장음표시 사용
101쪽
In latere sinistro. EXEMPLUM EΡISTULAE CLPAULINI LEG AVG ΡRΡR PROVBRITANNIAE AD SENNIUM SOLLEM
LICET PI VRA NERENTI TIBI. ... A ME PAUCA TAMEN QUONIAM HONORIs CAVsA OFFERUNTVR VELIM ACCIΡIAS LIBENTEM CHLAM IDEM CANV .. NAM DALM AI ICAM I AODIC FIBULAM AUREAM CUM CEMMIs RACENAsDVAs TOSSIAM BRIT PEI I EM VITULI MARINI SE VESTRIs RiI ERAM EΡIsINLAM VBI PROPED EM VACARE cI EPEROMITTAM CUIUS MILITIAE sALARIUM DE STIs XXV N IN AVRO SVSCipe Dis FAVENTIBVs ET IiA ESTATE SANCTA IMΡ DEiNCEPS PRO MERITIS ADIE 'TIONIS MAGlS DIGNA CONSECUTURUS CONCORD
LEPIDULA prosccto ac singularis est, quam ad me perii umano epistolio inclutatii, atque cx cloganti, quam possides, marmorea capsula descriptam, cpirraptu in mittἔS.
102쪽
D MSVLPITIO NOTO ADESTES V PER Iriet. Fuis apparet infer Ethnicos , quibus ipse patre Pluton, teterique
inferi sorderent Dii, Sulpitio siquidem ex vivis sublato ut faveant, Coelicolae advocantur, & supera alta tenentes. Quos potissimum his diebus in hac urbe maxima titulos exscripserim, petis: hunc in Primis ex Em. Cardinalis de Polignae thesauro, urnae consimili inscubptum :MANIBUS L. ABVCCI POTHI VERNAE AB UCCIAE ARIS CVLAE L
pag. 3q7. Servum conspicis, quem tria nomina nobiliorum decorant Ised locum hunc a Fabreto jam pertractatum nosti, adnotante, vernas in simuherili aris atque educaros etiam post libertatem adeptam honestioris servitii titulum interdum retinuisse. Hinc Pothus noster Verna , &Αbucciae Libertus e cm tempore denominatur ; quod & Valerio acciait in Inlcriptione, quae ad bibliothecam PP. Maedictinorum S. Germani visitur:
D MVALERIO VERNAE OPTIMO E ΤFIDELISSIMO LIB VALEFFICAX ET AGATYCHIn eodem loco, quem cum ob ipsos Patres doctissimos, tum obpra stantissima volumina libenter frequento, quae ii summa humanitate,& maximo rci literariae beneficio publico usui permittunt, hanc quoque marmoream tabellam vidi:
103쪽
AURELIUS AUG.LIB HILARUS ET MAGNUS CRYPTARIVS CVRATORESNulIum aliud, quod meminerim, religiosae sodalitatis remtutae mia
hi umquam monumentum occurrerat . Lapidcs habes e Romuleos
sepulcralibus Graecorum monumentis consuetae. Te rursus conveni am, quam primum potero, nihil enim me magis recreat quam γloquentia tua humanarum divinarumque rerum notitia mirum in
modum reserta. Incolumem bonorum dator te praestet. EI L
104쪽
AMETSI, postquam eximium tuum de Capuano Amphitheatro commentarium perhumaniter ad me misisti, nullum pcne inter nos commercium intercest rit literarum , nihilominus cum inter bonos etiam sine literarum frequentia amicitia vigeat , cumque optime norim, quantum vetustioribus monumcntis gaudeas , atque oblecteris; te pollisimum tetigo , quicum Inlcriptionem communicem, inter antiquis limas usquam gentium visas plane computandum; centum enim circiter ante Αἱcxandrum annos, quatuorque cum dimidio ante Christum natum secula exaratam facile intelliges. Cl. P. Montiauconius, numquam nisi honoris causa nominandus, magnum nobis, ut Horatiana phrasi utar , ejusdem desiderium incusiit, cum lemma, ac versum priorem edidit, ult rius nequaquam progrestus , quod in eo praeclaro volumine aliud agdrct . Postrcmam monumenti partem vulgavit Sponius, sed diminute , & admodum corrupte. Tabulae sunt marmorreae duae, quae nunc in Regiae Inscriptionum Academiae Musto simul cum aliis ejusdem generis reliquiis servantur . Tres fuerunt quidem , cum casAthenis Sponius inspexit; sed earum unam, aut forte plureS, malus aliquis Genius abstulit, ac subripuit. In his lapideis tabulis , Atheniensis Reipublicae jussu, eorum qui pro patria in expeditionibus variis paulo ante occubuerant, nomina incisa sunt . ut gloriae stimulis virtutem ex omnium animis clicerent, ita consueverunt Graeci benemerentium memoriae , eorumdemque perpetuis laudibus consulere ; vetustis siquid c m aetatibus cantica , & laudationes non nisi pro patria intersectis dicari solebant ; quod Spartae quoque ex LIcurgi instituto, factitatum, Plutarchus docet : επασοι ἰοῦσαν viva πο ὰ G τεθνηκοτων υπὲρ τῆς Σπαρτης . Nomina quidem partite recente Uur , & suis tribubus reddita , initio ita constituto: EρεχΘοίδας οἴδε ἐν νώ πολέμω απε Θανον ἐν Κυ-πρω, εν ωγυπτω, ἐν Φοινίκιν , ἐν Αλιευσιν, ἐν Αἰγίνη. . Μέγαρος ἐν τῆ αυτῶ ἰνιαιτῆ ςρατεγῶν, Φρυταρχος , occ. Ex Erecυ. eiae: ι mu bi. belli-
105쪽
belligerantes interierunt in Opro , in AEupto, in Pboenicia, in Haliensibus, in ina. Peloponnesiaci bclli, & Cimonis, ac Themistoclis
