장음표시 사용
331쪽
. Tract. V. Cap. MA. de circulat. Sang. i litu.
Dico magna sanguinis portio: quia hoc satis indicat dicti foraminis amplitudo quanta vero portio illa sit, non puto per humanam industi iam posse determinari .
At fortassis vexabitur aliquis scrupulo, quo ego aliquando sui vexatus: nimirum quomodo sanguis ex vena cava possit transire in venam pulmonariam Per Amplex foramen quas venas concipiet debere distare ab invicem, utpote diversis cordis cavitatibus adjacentes: adeoque existimabit sanguini,ut ex vena cava transmeet in pulmonariam,otus esse tubulo in hanc ab illa protenso . Uerum scrupulus ille eva, nescet attendenti , quod duae istae venae implantentur ventriculis cordis 1 parte posteriori ita prope invicem, ut ut riusque tunicae eo loco coniura Pantur. faciantque . quasi parietem intesterrimum iramine ovali perforatum .
Tubulus arteriosus oritur ab arteria pulmonaria prope initium, immediate ante 7, divisonem in ramum dextrum ae sinistrum : imo dicere fas est arteriam illam di-' vidi in tres ramos: nem pd in duos jam dictos, & ipsum canalem , de quo agimus edesinit idem ille tubulus in a orta descendente etiam non longe ab ejus principio. Capacitatis multo majoris est, quam a itera arteria pulmonalis , seu ramus m jor ; sic ut serd medietas totius arteriae pulmonalis impendatur huic tubulo, E
D. VH. Per hunc tubulum magna sanguinis e dextro cordis ventriculo in arteriant eu monalem injecti portio, transit rectdinaortam deicendentem, indeque mediantibus hujus ramulis diltribuitur per partes inferiores, & per secundinas. Sunt igitur soramen ovale, dc tubus arteriolus eum in finem consecta , ut major massae sanguineae portio absolvat situm circulum non tra0seundo per pulmones. Talis enim transitus non solum foret sanguini inutilis,led etiam dispendiosus: nihiI enim boni inde reciperet, & interim aliquam suae materiae aereae, & spirituosae faceret jacturam. Hic nota, sanguinis massam in nobis moraliter totam singulis circulationibus eransire per pulmones , ut beneficio respirationis impraegnetur materi 1 aerea: foditum vero in utero non respirare, sed recipere materiam illam ope respirationis gestantis, probavi capite proximid praecedenti. λινωι Fit igitur sanguinis circulatio in is tu hoc modo : magna pars sanguinis e vena δα inis in cava inferiori prope cor transit per foramen Ovale in truncum venae pulmonalis: μέμ. lnde influit in ventriculum e dis sinistrum, immediate si ventriculuS tum pateat, alioquin prius transeundo per auriculam sinistram : ille autem sanguis, qui in
vena cava foramen ovala subterfugit, una cum eo, qui per venam cavam superi rem advenit, transit in ventriculum dextrum, partim immediate, partim mediam te auricula, sicut in nobis: e ventrieulo expet Iitur quoque in arteriam pulmonalem, indeque statim magna ejus pars transit pertubuliam arteriolam inaortam descendentem: altera pars prosequitur vias per arterias, & venas pulmunales usque ad sinistrtim cordis ventriculum , eumque intrat alias immedia tu, alias mediante auricula; atque inde per constrictionem ventriculi pellitur inaortam una cinnitis sanguine, qui eo tempore ad venit per Bramen Ovale. Cum autem a orta descendens multum occupetur per sanguinem; confluentemo tubulo arteriolis,evidens est, eam non posse capere multum sanguinis ex simistro
cordis ventriculo, adeoque hunc surd totum, aut saltem pro parie longe maxima distribuit per partes superim S. Sanguis autem, qui transit per aortam destendentem non tantum circulatur per partes Misis inferiores, sed etiam per secundi uas, ut dictum est supra. C- ιδ a Porro licet transitus majoris copiae sanguinis per pulmones ipsi massae sangui- Iam uiris mae, adeoque, & λtui soret nocivus; necesse tamen est aliqualem sanguinis por- δε no pia tionem transire per aristrias, & venas pulmonales, quae scilicet eas expandat; re
332쪽
datque capaces, ut post scelus nativitatem, incepta respiratione, sanguinem copio- mones ste
Et quamvis arteriae pulmonales post divisonem simul sumptae nonnihil capaci res sint, quam tubulus arteriosita; non propterea transit minor sanguinis copia per hunc , quam per illas ; sed potius major: quia scilicet transitus sanguinis per pulm nes scelus admodum dissicilis est, utpote desectu respirationis collapsos, adeoque vasa sanguifera multum prementeS. Λt dicet sorsa' aliquis venas , & arterias in aliis corporis partibus substantiae solidae etiam immersas eme, adeoque ab illa premi pariter , ac vasa sanguifera a substantia pulmonum . R. Negando paritatem quia in aliis partibus substantiae sere aequaliter sistentatur , atque in illarum conformatione , & accretione lassiciens pro vasorum expansione relictum est spatium : pulmones autem facti sunt, ut primo jaceant collapsi, dc postea expandantur. Unde vasa sanguifera in aliis partibus comparare licet tubulis ductis per parietem ; in pulmone scessis tubulis per cumulum terrae , aut alia corpora solida simul collapsa transeun
. Ex iis, quae modo dicta sunt de singulari ininsitu sanguinis in stere, satis patet usi se
sanguinem, qui per venae Cavae Dartem supernam ad cordis dextram cavitatem , Uu translatus est , inde denuo expulsus, pro parte longe maxima petere inferiora , nempe per tubum arteriosum inter arterias pulmonalem , & aottam desi endentem: qui vero per venam inferiorem advenit, magis distribui per superiora ; cum magna ejus pars transeat per foramen o Pale in sinistrum cordis ventriculum , ex quo ejectus minus intrare potest aortam descendentem, hujus cavitate a sanguine, tui per dictum tubum ainuit, multum praeoccupata ; ac proinde cogatur motum
uum magis continuare per arterias superiores. 1eu ascendentes.
