장음표시 사용
121쪽
Pagius hoe anno Justinum solum enuntiat. Lapis, qui P. C.... NIS habet, num Appionis habuitὸ Ad s i. quo anno Basilius junior communiter recitatur, XXI Inscriptio P. C. Iustini notat ,& ms liber Paulino Vtiber Apphise II. XXIII eas dictiones viri clarissimi Confulis nove feribit: IVquoque pro IIII videre non memini in monumento vetustiori. Penultima Inscriptio Agapii monumentum continet, quod a Sponio inter Lugdunensia parum diligenter relatum, ad amussim excepi, cum inauditum Justini sexagesimum primum postconsulatum doceat. LXIPC IUSTINI. Scimus Iustinum juniorem Consulatus honorem
tunc propemodum abrogatum instaurasse, sibi tamen solummodo, &successoribus reservatum. Docte in hoc argumento Pagilis Byzantianos fastos Hypatica Dissertatione restituens s Sed novum est, Iustini nomine annos ultra sexaginta insigniri, ac si Tiberius Constantinus, ceterique usque ad Pogonatum successeres Consulatum non nierint. Quarta etiam Indictio animadvertenda est cum sexagesimo primo postconsulatu copulata; quae conjunctio nec modum comprobat, quo Justini Consulatus Marius Aventicensis enuntiat, nec cum Fastis Massiciorum facit, quos laudat Pan vinius , queriturque non una vice Pagius in lucem non prodiisse. Postremum de Robaldo Ticinensi tetrastichum ea de causa attuli, ut videas medio aevo sicuti in Italia, ita & in regionibus ceteris latina carmina rithmis, sive carumdem syllabarum ad sonantiis, infecta fuisse. Quamobrem mirari nequaquam debuisse harum rerum indagatores, inversibus, qui vulgaribus linguis eodem tempore multis in locis pangi incipiebant, eamdem popularium auribus pergratam mulcedinem ubisque captatam esse, neque de ejusdem inventoribus tam operosas i stituere debuisse disputationes. In quibusdam mst. collectionibus epitaphia etiam reperi antiquis formulis insgnita, quae Regum Francorum annos adnotant. Adeo
scilicet prisca est potentissimi hujus Rogni constitutio , &majestas,
ut quemadmodum priorum Regum monetae inter antiqua numismata collocari possunt, ita priorum temporum tituli veteribus Inscriptionibus accenseri. Recitarem, nisi longe inemendata in codicibus occurissent . Erat quod sic obsignaretur: anno V rigno Dagoberti Reg. D. N. item quod sic: transtet XV K. Nop. an XXX AUI Reg. Gotario D. N. Clotario tamen Chilperici filio non nisi unum & quadraginta adsignamus annos. Epitaphium quoque Panelopes vidi non Pasenope ut alicubi ex typographi errato excusum est quae obiit
Jam vero dimittendus aliquando es: Matellae, Ceratio, Asicm nio, Valesio, Blanchinio meo patrui vestigiis insistenti, ceterisque compluribus, qui Romae praecipua florent literarum laude, tibique
eo nomine familiares sunt, Gallianio praecipue, si verum est , hiso die
122쪽
dilabus ad urbem accessisse , quantum iis me deditum , addictumque profitear , testatum iterum atque iterum facias velim Deum optimum maximum, ut in Christianae Reipublicae bonum salvum te diutissime, atque incolumem praestet, enixe deprecor.
EPISTOLA XX LPat. BERNARDO DE RUBEIS;
Italiae praesertim librariis officinis anteriorum exemplatibuS, tantopere urgebas, Vcronae jam sub praelo est, ac torcularios homines jam fitigat. Hunc mihi nuntium exoptabilem doctus Presbyter Dominicus Vallarsius nuperrimis literis nuntiat. Strenue is in opus incumbit, & in repurgandum praecipue sancti Doctoris textum operam studiose confert et ulteriori diligentiae numquam praeripitur locus. Mire quidem in eo selix est: vcntitabat ad me se quentissime novam aliquam asserens semper, ac Proponens emendationem: postquam longe absum , idem per literas praestat, sed plures quandoque accumulans - Ut earum specimen quoddam ha- 'beas , quas recenti epistolae adjunxit tecum communico. Ad priamum volumen pertinent,. ut & aliae a tribus aut quatuor mensibuum isse; illud scilicet habet nunc prae manibus Hieronymianas cp stolas continenS. Praeclara opusculae tua nullas hela bibliopolae novi e r plura, &plane haud flocci facienda, ab annis pluribuς in Italia sunt emissa, quae in maκima hac Metropoli aut nondum innotuerunt, aut quam paucissimis , bibliopolarum cuspa, quos etiam atque etiam literati viri incusant, meliores Italiae libros minime arcessentes, & si unum aliquod sorte habeant,. dupli condemnantes emptores , aut tripli . Milip amicissimo ex Francilcanis Patri Lodolio multata salutem dicas . Vala.
