장음표시 사용
371쪽
foedere Sinaitico , jure suo negat, siquidem Paulus ivit in omnia alia, Gal. III, legi digna ' ejus Passatio rig qm
qua neVisnas illustravit, quod ita comparatum est, ut M. .ginianos, nisi rationem velint esurare convincere ac ad
systema substitutionis seu satisne ionis vicariae perduincere debeat. Christus enim factus est denuntiatae in in semmorigero poenae seu maledictionis reus vel pro sese, vel loco aliorum. Non pro sese, quia natus fuit amictistinuis An sanctum Deus pater poenis dignum rept tate potesta Restat itaque, ut Chriflus poenas IOminutiF,
lagi haud morei gerentium, in sese susceperit. Quo ipso δεδιma substiturionis, quod nunc passu exsibilatur, firmissimo stat ah Vocem διαΘήκης secundum varias signia scationes dispicit, di generalem praefert, quae denotat dispositionem stabilem, sive illa sit foedus, sive testamentum, sive aliud pactum, a magistratu confirmantiri sinanio. l.
Soram in in otiis sacris par Ufer locum σα Π is, egre- sitit linii in nota ------ ιου---rim suam rite foreto ingat, Mi nova an e -- - - quinto magis Deus, ius es faedus seruat murissionem, os ab imo datam αι haesitor elisua ut non re res siet, quod addi posse videatur si ii iis retinens Hiera---,m argumentationi μή - seliditatem re nervum inesse iis gaverat. Annos illos. quos Pavisi v k inter promissionem, hamo inas, Minimico am 389M mi otionen interponit, nempe 43o, ita computatu vocatione ex in iselidim uni te ad natal- θοαι as anni Gen. XII, , VI c XXI, a. natinuo bis usque ad dei grationem ex anim
ysipbus cum fratribus in AEgypto vixit et annos. sit, lege Promulgata, habebat M annos. . In
372쪽
, ii Inter mortem Josephi x talen Mosi s anni. Quaeritur merito quid sint illa τοιχειω υ κοσμιου eummis
niunda quorum Paulus meminit Gal. IV, s ct quibus servi- re debebant Iudaei Autor utique cum veritate facit dum
complexum D m Musicarum intelligit, haud obscure suffragatus Ioanni Gothosteri La inminuero, ni per -- designatim credit aiasinam in Ob is HGI. P. IT OUpag. 4. Eam expositisuem ipse appriaravit Pina uim
duitio si puritatis ac taceritatis, qua ipse biget Christit; Iba, - - - αἰ--μ- ustorum, qui να- GH. mint a lauariis e margitis in textim irrepsisse, solidei et seq. perspicue Hiit vero invii τι voci μα praestaxum in velit, ii iis certo definivit Iareat vero emere -- το Ἀ- esse idem ac o Manis M. Adidie. Baevanesciint omnes ad unam dissicultates. N. videtur, ae n, plures iis hoc H. v. His erit otio flores derasepere ovandoquidem in eo omnia amoralitate, fi uctu vario, GH L in praniantia singulari, sese eoinmen M. Ad eidem Conse
mentarii rationes re aecedunt sacrae ima de poena loemiuirum re ignis, ad imi VII. . si alim de universali in οὐ Matione populo Dei in fine dieritin, ad Zach. XIV. o, arptertia ad a Cor. VI, , , de labore nee rio in die salutis. Clauditii opus Indice triplici, quorum primus Scriptores hie laudatos, secundus sacri Codicia loea passim illustrata corvinemorata, tertius autem res ipsas, seminatibus Lectamini oeulis offeres subministrat. .
VERITAS RELIGIOM CHRISTIANAE ET
Iibrorum qinus innititur, contra Atheos. Pol bras, atras, Mabometanos, Iudaeos, demonstrata per
. VINCENTIUM LUDOVICUM GOTI L.
