Jacobi Vanierii é Societate Jesu, opuscula

41쪽

Inque meam socii recidebant crimina famam. Hune Divis inimicum ipsis cum saepe benigno Nune placidus sermone, minis nunc asper amaris Aggrederer et, malletque jocis & scommate vanos Gloriolae sumos caprare , salubribus uti Ρm monitis, pravosque meiS componere mores Consiliis ; quem non potui sanare , reliqui. Tertius adveniens Doritas , aretissima mecum Foedera junxit amans , sed & hunc mercatus iniquo est Milnere Dametas: namque hac jam vivitur aevo . Haee sitis est aurique fames; venalis ut ipsa Prostet amicitia ι & nummis habeantur amici, Impia rursiis opum quos per commercia vendant.

Et mihi se Lycidas , pecoris edm ditior essem , Addiderat socium ; nostros sed Hyrundo penates Ut Bruma pulsante fugit, reditura , benignos

Mollior aura dies ubi Vere tepente reducet et

Sie ad amicitias qui transvolat usque potentes , Terga dedit Lycidas, postquam consumpsimus una Quidquid opum labor & pecoris custodia solers Extuderat mihi: fortuna redeunte redibit Et Lycidas , iterumque mihi se dicet amicum e Debuit afflictis sed dicere rebus: agendo

Suadet amor: nec verba movent, si facta repugnant.

Mordaci patet invidi e quoque sidus amicus , Exitioque virum Fursas emittit avernas Pe

42쪽

Eeloga IV. Rex Erebi, quarum tetro suffusa veneno Saepius unanimes inimicat lingua sodales. Inventor scelerum Doritas hae pelle fidelem Extinxit, quo me Coridon ardebat, amoren . Ipsa adeo fortuna , viris cum caetera donet, Antiquos adimit socios. Emersus ad amplas Caecilianus opes , & honoribus auetior, odit Nos humilis testes generis. Qui plaustu regebat' Divite nune vehitur curru , tectoque superbit Marmoreo, tuguri sub agrestis eulmine natus r actitat affines generosaque nomina , Pagus Conductas dum monstrat oves hirtasque Capellas , Quas agitant uno secum de sangesne nati. . 'Non fastu tamen indecori corrumpere mores φΑGlet , infami nisi parta pecunia quaestu , Turpibus aut furtis corrosa. Gregarius olim Miles ab armentis Philon ad bella proseistus , Militiae primo nunc elarus honore , paternam tAureus ingreditur easulam veteresque sodalest 'Fagineis adhibet tecto sub paupere mensis , Regiaque apponit pulchro convivia fastu i Sordidula deeorant ambo quae veste parentes. Junior ante alios placuit mihi Crispust amabam Candorem pueri ; dulcesque a flore recenti Sperabam fructus. Videt eheu Phyllida , visa ,

Nec potuit post hae sine Ph)llide vivere Crispus.

Ultus amicitiam est infelix. atque sinistri.

43쪽

3t Amicitia Alitibus malenatus amor , nee tempore ab illo Excessere tamen nostri quae taedia Virgo Fecerat , ad fidum rediit nec .Crispus amicum a

Sed vagus huc illuc nullis suecessibus errat, Vsquὶ novam toto quaerens sibi Phyllida rure.

memorem mihi quam ' carus , quantoque

vicissim

uaesierat sudio me Titirus : , ille canentem Me calamis quia non aequat, nunc invidus odit.

Proh ι quam dissimilist quam dispar moribus AEgon inostras eoram in laudes effusior , idem clam Iigidus censor , mecum revocabat inanes Ad trutinam versus. & nominis ipse , suique Contemptor decoris, famam quaerebat amico. Abstulit hunc mediis praeceps mors abstulit annis , Et secum tumulo mea gaudia condidit uno. Sed velut amissa rate naufragus , .sequore in alto Complexus tabulam , vitae spem ponit in illa :Sie ego tristitiae fluctu clam mersuS amaro, Corripio quem sors dabat opportuna sodalem. Gaudebam tacitus; nec qui pius atque Deorum Cultor haberetur, me fallere posse putabam :Perfidus fictae larva pietatis abusus Nominis ad famam quaestumque, reliquit amicum, Qui veri justique tenax , . fraudemque per suS, Nescit adulari , vanum nec fingere Numen,

44쪽

Eetiga IV. 3Thyrsi vides qnales fuerim sortitus amicos 3

rarios animi levitas , aut mens ingrata, vel auri Vel Iaudum malesuada fames, aut invida tandem Mors rapuit: fatis utinam melioribus usiis Invenias, cujus primos enata sub annos Perstet ad . extremam eoncordia; firma senectam. V. Absit ut infidis iterum malὶ credulus auris Navifrago, dem vela mari ; caeloque receptam Secher amicitiam .: miror, qudd ab iurbibus exul ,

Ciam fiageret, stivas & thambitiosa reliquit

Rura quoque, ingenuos neo perstitit inter Agrestex M. Illa quidem cedens terris, vestigia nostros

Spem sibi postremam quae frans irrupit in agros T. Quae vitio gratiante, simul fugere , revisunt Hrva tamen jus atque fides i si Art E patebit Hospitio sibi pectus amans pietatis & aequa.