123쪽
, D Virgines Hermon Hes ex Epistolis una inscribitur : suere qui
ad Hermon Amorrhaeorum montem reserrent, atque hinc duo Hieronymi in Palaestinam itinera comminiscerentur. Contendit Vallarsus -οηenses lagi debere, & praecedentem quoque ad Antonium AEmonae Monacluim missam esse , non ΙDrmome. Regius bonae notae codex ex Coibertinis 468. Ad Virgines Haemonensci habet. Inas Hermonenses . Tmonensis civitatis situm , de quo etiamnum disputatur, antiquos lapides illustrans aliquando indigitabo . Pannoniae Plinius adtribuit , Italiae Herodianus. In Epistola'de optimo genere interpretandi ante an os circiter XX. Eusebii ονιχον in Latinum vertisse, affirmare Videtur Hieronymus. Cum ex co plures oriantur dissicultates , viros doctissimos hujus Epistolae annus diu torsit, & illarum quoque ad Nepotianum , ac de Nepotiano: quin & Origenianae causae epocha videtur ab illacni ob eamdem rationcm minus recte consignata. Noster optimis arbumentis pugnat, ante annos rimiser XV legendum csse, quo potito ominnia proccdunt recte. Nihil eo errore facilius. In periodo anteriori vertiones textui nimium inhaerentes, ut magna auctoritate D. Hi ronymus damnet, Horatii versum adsert, e verbum verbo curabh reddere fidus Interpres. Eumdem in eadem causa, &ad liberiores versiones tuendas adduci persaepe audimus. Proserunt & Protestantes, ut Lutheri versionem Biblicam, quam paraphrasin melius dicerent, comprobent. Dissertatiunculam Olim adornaveram, in qua plures Veterum Scriptorum loci numerabantur, quibus uti praeter ipsorum mentem, atque etiam in contrariam partem solemus. Erat quidem hic inter illos; neque enim de translatoribus ibi Horatius agit, sed de imitatoribus, quos non ita presse ac serviliter imitari vult , ut verbum verbo reddant, ac si fidi interpretes essent ; unde inferri potius deberet , textui suo interpretibus quam maxime inhaerendum esse , docuisse Floratium. Optime ceteroquin versiones verba tim redditas Micr
nymus irridet, optimoque jure alibi quoque monuit: s ad ve timinterprιtor , absurde resonat.
. In Epistola ad Theophilum adv. Joan. Hieros. Numquid ego in
turbam mitto Origenem λ numquid ceteros traeiatores scio me , &c. Emendat ex ingcnio partim, partim ex codice: numquid ceteris tr Lia oribus socio λ Scio oee. Librum de siris illustribus Coibertinus codexia si 8 de Tractatoribus.
Ad Eustochium de Cust. Virg. Et si quando lepide O festive suone vivcre. Reponit noster: si quando lepidae oe feflivae volunt videri: qui
contextum excutici, optime restitutum fatebitur locum.