373쪽
Roniae, ex typographia ochi Berna , iras,
demtori, Grimam religioni autori Eminentis mitiua Tomum hunc primm immo universum opus, murrimis absolutum, addicavit. Dedicationis forinulam excupit id a ui operii ubi significii si in maximo religi nis negotio momenta duo admodum ess sensi, ruina:
unum ut ex tot religionum modulis veram eligamus; ati rerum ut vera religione semel eleela dogmatibus his fideliter x constanter adhaereamus. Momento priori adve santur Athetin Polythei Muhammedani, Iudaei recenti res. Λ secundo declinant Haeretici omnes, qui veram regionem vel brevi tempore vel longi temporis traima. d. Ieruerunt, substitutis doctrinis, quae cum sacris literis fronte aperta pugnant, Vel veram animi culturam anfra stibus multis, solatii expertibus premunt atque exstinguunt. Monet Autor Eminentissimus, sese sese demonstrasse in vera Geti- , contra Apologiam pro ec is Reformatis a Deilo PDenino Calainissa, eritam, veram religionem apud eos haud
esse quaerendam, cui religioni Christianae per Baptismum initiati, κε&-lio stea re a coetu fidelium, qui si Ecclesia, Fer varas aut hisma recesserint. Credit inibi sese ostendisse. Mesa saeter oras nee v cteres, nec dum is vera Ecclesiae, religionisque a Christo last . vi vindieare posse. Idem de ceteris, quae quovis seculo ortae sint haeresbus in NeoAsia se sica dogmatica iis loci. Desim firmari In praesens in eos convertit ser- moires qui ciuisitam in verum Deum, veramque quaesii, religionem, negant, Paganos, Mullamnietanos de Iudaeos
recentiores, quos daemoniis servire, re ad aeternam mortem
perductum iri arbitratur . Messiodo autem hae sitit usis. Deum existere unicum, d et primo loco, deinceps polyhthestam extermina tum p nomini, tum haeretico .
Numero Polytheorem haereticorum inserit eos, qui quo
374쪽
dam duo admiserunt omni moeriam principia, bonum
Iniun, alterum natum, nec non Tritheitas, id est , eos,
qui tres aequales essentias divinas prosesi fuerunt, quales tamen viros exstitisse inter Christianos, vix fit verosimile. Qitantum quoque ad gemini principii assectatores attinet. id inprimis probe ex litirendunt an ipsi principium malum Deo bono subordinaverint, nec ne Si enim subordinatio illa fuit ab eis admisia, vel principium malum in desectu scprivatione boni consistere eidem docuerunt Polythei lini a Iaberi minime fiunt pronuntiandi Polythei Λutor subju git dogmata Mullainnaedanorum re ea retalere studet. Tuni, uitabritiem Judaeorum conterat subigatque elaborat. Ad extremum in eo est totus ut demor oret , religionem illam inicam re veram esse Chrisianam. Huis veritati magis magisque stinandae cons nanis jussica Hora lubro. exposuisse, quant sint autoritatis ii libri ustu, ipsa eontinetii in iuue ossicio sicia: satis, sese
nis Consulior, praefixit approbationem ordinis, tanq'am ordinis raedicatorum Generalis in re, o operarium, .mam di complexum pro meritia laudare studuit, uec mu que addens: De Ea ni sepem ---- - ἡ---μι, ----Prorestantse qui instariae nocte circae a ti, μου curcu riunt, in velint, milia propris intrium ' a Sacra i Scripturarum sensim invenire cum tamen, quicquid in Ser pluris est altumas divisum si varios subiens sensus admodum οἷ cur in antem Approtator de Protestantium'
doctrina secus ac debebat pronuntiavit ita infidelibus ollendiculum videtur posuisse, tun sacris literis varios tri huit sensus admoduin obseuroa ratiis. Pontificis simini verba ex suggestu, ex consistutionibus praelegi solitis a populo intelligi posse ex luinine sensus luententi insit, in. tellectu ipsorum proprio Qua obsecra inus fidiicia infideles
375쪽
literarum, quod variis plenum est sensibus admodut o - . seuris Lieet enim dicas, ipsos esse obstrictos ad iudieem sensus deterini nandi adspeetabilem adnuitendum; ipsi tamen eum haud exstare largientur nisi Deus de re hac momenti maximi in verbo suo testimonia mari estiverit, emibus.
