Jacobi Vanierii é Societate Jesu, opuscula

21쪽

Res inter , nullo trahitur prope vita labore. Cfficium, fateor, grave saepius atque molestum Est in amicitia : mortalibus optima quaeque Divendunt magno Superi ; fugiendaque virtus Est tibi, si curam fugias operumque labores: Arduum enim est virtutis iter plenumque pericli 'Nec sine vi contingit honos & nobile nomen.

Sed mi Ei erede puer , succurrere posse sodali,

Nee dubium in dubiis ostendere rebus amorem , Plena voluptatis res est ι & nulla volentem, Si quid amore facis , te cura laborque gravabunt. Quin etiam scabra veluti rubigine nigrum Cotis ab attritu discit splandescere ferrum; Haud aliter casus amor excitus inter acerbos Emicat, & magnis etiam succurrit in ausis.

Mollior est Agno Lycidas . sed & ille, saltuis

oblitus propriae, nuper defensor amici, Nudatos Leo terribilis, prorupit in enses. D. Alma parens homines sylvis eduxit ab altis , In commune jubens & nos & nostra per omnes Partiri Natura viros , in publica peccat Commoda, qui totum socio se devovet uni. Adf. Quid Natura velit , satis indicat , ubere fletu ora rigans, laetoque movens praecordia sensu ;Cum quid fama refert di amice & fortiter ausum. Exerit & pecudes inter mutosque Natantes

Vim Natura suaminostras imitatur in uadis

22쪽

Ecloga I. ἔγPiseis amicitias: eantu profitentur amorem Callivagae Volucres a & sylvis Cervus in altis Fidus agit longam Cervo cum compare vitam. Imbellem gravior senio defendit amicum ιInque vicem, si sorte metum fecere Molossi,

Junior ancipitis subiens discrimina cursilis Prosiliti & pedibus fidens, venantibus offert Se Canibus i socio gavisus sospite vitam Pro meritis & amicitiae pro laude pacisci. Dulcia quae mutis vitae solatia passim Dat Natura Feris , homini non invidet uni ;Cujus amicitiae tantum dulcedinis addunt Colloquitque vices , & mens interprete lingua In pectus fidi comitis demissa per aures. Urbanos mutis homines Natura sub iisdem Cogit, ut ex multis sibi quilibet eligat unum;

Quem sic prae reliquis amet, ut tamen unius ergo

Omnibus haud desit ; paucis sed amicus, in omnes Sit bonus, & facilis ; nec quas praescripsit amando Ipse sibi leges , juri praeponat avito imo patriae servire, suos de amare Parentes Cogitur, & primo dignari Numina cultu. Hac ego lege meo dulcem cum Daphnide Mitam Σxigo: sed longas fando producimus horasi Nec patiens seret ille moras, quas nectis eunti.

23쪽

ECLOGA SECUNDA

Amicitiae pares conciliandae.

MOPSUS, ALEXIS, ETC ID ARM. T INde pedes 2 Ex urbe 3 teres bonus usque

Potentum

Limina ; niec pecoris tanget te cura relicti. A. Cura tenet sua quemque: placent tibi sordida

ruras

Oppida clara mihi s nemorum te gratia, meque Tangit amicitiae non impermissa voluptas. M. Sunt & amicitiae dulces , quas rure fovemus Cum paribus , quibus & si uitur grex ipse , suorum Foedere custodum, & junctis recreatus avenis. A. Q si semel ell urbes magnumque expeItus ami

cum ;Hunc neque rura movent , nec oves , Oviumque

magistri. AM. Dura Boves conjunge pares ad aratra paremque Junge tibi , ne forte jugo laedare, sodalem. Daphnin ego ne Pege quidcan cum divite mutem. A. Taphnide contentus vivat , cui Rege carendum est, Cui recue ros se meum fas est & amare Cleantum. I. . CF OILUI US ZIst Lycidas: hoc judice mecum

24쪽

Teloga II. Is Si eertare voles ι tute ipse fatebere Daphrla, QiHnvis pauper opum est, diti praestare Cleanto. Me procerum quondam Melibaeus & urbis amator , iEdocuit misera colitis quam lege Potentes. A. Non fugio I ycidae arbitrium t nisi V'cero cantu, . :At certe causa vir cam i vel turpis egestas incit opes; luteisque casis palatia cedunt. T. Cantantes audire placet et locus ipse , diesque Blandior invitant cantus οῦ hic fontis ad oram raminea Salices inter sedeamus in herba iDumque suos celebrant per frondea tecta volueres ii Alternis vestros & vos dicetis amores. Felix illa dies, qua me procul urbe canentem 3 Audiit, & secum deduxit rure CleantuS. M. Fortunata magis , quae me tibi fecit amicum Daphni dies, rurisque novos injecit amores. A. Ex illo revocat me saepe Cleantus in urbem , Meque leves inflare jubet se teste cicutas. M. Obscuro nos rure dies agitamus i & alter Alterius sermone magis quam carmine gaudet.

q. Stant rigidi vigiles ad limina prima Cleanti Nec vili tamen hinc pastor cum plebe repellor.

