장음표시 사용
11쪽
minis animum simul cum corpore creatum eXistimamus, verum etiam cuiusvis hominis animos tune ab rerum omnium conditore Deo produci contendimus, cum Corporum partes , atque 'rgana ex ovo expanduntur , & animum exigere quod-
ad imodo videntur quo informentur, id quod cum iis sio qui 'in re catholica recte sentiunt, plurimum Convenit .vΙll. Qua quidem hi quaestione tot inter se, & tam discrepantes extiterunt Patrum sententiae, ut Pan ilus sa) optima ratione concludat Ecclesiasticos sua tempestate fere omnes de animi origine diversa ratione sensisse; & Sanctus Augustinus, qui cum ΙHieronymo hac de re pluribus litteris diu multumque dilIeruit, fateri tandem non timuerit se id Penitus ignoraret Nam quod adtinet , s 3 ad animae originem qua sit is corpore , utrum de illo uno fit qui primum creatus quando factus es in auimam . viventem , au militer 'ut sim gulae , singulis, nec tum sciebam, nec adhuc scio. Id tamen nihil Sanetis illis doctrina, pietate, & eruditione praestantissimis Viris adfert erroris, aut vitii, proterea quod nihil tunc temporis Ecclesia hac de re sanxerat universa. IX.
Quod si saters licet se, quod ex quamplurimis ipsorum
Patrum scriptis colligimus, hanc profecto de animi origine in
diversas partes disputationem, & opinionum diversitatem ex eo ortam existimamus, quod etsi certo scirent, fideque tenendum arbitrarentur originale primi hominis peccatum in postellos transtro nihilo tamen minus cum originalis huiusce culpae subiecium esse animum intelligerent, non ita faciles aruendum censuerunt, quae nam tandem esset animi eiuS dem origo s .
li1 Hieron ius multas hae te quaestiones inuituens Lib. adve sus Erreres Ioannis HierosoL An, inquit . aereo suo geri Uisum est secundum eloquia Eab toris i quotidie Deus fabrieαν--mas euius velle fecisse est, ct rendit, σθη--α eusse. Et Augustin. Epist. adoptat. Iso Sia mox , inquit. σπ nibium υν animas singuli aeri me. 13 Lib. I. feetast e re M Consulendas August. Lib. I. eetrauati eap. s. Lib. L contra Iulian. Lib. do peceat meritι εc remisti cap. s. Lib. do
dono perseverant. Cast. 11.& a.
12쪽
Absit tamen, ut eosdem Sanctos Ecclesiae Patres arbitremur eo dementiae , ac erroris devenisse ut crederent H animos hominum ideo originalis piaculi macula infestos, propterea quod ex uno in alteram ex semine traducantur animi; id quod cum caeteri Patres, tum Hieronymus improbat saepius si Animuβ . non certe ex traduce us Tertulianus, Apollinarius, ω magna Iars occidentasum autumant, ut quomodo com us. ex corpore, M ovima nascatur ex anima, ω Amisi eum brutis animantibus ςon sitisne subsi Eut ; Ratum est ergo apud eos primi parentis maculam non carnali boc fibuloso 'animo rqm faedere in Posteros derivare.
Quare si hae in quaestione proferre licet quod sentimus, Deili ratione difficillimam hanc, & ab haeroicis sique temporribus in digerias partes versam dissicultatem dirimi posse censemus, si cum S. Thoma aliisque bene multis Theologio
statuamus, omnes homines, qui ex uno primo parente Adamo procreantur, cum in eadem natura conveniant, esse veluta unum hominem, id quod non auctoritas solum, sed etiam recta ratio eonfirmat s3 . Itaque ex Adamo omnes homines , sicliti ex uno corpore multa membra, promanant; membrorum autem actus sunt a voluntate animi quo membra moventur fEt eadem ratione culpa omnium hominum qui ab pristio p rente sunt geniti, non est ipsis voluntaria; sed est a volunta- 'te illius a quo originem, naturamque suam trahuut; unde apposite haec culpa originis dicitur, & naturae: Eramus cer te ) natura filii irae: Est igitur in omnes homines a pri rst parente peccatum originis, propterea quod originem ipsi suam ab eo per generationis motionem quamdam sortiuntur.
li Epist. Lxxxi. quaestionem sibi aΜaω lain Porphirius Cap. do Speeie rim I eellino, & Anapstea propositam, is hac Partiripatione speriei, ait, μυεEpistola dirimit Hieronymus . nes sine unus homo. Prim. Sec. quaest. 8a. aret. a. &3. Ac. is Ad Fpbes. a.
