Jacobi Vanierii é Societate Jesu, opuscula

발행: 1730년

분량: 246페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

υar; a. M. Praecepti memores, ea nos exempla secuti, Nos humeris soliti fessas gestare Bidentes, Dieimur usque malo nimis indulgere favorii Nec veteres ritus & pristina secula nosse. Sei licet insistnnt illi vestigia patrum , Molliter in tenero recubant qui gramine , durasque Ire vias hortantur oves ; & in alta propellunt Culmina; dum molles captant in vallibus umbras. Voce minas vultuque gerunt 3 nec blanda loquuntur, Lac nisi , vol dextra rapiendum vellus avara Nam tune blanditias adhibent; secanda tenelle Prolis ut immemores ultro dent ubera m*tre in

Et pretiosa sibi patiantur vellem demi. Sed quid ego haec ingrata loquor; nec ad hospita dueo

Te sta fatigatum : nostros, en ecce, penates Ingredere ; dc patiens quanquam cupidusque laborum, Nobiseum positis aude requiescere curis: Non inhonora quies operum . quae prona voluntas Amplectatur amans ; nisi vis humana resistat. Tu tamen hos inter motus & bella, suturi

Pone metus , 5 Thrrsi 'gregis si quando magister

Consiliis regat ipse suis ; atque insita menti Judicia , erroresque malos, odiumque Ieponat i Atque Lupos sciat Canibus distinguere, toto Nullus erit nobis jucundior angulus orbe. Murmure ventosus non infremit usque minaci

Pontus ι ubi stivas nabris vexavit iniquis

112쪽

xog Ecloga maria.

Considit Boreas , hyemem ver excipit 3 berba , Visa perisse gelu , nascente repullulat anno.

ECLOGA OCTAVA.

TITI RUS MENALCAS. τ Collicita quid triste moves sub fronte Menalca γCur loca sola petis nec quos formosior annos Invitat , nos inter amas depromere cantus Hic viridi, rivum propter , sedeamus in herba sAtque renascentis modulamur arundine Veris Delicias: quod enim terras caelumque serenat, Ver animo tristes poterit depellere nubes. M. Hoc neque Veris opus nec carminis: unus Amyntas Si redeat, laetos poterit mihi reddere soles. Parebo tamen quales fas edere versus Vere super. gracili tecum meditabor avena. T. Ridet humus Veris grata vice: pulchrior alma Luce micat, neque tam praeceps Sol claudit olympum. Gemmea prata virenti te is se frondibus arbor Iaduit: Alituum fervet coneentus in auris, Herboso grex ludit agro: communia mundi Gaudia flebilibus scelus est foedare querelis. M. Purpurei redeunt flores , & gramina campis , Arboribusque comae : mihi Ver non incipit uni: Nec reduci cum Sole , redux affulget Amyntas et

Hoc absente, mihi lacies tristissima rerum Semper

113쪽

Semper erIt - tepido frigescent omnia caelo; Et producta dies luctus producet amaros. T. Ponit Hyems; gravidoque novas de palmite gemmas Vitis agit : quid adhuc flores dubitatis odoras Pandere Veris opes Zephiros audite vocanses IPurpureosque sinus tunicis evolvite laxis.M. Explicuit quae manδ eomas , Rosa vespere languet Et pro flore rigens spinis rubus horret acutis et Humanae fugitiva volant sic gaudia vitae t 'Et spinas laese pariter sub corde relinquunt. T. Non alios habuere dies primordia mundi , Rum quos Vere novo Sol aureus explicat : orbis' Haec facies nascentis erat ; par nubibys actis Temperies . ladique fuit clementia eaeli sPan habitus terrae ι prima se messis in herbaLuxuriabat agris r oculoruin gaudia , fio Humida non alio pingebant prata colore. i ,

M. Inter odoratos flores; quae guttare cantus Exercetis Aves, Zephiro laxata tepenti Terra renascentis vos fallit imagine mundi rNulla parabantur vobis tunc vincula ; nullas Aurea secta virum fraudes & cximina norant.

Omnia nunc sunt plena metus: tali cibus auceps Vos sequitur laqueis , nos insidiosa voluptas. T. Laeta per arva placet rivum spectare fluentem,

Ssv placidas molitur aquas , & imagine fida Exhibet humanos fultus, 3 pex Prona Vi tum

114쪽

E PT O L

VIRUM DOMINUM

ARCHIEPISCOPUM N A R B O N E N S E M.

e gravi morbo convalescentem.