Hoc autem totum fit, quia sanguis, qui advenit a superioribus, multum perdidit materiae adreae, quam ante acceperat in placenta; unde opus est, ut eandem placentam rursus adeat, cujusmodi materiam de novo recepturus; vel saltem ait ri sanguini a placenta reduci admisceatur. Porro verisimile est praefatum sanguinis circuitum,non solum fieri in istu pro- υπ-prie dicto,nempe animam; sed etiam anim1 nondsim infus1, adeoque in Embryo, secui νον seu foetu imperfecto, quamquam con miter minus persectum: quia, ut probatum inure μή mest capite XU. Detus animatio praesupponit aliquam membrorum e sectionem, rumam σο& quidem aptitudinem ad motum , & influxum spirituum a cerebro ; sed haec requirunt jugem sanguinis propulsionem ad idem cerebrum, adeoque, & fanguinis
Neque statim post nativitatem omnino cessat idem sanguinis cursus perforamenovate, & tubum arteriosum : quia hae viae nequaquam subito, sed sensim, & decursu temporis clauduntur. Cessat autem statim circulatio per vasa umbilicalia, quia haec statim post nativitatem prope umbilicum abscinduntur. Dixi nihilominus praefatam Languinis circulationem elle scelui propriam; quoniam ille, qui post nati vitatem.perseverat, infanti accidentalis est : non enim ideo
333쪽
M4 TraLV cap X. Quomodo dictae Diae claudantur.
Quomodo υiae , de quibus capitepraecedenti a in es ,
Vasa -bι- r Iae ei reulationis sanguinis , quam capite praecedente dixi istui propriam es.si post V se, post nativitatem sensim occluduntur . cum desinat illarum ullis , quod im-
'tum . primis manifestissimum est in vasis umbilicalibus extra corpus , quippe quae immediate post nativitatem abscindatur, dc tanquam inutilia cadavera abjiciantur;
illudque, quod illorum in istu, & prope umbilicum superest, intra paucos dies
consolidetur, abeatque in ligamentum. Cessat etiam usus dictorum vasorum intra corpus, quia iis extra umbilicum dissectis, non potest sanguis ulterids progredi,neque ex arteriis lacri in venas; ac proinde in iis stagnet necesse est . Qui vero tempore sectionis existit in vena umbilica . li; transit ulterius per genam cavam ad alterum cordu ventriculum,ipsamque u nam res iquit sanguine vacuam. Foramen ovale, dc tubulus arteri sus inter arterias pulmonalem, & aortam de scendentem, sensim clauduntur , dum infans libere resipirat, cessante quoque ill xum usu; proutcolligitur ex iis, quae de eodem usu dicta sunt capite praecedenti m steri In eadavere infantis duobus a nativitate mensibusextincti inveni, & foramenter 'e ovale.& tubulum arteriosum adhuc modice pervia: quomodo autem se haberentst G vasa umbilicalia excidit memoriae. Dicam equidem circa finem hujus capitis quid μη de iis vasis Observaverim in alio subjecto. Fit autem occlusio foraminis ovalis, qusniam valvula,quae illi in vena pulm nati apponitur, undique accrescit ejusdem lateribus, adeoque toti ambitui forami gu= σαω-nis. Etenim post nacivitatem, respiratione jam libera, thorax secundum omnes di- a e form mensiones extenditur, pulmonesque liberi sis spatium nacti minus premunt arte-men Pole. Tias,. venas pulmonales, ac proinde transitus sanguinis per illas fit facilior. Insuper sanguis venas pulmonales perfluens materia aurei abunde impraegnatus est. in indeque longe majoris est acti vitatis,quam in istud ut proinde , tam hujus, quam illius ratione sanguis vasa pulmonalia multo abundantius,rapidius,& impetuosias perfluens dictam valvulam lateribus venae Pulmonalis sortiter applicet, atque at applicatam detineat. Illae autem partes valde tenerae sortiter sibi invicem applic 1: faeni negotio simul concrescunt, per nutrimentum scilicet a parte, ubi valvula illa venae adhaeret, ulterius protruiam. Hinc est, quod foramen ovale maneat diutius apertum ubi cordis ventriculum,& auriculam rebicit ri quam in parte oppositas prouta liquoties observavi in subjoctis humanis, in brutis vero saepissime.