124쪽
Ad Evangelum de Melctais. Ego post id am ingratationem in lacuat omae diebus haec fabrisara potui. Suspicatur Vallarsius te gendum esse . via in Quadrages e diebus febri carere potui. Regius codex inter Lemovicos Ii 9 non habet haec; propterea conject ram firmat. Ad Oceanum de unius uxoris . viro . cui s forte ditat ab I Gratore solam illius meruerint : quod nihil dicit : noster scrTendum monet , stolam illis meruerint ἰ nempe ancillis vestem matronalem :nihil certius. Ad Heliodorum de morte Nepotiani. est ille nostrect crineo canore vox dulcior Ex codicum vestigiis horiritης reponendum esse videtur Vallarsio , avis canorae nomen, quam Arist teles, & Hesychius memorant. Ad Sophronium Psalterium mittens: mod opusculum , - Graeca vcrba, quae in ms . interseruntur, ut habentur, nihil sunt. P stremus editor ita restitui posse ingeniose suspicatus est : αντὶ φοινι- κων - βααα συρουσι ' Quae quidem haud transtulissem coram , &c. sed pro arboribus ramos Herunt. Vallarsius leviori adhuc mutati ne , scribi debere opinatur, ἀντιπιλονεικων τοῖς κατασύρουσι ' detra Llaribus comentiose repuPans. Videndus locus. Ad Sunniam, & Fretelam in Psalmo XIX. quia ex superioribus α--πο κοινά subauditur: sententia neutiquam constat ; constabit autems legamus, quia ex superioribus μακου M σοῦ subauditur. adde κυριος:inspiciatur Auctoris conteXtus. - Sequenti pagina 63s. ει εχ ορεύετο, legendum ψ ει εισεπορεύεταHebraeus textus habet m-nu bis bis . fi venerit.
Psalm. 3. I. in s litudinem in gentibus, post quae: sed si dictum fuisset in Latino , in similitudiuem in gentibus κακοφωνον esset. Sensum parum sibi constare animadvertit Vallarsius , quod haec delint ver ba , in mss ab eo reperta ; pro quo in Graeco scriptum si ἐν πῖς εθνεσιν. Psalm. sy. 8. Pro quo in Graeco legitur ἐν ὀργῆ , iri est constringes , ct apud Latinos pro eo quod es abicies, ides κα-βαλῶς, male error obtinuit καπιξεις , id es , in ira populos confringes :Sana haec non esse consideranti patebit. Noster mss codicum auctoritate , & firmis rationibus innixus ἐν οργῆ λαοῦς delet , de pro confringes legit deduces , secundum Verbi κατάγειν significationem& Psalmorum versiones apud SS. Hilarium, & Augustinum . καταβαλεις loco κατάξεις reponit ex optimae notae membranis ; deinde pro κατάξεις legit καπάξεις, a καταγνυμ , quod est confringere , ut habetur Matth. XII. 4s. Verba in ira populos abjicit, cum in mss minime habeantur . Paulo post , Symmachi interpretationem πισεῖσε mutat in καταγαγε ex Eusebio, & ex probato codice .
125쪽
& Theodoretus : Hebraeus textus κI Gares Plat. io 3. Aquila sic interpretatus est, αυτη , &c. Lacunam heic deprehendit Vallarsius, ob quam Aquilae interpretatio deside ratur, ipsiqtie aliena tribuitur : supplevit seliciter manu scriptorum
ope : Sic interpretatus est, αυλη πλατεια χερσίν ' oe omnes interpretes αυγη ἡ θαλασσα, &c. Αωλἰ haud incongrue vocari potuit mare,
quod venti perflant , quum ea vox , si Athenaeo credimus , ab A suerit deducta. In Epistola de Filio prodigo ad Damasum adnotat noster, famem ualidam dici μετά is secundum Erasmi placitum i secundum
Victorii μετα εκτι.εως , secundum P. Martianaei ipse Vero μετά ἐμφάσεως, ἔριπασιν pro ossicacia significationis Quintilianus,& alii adhibent.
