Aesopi Phrygis et aliorum fabulae, quorum nomina sequens pagella indicabit. Accessit huic editioni alterum Laurentij Abstenij hecathomythium, hoc est, centum fabularum libellus alter

발행: 1539년

분량: 345페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

Orale. Haec fabula significat plerosi omnes tuni mum fieri cautiores, ubi danum acceperint.

uollem in inuoca panem ex mutuo debere clamitans ulla it inficias.Miluus,lupus,uulti, acra ceri tur,rcm at mantinatur oui natam canis ra

pi ac deglubit. Morale. Fallis testimoniis opprimi quam plurimos, cu nemo nescit,tu haec Φ optime docet tabellula

Gno comitanti capru,lupus sit obuiu,rogitat cur relictu matre olidum potius sequatur himsi, flavidetoe,ut addi lcnta lacte matris ubcrare deuicteransitis fore abductu ut laniet. Ille vcro, Mater me, o lupe, Inqui huic comist,huic summa cura scruandi data est, harenti potires quam tibi obsequendum,qui me seduceα re istis dictis postulas, eductum mox pcrccσι re. morale. oli Oibus fide habere,multi enim dsi aliisvidentur velle prodesse, sibi interim consulunt.

De dolescente . Cato. S

CVm adolesces quidam in delit ijs amoribusq; usurpasset i catu,V enerem precibus fatigauit,ut carum m luem:num transfiguraret. Commi crescit, Cr audit olranthin Venus, it inclamorphosiis,quae adolesceti miseore amati pcrplacuit, pe tota sicci plenula,tota candidula, tota eleuetula. Itur deinde in culiculu,rid tum, lu, ditur, Nec uero ita multo post percupiens experiri dea, risinqu:d catus climsorpore mutaset er more per . q

122쪽

Uulicrcula.Venus idignus Orminae uultus iteru i cutιὶ, Omi pedibusq; mairus,cum paruis brachia mutat cruribus, Cr c D cst mutatis addita membris. Coclum, non animum mutant,qui trans m, Moruscire currui: minis* difficile est assileta relinquelae. Naturam expellas iurca licet, ipsa recurret, inquit Horatius.

omplures habebat agricola silios adolescetulos, ijs inter se discordes uere: quos pater elaborans trahere ad mutuu morcin, posito fisciculo iubet novilos breui circundatum uniculo effingcre: imbecilla nequicquam conatur aetatula soluit pares, reddits fit gulis uirgulam,qtia cum pro suis qx que utriculis facis Iemgent:Cy, inquit filioli sc cocordes uos uincere poterit nemo seds mutuis uolucrius Ruire uulncribus,atque intestinu agitare bellu,eritis iide praeda hostibus.

Docet hic apologus, cocordia Parum res cre- Morali. sccre, discordia magnas dilabi.

RV dicus equum uacuum,asnams stremullis egregie onustii producit ad via: ssus asellus, equii sibi onera ut adiuteliorat, salum uelit. Ncgat fucla

rvm equus. Asellus tandes arci me podere grauatus proclimbit,imruxi .Herus omne onus,mortui quoque asellicorium, in equi dorsuiu reclina quibus cuilla deprimoritur, Me miscrum, inqui merito meos nunc exerrecor

123쪽

qui dudum laboranti asino opitulari nolui. morale. Monemur hac fabula ,ut oppressis stibuens, mus amicis:ortus nostri inquit Plato parte ει hi patria vendicat,partem amici.

De Carbonario Cr Fullones 8

FV donem inuitabat carbonarius,ut secu in unis aedibus habitaret. Fullo,Non est,inqui mi homo, istuc inibi: uel cordi, uel utile ruereor enim magnopere, ne quae ego eluam, tu reddas tam atra quam carbo est. Μοrse. Monemur hoc aPOlogo cu in Ipatis ambulare:monemur sceleratorum hominu conseri veluti pestem quanda deuitare. Trahunt,timuit Campanus,hominem sodalitia, mercia etiam in mores penetrant, & Perinde quisque euadit,' ut quibus cum uetiatur.

IT uenatum auceps, videt nidulate procul is altissima arbore palubu,adpropiat, denique insidias morali ur,premit forte calcibus angue.Hic mordere: ille imis Dorse. Significat haec fabula nonniiqua eos sitis artihus circumueniri,qui res nouasmoliuntur.

De L uccinatore, cu Tubicine. I O

B Vccinator quida ab hostibus capitur, abducitur: trepidare ille,supplicare,ut parcat innoxio e quido nihil unquam armorum praeter unam buccisam gesta acri hominem ne potuisse quidem occidere nedum ma i luisse.