BIBLI GT HEC AE SUAE OLA. HINe procul in domina dum te mor longior urbe Detinet absentem 3 vacuis deserta dolemus Turba locis; dc ut afflictos tristissima quαρος Incursat species animo et sera Mortis imago Sollicitat nos , jura trucis qui vicimus Urci.

Nec vano terrore quatit Mors' nuper iniquum iAusa seelus. Nobis inconsolabile vulnus, . At tibi dulce, polo terras mutare i Volenti Pene tulit: stantem ante lares manifesta Deorum

Vis repulit i sed quae te sospite Numina templis Consuluere suis, demum tibi debita reddent. Praemia , & ad caeli splendentia tecta vocabunt, iErgo, quam populi moesto sib pectore versant . Nos quoque cura premit, cui nos post fata Ielinqueti

115쪽

Tetiga vam. Sed magnas quoque ferret opes : quam prospera risit Nascenti sortuna tibi l qui lentus in umbra Versibus assequeris quod nos sudore paramus. T. Exiguae sunt, Daphni, meo nec carmine partae, s miraris opes ; labor improbas extudit illas et Pastoralis enim jam non auditur avena Horribiles inter lituos , qui tristia mundo Bella canunt; nostris quondam promissa Camoenis Amplius haud emitur . ersu , sed sanguine merces D. Audieram populi Patres de more vocatos

Praemia magna quidem , sed quae majora virorum Maiestas faceret , studii irritamen agrestis, Proposuasse ; tibi quae debita dona putabam. L. Speravi fateor ; sed spes elusit hiantem: Aurea dona tulit Mopsus , cui sidera parent Utilius quam rura mihi nam praedia vel suDum celebro, terrasque humilis consector inertes, Arva grege sque docens avido parere colono a Ille per aethereas sublimis obambulat arces ;Et maculas in sola novas, nova sidera caelo Nonstrat , opes populo magnas, & grandia vitae

Auxilia l hoc Aries ', hoc lucida Capra magistro

Caelestes novere plagas: temone Bootem,

i Nescio quo c1eli sulcantem jugera fructu Donat; & aethercos agit ignea plaustra per orbes. IItiliora vagis de potians Mopsus ab astris , Iegit itellis inscripta , vi olque sit tuII m

116쪽

Praemonet, ac sausto dubias beat omine mentes , Quae via divitiis magis opportuna parandis..L. Et sua sunt, nec certa minus, prae sagia Vati. Post oleas Brumae scelus exitiale , peremptas, Inspecto cladem Mopsus solatur olympo: Augurio meliore tuas mihi , pectoris index, Lamonide inspicitur vultus; rerumque potenti Bereherio , finem jubeo sperare malorum. Solis ament Lunaeque vias & sidera nosse, Ingenio quorum in terris res invia nulla est: Muneribus cumulent Mopsum, queis dignior alter Nullus erat: sed te miris quem laudibus ornant , Tene indonatum potuere relinquere, cujus Versibus oblectant sese: nam teste Menalca Urbs canit agresti quidquid modularis avena. L. Diaeerat & Coridon : ego stulte credulus illi Gaudebam tacitus mecu magniὲmque putabam Praemia sylvestri decus allatura Camoenae. Σκeidit illa naei spes nominis 3 atque Poeta Despecto , placuisse parum quoque carmina novi. D. Parce tamen , Lycida, despectos credere versus :Sunt in honore Rosae, neglecta rosaria quanquam Sape solo uideas nullo sordescerin cultu. Patria vilescunt nobis bona : pluris habemus Quaeque loco distant & tempore longius absunt.

Foeda peregrino si bellua venit ab orbe, Fisendi studio tota decurritur urbe;

117쪽

Ingemumque virum e studiis quos craecla storei, Romaque, quos sero quoque protulit aemula partu Gallia, quos orbis reliquus, quos cuncta tulerunt Secta repertores reIum , fandique magistros, Hos tectis voluisti omnes habitare sub unis. Proh ι quantum genti decus auxiliumque peritae r Qualia- sufficies bellantibus arma 1 rebelles meis animosa phalanx pro te consurgat in hostes

Cum nequeas artes usumque relinquere belli ;. Haec tua tutandis armamentaria templis. Cede viris, quorum rebus tua gratia, Praesul, Munquam pigra suit: quotquod ite dante tulere,. Dulcius hoc uno cumulabis 'munera dono:.i , Ad seros aeterna tui monumenta NepoIes Transmittes; &, quod mavis , Patriaeque Deoque 'Egregiam perges operam navare Tolosael Quod petimus si nos in publica commoda dones s.

