장음표시 사용
201쪽
regionem nativis & artificiosis speluncis abundare, in quibus
Hebraei suorum corpora sepeliebant. Huc usque Geterus citato loco. IV. Hinc patet morem antiquissimum esse, ut mortui in cavernis speluncisque sepeliremur, ita enim Coulon in Lexic. Homeric. pag. 33. inquit: Veterum Nobicium moris Disse, primo in montibus sepeliri , deinde in cavernis , quas dixere Puteolos. Forte quod duces heroibus ad puteum laudare erant soliti, uti, testatur Hetio aοr. lib. I. pag. 3F. ἐπειδὴ τ βοθρον ἐγένετο τ λ
πατριον ἐναγίζου Cum ad puteum qui est in Academia, pervenisset, s nolus est tibi locus ubi Heroibus duces more ct instituto patrio parentant Vide notas Bourdelotii. Nec mirum quod se- legerint speluncas, quia ipsis in more erat balsamo condire corpora, ne tam facile putrescerent ; quod avertere nulli potuissent, si cadavera tam arctis inelusia caprilis terrae imposuissent . quemadmodum nos facere solemuS, excepto cum Rex vel Princeps sit mortuus; quin imo ea saepius respicere & invisere sive amoris sive cultus gratia solebant. Haec loca ut plurimum dum viverent veteres sibi eligebant, quod docemur in hac Abrahami historia, & nigro lapide super terram
eminente exornabant, ut notat Celeb. Johannas Meur . Auctar. Philolog. c. XXI. atque haec monumenta vere dicebantur, distinguit enim Freherus Parerg. L. I. c. XXI II. & quidem recte
inter Sepulchra & monumenta ; sepulchrum dicens in quo cadaver deponebatur, quod erat arcula lapidea, quales e terra defossas aliquoties vidi, dc tanquam Sepulchra Principum re
his praelibatis accingimus ad Speluncam illam Abrahami. V. Hane Spiritus Sanctus ita describit, quod ciosita fuerit
in margine agris n. XXm. 9. Angi. ita reddit: Mhich is in thoond of hii feta: quam Thomas Futurus in Pilah-sight ita depingit in Muppa Geograph. Tribui Benjamin addita: στα---m Cum enim Abraham in terra in qua tum tabca, nec Volam nec vestigium pro pollideret, adiit filios Geth, eosque, ut sibi concederent in terra sua rimu haereditatem, jus sepulchri, quo in eo mortuum suum condere posset. Postulat justo pretio speluncam
202쪽
in fine agri Σ.) arboribus consiti: Vid. Gen. XXI I I. II. Amabant enim Veteres ejusmodi loca sepulcris apta, quae arboribus obsita erant, ne forsiua radii solares ardore corrumperent lapides, vel ut is locus propterea sacer haberetur. De arboribus legatur I. Sam. XXXI. I 3. I. Chron. X. I 2. Gen. XXXV. 8.
Plura suppeditat Ursatus in Monumcnt. Patavin. pag. 44. quem, ni prolixior esset , describeremus. Unde postea factum a
Gentilibus, ut Lucos suos Heroibus tanquam Sepulcra consecrarent. Inde Sepulcrorum cum Lucis in Scriptura frequens mentio , ncmpe 2. Reg. XXIII. IS. I 6. Esri. LXV. 3. 4. Eos in Lucis heroum sepulcra posuisse probant Poetae Virgil. e Eneid. bb. 9. vers. 3. Verba:
Pilumni Turnus lacrata valle sedebat. Cum instituto hoc conjuncta lex est ea, quae inter Etruscorum veterum statuta numeratur in Err c. Halment. l. 3. p. 176. Si quis sepulcrum proprium non habuerit, ιn nemorosa olva sepeliatur. Apud Ethnicos animae Heroum Lucos tenere credebantur, nam VirPL e Eneid. 6. ita canit: Nulli certa domus . lucis habitamus opacis. Itaque Nicolaum Perottum in not. ad Martial. lib. 2. Lucorum legem dc ritum probe tenuisse constat, qui ita: Lucus nequaquam caduui est, ut sylva, sed potius manu consitus religios que ct alicui Deo vel alic us hominis cineribus consecratus. Ideoque vel circa delubra Dcum vel circa Sepulchra positus est: cons. Joh. Spencer. de legib. Hebr. pari. I. pag. 37O. Chrisian. Morm. in antiqu/t. Hebr. corrupi. pag. I 29.