In Epistola ad Iulianum ipso initio : Iam dimisso θηtbemate
equus publicus semebatur : sunt qui diurbes velint reponere, sunt qui stbemate: Victorius, Salmasius, Valesius, alii vestem intelligi volunt: pro diplomate Vallarsius habet. Rci diplomaticae historiam condens, adnotavi, in antiquis Glossis ΣώΘημα reddi Sibilum ab Hesychio reddi σημειον significatione eadcm ; & in libris etiam Basilicis συνΘήματα appellari diplomata ad cursum publicum usurpandum: eve es latine apud ummachum, & in pluribus utriusque Codicis legibus a ctiam evectionis auctoritates . In Epistola ad Principiam : Quum βαρὰς verbum si επιχωριον Pa- sinae &c. infra: appellentur : ita editores omnes, quamVisita scribentes in eumdem errorem incidant quem ibi S. Hi
ronymus arguit, eorum nempe, qui a gravisus interpretati sunt. Buprς a trixa est , Birata. Vid. I. Paralip. XXIX. x plurali numeromu a B. anotb. Βάρεις ' magnas , ct in modum turrium aedificatardomus ipse Hieronymus explicat in Oscae cap. 9. Videndus & in Hierem. c. I 7. in Amos I. II. nec abludunt Hesychius,& Suidas
Dictionem mu hoc est Mara , aut Merrha pluribus locis reddi
notat wrsia, non sine corruptione sententiae.
In Epistola de XLII Mansionibus . nuadragesima Mansio vertitur
in contemptu plagarum: qua lectione signiticatio ejus mansionis omnis invertitur. Emendat Vallarsius palatharum ex Hebraico o)nban d blattaim, & Graeco παλαθ est ficuum massa : hinc optime sequitur : Et per banc discimus, omnia dulcia, ct illecebras voluptatum , &c. Vide Hier. ipsum ad oseam c. r. & in Ezech: 6. Ad Dardanum: a meridie maris Salinarum per Sina ct Cades Bamne. Reponit Senna. & ex Hebraicis dictionibus prolixe probat. Videndum EEcchichs caput 47. & S. Hieronymus ad eum locum. In Epistola de Ephod & Teraphim decor caprarum habent editi pro jecur. Errorem a D. Hieronymo notatum videntur editoresnoq
126쪽
mon percepisse. In Hc braeo cst Gebis Naz pulvinar , puis Elus ; aedocet ibi Hicronymus perperam a Graecis interprinibus lectum : decepti forte sunt ab similitudine literarum. Iad Chebad οῦπαρ τῶν
In Epistola ad Celantiam, cujus pervestigat allistorem: persnguistis vestimentorum fimbrias habeant cum coco bacinthina coloris munia :ineptire videtur sententia , sic autem restitui: eas cum flocco Hacimthini coloris insegniant : noti sunt Iudaeorum ad quattuor pallii angulos dependentes flocci . In Epistola ad Domitionem Alexandri Aphrodisti verti commentarior nihil aliud significare putat, quam eos nocturna versasse manu , versasse diurna , neutiquam vero, ut creditur, e Graeco transtulisse. 'In Epistola ad Eustochium : Frater o mortuus , sororis corpusculum deducendum , amoris, & Spiritualis cognationis putat nomina frequentissimo exemplo, ac perperam intelligi communiter de sorore Blesilla , & de carnali fratre, quem praeter Toxotium habuit nurulum. &c. &c.
NE tu mirificus homo es, qui cum ego ut perrara quaedam gazophylacii tui numismata, quae anno transacto Venetiis cursim apud te vidi , mihi sine mora diligenter describeres petierim, post duos menses nondum quicquam rescribas. Id qui-dcm si ex valetudine forte accidit, quae parum firma tibi sit , ut saepe solet, vehementer doleo, nihil enim me tam ibi licitum habet, ac sebricula illa, quae te aliquando furtim corripit, & requie scere non sinit. Jam vero cum te summa voluptate in re nummaria versari intclic Xerim, & quamvis haud ita pridem huic te studio dedideris, mira felicitate quae ingenii tui praestantia in disciplinis omnibus semper fuit quodvis numismatum gentis mcmoria complecti, & facile interpretari, de antiquis nurninis tecum a Scrg constitui. Cum non sine plausu exceperis, quos e Veronensibus cimeisliarciliis anica nequaquam vulgatos protuli; multo maiori excipias neceste est, quos nunc e Gallicanis stligo, ut in notitiam adducam
127쪽
