장음표시 사용
381쪽
positio in eodem loco nempe tabernaculo Iuxta arcam, quemadmodum particula is capiatur Harrh. XII, a Mare. X . s. D. X. s. Tandem admittit sententiam eorum qui m Epistolam ad Ebrm credunt primo scriptam esse Ebrate deiiicie autem ia Graecum conversam vel a Gea. ut habet a mens Alexandrinus apud Eusebium uis Ecel. VI, 4, vel a Ct amente, ut tradit Eusebius VI, M. Locum ED. II s, haud iactare origini Paulina solide satis demonstrat. Ex Italia Epiis stolam esse scriptam, comprobiit ex Cap. XIII a , incertus.
an Romae fuerit conscripta Apocalypseos Autorem existimat am. fvisse Patinem mahgelistam in e sensitis ab errore sibi favens, quoa Wi bibet multos tarinthemius Apocalypsiu
misium vocatas satas conruit. e. g. put ultimum, illii Iaga XIII, M. Raud si ac historiam de adultera F. V vim at illas Autor selide haud minus, quam docte. Cum vero Matisauriata' ri tradiderit, Chialum,upere res
rexita. - contra TVI, , vi mam una Sabbatorem, ipse isse .cum Hieroum satis torouet ad scrupulum hii eximendum. Ἀt difficultas illa insulet Vulgatae in Graeco 3 est nulla. Singulare profecto est quod Λutor affert per
Tacenam re aenotari rernis uiri noctis, quae cum caelo al-beiue est coniuncta. Epistolam Abgari ad Iesum se . ad Abgarum in supposititiam, Iuculentis ostendit argumentis. inprimi chronologico Addit ramen pag. st Q Haea sunt. GAE M. Da mihi etsi non certo apocopham, suspectam tamen sa rem e quidem non modice, reddunt Epistolam Chri i auauarum. quia ramen sententiam proferre mori assim, remo medio relinquam , ut quisque, perpensis pro utraqu paris murisii,sumtiam 'ofcrar, ut libueri Divi prae. VAE 373,. Vir.
382쪽
Virginis .ia Memnenses ob decretum supremae aquisitionis . inter apocryphas refert, licet eis ita die, em pro ea iti brum integrum repleverit, quem inscripsit Veritas vindica ta a Roecha P rho, Siculo, in Minia Siciliensium Ecclesia. et . . rum seli de refutatum. Epistolam Rarnaba habet pro foetu spurio. De Liturgiis Apostolieis fic statuit hia. 503. cim , sat ab Apsolis aliquas editas fuisse Lirurgiar Dubium ' est, an illae qua modo Iub rerum nomine proferuntur. μιτera a genuina illarem, non potius supposita Canones Apostolicos credit esse Clement Alexandrino recentiores in . nones enim, tes'. mero. m. conserim errant adversus eos.
I stolis, forma ab eorum dis ulis, ita tantini ut passim innnihil fuerit ad Seculvin IV vergens insertum. Dc certe ad inferor ab initio in eo hamd fuit te s. sed in v ee sepiatur simul suit, Nosse judire, omprelienses. Iatissimur, ex eis argumentis quom indicavimus sunmansitis superque eliaeet maxima Eminentissimi Autoris eruditio. doctrina et ain plissima Theologiae peritia, longe lateque pMaens, ne quid dicamus de accessionibus eis, unde, artis criti uoque per Italiam campos in dies laetius uberiusque excoli, satis licet cognostere. Nos certe illud haud habet male. qu d Tom. ag. II in eclesias nostras Babelle confiiso. rastis naevo ex ipsius judicio notatas ae versionem Luiarei, se vidius invehitur siquidem cum sagumno ad fontes rara*O a Grac , a Deo ipso recluso a accedimus, quoties de ea
383쪽
servavit puros tessantibus primae Ecclesiae Patribu haud unis ac ipso Ludovico Hilpano consentiente. uti
Non novum hoe est systema quod Gabiis, Hebria
Magna Britannia Dei sta,' eomposuit. δ sacrae civistati, vel invita ac recnsanti obtrudere voluit 'Sociniani natio a universa Deistarii sentilia hui jam dudum favit Evangelio, quod nova arte interpretari, vel si mavis, cor rumpere atque infirmare, ingeniosus Autor molitus est. Prae rim, missa ad Lectores Praefatione, ipsam exorditur pertraetationem, quae XVII in se continet Sectiones. In Semine I magmuquem Servator in hunc veniens orbem, ante oculos positum habuit. vile vero est hiantimor Ialvare an