VI. Dicebatur Spei an a Maιhpelah V. 9. I7. emta clam agro. Quid autem Maan in diversas abeunt partes tam Hebraeorum quam Christianorum Interpretes, quorum opiniones adduxit Magnis. D. Metensiic Fautor noster aestumat. innot. ad Excerpt. Gema . cap. I. pag. m. 29 I. inquiens: Quid
si Machpesah mire aestuant Interpretes tam Christiani quam Judaei, estquc ipsis Sepulcrum Abrahami Libyrininus inextricabilis. CL Salmasius in Exercit. Plin. pag. 2OO8. simplicissimum existimat, Speluncam duplicatam accipere de ea, quae duplicem habeat aperturam, ex duabus partibus ingressum, vetatque quaerere aliam duplicis speluncae interpretationem.
203쪽
Daniel Hemsitis in Arast. p. Saa. Foslam δc Speluncam fuisse arbitratur, ut per foliam aditus ad Speluncam patuerit , in qua jacebat mortuus. Alus placet o B o proprium nomen esse, quomodo acceperunt Iunius & Tremeli. eaque opinio probatur Theodor. Hac span. m Interpret. Errab. p. Iiῖ. & Howsio innot. ad Pir e Ebeser p. 179. Addimus cl. Job. Henric. Heidetaer. in histor. Patriarch. exercit. 3. Abraham. pag. I 3 I. pari. Σ.
Mulier. dig. de Sepulcr. pag. 22. edit. Giss. Talm adiltete in eo fere consentiunt, inquit doli. Magensit, fui sie Speluncam duplicem, sed an alia ante aliam, an Vero Una supra alterum extiterit, id definire non potuerunt. Resert etiam Rabbinorum testimonia , quae citato loco videnda dc perlustranda sunt. Uideatur quoque Hottinger. in Oppis Hebraic. edit. HeideIbero. 16y9. pM- ψ VII. inter has varias opiniones unam eligere periculosumesie putamus, sed ut dicamus, quid sentiamus , optimam illam arbitramur illorum dicentium n Aon nomen propriam loci esse, in quo sunt ager dc spelunca. Adstruitur ista observa tio his argumentis. Dicitur I.) Spelunca Machpelae, Gen. XXi II. 9. 2. 9 ager esie in Machpelah V. 17. 3. 9 ager ham machpelah, Gen. XLIX. 3O. . Spelunca agri hammachpelah, Gen. L. I 3. Audiamus Henric. Ain morti . in Comment. ad h. l. fol. m. 88. edit. Londin. it appeareth to be the nameos thoplace:
cui calculum adjicit album cl. Iob. Henric. Heide uer. iis histor.
Patriarchar. pag. m. 132. Exercit. 3. de Abraham. pari. a. his
rationibus : Etenim , inquit , uti spelunca, ita quoque ager nuncupatur nri mo ager Machpelab v. 19. Quod si igitur ob quamcunque harum causarum spelunca dicitur ri,son, quo quaeso sensit ipsum agrum dicemus τε ad Machpelah Θ Tum dc vers. I7. spelunca dicitur fuisse R do 'oct in Ma ela coram Mamre, hoc est in tali loco, qui erat e regione Mamre, uti hoc bene illustravit Anglus eruditus Thomas Fulierus in suo Pisiah sighi in Mana Geographic. da Tribui tributa. Unde apparet nomen loci fuisse. Igitur tum ager tum Spelunca Mavela appellatur, quia utraque in eo tractu fuit, qui Mac-pela dicitur. Haec & alia citatus Heiderier. in probationem sententiae hujus profert. VIII. Stephanus is Morne in Har. Sacr. not. edit. Lugd. Batav.