Pro applicatione valvulae ad latera venae pulmonalis notandum,quod non soldm.augeatur impetus sanguinis dictam venam perfluentis post Nativitatem sed insupermultum diminuatur impetus sanguinis in vena cava, 'hic siquidem in istu bene ciu placentae, & vasorum umbili alium impregnatus erat nova materiaciere1;jam vero advenit totaliter e tus, dictaque materia exutus. Et quia foramen istud clauditur 1 varie venae Pulmonalis,non autem a parte ca-
van ideo in hac semper reliquitur in synis sinus vestigia dicti foraminis exhibens. ut etiam in cadaveribus senionim, imo,& seniocxtinctomni reperiri solet. Haet
Porro quanto sanguis e dextro cordis specu expulius Pulmones perfluit abun-
334쪽
Tract. V. Cap. o. Quomodo dissie υiae claudantur. 29 r
danidis, tanto parcios trajicit tubulum inter arterias pulmonalem , cta tam de- Post ua. laendentem. Cum enim sanguis, qui primo, respiratione vasa pulmonaria uberius livitatem permeat, in. sinistro cordis ventriculo conjungatur sanguini, qui advenit per sora - ea νε pameno vale, unaque cum illo constituar copiam longe majorem; quam ante expelli rum ορο lebat inaortam; hin Cnecesse est, ut expulsus e sinistro cordis ventriculoabundan--ρ tiis transeat per a ortam descendentem , ejusque immendo cavitatem impediat i uoltum sanguinis, qui alioquin ad veniret per privia tnm tubulum. Hinc patet,cur inchoat, respiratione sanguis admodum parce transeat per tubulum istura arteriosum, ac proinde cur ille non expandatur ulterius: at non satis patet adhuc esar idem tubulus consolidetur, ejusque subitantia adeo attenuetu , ut ex lato tubulo s litauius la diminutivo non dicitur. quia exiguae capacitatis est , sest, quia admodum brevisi in foetu, non maneat nisi exiguum quasi vinculum ini
Duo igitur nobis inquirenda sunt: primum quomodo tubus isse brevis post nativitatem consolidetur, amittatque cavitatem: alterum cur interea tantoperὰ diminuatur ejus substantia , cst m. tamen aliae partes passim accrescant, reddanturque persectiores per aetaten . Fateor autem me i s a non satis clare eruere posse ex partium structura, ac proinde admitti de realiquas ratiocinationes. Quod primum attinet, facile simul comprimuntu vasorum latera, quando ni- Ωινι υ his vel parum perfluit eorum cavitates: parum autem perfluere caVitatem tubuli lias eois αistius arteriosi jam ostencum est; ac proinde illiux latera facilδ posse comprimi ad- ῶ ν.
Puto autem latera eiusdemtubuli, habita respiratione', comprimi I pulmonibus: secuti dum omnes dimen ones,ademne sursum expansis. Nec refert,quod illi motu reciproco expandantur, ac coarctentia , quia semel acre accepto manent semper longe magis expansi, quam eran in stet in antequam. scilicet unquam admiserint
Quud vero tubuli substantia post nativitatem extenuet Rr proVenit indubideκ mi bH, H
nori illius nutritione; quam tamen non else plane abolitam monitrant reliquiae di-hiis, cti tubuli orami aetate superstites: si enim.omnis cessaret nutritio,. Cito pcriret tota ejusdem tubuli substantia. Nequaquam igitur dubitandum esLqniir, vel viae quaedam, per quas materia , nutritiva afferebatut p aetato tubulo, poli nativitatem obliterentur, manentibus interum quibusdam liberis, ac patentibus, vel omnes, aut sere omnes plurimo , coangustentur, quae facile intelliguntur supposito, quod tubulus ille habeat arterias ex propria sua ca vitate. Quod autem majores venae,& arteriae nutrimentum' recipiant ab exiguis eiusdem generis vasculis, patet ex insigni eorum contenu,quae maiorum tunicis intricata sunt, in cadaveribus il lorum , qui sanguine div Res occumbunt, admodum conspicuo. Idem antem de dicto tubulo arterios, judicandum est. Est insuper valde plausibile Internam venarum,dc arteriarum superficiem etiam nutriri sanguine per earum ca vitatem advecto quod si ita est', cessat illa nutritio ini substantia tubtili cessanto sanguinis fluxit per ejus cavitatem , habeturque ratio, curi dicta subitantia decursu temporis extenuetur Conformiter, intolligi patest consolidatio vasorum umbili callum post nati vitae s eum. 1 tem, atquo arteriarumen ratio . Cdm facile concipiatur illa quoque muIram diuin sa- premi a partibuὲ abdominis per respirationem magis protuberantibus. Neque hic si tim&ώε magis valet objectio, quod partes istae tempore expirationis laxentur, quam valet ea . si illa de coarctatione pulmonum : quia scut hi admisso semel aere, manent sempers magis expansi, quam suerant ante; ita diaprhagma inspiranti semel expansiim,nunquam amplius in vivis ita protuberat in thoracem, sicuti protuberat ante respirat . tionem inchoatam: ' , .