Ille salutantum reflua me sevocat unda, Et timidum Proceres inter compellat amic8M. Daphnidis ad portam custos Canis assidet unus

di mihi blanditias, & qua fas voce , si lutem Dicit; α ante serens gressus , ad Daphciida ducit τ

25쪽

λο ne Amtἰtia Soli turba sumus i capiunt nec taeesa sol OA A. Ut juvat egressum sylvis augusta superbae

Tecta domus intrare, toros inhiare nitentes, Marmoreis oculos hinc illine pascere mensis , Et picturatos pedibus ealcare tapetas.

M. Daphnidis agresti domus est laetissima cultu , Non strepitu confusa vago , non hospite noto Ignotoque frequens : invitant dulcia passim

Poma manuS, Vacuo neque pascunt lamina ventre.

A. Ante suam mihi si qua diem maturuit uva, Molliculas partu si praecoce nascitur Agnus , Proh quam dulce meo dare mutaera parva Cleanto, Qui mihi blanditias & mollia verba redonat. M. Omnia , Daphni, mihi tecum communia: Capras Ipse tuas, si forte mihi lae praecipit aestus, Muigeos tuque meis mulctras in o ilibus imples ;Ubera si quando reserant tibi sicca Capellae. A. Pauper ego pecoris custos rogor usque Clientum Submissas deferre preces, & jura tueri Primoresque viros ad agrestia limina cogit Et duleis favor, & cultura potentis amici. M. Nil praestare potest nisi verum Daphnis amorem, Invideat quem nemo mihi ρ nec ad ostia tristis Usquὶ togator adest , longo sermone satigans, Nee nisi sinceris teritur mihi limen amicis. A. Nulla pares inter concordia firma sodales rSolvit amicitias, aut ararulus ardor habendi,

26쪽

Teria II. 21. Aut honor , aut saties, vitaeque frequentior usus M. Alter inaequales inter dominabitur , alter Servus erit: si dives amat, se nescit amari Unanimi nec stant amor & reverentia corde.

Nobiscum Proceres fido junguntur amore . Si mores novere probos similesque suorum. Diligitur decus ingenii non splendor avorum Spectaturque magis probitas quam census amici M. Luminis orba , sinu quos est amplexa benigno ,

Essicit & vulgo caecos Fortuna Potentes. Vilis adulantum grex circumsistit ; amico Nec locus est, ubi nulla sacri reverentia veri. Gignit amicitiam virtus, quam clara Potentum.

Α patribus soboles alto cum sanguine ducit: a Nam neque progenerat Cervos Leo fortis . Avenas Nec pariunt steriles quae mittimus Hordea sulcis. M. Omnia degeneranti patribusque simillima proles Rarior est homines inter: quae lola supersunt Stemmata , nobilium sanguis colit una ; sibique Vilis amor sine re, vilis sine n mine virtus. A. Dulce viatori se per malefida serenti

AEquora. vicino cognoscere littore tutum

Qu, d petat hospitium 3 pelago si forte sonanti

Tempestas agitat fragilem violenta phasellum. M. Speranti placidos portus quam triste, Procellas Inter & adversbs fluctus , ac nubila caeli

Tempora , deserti timidis ad saxea

27쪽

1 De Amicitia Pe stora: queis animus, queis spes infringitur omnis. A. Ante negabit ovis sitientibus abera Natis sAnte suos torrens cursus remorabitur amnis i

Mutata qu m mente fidem sacramque Cleantus Fallat amicitiam, sua vel promissa retractet.

M. Carus erit, Procerum studiis qui ferviet i illis Nil sacrum nisi cura rei famaeque: Clientes Promissis onerant largis , sed ut arbor in hortis Multa sitis, sterilem praebent sine fructibus umbram.

A. Vulgus amicitias donis metitur; at unum Comis & ingenuus vir amore reposcit amorem. M. Officiis fit notus amori nec habentur amici Propter dona, placent sed munera propter amicos, A. Utilitas ab amore meo sat magna, Cleanto Dum placeam, neque me fuerit sibi carior alter.