124쪽

ili:

liti

iuisse illi retra murmure tum sevo, tum verberibus iistonant,Nihil agis scelus,maxime noces,atque nunc hic trucidabere,quod cum ipse,ut fateris, s rei militaris .imperaritus, cornu isthoc tuo, alioru excitus,evibrasq; an Os. G rauissime peccant nonulli, qui ad mala alii Morale. qui satis pronis principibus,Ut inique agant,consulunt,atque huiusmodi quaedam ad illoru aures occinunt, Quid etiam dubituc an te principe esse oblitus es an non tibi quod lubeat licet tu legibus malo in te legirupae nomen cadere haud potest, qui ipsis etiam dominaris legibus: tui nihil possident quod tuu non sisitu potes Sc serua re,&perdere: tibi fas est opibus dignitate augere que visum sit, fas est ubi libuerit adimere. Alios alia vel damnant, vel commendant, tibi nihil non honestissimum futurum. 9

De Lupo Gane. III V pus cani ante lucem in Hlua forte fortuna fit ob

via alutat,aduentu gri latur, denis rogat quo pacto tam fit nitidus. Cui ille, Herilis cura hoc efficit, heis rus me blandientem sibi demulcet, demensa pascor herili nitidisima, nunquam sub dio dormito,tum uniuersae semiliae G dici potest quam in gratus. Ne tu inquit Impus multo es ilicisimus o canis,cui tam benignus Cr comis contigit herus,quocum o utinam commorari Cr mihi liceat,nultu me animantiam esset uspiam fortunatius. canis nouislatus cupi disimu uidens lupum, escturum se pollicetur,ut haereat in parte aliqua apud herum, modo de pristina ferocia aliquid inmittere, ex servitutem per

125쪽

nire velit. Stat sententia:lupo libitum est deambulare adiutam. Scrmones edunt in itincre prorsus iucundisiimos. Postea uero quam illuxit, contritum canis collum uidens lupus,Quid'bi uult, inquit, ὀ canis tua imo.prorsus.' depilatu ceruix Solebam, inquit ille,stro Ius notis pariter er ignotis allatrare, obmo creq- nonnunquam: id aegre ferens heru crebris me tundobat uerbolus,probi bcns ctiam,ne quor praeter furem lupins adorior: v c vapulando uici A sunt,ex mitior factus, hocq genualis saeuitiae scrauu Unu. Lupus hoc audito, Ego, inquit, heri tui amicitiam tanti non cirro.Vale igitur o canis, tua inhac servitute mihi mea potior est libortu.nsule. Optabilius est in humili casia dominum,&panem atru vorare, quam in amplissima regia opiparis mensis frui,& obnoxium trepidums age re. Nam libertas sublimi exulat aut ubi accipienda Uenit,& mussitanda iniuria est.

pit tantini necessari a penuria laborare: intcrα scit oues,mox er capellas, postremo boves quoque in Gi,ut habeat quo inedia pene extatam corpusculum sustentet. Id uidentes cancs, salutem fuga quaerere constituuntfese enim non uicturos diutius, quando ne bobus quid cni,quoram in opere rustico faciundo utebatur operr pepc ait herus. . iriorale In quam domum mercedis gratia re tradas,uidc.Nonulli humanissimi sunt heri.Musiti etenini hodie eo dementiae prolabutur, ut vel seruos i a fortunio

126쪽

VVlpecula,quae leonis immanitatem inseverambuaebebat, senici atq; itcrim id forte an alta contemplata, trepidare Cr fugitare. Quum iam tertio obtulisset sese obuiam leo,tantum abluit ut incrueret quicquam ulli .pes,ut confidenter illum adiurit alutaueriis.

Omnes nos consuetudo audaciores facit, ves Morale. apud eos quos antea aspicere vix ausi fuimus.

V Vlpeculae proles fores excurrerat, ab aquila comprehensa,matris sidem .mplorat, accurrit illa, ut captiuam prolem dilatitat, aquilam rogat: aquila nacta praedam ad pullossubvolat: vulpes correpta fuce,quasi illius munitiones incendio a umptura esset, D equitur-Quum iam arborem conscendisset ex ipsa, Nunc te,imαquit,tuosque s potes tuere. Trepidans aquila, ιncendium duinctuit, Parce,inqui nubi parvus liberis, tau quicα 'quid habeo reddidero. Per aquilam potentis atque audacis animi ho Inorula. mines intellige: per vulpem Pauperculos, quos calumniis premere, contumethgl afficere, diuiti sus aeque studium est. Verum,quando est sua δίformicis ira, impotentes ' acceptam interdit Prose ulciscuntur iniuriam.

127쪽

capitur er ciconia Supplicat illa, nocerem sese clamia tans, zτ nec gruem nec anserem esse, sed auium omniari optimam,quippe quae parenti sedulo semper inseruire,emdems senio confectum de re consueuerit. Agricola, Horum,siqui nihil me Vitruerum cu nocentibus pelaquam te cupi m. in his quoq morieris. noeae. Qui flagitium comittit,& is qui impuris se adiungit socium,pari poena plectuntur.