335쪽
Ast dissicultas est, quid fiat de sanguine, qui mansit in arteriis umbiliealibus erra
tra umbilicum recenter nati ligatis. Notum enim est, quod arteriae ligatae intum e 1hant a parte vinculi, unde sanguis affluit e ac consequenter etiam arteriae umbili cales, quae fanguinem non amplisis in Uenam, preclus1, scilicet communicatione transferre pollunt.
Ptilois in Recordor quidem , me vidisse in cadavere par Iuli infantis venam , A arterias a tertis um umbilicales multum coarctatas, atque in harum cavitatibus pulvisculum pene pur-bilie bur purei coloris , indubid ex crassiori parte sanguinis , de quo quaestio est, exsiccatimst Uuvia per evaporationem partis subtilioris, magisque fluidae, quod in omnibus , quibus alem. vita remanet ', accidere arbitror . Sed manet difficulta saeuue magna , quo tandem abeat dictus pulvisculus, quandoquidem in adultioribus nullum omnino subest illius vestigium.' Concipio interim duos modos , quibus pulvis iste ex arteriarum cavitate ejicia : primum, quod per iugem motum , ct impulsum partium , respirantis ita at- tenuetur , & subtili setur idem pulvis , ut deinde transeat per poros arteriarum , seu meatus istos , per quos ante transierunt particulae sanguinis subtiliores . Alterum , quod arteriae umbilicales primo occludantur a parte superiori , prope umbilicum , atque ita pulverem istum sensim detrudant ad arterias iliacas , qui ibide admisceatur massae sanguinis . , Potest quidem etiam concipi modus tertius, quo scilicet arteriae primo cIuduntur ab origine, atque ita pulverem sensim protrudant verseis, & per umbilicum rquem modum ego prae caeteris admitterem si dictae arteriae conssilidarentur ante umbilicum , sed quia conflat de contrario, in eam opinionem cadere non possum , Iippe non videns apparentiam , quod pul vis iste transiret per umbilicum consoli
Quia vero arteriae umbilicales cum proportione minos extenuantur , quam tubus arteriosus , de quo supra, judicandum est illas gaudere majori arteri larum nutrimentum afferentium copui.
Dimerentia inter partes furtus , ἐς aetatis post nativitatem
prουectioris , praeter magnitudinem proportionatam. H Uc imprimis referri possunt vasa umbilicalia , foramen Ovale , & tubulus
arteriosus inter arterias pulmonariam, & a ortam descendentem , sed de iis satis act um est capite XIX. cc aliquatenus capite praecedenti. Uui Micum. Pro transii tu vasorum umbilica lium Metus, in partibus continentibus abdominis hiatus est, qui post nativitatem clauditur; manente tamen Cicatrice , quam vOCamus Umbilicum. Non consolidatur autem dictus hiatus, seu a portura adeo firmiter, quin aquai nasciticis, & flatus in tympaniticis, ibidem citius , quam per alias partes erumpere soleant . Caetera vero describam , prout se habent in foetu non long/a tempore exclusionis. Ηρpar forti Aperto itaque in cadavere in aes abdomine , oculos spectatorum maxime seritualia ma- hepar, quippe sua mole replens utrumque hypochondriqm , & facile duplo majus 2-m. cum proportione . quam in adultis , Non apparet tamen ejus usus in foetu magis necessarius, quam in illis . Crediderim igitur viscus illud in sextu esse adeo magnum, quia Diqiliaco by Coosli
336쪽
Tract. V. Cap. l. de Disserentia inter partes Hoetsts. 29ν
quia eo ponitur loco, ubi fact1 respiratione, , partibus adjacentibus illudque prementibus aliquatenus impeditur ejusdem expansio: poterit autem praesente e1ὸem pressione tacilius pervenire ad debitam magnitudinem ex majori, quam ex minoia principio. omentum exiguum est, & vix pinguedine septum; sinis istius patebit ex dieen- Ο suos dis de intestinis. quale. Ventriculus haud multum expanditur: in eo tamen semper inveni liquorem ali- Hentricuω luem similem illi, cui foetos innatat; indubie partem ejusdem liquoris per ας as- ρ- contium piam; prout probatnm est evite XVI. neat. Ideo procul dubio ventriculus adeo parvus est, quia scelus non sumit humorem ' πιο illum, est quantitate, quae eundem ventriculum multum expandit. Sed cur minus ΘΗ. Quia non multum famet, aut sitit; cum organa istarum iunctionum sint admodum naccida, & humida, adeoque ad impressiones recipiendas, animaeque vivaciter repraesentandas minus idonea. Eo tamen non obstante laetus notabiliter augetur, quia in ipso fit exigua materiae nutritivae dissipatio. Et quamquam dictum alimentum, tam desectu respirationis, quam ob debilitatem motas perii altici non ita sortiter urgeatur ad exitum quia tamen Valde flui- i , . . dum est, non adeo difficulter cedit motui illi peris altico debiliori; adeoque non , , .
