장음표시 사용
141쪽
tor cl. ipse tropos non admisit. Quos & nos negligimus. Quia nullibi aut viror pro
robore, aut acemus pro militum cohorte, aut recens,
pro alacri in sacra Scriptura, neC alibi, sumitur. Ne tamen quis ansam conquerendi habeat, apponamus &ipsius Autoris cl. interpretationem: Inuenit Simson robur cohortis alacris. Dicendum fuisset: Cohortem roboris alacrem. i. e. Cohortem robustam alacrem. Siccine scriptura vllibi loquitur Z Cur in historia adeo tropologiam sectatur & ακυρον. Hoccine probe di- ctum: Cohors robusta alacris. Locutio nauci est&nihlli. Quicquid sit, si posset admitti, nihil minus in verbis sacris quam is senius delitescit. f. XI.
Simsen conspecta mandibula, vel sec. Autorem s.cohorte roboris alacri r7 ', extendit manum. Sola haeephrasis lassicit, Autoris sententiae funditus prosternendae: Nec latuit eum dissicultas. Eam quippe intactam praetervolat. ta emittere manum, imprimis quando capiendi Verbum sequitur, ut hic, nihil aliud vult, quam extendere eo fine manum, ut aliquid manu capiamus. Sic Deus hominem ab arisbore vitae depulsurus loquitur np, n,in in ne;E x TENDAT MANUM sua- re capiat etiam de arbo-ine vitae. Gen. III, 22. Sic Noah columbam recepturus n n m) n ' Ex TENDIT manum S prehen idit eam. Gen. VIII, 9. Angeli Lothum intra por-dam rapientes Sodomae, in. extenderunt maianns suas Gen. XIX, 'o. Ergo & Simson prehenden-Mae armatorum nubi manus extendit: . st Qua
142쪽
ualiter Aegaeon, centum cui Machia dicunt,
Malum vero est, duas tantum habuisse manus Sim nem, uti diserte docemur Iud. XVI, 29. Quibus si virorum numerum prehendit, Colossi Rhodii manus locum cedant oportet; quarum tamen tanta crassitieerat pollex, ut nec extensis eum brachiis homo cona
Mimsrum horrendum, informe, ingens. S. XII. Porrecta manu Simsenn accepis eam, maxilis lam. At Autor cl. sic ratiocinatur: Es iit betant,
viet als μανθανειν ther discere, sund per conseque
Mus tinti commandirae die'lbe. 0 np, significat nihil praeterquam accipere, uti inductione omnium exemplorum Hebraicorum probari posset, si opus foret. Si quando vox manus praecedit, notat, nu capere. Rarissime, & non nisi tropice ponitur Pro ascere, i. e. doctrinam accipere. Vti anim qui. T a do-
143쪽
docet, quasi eruditionem tradit, ita, qui discit, ibiam accipit. Prov. XXIV, 32. τὸ , acceΝ , i. e. fiet, disciplinam. Hinc nomen Pp,, notat acinarabilem doctrinam, vel quae aliunde discitur aut accipitur. vid. Deut. XXXII, 2. m. Itaque multifariam aberrauit hic Autor Cl. M Error est verbum np, significare idem quod erudire, docere, dcc. S error,&π αρερριηνεια, illud notare exerciren mdcommandire n. γ) Error,Verbum hoc idem notare in coniugis MI P HI L docere: quia nunquam in HI HIL usurpatur. M Error nom. np, Lehach notare disciplinam. H Contradictio est, verbum N, in Mi saepius notare docere ; & mox idem notare in Gl, ascere, in Hia phil vero docere. 23 Attamen stemus paululum Auis eis ch sententia. np, notat discere. Iam in textu occurrit fiat. Kal , Π p ' ; id igitur ex ipsius sententia Autoris nihil aliud potest indicare quam: Et didia t