infideli existimabilii inorimi Mobstariun attinere, a existat iudex sensis saerariun literarum determinandi grumis terris. Protestantes contra docent, Dei verba iu A Deo quae monomam salutis aetersae omnibus scitualemitariam ouinciunt, tantum habere aritatis, ut homo veritatis studiosi silicitatisque selida cupidus intelligere exinde possit Deum, redemtorem, viam sabitis. ossicia Cluia iliana ct modum tautis consequendae sempiternae. ad ve-
- nuant rotestantes, quemvis hominem est διδακΦιλι riveritatesve sacri Codicis aliis ea ponere posse nec dari in literis saeris lora obscuriora, nodos uronologieos. 3 c. Sed haec obiter pace minentissimi viri. α Approbatoris venerandi Tomus semis assius in Partes duas. Priori e ponitatu dogmata generaliora ; posteriori de autoritatebrorum religionis Christianae edisseritur. Dogmata illaco sistunt unaetam Capitibus. Primo ostenditur, existere Deum.
Secundo, esse unicum, docetur. Tretium indicat, quid sit idololatria, undenam illa, quando silerit exorta quarto promuntur argumenta quibus patet, religioneun idololatricam esse salsam. Iiιintum idololatriam Hebraeorum repracseiI. lat. Sexto recensentur Polyilaei, ac argumenta illa solvuntur, quibus olim Haeretici putarunt praelini nitos se esse ad distino guendum inter Deum Veteris S Novi Testamenti. Sexto dereligione agitur Iudaeorum, ac vetusta eorum colendi Deum
ratio probe a Iudaismo recentiori, em in spernente genui.
num, discernitur. Ne vero Judaeis sit elmendi rima operam dat Eminentiss. Autor, ut convincamur, religionem Judai- eam desiisse esse veram. Non initia, propagatio, mores, in s.fututa re salsita, relisionis uitammedana rercensentur. Disilire by Corale
376쪽
Deem exponitnr de Iesu Christo, religionis Christianae autore, nominatim vero ostenditur, Iesum vixisse morte ignominos affectium esse a mortuis resurrexisse, verum Lisse Messiam, immo verum Deum, eramque hominem. Excutiuntur simul objeistiones Iudaeorum , quibus ipsi quominus Messiam nostrum ample stantur sese credunt impediri. indecimo veritas religionis Chrissianae ostenditur oceomprobam ex praestantia' autoris summi, doctrinae ipsius ex mirabili ejus propagatione tum ratione doctrinae, tum ratione eorum, qui eam propagarunt inter ipsas persecutionum turbas perquam funestas immo ex ejus stabilitate & constanti perduratione. Pars posterior complectitur sex Capita. Primo exponitur de Evangeliis' morari
angelistariim o Evangemis ipsis sinna de libris, T. proto nonicis reliquis, Actis Epistoli Pauli , prima Pe . tri S J - rariis de avioritate libromin, γα ol- inrevorata, nempe Epistolae Iacob , posterioris
petrime, Epistolae secunta re in Bininis Epistolae μ n preserentis Epiuolae ad Hebraeos. A J1μ . in
bus Apostoncis, canonibus Apostolorum, quos vocant An . tiochenos Capite auinto sucem tramito de libris ab haereticorum lue suppoutinia quorum elassem retulit EminentissAutor Praei mem, vomitum, Actus. αγεν Μ Petri nec non Pseud Evamgelia ceterorum Apost--n realis falses A suorum libris Capite sexto exponitur de Symbolo Apostolorum. maee est operis summa hie est ille tractationis eardo. Quis inficiari ausit pulchra re egregia hic offerri multa dubia admodum pauea 3 Nobis haud vacat delibare singula, ct per ossicinam, melle sesamo imburam, gradu ire lento, operisque pulchritudini accommodato.