204쪽
I68 s. pag. m. SI 8. putat, Ideo forsan Abrahami speluncam duplicatam vocari, non quod duaS portas & duos exitus haberet, vel quod una in alteris contineretur, primaque major inferiorem minorem comprehenderet; sed quod duo in illa puerint foramina corporibus condendis parata & destinata, quae 1 cntentia non caret probabilitate. Nam si spelunca ista plura habuisset foramina , cur Jacob ipse confitetur Genes. L. f. quod ua ea spelunca sibi foderit sepulcrum. Non ignoramus alios a iter verbum VPQ exponere, δc dicere significare, emi;
ita Grotii; sed probabilius ex ipsis verbis Iacobi patet, quod
ipse foderit. Extat enim ', 'n' a 'mου quod fodi mihi: & reisthLui herus, has id, inter νωMen: otir nichiget auisti habe. Cui aditipulatur Angl. Interpr. mich i have diraed for me. Etenim non facobus sed Abrahamus sepulcrum ab Ephron milhao sibi
comparaverat; falsum itaquRdixisset sanctus scobin, si pecunia ilia emtam speluncam assi assci; sed dicebat, quod fodissessorsan tum temporis, cum ibi Leam uxorem sepeliret. Quis hinc non videt clar. Stephan. Ie Mo e sententiam etiam locum
habere posse ΘΙX. Sequitur nunc Sepulcrum Elisei 2. Reg. XI II. 2I. Circa hoc animadvertimus duo, alterum quod ita clausum fuerit , ut multavi longaque mora opus habuerit ejus reseratio, & tamen in fuga constituti leguntur, qui funus suum in hoc pro-Jecerunt. Alterum quod nihil occurrat uspiam in toto textu de cadaveris descensu, que in hic quidam e verbo ala CXtorquent. Verbum enim hoc significat simpliciter successummotus quoquo versus tendentis. Quod habuerit Sepulcrum magnificum beneque clausum confirmat Iosephus lib. IX. Antiquit. ita disserens : Sepulcro etiam honoratus magnisico , quale Aecuit hominem Deo acceptismum. Qui igitur fieri potuit ut homines properantes illud cito reserare potuerint λ si eo modo fuit excavatum , ut in ala foramine lateris hujus conditum corpus Elisaei. Impossibile etenim fuisset, ut ossa seu corpus Elista tangi potuissent in N Me uno delitescentis; & tamen Scriptura hoc affirmat hoc modo asserens: Et factum est
cum quidam sepelirent hominem , ct viderent turmam, provecerunt
hominem in sepulcrum Eli- , ille homo devolutus tetigit ossa ZUi: dc hoc alio unodo fieri non potuit, quam sublato tegmine ,
205쪽
Dst SEPULCHRIS HEBRAEORUM. 169
mine, quo fosta sepulcralis Ebsa fuisset tecta , quod contra morem Judaeorum , qui nulla ejusmodi sepulcra hab. bant,
ut mox tegi , moX opercula removeri potuerint. Audiamus tamen M, quae Sebastianus Munster. in h. l. annotavit fol. m. 3ΤΙ.
Cum enim illi proprium facere vellent Sepulcrum , sup r- venerunt hostes, ut non licuerit tantum insumere temporis, donec sepulcrum foderent, & idcirco aperientes tumbam Elisse, prooecerunt cadaver illud in speluncam illam , in qua corpus Prophetae quiescebat, & devolutum cadaver in profundum, Vel ut Hebr. habet, vadens dc contingens homo ille ossa viri Dei revixit, & stans super pedes suos egressiis est foras atque illico vita defunctus est. In his cl. clyunsieri verbis satis clare indicatur, quod fosia illa non facile aperiri potuerit, quod pugnat cum Posephi verbis dc consuetudine Judaeorum quam tenacissime retinuerunt, quod corpora mortua sint tumulanda. Et non videmus, quo modo haec conciliari possint, ni istatuamus varia fuisse Sepulchrorum Hebraeorum genera. Poseph. l. supra citato asierit, quod a latronibus