tuam. Neque vero Veronenses ipsos nondum visos memoravi gulos, horum enim inter alios me oblitum memitas: Augusti caput sine inscriptione: in aversa parte stella, circa quam PΗΓΛΟΣ. num ita scribi debuit apud Ptolemaeum Cyrrhesticae civitatis nomen, quae in editis Regsas est y aereus minoris moduli: medii subsequens et Caput turritum sine epigraphe: in altera APΤΑ. . ΚΑΙ ΩN ΜΗ-TPOΠΟΛΕΩΣ . Spicae cum monogrammate utrimque. Abrasa litera K videtur fuisse. Memoratur Artace Ptolomaeo in Bithynia , sed Straboni in Assyria , sed regio: nummum ad Amracoan ita apud Arriamim male enunciatur pertinere opinor , quae Arianae regionis fuit caput, ac propterea Metropolis dici potuit. Praedictus Historicus: εις Abra ανα πόλιιν, ινα τό βασίλειον 'των Αρειων' in qua Regia Ariorum erat. Si ita cst , non puto main 'gis dissitae civitatis visum esse nummum, vel extremae Parthiae, Vel ultra Parthiam siquidem fuit. Verum quid ego tibi de amplissimis selectissimisque Galliae cime liis disseram Θ maximae prosccto, immensae, incredibiles omnino Hetae. Genevae nobilem aureorum numismacum seriem Cl. Turret inius habet: Lugduni item aureorum spectatissimam d. l'Aised, quam nuper ejus urbis Commune optimo consilio redemit, utque in posterum distrahi numquam possit, publicavit. Monspcllit d. Praes. Bonius , Nemauit Reverendissimus Praesul Parisierius , Massiliae d.
Gravierius, itemque Graecorum praecmue, atque Egyptiorum avidus d. Cary , Aquis Sextiis d. Praes de Maraugues, eximias hujus generis divitias possident . . In eadem vero urbe inenarrabiles cujusvis numismatum generis acervos, rarissima capita quadruplicata & quintuplicata, illustris Lebretius Provinciae Praefectus, supremaeque Curiae Praeses, antiquitatis adsertor acerrimus, in thecas retulit suas , quas quidem in rei literariae bonum patefacit libentissime. De Parisiensibus autem cimeliarchiis eloquar, an sileam e Regium thesaurum ubique terrarum celebratissimum quid tibi memorem e mira inter ceteras series est argenteorum , mixtimque aureorum maximi moduli numismatum. Catalogus adest duobus voluminibus amplissimus erudite ac diligenter elaboratus; graphides item quam plurimae, Maximorum praesertim, Morellii manu ut dicitur, cum explicationibus ab eodem additis. Gazae omni cruditissimus nunc praesidet, idemque humanissimus d. BoZius, in cujus laribus Bibliothecam raritanis resertam voluminibus magnificeque compactairi multa cum voluptate conspexi. Thesauri custos pluvium disciplinarum apprime gnarus d. Hardionius est, utrum d orina, an comitate magis laudandus nescias. A regio secundum
constituo ingenio , ac benignitate aeque suspiciendi d. Abbatis Ro-
128쪽
- helinii Mustum, cujus ex argento praecipue mira est suppellex a Ex auro selectissima est d. Cleves collectio, in quo certat cum mi-ta eruditione modestia. At eas congessit aereas series d. de Sorbech, primae Helvetiorum Praetorianae cohortis Ducenarius Dux , ut cum eas percurris , nihil pulchrius Vidisse umquam putes , exquisitius nihil. Ab viro hoc clarissimo collectionem per Mediobarbum exhibitam propediem habebimus ita adauctam , atque expolitam, ut illam vix agnituri simus ; Imperatoria enim a Caesare ad Phis lippum numismata continebit universim omnia , cum Latina , tum Graeca . Massiliae P. Panelli S. I. vividi ingenii juvenis adumbrati nem vidi universalis, quem parat, quorumcumque omnino numis malum thesauri. Melitensis etiam Baillius de Camilly navis Praes ctus, qui marium omnium vias iit reddiitque multoties, praeclaras hujus generis merces collegit . Scrinia numerantur adhuc in hac urbe complura , quae nondum inspexi : ex illis, quae ad hanc diem perlustravi , quosdam in asversaria mihi nummos retuli, quorum ad te dc scriptionem mitto: fere omnes, ni fallor, nondum vulgatos, & Historiae, aut Geographiae , aut aliqua alia de causa profecto haud inutiles . Aliquando
integros non exscripsi, itinerantium more properans nimis: utcumque tamcn heic habeantur , confido fore, ut quam libenter excipias . Sed in primis cures velim , ut te prorsus confirmes : nihil mihi magis cordi est ; neque enim , ut scis , aut anteriorem tempore , aut tui amantiorem uspiam amicum habes. Π E PMIK. Galea in areola quadrata : ex parte altera equus . arg.