377쪽
Decerpemus passim ea, quae nobis videntur singula a d bia, incerta, copiosior argumentormivi eorroboranda. Religionem eredit dici ex religenῶ, aut re ando pag. r. Si quid judicamus, vox tae haud est Latinae civitatis ad Etruriam vetustissimam potius reserenda quae relaxationem quietem antini appellavit religionem. Existere Deum,
primario Autor ex eonsensu gentium communi ostendit pag. ahq. Dissimiliare haud licet, argumentum id exigere ma ximas vires notitiae historicae, chronologicae ct geographi 'eae, ae eam ob causam ad mentes imperitiorum convineendas haud satis esse aecommodatum, ne quid dicamus de infinita sere testimoniorum allegatione, diiudicatione at .
que indagatione, in fident historicae nationis satis littusa Facilior sqnt, quae desiide contrarintheos urget. e. g. successio
generum absque ullo miti upio. od veto e sensu illi gentiunt tantvere applaudit, ratione ea impulsisseest, M olius per orat tradi latanis Meles ita Mun esse s. dem. At Mesriotestante, adve itur traditionibus dum--odo illis ita vi flecten isti in ad a timidum, inliai certiui siti proinae pud amisantam Tralli uomuit enim sunt varis speciis Is in vero earum oraculis divinis, intum rerum temn sis siriptorem filii plenis. φ .laionientis historicis orti oribus, obsitant. Hi eis, quae overitaten requiruntur, notis eareant; in illis Orte nemo v libit aequiescere, qui veritatem sectatur amat. Inde etiam ' Eminetitissinutor, Deum existere. ii demonsiratum , quod, res aliquas esse, quae coeperint nec semper exstiterint, expe vrientia, lenis . ac omitium consessione, constat solant alii hoc argumentum permundi emthg-- plenius evolvere.
infinitum procurrit arsumentans ita, ut mundum esseasquid productum Merietum praemittat vel potius sup ponat. Convertit sese ad uncti ordinem mirabilem. refellit Atheorum nugas stilo felici. Unum esse Deum do ra.
cet tum ex consensu gentium tum ex vocibus, qua re
378쪽
. AE administratione orbis universi, vel potius ex eius domi- alio. Sufficit enim autor unus, unus dominus ne dic estantissimum quodque i infinitum esse unum. Sinsulare est argumentum Epiphanti contra Cerdoni alios prolatum, ex unitate inter numeros prima, Omnesque nume. u. 1 ros antecellente, deductilin lautor Eminentiss. conjeetat. . temporibus Thara ac Nachoris usitata fuisse idola primo n. que sinaulacrorum artifices exstitisse Chaldaeos Idololatrieam
religionem esse falsam, ipse statuit propterea, quod unus tantum existit Deus cultu religioso digitus. Ii vero Pagani dixerint sese cum gentibus reliquis uum supremum adorare Numen reliquis vero Diis ealtum exhibere paula
iliove nil rem in si emi Nivninis hos rem rem ut, que alio telo erit opus, prunis eum AE ad tradisionein sue niuit in seculamini provocarint. Docet Erili missi Ahior niulieres ad publica incilia acinium ha eam ob causam ea, religiosis, seu potius avi ut, εια- ιαλ luita ea intendas. Facta morim in Deo indigna, ha idem exponit, ut nil sit nisi praeelarim rei Mui, im haudine Deum, solide inest. Ridiculam eam missimat missi nem, qua credaturi eos, qui ex maris minaeve coitu pros niti stere, aliquid divinitatis habere. Vindi eat quoque in
rium S:rosanctae Trinitatis ab illis objectionilnis, quas exim de pagani in Cistimanos possunt retorquem. En uot dei de diversitatem quae Deos gentilium inter re Sanctos' - esiae Romanae intercedat. adola paganorum ipsa vel Deos per illa esse locutos merito negavit. Fraudibus sacerdotum oracula gentium a vera religio ' aversitiun adscribit. Ut tamen prodigiosa nonnulla cum simu pris ex opimpone paganorum conjuncta, elidat daemonas prodisia illa dis disse fide primorum Ecclesiae Patram tradit Omnia, quae de Apodonio narravit Philostratus, vel fabulosa esse, vel ma- gicis praestigiis conficta, sibi persuadet. Idololatriani, ab
Ebr.eis simul .icro vituli facto commissam, ita ex pollit, ut. perhibeatri sera lita adorantes vitulum, fuerim idololatrae,
379쪽
adoraverint verru Deiιma δει quia r=ι illo intenderunt a vi stra e 1 eolare Dyum Deum qualem Erapti, adorabant. Addit in entione=n boram illos haud livare, qui norint, ea
esse peccata vel offendiculi plena quae suscipiant peragenda. Comprobat sententialia suam ex G. VIR F. Jos XXI, P.S θη- D. xi , , , XIIII, nari, Detit. XXXII, 3 , in ιι Subtexit nec quod 'non adurassent vitulum sed 37.