cadavei sepeliri voluerit, quando ita scribit: Contigit autem ut latrones quidam occisi cadaveris a se in Elisaei monumentum abderent , quod mox a Prophetae corporis contactu revixit. Quae verba nobis ansam dant conjecturandi , quod cadaver Elisei in spelunca quadam conditum, ubi os illius quidem firmatum. sed a latronibus vel aliis propter oris angustiam , vel aliud obstaculum, reseratum dc corpus antrusum, seu huc illucve motum tandem ossa Elisaei tetigerit, & vitam recuperarit , quod innuere videtur verbum i γ', non quod superne delapsum, ut plures statuunt. X. Hic porro curiose suaerunt Hebraei an corpus illud remanserit Vivum , an vero iterum mortem obierit ξ R. Abarbanel ad Σ. Reg. X m. 2I. fol. 28s. Σ. dubium movet circa miraculum , quod fecerunt ossa Elisae post ejus obitum, vivi-ficto mortuo apud ipsum sepulto 2. Reg. XIII. Prophetae enim miracula patrabant, quia cum Deo conjuncti erant, tunc enim decernebant sermonem dc praestabatur ipsis. Ces' sante autem post mortem eorum ista conjunctione, quomodo
absque ea fieri poterat, ut ossa arida ejusmodi miraculum , quo mortui vivificantur, patrarent Z Vides enim, quod Elias
206쪽
& Elisa cum viverent, ad resuscitationem mortuorum opus habuerint multiplicare preces suas & facta signata patrare, dum se super eos expandebant, sicut eorum historia docet. Quomodo ergo his omnibus omissis ossa Prophetae fecerunt hoc ipsum miraculum λ eo magis hoc mirum videtur, quod hoc miraculum destitueretur sine dc usu. Quid enim impediebat, quo minus jacerent osia Prophetae cum ossibus viri alterius ξ Et si diversa eorum esset ratio respectu Sanctitatis
eorum lc prophetiae, hoc totum erat respectu animae eCrurn,
sed respectu corporis pariter in pulvere jacebant & vermis tegebat eos, quae necessitas ergo erat hujus miraculi ξ Respondent Sapientes nonnulli in Pir e Eliser dixerunt, hunc virum fuisse Schallum Ahira, Hulda Prophetissa maritum, eum fuisse ex magnatibus istius aetatis & quotidie eleemosynas erogasse, dc reviviscentem in pedes erectum stetisse, domumque abiisse, dc posthac generasse Chananeelem filium Schallum comis memoratum Ierem. XXXII. 7. seq. Alii hominem impium fuisse volunt & non alio fine revixisse , nisi ut staret erectus in pedes suos, ne sepeliretur cum Elisa. Hinc arguunt non abiisse domum, quod non alius miraculi scopus fuerit, nisi ut non attingeret ossa Elisae & non sepeliretur prope eum. Hanc
sententiam solidiorem assirmat celeb. Meyer. in not. ad Sederotam pag. m. 9 8
XI. Ad Sepulcrum Laetari progredimur, circa quod multa notatu digna eminent. De hoc legitur Joh. XI. 38. siq. quod
fuerit spelunca lapide occlusa: Graec. σπηλαιον s--εκειτα-' Erat Spelunca , ct lapis erat ei impositus, vertit Interp.
Vulg. non recte. Non enim erat, qualia nostra sepulcra , quibus, sic excavatis ut sursus pateant, cippus superimponitur. Sepulchra enim Judaeorum scribit Ludov. de Dieu Comment. in h. l. speluncae erant ante se fossam habentes , inquam primum descendebant, deinde per ostium in antrum speluncae intrabant. Ideo Erasemus & beta, Et lapis ei erat
impositus. Id laudarem , si ostii facta fuisset mentio. Sed quia tantum facta est speluncae , non videtur satis apte dici ,
lapidem impositum fuisse ipsi speluncae. Malim ergo ct lapis
appositus erat ad eam, quod optime Syrus diXit: Et lapis ρο- sirui erat ad ostium ejus. Haec de Dieu. Verum hic quaeritur , an in
209쪽
Da sEPULCHRIS HEBRAEORUM. et et
in spelunca hac fuerint mira foramina in latere cavata , in qu rum una cadaver Lazari repositum fuerit 3 ad quod respondeamus negando. Nam quomodo Lazarus in tali foramine conditus capite obvelato , manibu8 pedibusque revinctis, potuis. set videri & in isto cavo a fasciis suis & tota sua pollinctura liberari ξ Hinc constat, Lazari sepulcrum speluncam, non superius patentem, sed in latere Os habentem fuisse, cui admotus fuerit lapis, quo revoluto facile a quovis conspici potuerit, quod verbum indicat, uti CX Luc. V. I. observari potest. Non assentimur Thomae Tullero, qui in Pisiah ghi VPalestin. sepulcrum Lagari pingit terrae superinstructum in monte Oliveti hoc modo: cum potius pingendum fuisset