Cas. Vetusti hujus Macedoniae Regis nummus exstat in Regia ga-xa cum Aquila , & Herculis capite, quod Golt Eius ipsius Perdiccae credidit. At Amyntae cum capite ipsius diademato vulgavi i
APΣi ΝΟΗΣ ΗΛΑ ΔΕΛ por. Ckν. Aureum ejusdem fere ponderis & typi numisma, ac Regium est, & illud etiam , quod e repositoriolo meo nuper edidi, sed annus heic regnantis mariti additur, & urbis nomen , ubi cusum. LAT. ΠΑ. anno XXXIII. Παφα, ut columba item docet literis supposita , quamvis ea militae appareat, ut nec totus in Reginae vcrtice, ubi hunc ipsum num-τas. XI. mum Harduinius ad Plinium protulit ΣΕΒΑΣTΟΥ ΚΑΙΣΑPΟΣ. caput laureatum . ΦΙΛΤΕΤPAPXΟΥ . Templum tetrastylum et inter columnas LΛΓ. Rot. aer. cxigui moduli. Philippi, Herodis magni filii , ac Trachonitidis Tetrarchae hic unice habetur nummus . incessisse docet Josephus principatus anno trigesimo septimo, Tiberii vigesimo : trigesimus tertius annus Augustum respicit. Ut Philippi credebamus, ita Archelai fratris , qui defuncto patre in majorem partem ditionis successit,
129쪽
non reperiri numismata credimus; verumtamen perpendatur quaeso. Herodis ESNAPXOΥ nummi Herodi magno adsignantur : at
quis sibi persuadeat, Ethnarream in publicis monumentis dictum esse , qui Rex erat, & Regis nomine ab omnibus memoratur ξEGηarebam constitutum ab Augusto Archelaum fuime , docet Jo-ι 7 sephus ; neque id nominis alii ad tributum est, fratres siquidem δ δ'
trarchae fuere. Ad illum ergo pertinent: Ethnarchae numismata. Non obstat, quod Archelai nomine is designetur in Evangelio, & apud Iosephum, nam idem a Dione H Mua ς ο Παλωτην , 11 appellatur ; ubi certum esse , Herodis nomine Arebelaum designarι , Norisius: animadvertit ; utroque igitur nomine est usus . Agrip-DEnum. pa item maior, Agrippa in nummis dicitur apud Josephum Itier. at in Actis Apostolorum Herodes est, ut idem Nerisius adnotat. Nec propterea Herodis magni nummis caremus , namque ad tyum videntur spectare , qui ΒΛΣΙΛΕΩΣ ΗPΩΔΟΥ nomen cum ara accensa praeserunt , & notas LIT. quae Seleucidarum aera est , cujus annus CCCIII cum Herodis magni regno recte componitur . Haud ignoro numisma ejusmodi , quod nuper in Regio thesauro inspexi, aut Herodi Chalcidis Regi adsignari , aut Herodi Galilere Tetrarchae : verum hunc I ctrarcham scimus , non Regem ; illum Syriacae regioni imperitantem sine capite nummus non exhiberet, nec sine Imperatoris Claudii honoribus . In Judaea culam typus arguit hominis effigiem repraesentans nullam; in Judaea vero Rex praeter magnum Herodes fuit nullus. Harduinus , qui T interpretatur Tiberias, non meminit, Herodem Tetrarcham , Tiberiadis dominum, non fuisse Regem. Haec quidem recte , ni fallor, & ingeniose adnotata videri possunt ; quod praeconium mihi nequaquam competit, Hieronymi siqui lem Balterinii , Veronensis juvenis, animadversio fuit, quam mihi aliquot iam anni effluxere fabulando ipsum enarrare memini. TIBEPIOC IoΥΛiOC ΒΑΣΙΛΕΥC PHCΚΟΥΠOPIC. Regis caput diadematum: ex altera caput item diadematum, a cujus dextra Κ, a sinistra Δ. Rot. aer. Docet nos Dio, Dalmatas, qui sub Augusto a Romanis desecerant, postquam Tiberium legionibus urgentem ob L 4 IF locorum peritiam elusitant , Macedoniam invasisse : sed eos Eb metalcem , ejusque fratrem Rhescuρον praelio fudise . Q τουτους μὲν om Pυμηταλκης,,ο-άυτου Pασκυ,ολις ita in libris nomen Lib. - . corrumpitur μάχλ κατέλαβον. vocaverat idem Historicus ex eorum majoribus illum, quo auxiliante Brutus prospere in Thracia res gessit; gelidae Dominum Rhescuporis orae Lucanus , quamvis is editi Mastipolim corrupte praeserant. Rhemetalce vita functo Au--y.