Tantane amicitiam ceperunt taedia nostri , Ut nullis homi um descendat ab aethere votis Af. Hoc distant jus atque fides ab amorσ, quod uno Virtutes habitent bene pectore: nemo fidelem Solus amicitiam s eris accersit ab oris': Sit concors opus est hominum mens una duorum 3 'Nec paribus satis est votis ab utroque vocari s Virtutum numerosa cohors nisi previa caelo Venerit: & sedes aptans erimine puras,

Tergat avaritiae sordes labemque furentis

45쪽

4o De Am Iehia Invidiae, & vanis abigat mendacia IIngess.

At neque nos illam venientem admittimus est m. Mendosa veluti cum cusor adulterat aurum Argentumque nota, nummo diffiditur omni:

Sie dubio falli vultus errore timemus; Nam fictos habitus, & verba loquentis, & ipsum Nomen amicitiae sumunt fraus dira, suique Caecus amor , levis ambitio , furor acer, habendi sUt certas humana vias in pectora tentent. Nos ad amicitiam primis quae ducit in annis γNaturam sequimur pueri, nulloque sodales Delectu sociamus : amor deceptus, ab omni Deinde sodalitio deterret, & omnia fraudix

omnia plena metus queritur maturius aevum. Ipsam etiam damnat, quam nec ratione , nec usis Novit amicitiam : neque enim vacat inter honores Augendaeque rei curas , vitaeque tumultus

Quos ea fert aetas , blandis impendere tempus officiis , & habere sibi , non rebus, amicos. Omnia tuta timens demum lubit aegra senectus , nec amicitias dulces invitat, easdem Nec recipit: miseros illo coquit acrior aevo Cura viros , ut opes & plura viatica quaerant, Quo brevius sibi restat iter : per edacia partas Foenora divitias cogunt , terrisque sub altis Infodiunt : alio vix flagrat amore senectus a Atque novos, ut quae nova caetera, spernit amico .

46쪽

Ecloga AT Mare satis : instanti pluviae , dum nubila pendent , Subducamus oves , quas compellemus in unum Hoc iterum sub' colle gregem; si forte rubentis Putior Oceani Sol crasti is exit ab unda.

Amicorum ossicia.

' ' . Hesterna me luce.: nquunt ne secter A m yntam Ne tua deterrent exempla : tot inter amicoSVix numeras unum tibi tempus in omne fidelem sForsan & hunc, quem Mopse doles tibi funere rap

tum ,

Infidum, si vita diu mansisset , haberes. Perge tamen quod amore super me nosse volebas Inprimis aveo magnum Coxidonis Athysque Certamen dirimi te judice: nunquid amico Patria sit potior : nam quod garribat Alexis Ipsum etiam debere Patrem Matremque fideli Postponi socio , ratione potentior omni Arguit ipsa satis voeem Natura scesestam g

Commonet & Patres ea/em , quae cura tuendae

Piolis habenda sibi est aequa nec mente ferendus

47쪽

, De Amicitis Vanus amicitiae nuper jactator, ab undis Qui Natum servar suum cum posset , amicum Anteferens; aliam, dixit, mihi tempora prolem Ipsa dabunt ι sociumque parem vix secula donant.

A M. Virtutis comes est , scelerum non fautor amicuS et Et scelus est vitam vel non defendere Nato Quam dederit Pater; aut rursus , quem ceperit usum Luminis, autori vitae non reddere Natum: At neque fas, Patriam contra, servire sodali. Consociat Natura viros: hae lege sub iisdem Moenibus, ut patriae primum tum praestet amico Civis opem: quanquam locio prodesse fideli Dulcius est , dulcem lex aspera vincat amorem P. Cedat & ossicio studium , patriaeque sodalis. Sic autem comiti comes auxiliabitur, ignes Illius ut foedos nec alat, nec turpe ruentem In facinus juvet I injustamque exasperet iram Nec prodat commissa sibi secreta, vel aurum Depositum: custos alieni acerrimus aeris ,