Hem-ὶ An ergo m moriter ediscebat cohortem y debebat esse Iebuere, Arabae. Verum ita non in in sacro Codice. Diceniadum fuisset nn pti Valataicheha. Iam autem ut monuimus, nin respuit coniugationein Hiphil. E go falsissima est interpretatio : Er eommandine die 33 Nolumus tamen silentio premere argumentum Autori es. perquam commodum, quod tamen ipsi fortean fuit ignotum. Scilicet np, etiam in re militari usu venit. I. Sam.XXIV, 3. nr e Λ c c κ-ν1 T Saul ter milie viro electos ad expiscandum Davi dem. Quod si Saul milites acciFere poterat, cur non in Simibnt Λt intercedit initI utramque actio nem
144쪽
nem differentia. Simson manum extendit, Saul non extendit. Num exercitibus praefecti manus porrigere solent Nihil simile in ulla reperimus historia. Etenim Sissoni licuit copias contrahere, absque quumanus protenderet.. S. XIV. Aecepta maxilla sues see. Aut. cl. turma militari)να 'r ea parcus is mille viros. Praefixa particula a Beth, quando cum verbo nari coniungitur vel instrumentum indicat, ut Ios XI, Io. Regem eius a na r Πpercussis gladio. Iudic. III, 3I. Samgis cecidit Philis eos 'pan 'inbua stimulo bouis. Vol ad rem percusisam refertur, quae tamen alias S communiter solet accusativo efferri. Sic I. Sam. XXIII, a. d)nλῖa n percuties in Philistaeos, i. e. Philistaeos. Alibi Ps III, 8: 'NR Aa n n=m percussisti omnes inimic* meoc. Explicatio haec posterior in verbis nostris io m non habet. α) Quia scribensim suisset, da 8ercus
sit fin) ipsos Philistaeos, non sino ipsam, β Quia
Accusativus rei percussae adest: Percussit mille viros ra. Ergo a instrumentum sonabit. Quod nostra sententia maxilla est, phrasi absolutissima & saepius recurrente. Iuxta Autorem cL vero instrumenti loco milites erant. Qua in re bifariam peccatur. Primo nullibi sacra Scriptura sie loquitur: percutere in militibus a Secundo foemininum genus ne quid quam militibus additur. Primam difficultatem Autores sine ulla animaduersione transmisit, so. t ean
quod visa est ipsi insuperabilis. Nam phrasis in lens & nullo exempso adstruenda , reiici debet. Foemininum genus quod attinet, in ea sine causa sibi
145쪽
ι I. P. FIE INII Disseri aliis
dubium excitat Autores. Etenim quia tn, foemi nino hic genere occurrit, & generis est com munis, ad utrum referatur, foemini usus peregrinus non suisset, nec Enallage necessaria. Aut. vero hic iterum sibi non constat, nam g. 6. adiectivum retulit ad radin, dum exponis, emen munier droup. at S. Io. ad )n, I scribens: unb reaim bas sulfixum
Caesis Philistaeis exclamat Simson: 'nurin =ὶ Σπmrari n)uri, maxilla asini, asini asinarum, per cussi mille visos. Verba durimn un Chamor Chaniorathaim crucem fixerunt criticiso Tremellius habet: Maxilla asini ψ AcERuuM A ERuOS D Q β, s. percussi.) Quem plurimi sequuntur. Vtrum
hanc non possumus non reiicere interpretationem. 0 Quoniam Chamor 'ran nunquam cumulum nota
uit. ψ Quoniam fidem superat, ita prostrauisse Philistaeos Simsonem Μ ivt praecise' unum vel duos ace uos effecerint. Attendamus animum ad stragem
Principio' einetus erat undique hostibus, Simson Quibus circa se interfectis, necessum est cadaueti bus undique fuisse circumdatum. Reliquos fugam