VEnit ad dissim comedentam catus, non satis aut

habens ad nocendum causessallam criminari occipi obstreperam esse auem dictitas,utpote quae uoce tam acuta noctu dormietes honesi nes expergefaciat.Ille se ina nocentem vi quum sic excitet in opera mortales. catus contra intonat Nihil agis sceleste: cu matre rem habes,necsorore abstines. Id gallus quoque expκrgare qum niteretur,Nec hoc, inquitperseuerantius mens catus, quicquam fucis, tu mihi hodie discerperis. Homis. Vetus diruim esse ait Gulielmus Gaudantis, ut canem caedas,facile inueniri baculum. Malus,

si libitum fuerit quo iure, quala iniuria te Praecipitem dabit.

De Opilione ricolis 17

PVer editiore pratulo oues pascebat,atq; per iocumrers quaters Iupu adesse clamitans,agricolas undis exciebat:ilii saepius elusi eris auxilium implorantidum non subueniunt, iunt ostes praeda lupo. Morese. Si mentiri insueuerit quispiam, huic,si quando Verum narrare occeperit, haud facile habebi

128쪽

. FABUL IE. xistur fides . Superiori apologo finitimus est ille

apud Horatium de Plano scurra locus: Nec semel imitas triuris attollere curat Fracto crure Planu, licet illi plurima manet Lachryma, per sanctu iuratus dicat Osirirn, Credite,non ludo,crudeles tollite claudum. Quaere peregrinum,Uicinia rauca reclamat.

De i quila Cr Coelio. 18 RVpe edit ma in agni tergum deuolat aquila.Vi

des id coruus, mita uelut tau gestit aquilam, in arietis uellus se demittit,domistis impeditur,impediαtus comprehenditur,comprehensus pro citur pueris. No aliorum, sed sua se quiscv Virtute aestimet. Morale. Tuo te pede metire,inquit Horatius. Id velis, id tentes quod possis.

P Raesepio foeni pleno decumbebat canis.Venit bos ut comedat. Ille sesie surrigens probisere. Bos, Di te cum tua iubac inuidentia perdant, inquit,qui nec Deunsuesceris,nec eo me vescuhiis. Eo sunt ingenio pleri , ut atris inuideat,quod V Wis ipsi mentis inopia assequi nequeunt.

STrepitat in ovicula dorso cornicula.Ouita, cani, in quit,sifc obstreperes,serres infortuniu. At cornis, Scis,inquit,quibus,snsulae,placidis molesta euis amica potenti de syncero perpetua est cum malis Morale. parata certatio.Illiditur solo inocet funus qui L

129쪽

que:nocentsi vero praeferocis hominis aures ad strepit nemor i

PAuo apud summi Iouis soror cin Cr coniugem Iunoncm,qucritur lusciniam suave cantιllare, se ob raueam ruum ab omnibuό irridori. Cui Iuno: Dossua ad scuique, Luscinia cantu, tu plumis longe superas: unum , quens sua sorte decet esse contentum. Morale. Quae diui largititur, grato sumamus animo, ne maiora qussierimus. SuRi temere qui nihil.

M v stella prae senio utribus carens,inures iam ita ut solct,inscqui no ualibat, meditari coepit dolum, in furinulta se colliculam illatebratic sperans fore,ut clatra laborem venetur. Accurrui mures,CT farinam sitare dum cupiunt,ad unum omnes a mussilla uorantur. Morali. - Vbi Viribus quispiam destitutus fuerit, ingenio opus est. Lysander Lacedaemonius subinde dicet e solebat, quo non perueniret leonina pel iis, vulpinam assuendam esse: quod sic lucidius il dixeris, Vbi virtus non satis potest, adhibenda est astutia.

polog ex Mantuano traductus. 23

V sticus quida ex malo,quum in proximo habeb ulri et sto, supid ma quotannis legebat poma,heroicctu donabat urbano, qui illectus incredibili pomorum dulcedine,malum tande ad se transtulit: ea ueterrimare piritu exaruit atqge ibi poma pariter er malus periere Qi od

130쪽

i inquit,annosam trullanture rebore.Sarta superflue ruis 'nos meae nouisem imponere cupiditati, stactus ramo decerpere.Hunc fabulam c Mantuanus: . Rusticus ex mulo dulcisima legebat, i . . - V nde dare urbano donabolebat bero. M bcrus Hectus stugum dulcedine,malunt Transtulit in Iaribus proxima rura suis. JAt quia malus erat senior,translata reperies Aruit, Cr proles cum genitrice obhi, Heu male transfertum senio quum induruit arbor, Inquit hcrus, fucra carpere poma satis. Qui nimium sapiunt, atqus incoces a sequiitur, Morale Desipiunt: cohibet qui sua Vota Japit. eiusdem

Sco o viro ornatisiimo eidem humanissimo,scriptae a Bailando.

trepidatione,magni quippiam expectans,egrediatur tande aquis ranula. Leo deposito metu appropians, bestiolam proculcat pedibus. Vetat hic apologus inanes timores , ut illa a Morula. Gulielmo Golidano versa fabula de partu mon

tium.

De Formica. 23

Itiens uenit ad ficte ut biberet formica, incidit foris O te in Dicam: opitulatur citum, ex arbore dciem

is, iis

SEARCH

MENU NAVIGATION