M. Mordaci patet invidiae , quicumque siperbas

Captat amicitias, fruiturque favore Potentuna. A. Si pulcher non tangit honos , & gloria magni Nominis . en cura vivam quam liber ab omnia Ouantaque felices condam per gaudia soles. M. Nomina magna nocente per iniquos vile labores Servitium tandem , turpisque paratur egestas: Vivimus & placido vitam nos rure beatam.

A. Nubila ad arbitrium facit atque serena Cleantus Tempora: per po Iulos latὶ regit omnia dictis . Illius h nutu pendent cum plebe Potentes. M. Unus quo caeli deformat, eodem

28쪽

Iupiter & nostros contristat frigore vultus a

Nec terret vis ulla viros nullius egentes.

A. Maia salutantum quam me juvat unda Clientum,iNunc humili depressa metu, nunc rursus in altas Spes avidis surgens animis , & sidera tangens. M. AEquales inter quam fortunatius istie ivitur, unde metus procul omnis & ambitus absunt rMens ubi sollicitis non fluctuat anxia curia. Quid memorem quanto convivia lauta paratu Concelebrant 3 quales oculis argentea luxus Explicat ex omni struitur quae mensa macello. M. Arte cibis nulla positis epulamur amici Dulcius ad sontes: exornat libera mensam Simplicitas , conditque fames solertior escas. A. Post epulas largum si quando Cleantus ad ignem Convivas blando recreat sermone: loquenti Plauditur si & pendent omnes unius ab ore.

M. Nos quoque propter aquam patulaeve sub Ilieis

umbra

Colloquimur: sandi datur omnibus aequa potestas εNec tegitur fictis animi sententia dictis. A. Luditur interdum , nec praemia parva sequuttur Victores: posito nam luditur aeris acervo. M. Ludimus : at nostrum risus & gaudia ludum, Non furor amissis opibus , luctusque sequuntur. A. Jam si ferre pedes placet extra tecta domorum Sylvula nutritur contermuia i frigus δέ umbram

29쪽

Suffieiens aestate: subest & pinguior hortus ,

Ruris opes media qui cultus in urbe ministrat. M. Agrestis si vana placent imitamina vitae 3 Ipse rure frui quam dulciust alta vagari Per nemora & valles, & aquarum murmure blandum Fontis ad umbrosi caput invitare soporem. f. Multa docet me pace super belloque Cleantus somnia quae memori condens sub pectore, vobis Urbe redux avidis narro quae bella gerantur , que rec)ns domito sit partus ab hoste triumphus. M. Daphnida quae spectant, & quae cognoscere malim, Audio: nec Regum sed nostra negotia blandis Praestat colloquiis agitare, nec altera nosse Quam rabidis quae bella Lupis inimica parantur, A. Rura Luposque crepa ; sylvas & ovilia tecum Semper habe , rerum dominos urbesque superbas Despice; amicitiae Proterum nee praemia notissM. Amissa vanum tu libertate favorem Perge sequi i durum domini nec ferre recusa Servitium, ut fumos captes, spe lusus , inanes. A. Men captare leves intra palatia fumos lQuem, si pollicitis hominiim fas credere quemquam, Dona manent, tibi quae meritis majora fatebor. M. Haeccine te capiunt sine re promissa Potentum:

Nee pudor est usu nondum didicisse magistro Quo recidat favor , de blandis spes fota loquelis. A. Fare age dic , Lycida , potior quis amicus triumne Dives

30쪽

Ecloga II. 23 Dives & antiqua qui gentis origine clarus , Sit decori , vel qui nullis majoribus ortus, Obscuram tecum ducat sine nomine vitam. M. Elige quem vitae socium fidumque sodalem Malueris vel quem supplex vereare colasque , Vel quem liber ames ; & qui te diligat unum. Convictuque juvet facili , curasque resolvat. T: Hanc ego non ausim litem componere : nullas p Audit amor leges; duce nec ratione volentes, Sed tacita impulsi dulcedine mentis, amamus , Et sequimur quod cuique magis placet : ille Po

tentum

Quaerat amicitias, qui praeseret utile dulci. Tranquillam quicumque potest sine murmure vitam Ducere; vel secum, vel fidos inter amicos, Conditione pares, habitet i vilique favorem Non emat obsequio , sed amet qui diligat, alta Non qui gente tumens, vix se patiatur amari.

ECLOGA TERTIA.

Amicorum delectus. - .

T Υ R s I s. M o P S υ S. T. f Ratulor urbani quod Alexis nuper inanem Contuderis fastum: rus ille gregemque suortum Oderit ι & Procerum vanos assectet amores.