haeret longo tempore ventriculo. i
ob rationem modo pro minori ventriculi expansione allegatam tiam intestina tures fa sunt parvae capacitatis . Ea amesenterio separata, atque mediocriter expansa , tσ - ς octies longiora deprehendi,quam totum corpus scelus,accedente hujus parte tertia. parit u , Attamen tenujum contenta non inveni tincta bilis flavedine, quod Barthiainus εμ- e .stribit se observasse. Crassa autem faeces nigricantes,quas Meconium vocant,semia M m.
Cum vero intestina valde tenera snt, ae parvae capacitatis, debet consormiter omentum esse exigui ponderis; ac proinde haud mult1 oneratum pinguedine .; alioquin dicta intestina nimis comprimeret. Scribit quoque citatus Bartholinus lienem in scitu exiguum esse: quod ego neu- Go rvans liquam observare potui sed mihi visus init cum proportione tantae magnitudinis, quantae in adultis . Interim istius visceris magnitudo ita varia est, ut nihil certi de ea statuere liceat. Vide libro I. caput de Liene. Renes ex plurimis parvis partibus, ceu globulis laxe junctis, cernuntur consecti, is , moes A Fig. 3. quae partes in adultioribus sortiter simul compactae conficiunt renes du-Isauratio.
riores, minimeque salebrosos. . IRcnes succenturiati, seu capsulae atrabitariae, B Fig. 3. longe majoris molis sunt . Sue tuis ac capacitatis, quam in adultis. Unde non solum cum aetate non crescunt,sed etiam vald. extenuantur: indeque patet praecipuum illorum usum in foetu esse quaerendum , mriri.
quamquam & in hoc sit inventu admodum difficilis . Vide, quae de hisce partibus dicta iunt libro primo. Inveni in ultimo, quod secui, cadavere foetos dictas capsulas renibus adnatas , Ombo ad. magnamque illorum partem superiorem tegentes, ad quod ante , uni nnn reflexi, nati. Vel observatum, nec chartae, nec memoriae manda vi. Unde dubito utrum illud sit perpetuum , cum in adultis renibus tantum, aut viκ contiguae sint; imo frequenter ab iis distent. Potest equidem continetere in adultioribus eorum, quae in scem erant conjuncta, naturalis separatio duplici caus1: nem pd, vel quia partes, quibus incumbunt ambo, affixaque sunt, magis extenduntur, quam illa,quae sunt separandas vel quia contra- 2ώνδιμα
huntur extenuanturque ambo, aut saltem alterum magi S contrahitur, quam eRten-gi queant.
ditur alterum: quae utrumque, posterius pro membro posteriori, renibris, & capsulis atrabitariis applicari Pollunt.
337쪽
Circa partes genitati s nihil singulare reperi, ni fi quod in scemellis vaginae in troitua sit admodum angustus , coarctata icilice lutesiori. v asinae tunica in vagas
Quia vero post haec in virgine matura membranam hymenem de hujus existentia multum disputant Aut res reperi admodum manifesta nix, eamq; ita repertam in altera editione Anatomiae Lectoribus, spectatoribusque exhibui, petet fortassis aliquis utrum illa etiam adsit in infantibus. Et respondeo eam verosi militer non adesse, diss snctam nempe a dictis carunculis, sed membranam illam ubi adest, esse
processum tunicae interioris vaginae, quae in juniocibuS coarctata , aC coram in ea λdem carunculas constituat. HW In cavitate abdominis inveni semper abundantiam humoris serosi nonnihil ru- - te σε bescentis, qui indubie post nativitatem tesumitur in partium cavitateS, magis pressus per viscerum protrusionem operespirationis. .