13쪽
Nihil vero absurdius, nihil ab veritate magis alienum excogirari umquam potuit , quam animum ab corpore nulla ratione distinctum, eumque ex materia, & crassis, concretis que corporum partibus coalescere , id quot ur Ethnicos prae reteam, effutire insipientet non desimunt cum Tolando , i Gildonio a , Obbesto, Elvetio, nostra hac etiam aetate Vol-
tair 3 ,& quotquot sunt de impio hoc materialistarum grege plebeii Philosophi, qui nihil animoe videre cum possint , al
oculos omnia referunt, & cogitationem a consuetudine abducere: nolunt .. Est igitur apud bene institutos Philosophos atque Theologos omne; compertum atquct exploratum 1 elis animos, Omni corpore vacuos, & s rituales c
diis autem iis merito non succenseat ,, qui permultis Ecclesiae Patribus vitio tribuunt , eo; nempe existimasse animum esse corpore, & materiae concretum, nihilque ab ipso-met corpordi differre 3 Qui autem id effutire non verentur , hanc. prosecto impundi calumniam inurunt viri& ingenio,. ac doctrina praestantissimis, quoς ab impita hoc materialistarum errore suiς ipsorum scriptis: vindicari apertissime possunt ,, ne que ullum adferre Sanctum Ecclesiae Patrem potuerunt umquam , quι corpore compactum esse animum senserie, cum iis qui spiritum omnem de medita tollerst conantur - ' .
Neque aliud est quHquam , cur mala hisce feritatis homianibu& incredibili; animorum videatue aeternitas, nisi quod ne
Unus. Voltaiee,. prae' eaeteris , nulla argumento nullae ratione' se nullaque
14쪽
qneunt qualis animus sit materiei expers , intelligere, & eo-gitatione comprehendere , sensu enim omnia metiuntur; quibus certe illud apposite est exprobrandum si): Si enim quod numquam viamus, id quiae sit inteni re mu possumus , certe di De uni, θ' divisam animum corFore. Merum cogitatisma complecti non possumus. Itaque tempiternus est animus , deque eius immortalitate tacitam naturam iudicare deprehendimus . atque id ipsum Sacrae utriusque Faederis paginae ad impios
suosque revincendos aperte restantur' i . . l . t -
Tanta profecto est ,tamque incredibilis immortalis huius .
atque Diritualis substantiae vis , & potestas , ut omnia supera , infera , Prima , ultima , media , acumine ipsi suo attingere possit; Uiger enim animus , sentite, sapit. intestigit, .vult, &reminiscitur; quare esse animum a Deo intellectione, ac voluntate donatum qui neget esse arbitror neminem , nisi is dum praeterita se tenere, & futura providere, & complecti praesentia se posse cognoscit , impune id neget quod sentit, & nisi tot apertissimis Scripturarum oraculis tenebras ostiandere insepienter velit.
Iam vero quamvis animi quae sit Propria ellentia , aeriatura , Ec in quo ea sita sit non ita facile comprehendi ponsit, eius tamen originem, vires, adtributa, ac Proprietare quamplurimas intelligimus , nihilque esse in eo ex terra naistum, aut factum, nihil in illo mixtum , atque concretum , esseque ab omni corpore distinctum , maximo argumentorum pondere fateri compellimur. Spiritus aurem, atque substantiae illius quae 'omni materia caret, completam distinctamque
ideam habere se posse quis. hominum umquam sibi persuadeat, qui nisi eorum quae sensibus' attinguntur consuetud, nem habet p
15쪽
XUII. Quae de animorum origine, existentia, immortalitate , ae spiritis natura , & adtributis huc usque disseruimus , tanti profecto sunt momenti , ut merito summis ingeniis praediti Ecclesiae Patres , & Christiani orbis Philosophi omni cura , summoque studio . iii iisdem quaestionibus stabiliendis adlab raverint , & tam inermiabili religione sanxerit Ecclesia unive sa ; Hac enim quaeuione de animo, & Dei existentia, dum hus veluti fundamentis , Religio stabilitur tota quanta est , ab iisque veluti fontibus eiusdem Religionis praecepta, atque instituta promanant, ut merito propterea habeat si geminis fundatur nosra columnis
me Deum auctorem rerum, iussique tenacem se animos nulla perituros temporis aevo.