LRpessentes, cum resistere non valerent diuino robori , persecutus hinc inde morti dedit. Quo pacto non unum duosue; sed multos, congessistet cumulos. Tertio scopus orationis spernit aceruos. Mna baturSimson, se asini maxilla ad internecionem deleste Philistaeos: non mirabatur se coaceruasse hostium cumulos. Gladium stupebat , quo enormem inimi-
146쪽
cis cladem intulerat. Hinc erumpit: Percussi M XILLA AsINI, Umi asinarum, H AXILLA asini, pe-
di vero nominis Chamor repetitio tantum abest, ut aliquid in se inustati contineat, ut potius frequentis smis exemplis sacrae Scripturae confirmetur. solum hoc tempore evolvamus Canticum epinicium Deborae, quo multa nobis suppeditantur. Iud. V, 3. EGO
Chamorathaikn, cum Chamor in duali habeat Cha- moratim. Deinde quia numerus dualis sbi velist Primum quod attinetchinnis, si masculiso flectitur genere , format in Duali Gamor. . At ex fo minino Chamoris emergit dualis Chamorarisum. Vsus dualis hie diffscultate destituitur. Nec enim praecise numero inhaerendum, sed elegaqti Simlo
aestia victoriam nactus erat, exprimere studebat. Si-:mile exemptam phrasios suggerit Canticum Deborae, ubi Cananaeae muliere ante triumphum canunt Nonne inuenient ac diuiaedra praedam: num emκΛcHΛMRΛc HAMATHAI IM, puellam puellarlim,
147쪽
i. e. puellam praestantem, unicuique viro. Quam accedimus Cocceio doctissimo vertenti: Aunus a uorum , i. e. qui pluris est quam multi asini. Autores. nihil contra cocceii sententiam profert, quod
mereatur responsionem. g. m. Cantaloe epinieto Simson n prolaria maxillam de manu. Vrunt haec verba Autorem a Quid enim Simson, num integram cohortem e ma
ne , qui haec legit , per coelum & terram juraret, haec reuera ita se habere: cum nihil sit a veritate magis alienum. Ego, qui multos literis Hebraicis annos impendi, nondum didi ei Nu notare,. diminere. Cur vero Autor suae opinioni asserendae nulla empla adduxit Non quia superflua iudicauit ,sed quia nulla aderanti vi Verbum 'im ex natura sua , quae ex derivatis innotescit non potest indicare dia mittere. Latius fatemur, aliquando extenditur, nec ad sit sicem proiectionem semper adstringitur ; at quoties adiicitur vocabulum 'pia e manu, aliam non patitur expositionem, quam e manibus eiiciendi siquid, quod manibus tenebatur. Deus. IX, I . Pr hendebam duas tabulas legis, εν - ,
148쪽
U IECI eas ex manibus me . Num tabulas legis Moses sivit abire An imperio solutas dimisit Z Supernacaneum judico in re claristima testimonia accumulare. a Quid proiecit Heros Z L e. secundum mentem Λut. H. ROBUR, vim m & potentiamo Hem robur 8 Quanam ratione Simson robur poterat manibus explodere vel etiam si placet dimit Me 8 Ο-mnino dicendum fuisset scriptori sacro: 'iunn nes dimisit aceruum, i. e. cohortem, turmamo Absurdis. sime pronuntiatur: potextiam imFerio solutam abires recedoepermisit. 0 At VL Verum fateamur, se cuinas Autoris cL qua certus est, ' u indicardia iurae ex errore profluxit. Confudit nimirum verbum nis Schalaech, quod cum n Geth scribitur,
cum s , quod Caph possidet. Illud Elicet no-
eat dimisiere, & mittere , Non hoc. Ingens hoc p rorama fraudi fuit Aut. es. Nam si disserentiam ho-xum verborum probe considerasset, fortean de noua huius loci versione, dicam, an peruersione, non cogitasset