384쪽
isse nova rut Evanginum nominentur Et, quoniam Iesu Christus singulari quadam ratione publicae illas conss. .serationi commendavit, ad hoe nimirum opus perficie dum speciatim desinatar, causa in promtu est cur eaedem
Evangelium I , Chris, die a sinst. Bene item fundata
persuasio de veritate horaim prineipiorum practicorum diciis tur credere Evangelium. dc redere in Iesum Christum. L. qui se credit i ab eo silvarum ir perhibetur. veritates Lax practicae non nisi tres sunt, quas Christus fixas esse,
luit. Primo requio conformationem mentium ac vita ad aeternam illam ocimmutabilem actionum regulam, quae in , ipsa ratioris ac natura rerum, cujus compendiaria declaratio
38sqq- Sectione Uexoraemilis mirR. rast,si. Itimi. xi consom. H matur. EZro,inyae sequi tu fama planum, facit, quid Evam gelium hoc sit. Verum nimirum Evangelium haud est ast historica narrario rerum qua facta hunia sive ipso Christo 46 autore sive alio quocunque, nee a Intulari quadam Finis homini alicujuin privati ut SI Joa-i ct Pauli, qui multa' ex suo ingenio doganata protulisie dicuntur, , D. . , n
385쪽
tiar Evangelium magis ommendaretur orbi, omnia . ut secti m docet, pertentavit Servator. Hac quidem mente pag. I seq. 0 multa edidit miracula, G eximi exentplo Itio nobis p hixit, ae declaravit, quemadmodiu mentes nos ac mores ad illam immutabilem quae in natura remni fundata est h. regulam confirmari debeant. duce&cti me HII. Eodem quo sue que consilio 3 societate aniscar defamilia amoris erexit, quo speciminis loco essent, quanta hoc Christi Evange .lium valeret virtute mons in Sectione a loca o IIII, n, se seq. Matth. IT. s. a XIII, Ly to. Harum porro describuntur officia in Semone X d XL mue pertinent XII 6 sevi Discipuli. quos Servator in orbem misit . ut hoc Evangelium omnibus nationibus patefacerent; de quo Sections XII riseq. exponitur copiosius. Ad hunc quena sibi Dominus, Cl. judicio. proposuerat finem omnia , quae adhibuit, uredia inprimis commoda desidonea erant. Primo itidem, Io sese indice Sectione M ad emendandum orbem egregie comparata illa fuerunt, Tum vero in Sectione XIV demonstra cii seq.m , hanc ipsam animorum emendationem viticam essextam qu Cluistus Salvator eorum vere fieri potuerit. Sectis V inquirit in ausas cur Evangelium', cum pri a sessi. mum orbi patefieret, non ab omnibus in universum liominibus reciperetur Primo, quidem, Judae. pariter ac reta. Deorum cultores diuturno usura consuetudine nimia sibi vitia acquisiveranti Deinde Evangelium Christi securi ra--em arboris subjicir, hoc est exactam flagitat moralem ab lumine virtutem,. divinam gratiamin vetuam delictorum divinitu impetraturo Tertia causa in educatione 4nrec iar. pris opiDionibus quaerenda esse videtur quarta est imperium idis, in menter civium quod nonniilli eorum rectores sibi arrogarunt . Cum his causifriuinta socianda est 'Itan comino 13a.da exierna constituunr, quae multi ex religionis Christianae professione excerpere moliuntur. In Sectio XVI ausae 14e seq rrantur, cur Evangelium Chrins nec in eorum animis. qui nomine istud proptentur, debitam suani exerceat ossicaci--emo Huc reteruntur initio dogmata de imputata justi i4at ar I ria, Digitias by Corale
386쪽
ria, de meritoriis in christi perpostombur de valida ejus. r.e in se Histercessione. Q io loco Cl. Chubbius typos Veteris sim.