Clericum secus sentientem, resitare aggreditur disii nisi s usini scripsisse Grece, dorum Ban murum contendit pag. sia sese praesente Romae, quod urget adversus Friῶν--S Memium qui Miscelian Der antiq. Lib. III pap. 3.
negaverat Petrum Roma fuisse. Babylone Petrum , - Α gnasse Romam, sibi persuadet tuitus sese veteruuiis ipsius
Srotii opinione. Queam non solum suisse medicum, se a i sis pietorem quoque, confirmatum it, o traditione Scripto rum Seculi sexti sequentiumque aetatum conficit. pO-
1 olos a Christo habuisse seribendi praeceptum, copiose persuadere studet pag. 4 seq. a Ioannem Curicum. in alia omnia euntem, alprobat Posteriores dua Epi' an stola Joannis vindicat Evangelistae pag. ut seq. licet eas
alii attribuant Ioanni Presbytero. Hugo Graiiu vocatus ab eo vir inter Protestantes egregis aque ac discret- pag. t aas Epistolam ad Ebraeos scriptam vindicat quamisso Grotius Lucae tribuere maluit Ostendit, Novatianis i
380쪽
inum exponit de peccato in Spiritum sinctum fluctuana tamen d Theodoreti sententlam haud omittens qui putat. negari locum baptistitati secundo re remissioni peecatorum
per illud. me secundo nil carti habet. In dicto tertio vox Om ab eo resertur non ad poenitentiam . sed ad benedictio. nem partis primariam Mam Uavuae licet fleret timuidio .
. egitium sitim. . Pater enim fiscis perstitit in sententia nee ipsinii uicit mimctionis priniariis. ωMi is D tam ollatae. ημα- eium haud nonam flectere, ut btiledictionem illam primariam retractaret. amque ipsi impertiret hi loco minii Gr. X, M. Ostenditur, Ebraeis ad Iudaismum elapsa, qua sibila, haud superesse ' Iu daismo saerifieium vere piaculare. Locus porro VI. s. s. ita fluit egregie Fieri per aem -- LMidinia potest.
das in re veram ad 'muentiam . quamdiu μ s -- --ns in eo flatu, ut cruci a gan suum Dei e prodim ας---it. 'elapsi enim cogebantur diris Iesum devovere. minoue appellare axecrabisim, MI XXVI, tu a cor. XII, s. naitio illa adjecta latet in vocibus ανα ταυρῶν ἔαυlias τον ον τῶ Θελκm παροδειγμαv βαα viae ratione tria illa loca disseillima aptissimum fundunt sensum re extra
omnes duriores expositiones sunt posita. indicat deinde Autor locum L 3, a futilitate Socinianorum siquidem natim additur, vi Cis istum esse angelis praestantiorem ador . tione dignum. Addit porro, in loco I s, recte ad Christum trahi vaticinium a Reg. VII, 4, prolatum de Salomo, λους quidem Salam fuit Christi mpus Locum Cap. IX. , ita
eXtricat, ut putet, in area exstitisse urnamis virgam, sed duntaxat ad tempus quo arca in templum Salomonis fuerit