Quod modo disseruimus, ex nomine loco, ubISimson Philistaeorum mille eonfodit, indito, amplius confirmatum Videlicet nuncupabatux ille in RΑΜΑΤΗ-LECHI , i. e. Eroiectιo maxillae'. Ne tela hoc clar. Autor feriretur, quia indubie proiicere, eiaculari designat, assirmat L Dc HI antea habuisse id appellationis, cuius contrarium S. V. jam luculenter ostendimus. Instat: Ulann Ramati
149쪽
sonit Dine ratio Onomatologiae in Erimhmon voxhanden. scilicet quia Ramath, non τι ised ridi ortum flebet. Mirmratiocinatio. Scripta xa tamen disertissimis verbis monet , nomen amγιβD um R IM A TH L E CH l, quiae illinc mandi iam asini Sission eiaculatus erat. Quo fiam emagia af Ce pit locus denominationem non a verbo '), n, id nul libi memoratur, sed ab actiona Simsenis. Tam vero non quam eadem Virtute gaudet. Perinde itaque, aqRa radice nomen locus ille sonitus fuerit. Bene proferto: L u T E Tl A ita dici is a copia et O E. v I. Nec exemplae sacro Codici destini. Ru iaci Ahoc nomine venit dicente patre: quia Henos consolabitur. Ad sensem scisieet res tua: rbam Noa non a Cru Nacham, se3 n a maeis descendit. Autor vero es. iterum hic in erreorem incidit, dum nun in Hiphil proponit Vatiarmeli, quod sedum in Kal vserpatur. Scribendum fuiiset et V Iirmeh ,
non Iarmeli. Caetera verba textus sacri, utpoto abs
aliis commentatoribus sitis ligustrata hic non excu
Praegnantem in singulorum serutinio verborum causam deteximus nullam ,. quae Autorem es. induxerit, detorsione sacrorum verborum & muri Iam eliminare , & Simonis robur in ordinem redigere., Ad rem igitur paucis animum conuertamus, & disestedendi nobis. erit licentia. Albeorum risus.& Antia graphorum cauillationes Autorem cla ad pugnam
prouocarunt.. Iis scilicet ama Sim soniana, curn Sileni asino comparantur, qui Gigantes rudendo tur-
150쪽
pem in fugam coniecit. Id non erat aequo ferendum animo. At at nescio, num ea cura se ros sol-ἐicitet Atheos. Potiora sunt, quae torquent Atheos, quam Asinina maxilla. Deus scelerum vindex, &immortalis essentia animae horrorem iniiciunt. Siminsonem dudum templi Phrlistaeorum ruderibus Obr tum nori metuunt. Atheus oracula diuina omnia conculcat, quidni Stasionis robur floccipenderet,
α fortitudinem Z Quod si caetera scripta sacra pro diuinitus traditis suscipiat, sine de hac Simionis hi. storia nemini litem mouebit. Quid enim in illa stupescereti Maxillam, & maxilla percussos mille vi-
Tost Ηoccine peregrinum alicui sacra volum naperitosuenti & inauditum prorius videri potest y At non similia desunt exempla. Samgar SEX C E N T O sstimulor bouis viros perdidit lad. III, 3Ι. Ergone &bouis stimulum in copias militares Atheorum gratia transformabimus 8 Iesabeam Ocra NGENTOS armatos Uno praelior prostrauit, aeas CENTO; Abita; idemque Iesabeam El eazaro mamma comitatus maximum Philistaeorum exercisum non eXtimuit. 2.sam. XXIIL Hae ergo hitoriae in posterum resem mandae sunt, ne ab Athres pro Graecorum fabulis habeantur. Μῆ γειοι o. Nec enim a promissionibus dluims abludunt. Leuit. XXVI, 9. Centum e vobis persequentur IOooo. re hostes Ue os coram vobis gladis cadent. Et Ios XXIII, io. Vnus e vobis persequeris hostium mille viros quia Dominus vesterPro Uobis pugnabit. S. XVIII.