gustus inter Rhescuporim, & Cotym Rhemetalcis filium Thraciam divisit, quod Tacitus docet. Tiberium delude grati animi
130쪽
eo Regia dignitate Rhescuporim auxisse , credibile est; qui propterea gentilitium ejus nomen cum praenomine sibi adsciverit. Caput alterum nepotis esse existimo , quem deinde Rhescuporis perfide occidit, quod ob scelus ipsi par pari Tiberius retulit. Discimus. ab hoc numismate , conluevisse Reges quoque illorum nomina adsumere, per quos insigne aliquod benencium consecuti essent . Hoc & nummus alius L. Antonii Tarcondimoti docet, & M Julii Cottii Arcus Secusinus , & Sponiana Inscriptio Julii Agrippae Misis. praemisso animadverti etiam velim lunata e tam testuasne . Rusdem aetatis apud Eq. Cam. TIB ΚAICAP est intra coronam lauream , & in aversa parte spica cum ΙΟΥΛΙΑ L IA. Quia in cadem serie aereum vidi infimi moduli cum spica hinc, & cim cum ΚΑICA palma illinc, & LΛΘ , qui Augusti principatus cst annus. In corumdem temporum aliis a. non semel conspicitur . Quid ergo regulas nobis aedificant, haud antcriorem D mitiano aetatem ex ea literarum forma arguendist Uerum in Musto Roteliniano vulgati quoque habentur posteriorum Rhescuporidum nummi ἰ itemque argenteus cum Augusti capite sine literis in antica, Capricorni autem typo in postica, & epigrapher ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΠΥΘΟΔΩPIT ETΟΥΣ T. In argenteo maforis moduli penes Ducem d 'Estrdes , seu verius aereo argentea pellicula tecto, diadematum caput barba haud pr missa. Nummi sacies altera sedentem & nudam figuram exhibet, subqR ΥΚE. in area tran versim BACIAEM MONNHCOΥ CnT
POC ΕΥΕPTETOT. Quisnam hic est Monnesus Rex ξ hujus nominis virum Plutarchus, ejusdemque in Parthicis exscriptor Appianus , nec non Dio memorant, qui Orodis Regis sive Yrodes, sive H rodex nexi filiique sui Phraatis tempore ανήρ ἐπιφανὴς ψ δυνατος
inter Parthos fuit, sed nequaquam Rex. Monaesem, qui Romano- rum aeque ac Pacorus , Non auspicatos contudit impetus , Horatius
laudat , sed nisi idem sit, Historicis prorsus silentibus t ac si idem
sit , eum cum Romanis belligerantem neutiquam memorantibus , sed amicum potius , atque ad eOS transfugam Verumtamen cum ex aera Seleucidarum annus a I signetur in nummo , qui incidit in imperium Trajani , num Rex ab eo Imperatore Parthis datas heic nobis repraesentatur , quem Xiphilinus Partham aspalem, Spartianus Psamates m nuncupant , ita ut nomen in ambiguo videatur
fuisse ξ An potius. Monnesus scribi debuit apud Theodosium in Excerptis Dionis , ubi Marisiarum legimus , qui Cosdroenae bello vexans , Mesopotamia & Armenia potitus est, ita ut Regis titu.' lo ante Trajani aggressionem optime cudere monetam posset ξ N
inismatis tamen aspectus ab iis etiam nou recedit, qui Sauromatas Reges exhibent e num inter Saummatem, qui annuin in monetis