alias contra Scripturam esset, confirman-
si tem lapidem ad os cavernae fuisse appo-ἐ situm. XII. Denique Sepulcrum Christi quoque perlustrabimus ,
de quo legitur, Matth. XXvII. 6O. Marc. XV. 46. Luc. XXIII. F3. quod fuerit in excavata petra. Hic Variae sunt Interpretum opiniones. Quidam volunt ex lapidibus politis sepulcrum hoc fuisse aedificatum, uti clar. Salmasius vult, cujus verba , licet prolixa , huc adscribemus. Monumenta , inquit, intra quae recipiebantur corpora defunctorum arcis filis& lectulis, sine soliis condita fornicata erant & ex structura facta. Nec putandum est alius generis aut formae fuisse cryptas Judaeorum. Quale fuit Laetari sepulcrum , tale di Domini nostri fuisse, in crypta nempe ac specu defosso certum est. Cryptam vocat Sidonius: in sinistra autem parte est monticulus Golgatha, ubi Dominus crucifixus est. Inde quasi ad lapidis misi. sum est cr1pta, ubi corpus ejus positum fuit, ct tertia die resurrexit. Non alio genere structa haec videtur crypta, nec alia forma quam illa Laetari. Subterranea quippe dc faXo constructa de fornice tecta & foramine, quod lapide claudebatur, aperta. Quales omnes G1pta aedificabantur mortuis recon dendis. Huc usque Salmasius vir celeberrimus, cujus vestigia non in omnibus sequimur. Quis enim fidem dederit huic quod omnes speluncae fornicatae de ex structura factie. Spelunca sane illa in qua Abrahamus conditus non arte nec stru
ctura, sed natura facta, sic di de aliis speluncis natura factis Bb a leg
210쪽
legimus in Scriptura ; Ita non credimus Laetari sepulcrum fornicatum lapidibus fuisse, cum hujus structurae nulla fiat mentio, sed speluncam in monte Oliveti fuisse asserimus. Pu tat celebris vir stabilire suam sententiam, quod Sidonius C -
tam vocet, Ubi notandum, quod Cryptae VOX a Graeca κρυ Τη, απο si κρυπlειν occultare , descendat, & reete in sensu dextro Fornicem hypogaeum Latine pubterraneum notet. Conclave subia terraneum, meatum subterraneum, Germ. elia r etia hetin gang linter hererben. Observandum autem vocem Cryptam accipi. I.) qualecunque antrum subterraneum ein b.u h oher gangunter her exhen significat. eto Antra vel specus montium seu natura seu arte e Xcavatorum, quales G1pta olim erant miserorum in persecutione receptacula, V. g. Spelunca Cananaea,in quam Reges
Cananaei a Posua victi se receperant , sed postea inde extracti, a populo Israelis occisi sunt, 's. X. Antrum Davidicum
ADULLAM dictum, I. Sam. XXII. Helianum, I. Reg. XIX.c3 Cryptae sunt Sepulcra , seu mortuorum dormitoria. XIII. An nunc Sepulcrum Christi C pia vocari possit, uti vult Salmas ius, merito dubitatur. Apud Scriptores Ecclesiasticos quidem nullum frequentius occurrit nomen, praesertim Euseb. l. 3. dem . Constant.&Soet tam L 2. hist. EccL quam Δ τρον, πηλπιον antrum sacrum, Spelunca sacra nimirum a forma , qua crant Sepulchra illa Judaeorum veterum ab ipsismet ni podicta. Nam uti viri clarissimi suspicantur non pauci, Sepulcrum Christi in aliquam altitudinem supra terram elevatum fuit. Neque aliter sentire possunt, qui hodie e X λτυπω multum mutato judicare praesumunt. Alii tamen in negativam abeunt sententiam , praesertim B. Gerhardus& Isaac. Causaubon. Uterque in partes suas vocat Orili. in Catech. XI II.
qui inter Christi & Regum sepulturas hoc ponit discriminis ,
quod Sepulcrum Domini non esset eXaggeratum super terram, ut solent esse Raegum monumenta. Verius tamen statuunt
illi judicant, rupem, in qua monumentum illud fuit eX-citum . aut nihil aut parum admodum supra soli superficiem eminuisse. Qui autem subterraneum plane fuisse censent, ita ut per gradus aliquot, tanquam in cellam descendendum , iis non accedimus ; siquidem recto id intrare licebat pede . uti eleganter dc dodiae ostendit Γ . Geter de luctu Hebr. cap. VI.