menti. e. g. Lev. IV m iri figurarivas nominat actimeri quae sane literaliter declarari nequeant. Infirmat etiam di. - S. Pauli Hebr. X, 4, planum assturus per naturain fieri ininime posse, ut sanguis peceata tollat Lmmatim
ergo sensum vult abjieienduin esse, , Huram recipiendam. xsa Sati actionem item Servatoris aspermitur, iisdem, quibus Lus Sociniani, argumentis usus Dona rei sodaxa βάυ in eam
veritatui, inmunitacticamini aera in scripta mi revelatu . ne leguntur, non aliis, nis ipsis rationis pii ipsis, d is sese eitve Mois. quae ariuncta est. Di minis de re Maemia rotissimvm 'uiali ak t. Cl. Λutor non negat Deum pos . i. quo magnor in consecuturus est extrairdinem, in cursu generalis providentiae suae aliquid m-. nediate emerae ih cie vero in dubium vocat Deum fi quenter paene emtimo miracula in orbe edere. e. ut ad omnes do bolia dc malas hominum actiones concurra Ut
igitur id, quod contendit, effieiat locos Novi Foederis prae pvos, qui specialem hanc providentiaem declarant de induis stria in v t, minas u. I, π, ---j-, s domist
387쪽
sive formula visatis 1οἰτῆτο xorisiatur quae ex ante dente vocium principio veluti conclusi dueatur. Istin v.
otii, a miniine cohaerere contendit sed talpa eoeeior est vir, qvi , eus videri cupit, elegantem re minime eontortam non per hieiens cohaesionem. Verba Domini enodabilii usa S rvis Des idem est, atque amne aeΙiones suas ad Deum, ferre tanquam ad primum ultimum finem servis niammona significat omna actiones suas ad curas hujas vita conferre cujusmodi eontentionem primus itidem fini ho minum vanitati deditorin requirit. Phrasis κυρίοι δουλήisi respieit moren dom33rreum Graecorum' RomaηOrum,βη rum servitia mancipia erant. Iam vero horum erat omelum, ut omnes' animi corporis vires servitio herci rum devoverent. . Sic loco indicato Deus a mammona
rali peti providenria. . Und .concludit ergo or ab Eoo - se; CHRISTOPHORI UULLIA M. A. . T. B. Diae ad S. THom. meridiani Concionatoris, Anmus falsum Evangelium nuntians, sue breve 'udicium de vero Evangelio Iesu Christi THOMA
388쪽
hi filii timur satisructim. In votis lis eremus in Mit, hie eiusmodi esset, ut in illis convelleritas anulti Grileinus. At, cum is haec nostra quo odant, uota ti, Deant pineis tantummodo .erbis agnaros eius, 'πιηι α. -- in serito Boa inurianti debet, iudificationis eomnis-nere, non aianum erit. au-. in quaeiali providentia bellum indixit. exorsuri simus. Quos si Vir doctus in ratioeinandi arte non lotus alienus esse in hac divisone providentiae in reneralem xsspecialem funda.
mentum dividendi explorallet, ac si operam hae in re perdidisset alterum divisionis membriina tua iure ae merito proinstibere potuisset Nos, cum illud ullo sine negotio indi. care valeamus, ipsam quoque divisionem non postumus non sancte meri. Providentia in se spectata est aetus ille Dei, quo rebus a se creatis continuo prospicit. Noe autem fieri duplici potes ratione, vel causas natura in sua exolentiae si inciendi determinata coaeservando, vel easdem adfine sis speciales, ab aeterno itidem decretos es tu tempore obtinendor, atruendo. Prius ubi fit, haec providentia generis , sin alio. Ium, specialis, dicitur 'eciali haec vel est extraredinaria, ' se miraculosa, quam nobis vir doctus mon invitus conem dies largitur, vel or utria. Haec musis vel est verta.
qua tu i ii iusis natur, ad speciale fines suos tam verreri risit, ut homo intel eos in rum mone, si remini, αρα-a, qua Deo M. Ac iisdem naturae figitiis, quas encisi vat, eis indus sive ira, Me gratia, utitur, ,es iam tim hominis, ei a mim - . H easdem Ἀ-- ---Oria, eademque Mos tu pro ride litia ausi, naturale vim atque divina voluntas 'ii , suam dirigit volunta te a maiae istu providentia oracula servatoris, paulo
aute reeitata, explicari merentur. Haec omnino in laujudicanda est, quia homo eam ignoraret, nisi Deus in ρο- tenelione sua literis mandata analeos suos de .e eertos in
si iussisset. Apostoli Domini a rebus sit, domesticis,' . aitur, non poteruat sibi
389쪽
Ergo Christus de speciali divina providentia ipse eertos esse
volebat. Confirmabat illis a Deo, singulari quadani cm hominum faeilium ac liberalium animos emcadine impulsum iri, ut ipsis hujiis necessitates vitae lappeterent. Dei porro erat, hominum, qui capitales professique XII- viroranti hostes essent cohibere mentes consilia, ct manus. ne praedicationem Evangelii, vi sanctis viris illata, impedi-
.rent, ipsostie, ante tempus constitutiana, de viis tollerent. Reliqua taciti praeterimus, non libitantes, quin omnes.