Et quam vivus amas studiis Armare juventam Hac ope divinas, etiam post funus, ad otes . Erudias , caelique vias & sidera monstres. Fortunatissima huie Distbia debetuν Bibliotheca quam .ulustriis us D: de Ia Berchere Narbonensis ArchiepisqεQua dediι. Collegis . To ano. Sosieratis

118쪽

histola .

EADEM BIBLIOTHECA DATA Collegio Tolosano Societatis Jesu , ct post obitum Illustrissimi Archiepiscopi D. D E

LA BE Rc AERE Narbone in Arcis

detenta.

REGI.

BO Ra o N i D U M sate Rex alto de sanguine . Regni Spes & deliciae , quo sceptra tenente beati

Jam nee avum Galli neque patrem ataVumque re quirunt.

Imperii qua luce tui molitus habenas Coepisti dare jura viris γ ne tristia festam Polluerent lamentae diem, satalia solvens Vincla reis, faustae geminasti gaudia lueis. . la) Nos & amor tuus , & nullius conscia culpae Turbae , latebroso retinemur carcere , passim Festivo distri cuncta sonant te Principe plausu. Cum generi data , sed meritis mage debita, nuper Sceptra manu caperra , teneris maturior annis a Nos quoque jussisses ad publica gaudia laetas i Ostentare palam frontes , vinclisque resolvi Si tibi leui miseros satis est cognoscere, finem Igrumnis bonus ut statuas i sors nota fuisset ,, i

119쪽

Quae guo nos iam Iastra nigro sub sornice elausosi Detinet 3 obsessam quam longo tempore Trojam Atridae tenuit Dueis implacabilis ira. Muta sed & fandi sumus inscia turba , disertos Qui facimus nos quotquot amant ι la) Vascoque

Poetas

Votorum fuerat qui quondam interpres , in usus Grande tuos opus approperans ι longique laboris,

Iussa sequens , hunc ante diem se posse negavit

Ad solium regale preces deserre rogantum. Illius auxilium non eassa vocavimus olim Lugentes in vota, sacri cum Praesulis annos BERc HERI I pronos in fata novissima, moestii Vidimus; &, magni solatia tenuia loestas , Permutare lares placuit , mittique Tolosa m.. Exoratus enim fellei carmine Praesul Nec, cum despiceret mortalia caetera , nostri Immemor , ipsum etiam sub funus, i habebitis inquin Quos a me dominos voluistis habere secundos.

Quid prodest valuisse preee; si tristibus dircis, Claudimur, illuvie , raneisque, situque peresi. Unus es, 5 Regum Rex optime , jurgia finem, Non habitura , potes verbis qui solvere paucis. Proh quis in Aonio dabitur tibi culmine plausus t

Gaasia quantae viris, , quos dudum copia nostri

120쪽

Distola. at, Desperata gravat l precibus , Rex, annue iustis ;Et qui digna cani jam nunc facis, incipe Musas praesidio munire : eadit eum Regibus ipsis Gloria, sit totum quanquam vulgata per orbem l Postera Maeonidae si non in secula mittant. xv vir et e vir et e Me . - ων -- - -

AD EMINENTISSIMUM

CARDINALEM

DE FLEURY,

Cum ei librum .de Apibus dedicaret authora I UcxYτ a Romano fulges qui murice PraesuINobilitasque tuis clarum virtutibus ostrum s Si tibi fausta placent aequi moderamina Regni, Saera Fides , amor in Regem , reverentia legum Gens operum studiosa, sagax & strenua 3 nostras Praesul amabis Apes, quas Conditor orbis in usus. Sed magis ad populi Regumque exempla creavit, Aspice tranquillos ut cesta lege labores Exercent, mitique dies sub Principe condunt

Illius ut vitae plebs exeubat , ille saluti Plebis; acerba vocent seu bella , domive regendα l

SEARCH

MENU NAVIGATION