Pauperibus sibi quidquid opum est impendat amicis

Sed rem justique tenax , ne propter amorem Deserat officium: juris desertor & ipsi Decrit amicitiae , quam colligat unica virtus. T. Inclinas animum dictis , ut, amicior aura Si qua vocet , ventis iterum dem vela secundis rSed postquam decepit amor me primus Amyntae νSi quid amem posthac, ut quondam Osu Iud, amabin

48쪽

luntas a

Quidquid habet praedulce fides secura , veneno

Inficit occulto : nescis, puer optime, nescis Quid sit amori si stare putas hunc posse timores Inter , & ancipites animi mutabilis aestus. Sie odia & rixas dee et exercere; suturae Spes ut amicitiae malesuadam temperet iram. Hanc in amore viam fugito , nec pectore toto Accipe , quem possis aliquando odisse, sodalem. Tune viae comitem admittas; qui proditor ensem Stringere, & incautum ferro te fallere possit pN alueris periisse semel , quam semper acerbam Formidare necem: neque enim mors horrida tantum Ipsa facit, qtaantum mortis formido , dolorem.

Ehie i post initum sed denique foedus , amico Cui dederis pectus, ne pectoris ima recuses Credere: si quid enim falsi praesenserit , ipsum

Te simulare putat , qui eae tera fingis, amorem 'Dicere quae nolis , animo ne conei pe tecum: Haec sit amicorum reverentia , quidquid ut hoste

Non poterunt audire, tuo non excidat ore.

Namque ubi defecit virtus , dis luitur un1 Dulcis amicitiae nodus ; nec creditur illi, Qui steteri sidos inseribere possit amico S. T. Hi ne alio procul orbe tibi pete , Mopse, sodalis. Nativa quis labe earens , quis criminis expers

49쪽

Tot sceleram facies, tot & irritamina culpae. M. Absit ut . amoveat socius se sospes ab aegro , Praesentemque manum non tendat ad ima ruenti sSed serti sinat in praeceps; nec curet a chArguere, & monito scelus emendare salubri.

Nemo diu bonus est 3 nisi, quae peccaverit, hostis objicit iratus, vel victus amore sodalis. T. O celebrem dignumque coli, te judice , Moerin rsibi dilectum, morosus & asper amaris Insequitur Lycidam dictis: delictaque propter

Exigua , atroces in amicum detonat iras. M. oderit i Ile palam , mores nec durus acerbos Dissimulet, bilique suae praetendat amorem. Est in amicitia tractabilis inclyta virtus:

IgnoIcit quod quisque. sibi , quod amator amicae , d Natis patet ingenuis; id amicus amico Peccanti bonus indulget ; ni si lariὶ pudendis

Facta notis maculent tamam : sed tunc quoque lenis Blanditias addit monitis ρ Sc tempora captans Opportuna, manus ad amici vulnera cautas Admovet ι immiti neque serro saevit & ignes Sed quod acerbarent acris convicia linguae , Injecta decoris laudumque cupidine sanat, Rumpit in extremis tamen ulcera dira periclis ;Deseaditque reum populo qui teste sodalem , Intra septa domus clam corriyit , ausus a Perim

50쪽

rabaectate probrum , nec formidare pudorem , 'CuIpa verecundo comitis quem subjicit ori. Vos ol amicorum lectissima turba , severo Ne vocis titubantis iter praecludite vultu 3 cias & adulantum sermonibus ante dabatis, s Nanc faciles monitis aperite salubribus aures rvos moveant peccata magis quam iusta sodalis Iurgia : si virtus, si gratia tangit 3 amicEAccipiantur, amor quas unus ab ore querelas Elicie, & posita quas mox laudabitis ira. Desperanda salus hominis , qui vera monentem Et plaei dum dictis audire recusat amicum. Rumores tamen ingratos ne collige, nulla is doleat fructu socius , nee te indice norit Spernere quae debet vanae mendacia famae. Objectum eomiti scelus inficiare, vel illud potes , excusa ; vel inexcusabhe si quid Contigerit, sati sit culpa, vel in seius error. T. Dulcius obsequio nihil est , rursumque monentis Asperitate nihil gravius 1 laudoque furenti Qui dedit aut irae vel amori serena , suoque Maluit utilior quam blandior esse sodali. Sed qua laude virum donas , qui dives amicum, Quem fortuna fugit , non deserit ipse, sed amplis

Muneribus cumulat, paupertatisque tremendae Nec faciem nee dira pavet contagia labis.

M. LIdius explorat lapis aurum, explorat ataeos