inscripsit Thoma Monuortius Cantabrigienaia oodi m posthaolossedit, unde nomen eodicia Monvortianis . Deniquo fuit Iacobi Usserii Mohiepis pi Armainani a. 1580-1656ὶ, qui odicem iam in usum altoni o supra, p. 221 conlatum ovilegio Trinitatis dono dedit. Contulerunt Millius Iohannes Barreu o supra, p. 4003, Obbinus. Reser Sorruenerua, vir. p. 187, paginam in qua comma 1 Ioh 5,7. stat artificio quodam perpolitam

ae verum tamen omnibus codicia foliis id commune est, in hao vero unio Pagina manibus contreetantium inquinata magis oulia

' io oodex, ex orient advectus, olim fuit Henries Gomit unde Goog.), collegii Trinitatis Cant e molia. Conlatio odioum D. 5s.61. 62 manu aeripta, in usum altoni os supra, p. 221hfacta, collegio Emmanuel Cantabrigiae a. 166 7 data, ibi exstat hodie. Temere Marshius episcopus hune in odio Cant unis. h. 5.35. of supra, ood 30a inveniebat, eum eundem esse um ora a cena M.

Dublini oliogitarinitatis Α. 1 8, olim D. 20.

v. 1. Iohannes Horosae odicem integrum anno 1858. Fol. 1 rescriptum est lectionarii stamentum saec. IX, 22oire W18, membr, uno, sin 2 mut con 2 H. 22, 1it uno reotae magna spis et Me matae nonnulla ex o Lo Ioh, lectiones in

50쪽

48 VIII. DE CODICIBUS MINUSCULIS.

Marchionis de Bute.

saeo. ΙΙ vel XIII, 11.8, 8.7, membr, tomis duobus, sin. 441, oes 1, 11. 18 lit ma aur; - supra nomina propria Carp, Eus-t , capΡ-tab c p, tu, feci Mo 241 16,20), an, Ieci, init, syn, subsor et vera m nov) - Ioh8, ad ἐνο ἐκάστου τ λ. Codex fuit Thomae Goadiicit a. 1638ὶ deinde Usserit Armachani o Eo 61), qui eum sine dubio eum codicibus 1 et 3 collegio Trinitatis Dublini dono dedit. Wiatono fuit Em, illi Usser. 2.Dωwellius et Buruleius contulerunt of ood 633. Inde ab anno 1702 de anno V. . ., Abbottus Dublini me certiorem fecit e bibliotheca collegii Trinitatis elapsus fuit codex Iohannis Iones 25 Maii 17283), Iohannis comitis demotra 1793), Iacobi Verschone episcopi de illesa 1748, ' 18 34), comitum untinisone ium.

Hodie in manus v. l. marinionis de Bute Venit. Vide sis quae Scri- Venerus, diis. p. XV. 188.18s, dictante per litteras Burgonio narravit. Vidi codicem apud virum clarissimum Burgonium 30 ot 1883.

h. Cant coli. rinitatis . 8.3, olim Gal. 292.

saec. XII et XIII, 21.8κ15.5, chari, MI 282, col. 1, H. 21 Carpo foliat vacantius--bi app-t , o P, tu, feci, mn, syn, men Pici, lect, νον - cum scholiis manu nova); manus alia pauca in textu correxit . Fuit Thomae Gale olim scholae Paulinae Londinensis magistri deinde decani Eboracensis 1636, 1702). illius contulit, Sorivenerus etiam anno 1862. Vidia Ian 1883.