qui purgatam allent Philosophiana nobiscum sese conis juncturi sint. Nunc videndum, quid de Chubbiano religi ni Christianae systemate statuendtura esse videatur. Qui, quid jam diu Desa, quid Naturalis. quid Socimani , e roris opinione finxerint exploratum habet, is sine tripode omnia hujus systimatis arguinem intelliget. Namque non novum illud est sed diu amjam antiquatum d identideme tenebris in lucem revocatiun istud autem nervis careti cartubus, quia non Dinatum est, sed illatum ab homine, in
rebus vi videre e theolo Dei plumbeo. Praejudicata, cuis..et, haee est opinio Cluistiana religio ab ea, quam ratio Paulosephia oeet, parum est sejuncta. Hac mense aia se trisua et illosophia hypothesin aliquam. ejus ' -- eris lueris vehigia strutatus est. Nee stra laboravit. sed ea inmuti Ad hanc aerunt nonnulla sinistiora oracula. quae illi se vere videntur. Cetero vero quae ipsi repugnatantin adversabantur, ex s. Scriptura plane prorcriptum ac iuvandatiunavit Quod in saerosincto Codice pro ejus non militat hypothesi is eandent expelli in exilium mitti
uisa enimvero privatam virorum divinitus actorum. λά-m appellat, quae in dubium jure locetur. Cum igium primum cognoscendi principium neget eoiura ipsum.
hoc quippe negantem, sanus nemo disputare audebit. Namque has ratione sanus nasum habens homo cum v sino de naso earente congrMeretur Ingenio quidem Valet, eique omnia, iudicio vero parum aut nihil dedit. Nescit m quid ad naturam a contradictionis demata re- 2, 3 usq
390쪽
quirat Philosophia. Exigit nimirum, praeter alia, unum
eundem respetium terminorum, quo deficiente, non vera. . sed opinata tantum hinc enascitur contradictio . terni. tas exempli gratia, est attributum Dei essentiale Deus uero est unus Ergo unus Deus est aeternus. Ergo , cum tres haud sint Dii, nec tres erunt aeterni, scilicet Dii Sunt autem praeterea in unica Dei essentia tres personae vel, si mayis , τρῶς τροποι παρξεως, qui divinam unicam constituunt ellentiam, eamque ob causam divina etiam attributa 'quae ad unam Dei essentiam pertinent. Ergo singulae tres personae, quae unum constituunt Deunti sunt aeternae. Inde vero non sequitur ut tres sat aeterni Diu mammae una .st Dei essentia , ct eiden uni Deo aeternita . essentiadis est. Id vero quod inario trimu ilicitur e otis personali.
biis distinctis id est parmutau. Aia , α spira
ctu essentiae inus est Deus. E. Aorsus hie adest, spe citio. E. Vel iii ies, a nis dissimis inst eontradi auerilitas
enim est attributum essenti e unius Dei propriunt vero Deum, praeeunte SScriptura, tres influxium persem Erso recte dicimus : unus Deus est aeremus, re tres . per sonae, quae unum hunc Dem consi lint, sunt aeterme. Hoc enim praedicatum persenis non tribuitur ut nota perstanalis, sed essentialis. Jam vero singulae tres persenae unam divinam inter se omniunem habent essentiam. Quodsi aeternitas non esset per talis via ivis personae separatim 'pristia tunc tres euent aeterni, nimirum Dii Atque haec. trinita absurda ocis purgata aliena esset ratione Verim si cliter sapientius nos in vini, quotquot in ii Iege dis omni, qua fas est, a Matione versimur. Minoia nos credere jubent, Brita vi Clarissimum has aut paruuli te gisse, aut nimis et to valere jussisse. Qui ergo em dilui, earum interpretem sese praebere potuit 3 D. Curicus in Art. Crit Part. II MEI. Π Cap. LI. . , hanc interpretandi legem praeseripsi: Cavendum, ne notiora nostras mutuo ii PQ int pretamur, , iniur, deinu Me Mu- us illis de