., ' , 7 Reperi etiam humorem serosum in cavitate pectoris, sed minus. rubescentem , ,
, , quam in cavitat abdominis. An vero ex naturae, vel a commixtione languinis,m cedat haec tinctura, decernere non valeo. Pect autem in scutu, D A noui respirat, G arctatum est,& pulmones e, lapsi: is muria GIanduIa Thymus cum proportione longe major est, magisque succuIent quam In adultis et quae disserentia equidem minos est ea, quae obretvatun intes capsulas. atrabitarias . Vide TAE. VI. Finae. ει Humor pericardii copiosus est: ratio viderῖ potess capite XΙΠprimi tractarus. Cor cum proportione minus capax est,quarrhin adultis: quia cum singulis circulationibus haec sanguinis portio transeat per hunc , illa per illum cordis ventrieulum, nunquam tota massa, quae e vena Cava advenit Per utrumque ventriculum isti. minus expanduntur. Accedit minpe sanguinis rarescentiae ob minorem. in illo ma- προ μα teriae acreae abundantiam ..
' Est equideris substantia cordis longe firmior, qugma Iiarum partium musculosa- rum ; quia scilicet opus est valida ejusdem contractione , ut sanguis per totum cor-- pus sat Qrtitet Propellatun . ubi aliis musculi , neque is ueruer, neque sistiter. . ' φ laborandnmeo ' '. , ob praefatam rationem venae,&arteriae etiam mustum firmatae sunt... Auriculae cordis cum proportione maiores sunt, quam iri adultis , qitia sanguix ire it Iis magiscongregatur, cum ali is ventriculos praevie ingressus, in ei&haereat diutius, idque ob minorem fermenta dionem desectu majotis eopiae materiae aureae : Ii- . cet enim scelus hanc recipiatu matre beneficior placentae uterinae : non potest equidem eam recipere cum proportione ita abundὰ si ut eam consequitus respiras:quia in hoc sanguis moraliter omnis fingulis circulationibus transit per pulmones, in illo nequidem mediae parvplaceratam perfluit amen certum est sanguinem magis: . . impraegnari talL materiae ubi immediate resumitur Ex aere quam ubi nonnisi m dia telangui ne matris. Veruricnlusi condis dexter, eique adjacens auricula musto majores sunt ventrλculci , & auricula sinistrix: dc quamquam in adultioribus auricula dextra se major sinistra, illa dimetentia non est itae notabiliς. Sunc autem recEptacula ista a dextriRin stetu majora, quia majorem iunguinis copiam continere debent Accipit enim
ventricultas dexter omnem sanguinem ex vena caeva superiori, & o vena cava inseriori omnem, qui non transit per seramen ovale : sinister autem ventriculus nonnisi illum , Qui astvenit per foramen o vale, & per venam pulmonalem quem ultimum, eme parvae quantitatis probavi Capite XIX. Capacitas autem auricularum debet aliquatenus. esse Proportionata capacitati. ventriculorum ejusdem respective
338쪽
adjacentes. Unde etiam arteria pulmonalis in Retu , quae recipit sanguinem ex o dextro cordis ventriculo, longe major et aOrta, quae sanguinem recipit ex ventri- ad ma σ--culo sinistro ' catacirat . Dico aliquarenus,qnia non debet capacitas Vasiorum Proportionata esse quantitati sanguinis continendi eo sensu, quod ubi currit duplo plus sanguinis, vasa debeant esse duplo capaciora, & sic de reliquis, quia sanguis non percurrit vase ubique aeque celeriter: celeritis autem fluens pertransit eodem tempore eadem vasa majori quantitate, quhm si flueret tardi eis. Unde etiam arteria pulmonalis in -- tu est fere duplo major aorta, di tamen differentia inter ventriculos cordis non est tanta , quia scilicet sanguis celerilis perfluit aortam, quam arteriam Pulmonalem , cum & ventriculus sinister constringatur fortitis; tisanguis ob majorem coispiam materiae aereae moveatur facilius. Sanguinem autem, etiam in foetu, in sinistro cordis ventriculo esse ditiorem materia aere1, qn1m in dextro, facile admittet, is, qui considerat illum pro majori parte ad venisse per soramen Ovale e vena cava inseriori , hunc vero pro maxima ad ventasse Per venam cavam superiorem, atque eatenus materi 1 aere1 esse spoliarum . At dicet aliquis inde sequi, quod arteria pulmonaria etiam in adultis deberet ense capacior aorr1, cdm tamen observentur moraliter aequaleS: capacior, inquam , quia licet vehant ambae moraliter eandem sanguinis copiam ina tam , hic materi 1 aerei abunde impraegnatusest . ille vero, Qui injicitur in arteriam pulmonalem, dicta materi, omnino spoliatus. Quod argumentum istud concluderet , nisi facilitas viarum per pulmones respirantis Compensaret illud, quod deest ex parte sanguinis ad motum minus apti. Quod probavi agendo de circulationeUangurnis. n capite omnia majora sunt; quia cranium postea, persectis suturis rigidum est, Parin o Indeque non amplisis multum expandituri ac Proinde partes inferioresnouitatunc pit, mois
Cerebrum adeo molle est, & humidum, ut dissectis membraniS, quasi diffluat: C- α& hinc petenda est ratio cur infantibus functiones cerebri, perceptio nempe, ima in molle. ginatio, judicium, memoria, di ratiocinatio, sintadmodum imperfectae, di pend
Dura mater super cerebrum expansia facile di viditur non Allim in duas, sed In Duν in tres lamellas: imo si patienter, & cauld procedas, etiam in plures: nisi sorid pro tria Iamnia speciali lamella istius meningis mihi fuerit oblata membrana Arachnoidis, quam .ego ibi, ut talem , Numquam observavi. Est etiam magna differentia inter ossa Mios, & adultorum; de qua videre licet caput X In recenter natis partes se habent sere, ut in Miu maturo excepto quod non DE His sui vasa umbilicalia, quae currunt extra abdomen, quodque thorax, & pulmones ore parro respiranti sint magis expansi; prout etiam aliquatenus abdomene reliquae enim mu- πιο , Saationes fiunt magis pedetentim . recentero.