tempora consestim odoraris ; memorant squidcm Thucydidcs, ac Plutarchus Atheniensium expeditiones, &praelia injEgypto, in Cy- 'pro, ad A ας, ad AEginam insulam, & contra Phoeniccs. Halias fuisse opinor ad Argolicum sinum, Strabo enim de Ucrinione oppido sermonem habens, ejus oram maritimam ab iis tcncri dicit, qui Ualienses dicebantur: οῦς vita παραλίαν ἔχι σιν λεγομέιοι. Incolumna nominum prima abrasae prorsus, &a multo quidem tem pore literae priorcs sunt. Ibi si nomen fuit in dctincias , prae ire dicemus vita functis omnibus Megartim, & eodem anno qui consequuntur occubuisse. At si in columnae capite non aliquod nomen fuit , scdςρατηγῶν exercitum ducens ; Megarum docemur eodem anno, quo simul cum dcscriptis interiit, copias alicubi duxisse. Ita in is sequenti nominum serie praemittitur ceteris Στρατηγὸς δε Αἰγυπιον Iππόδαμας : quibusdam etiam militiae genus adponitur ; Sagitarii Phirinus , Taurus , &c. aut officium ; Trierarcbus , Phlarchus. In Plutarchi tamen Crata, & in Plutarchum exscribentis Appiani Parthicis, viri docti fuere qui ambigerent, utrum VOX τραπιγων F62. ante ὀ Aνδρόμαχος pro nomine habcri debcat, an pro participio. Ex qua tribu prolixior cfici catalogus, ignoramus , quod secunda tabula acephala sit; sed in eadem rccensentur aliqui ex Leontide, ex Acamaritide, ex Oeneide, ex Cecropide, ex Hippothontide: in illa, quae evanuit, nec Lutetiam Parisiorum pervenit, plures viderat Sponius ex tribu Pandionide consignatos , inter quos ΚΑΛΑΙ-XΣENΟΣ , XΣENYΛΛΟΣ, Η ΙΠΠΟΔΑΜΑΣ , HIEPONΥΜΟΣ, XΣENoΦΙΛΟΣ, EPXΣΙΜΕΝΕΣ , ΗΥΠΕΛΕΙΟΣ, ΔΙΟΝ, ΛNTIΦON , XΣΕ. NoΚΛΕΣ . Haud procul a Sponianae initio EPET PIEΥΣ nominis vice esse , non patriae puto, Atticis enim tantummodo heic erat locus; quapropter perperam Sponius , & contra marmoris fidem, id extra nominum ordinem posuit , dc ad Callippi latus adne
Orthographia, & literarum forma in vetustis adeo tabulis praesertim consideranda est ; scias enim in utroque pro Γ constanter haberi Λ , quod alibi visum esse non credo : id Sponius nequaquam assequutus multa nomina pervertit, atque corrupit : in utraque Γ est, & et ut in aliis multis , praetereaque pro Λ. Ι- rem in utraque ita erat & in deperdita vocales longae desiderantur , E & Ο ubique adhibitis . Η vidcas quidem plurics , sed spiritus loco, ut apud Latinos. Pro E semper est XΣ, ut in Latinis saepe VXSOR, &c. In Atheniensi, quam exhibet Palaeographiae liber, versu XII scribitur in marmore ΣΕΞΣTOΣ, ut nuper ρ 'l' Vidi, At P in nostris numquam conspicitur , in ultimo enim primi
106쪽
lapidis nomine ΑΛ pro Ar perspicue habetur, non AP. Iota iis i
eis adponere, ubi deinde subscribi ab amanuensibus coepit , non iis ste solum, sed omnes fere boni aevi lapides consuevere , EI pari. ter aliquando adhibere pro in Singulare heic quidem est punctis tribus verba distinguere, cum ceteroquin Inscriptiones Graecae in. terstitia ut plurimum designent nulla, sed uno ductu, ac tenore, velut unico constarent verbo , saepe piocedant. Sed in priori i super tabula P & Σ hac specie figurantur ad Latinas a cedentes , & Plinii testimonium firmantes . O quoque pro Φ.7 Qui ad nimia ob variam literarum figuram sibi mysteria fingenda proclives sunt , ob trium harum in una & altera differentiam diaveris statim aetati istas tabulas adsignabunt ; cum certo certius unum & idem monumentum componant, quamvis a diverso fomsaia artifice incisae , neque enim in tot terra marique dila ex una tantum Erechtheide tribu homines profecto fuerant missi. Hoc &eadem prorsus ambarum forma, & aspectus docet, & argumentum idem, & orthographiae ratio. Propterea id praesertim animadvertas velim, quod nondum animadversum est tabulas nempe eodem tempore , & loco scalptas easdem literas diversissima forma exhibere. Quin , ut altercationibuS Omnem aditum obstruamus ,
sciendum est, in ipso priori lapide , in quo depingitur , sub finem ad nomina ΤAΥPΟΣ , & ΦPINOΣ adhiberi Σ : in eodem
rursus lapide N habetur centies , tamen in nominibus ΦPINΟΣ ,& ANΔPΟΣΘΕΝΕΣ ter hac figura apearet C , quam in Etruscis
monumentis saepe deprehendimus. Goservanaum etiam in duobus primis versibus tria pucta interponi verbis , & dandi casibus iota adjungi, in tertio vero nequaquam. Documento haec sint, quam incertas interdum & vanas nobis creemuS regulas, & quam in tos in judicando praestare nos debeamus . Haec habui quae de hoc Parisiensi moni uneato praeclarissimo tecum conserrem. Da