De tempore partus naturalis, quod vocant Legittatim.
Fritus utero conclusus perpetii s versetur in tenebris, nullam cum caeteris ho- Fmur in minibus habens societatem moralem, nullumque praulans alicui commodum, Mir v sbi ipsi quasi nullus, &gestanti plurim sim molestus. Unde membris, quo commo-ω.dius a nutrice tractentur, firmatis, emittitur in lucem; quae emissio vocatur Parin
339쪽
3oo Tract. V. Cap. XXLI. de tempore Partres naturalis.
. Param. tus respectu matris; respectu tatus Nativitas; diciturque illa parere, hic nasci ;-Nativitas di amissa Foerus denominatione , appellatur Infans. in m. Duo autem hic occasione mihi incumbere sentio, nempd inquirere quo tem
pore partus contingat , & qua virtute : illud praesenti , hoc equenti praestabo
Tremisti, Plurimorum , tam Medicorum , quὶm Philosophorum , & Iuri Dconsultorum
Pario, sa. opinio est nullum eme tempus conititutum, quo scelus humanus utero concluditur; iis anima. nullumque eidem praefixum nascendi terminum. Annum integrum tribuunt Equo,
libus. & Camelo; tres ejus quadrantes Bovi; ovi tertiam anni partem, & dies quindecim ; aliis aliud certum, ac statutum tempus esse ajunt: hominem vero nasci mense sexto, septimo, octavo, nono, decimo, aut undecimo, nonnunquam ierius citilisve. ginis bomia Alii tamen contrarium sentiunt, dicuntque etiam homini tempus nascendi esse ni terminus determinatum; licet fortassis non aeque, ac caeteris animalibus angusto circum-nflationi3. scriptum limite ; illudqire mensem esse a conceptione nonum moraliter comple tum , vel decimum inchoatum ; quia tali tempore nascuntur plurimi rara sunt exempla partuum longe ultra nonum mensem delatorum, si cum partibus noni mestribus fiat relatio; dil ubi partus nonum mensem notabiliter praevenit, editur tatus Palsim tenerior, ac minus vivax. Proinde existimare licet talem partum Lepius, si . non semper, concitari ab aliqua causa praeter naturam , qualem in homine longe frequentius occurrere, quam in brutis notissimum est. Unde, & aliis malis plurimis , a quibus haec vivunt immunia, ille frequenter affligitur: & mulieres deprehenduntur longe crebrius pati abortum, quam tamellae brutae, quod propter cau--ἀ-mo tam aliquam praeternaturalem accidere negabit nemo . Haec autem causa etiam de incerti- adesse potest mense septimo, & octavo, aut tempore magis accedente ad naturale, νώ ine emis ejusque ratione partus praevenire potest terminum Iegitimum, sed clim partus ille F eis parita minus distata naturali, nec istus observetur adeo imperfectus, saepe in illo nona t- que vulgo inter partus legitimo tempore editos computatur: & hinc opinio de incerto tempore partus naturalis superius allegata. m. , ,δ Huic sententiae, & explicationi Μedici moderni passim apponunt calculum ., osori ac cum vulgo statuunt inter conceptionem , & partum naturaliter intercedere , --.sra. tempus circiter novem mensium; quamvis fortastis subjectorum varietas, varii' que vivendi modi tempus istud, etiam intra limites naturales , nonnihil variare isqueant .
Hisce se adjungit Ecclesia, quae sustum Annunciationis Divae Uirginis, adeoque conceptionis Ialmetioris , celebrat vigesima quinta Μartii; Chrsi autem nativitatem vigesima quinta Decembris anni sequentis: Conceptionem vero ejusdem Virginis octa vi Decembris, ejusque nativitatem Octava Septembris anni iubsequentis,
intercedentibus utrobique praecise novem mensibus. sis,pistia, Scrupulum injicere possunt verba Salomonis sap. 7. Sum quidem, er ego mortalis . - i .eisis homo, Dil:s omnibus ,Vex genere terreno iutus, qui prior factus est; O in venire timoms. matris figuratus sum caro 4 DECEM mensium tempore coaguletrus sum in sanguine ex ponωυν semine hominis. At produco ego aliurit S. Scripturae textum machab. a. cap. 7. ubiana verba pia mater septem fratrum martyrum sub impio I Rege Anthiocho, ita alloquitur S. ινφιω- filium juniorem: Fili, miserere mei, quae te in utero NOVE Μ mensibus porta-
C m ria Notandum posse fortassis hic recurri ad casum particularem, cum uterque cita- in M. tus pm se selo loquatur: etenim quamvis sapiens dicat se esse mortalem hominem omnibus aliis similem, haec similitudo videtur reserenda ad solam mortalitatem , non autem ad tum pus decem mensium At puto ego homines illos non fuisse locutos ex singulari aliqua scieutia, ct re nectione facta super tempus, saltem Salomonem I
340쪽
Tract. V. Cap. XXII. de tempore Paritis nartiralis. 3o I
nem, qui non ita lacile cognoscere poterat tempus suae coagulationis; sed juxta . communem modum, quia nimirum apprehendebant secum actum esse sicuti passim cum caeteris mortalibus. Unde igitur illa diversitas λ N. Eκ diversitate mensium, diversoque numerandi, & loquendi modo. Imprimis antiquiores habebant menses lunares constantes dictus viginti novem ,& aliquot horis, quales apud Iudaeos tempore Salomonis receptos fuisse existimo at alii postmodum a Romanis inducti sunt,sium quorum duodecim coniiciunt annum solarem , quique pro majori parte constant diebus triginta, & uno: erantque hi menses Verisimiliter propter celebre Romano rum nomen tempore in chabaeorum apud Iudaeos divulgati, atque recepti: ut proinde sapientem de mensibus lunaribus; mulierem de vulgaribus sermonem secisse existimem. Modum autem loquendi, & menses antiquitus computandi nos docet Hippo ν Commiua res libro de partu septimestri, dicens ste tum , qui nascitur in septem quadrigenariis, Hippocrat . si ve die ducentesimo octogesimo, vocari decimes rem . Et libro de partu Octimestri, eQ. haec habet: decimestres, effundecimestres partus ex septem quadragenariis eodem modo fiunt, veluti ex dimidio anno septimores. Habet enim Hi ocrates pro mense primo illam lunationem, in qua fit conceptio , atqne hac finita, ipsi incipit secundus. Proinde cum alibi dixisset mulieres concipere post purgationem, hujusque varia Lunae tempora attulisset, it onci dit. Ex bisce igitur omnibus necessarium est , plerasque mulieres circaplenilunium,
es utira in utero concipere , ut ducenti, er octoginta dies saepe undecimum mensem apprehendere videantur, tot enim dies septem quadragenarios constituunt. Unde
si mulier aliqua concepisset ultima die lunationis, altera die ipsi currebat mensis secundus, & sic porro . Ctim igitur Hippocrates dicat scelum ducentorum octo- Conclasso. ginta dierum vocari decimestrem, indicat se loqui juxta morem passim receptum:& juxta eundem judico locutum esse Sapientem,dum dicit se decem mensum tem pore coaῖulatum in sanguine: mulierem vero, in Libro Machabaeorum, quae Salomone fuit posterior annis amplius septingentis, menses computasse more tunc tempore usitato, videlicet diem coneeptionis pro prima dis mensis primi gestationis, qui modus etiam nunc hic, & serδ ubique observatur. Iuxta hunc computum inveniemus novem menses, a die scilicet vigesima quinta Martii. qua Ecclesia celebrat conceptionem Salvatoris, usque ad vigesimam ruintam Decembris, qua ejus nativitatem colit, utramque inclusiud, contineretes ducentos septuaginta sex: ducentos septuaginta septem si fiat computus a mense Μaii; differunt igitur novem nostri menses , decem mensibus Hippocratis diebus tribus quatuorve; qui cum tempus partus non ita rigorose determinentur, sed aliquam habeat latitudinem, vix merentur considerationem. Consormiter juxta dictum computum, disserentia decem menses Salomonis i ter , & novem menses matris septum fratrum martyrum est exigua. Sit igitur ratum, atque sancitum tempus magis ordinarium gestationis in utero Inhumanis esse circiter novem mensium, paulo plus minusve, &nisi me fallat observatio, di sceminarum computus, pauci dies supersunt tapitis, quam deficiunt.