16쪽
Vam longε ab animo distet corpus . qhanaque inter se harum substantiarum altera ab altera discrepet , satis superque intelligimus; hae tamen semqtae , dissimilesque substantiae tamarin, colligatoque faedere honsociantur , ut datis in animo cogitationibus, atque affectionibus , totidem in corpus rassiliam commo-.tiones , iisque motibus corparum excitatis , animorum sensationes aequa proportione respondeant; Mira autem haec animi cum corpore coniuntio mi ex qua prosecto subiectum illud innascitur quod dicitur', non. aliunde quam a libera Dei voluntate , qui has condidit, creavitque discrepantes naturas repetant Philosophi, ac Theologi omnes necesse est i), atque '
17쪽
hanc corporum, & animorum adhaesionem, mutuamque eorum, ac perennem harmoniam non ita facile percipi a nobis posse fateamur, oportet: si) Modus quo corporibus adhaerent
Diritus omnino mirus ea , nec comprehendi ab bomiue potest, , hoc ipse homo est. XIX. Qui vero miram illam, ac propemodum incredibilem
sensationum , id earumque vicissitudinem , mutuumque animi in corpus, corporisque in animum motionum Collanterciumphisicis rationibus complem , atque explicare se polle blandiuntur, multis illi quidem sese dissicultatibus implicant, necia quod volunt asseqiu possunt umquam , Incertiores profecto sumus quam ante hac, & in eadem ignoratione versantur, quamVis nervos corporis omnes, quibus sensatio perficitur, cordarum instat tensos, atque dispositos statuanius , qui animi in cerebro veluti nuncios , spirituum animalium sublidio , & tremula quadam motione externas obiectorum impressiones ad ipsum animum deserant, eumque excitent sa), sive comis mercii illam. 3 in data occalione statutam legem animum inter , 8c corpus , sive tandem , sublata qualibet phisica mutuaque animi,& corporis actione, harmoniam λὶ ii Iam prae stitutam humanae libertati infensim divine mus , idem tamen saxum sudamus , neu hiIum proficimuS Itaque hae in quaestione ad Omnipotentis Dei liberam voluntatem si confugiae TheologuS operae pretium eum facturum arbitramur. s
18쪽
XX. Multa prolaeto peccant, atque ab omni veritate reeeis dant, qui cum origene i) animos autumant multo antequam in corpora immitrerentur, variis sese sceleribus maculaia se , eosque somniant a conditore suo prava ipsorum voluntate recessiile, ac propterea post diversas conversiones, progressionesque e Caelis usque ad terras animos eosdem esse prolapsos a ,& pro culparum diversitate, diversa quoque corpora, quasi
vincula promeruisse s3), quo nihil absurdius, nihilque ab catholica ) veritate magis alienum.
Nulla proinde alia fuisset ratio, & eaussa Mundi huius
condendi ex istorum hominum sententia, nisi quia Iocus adesset in quo animus omnis corpori, veluti archisiuno carceri, addictus suorum scelerum poenas lueret, atque eo solum mn A 1 o sillo
tbificam ipsum ad priorem fui ipsius
a Drem revocemus. Et Anti-Lucr. Lib.
Unde est igitur quod mutua sese. . . . Commoveant, renis in corpore motuus ortis. Notities menti adveniat, rum certa e
gliscant in die. Ergo in iri e iunxis seu viuuta . 0 Lib. de Principi. αὶ Favere videtur origeni Clemens Alexandri Stromati Lib I. cap. 3. Neme , sius de natura hom. cap. a. At. S. A gust. de CiWitat. Dei Lib. IX. cap. 18.- Animas, ineunt, peeeasse a Conditore ocedendo, diversis progresbus d verseate peccatorum Ie Caelis inque ad terras diversa corpora quin vincula mae ruisse s id quod pluribus rationibus imis Probat. Nee ideo inquit Epistola Cκα ad optatum eredimus asimam venisseni corpus corruptibile , quo gravatur, quod vitae anteactae merita is uuae oompulerint.
3 Ηaee origenis sententia in Synoae
Constantin. an. 3s r. proscripta est. eam-
Τuo pluribus in Ioeis S. Augustin. in-
equitur, & praesertim de Civit. De Lib. Ix. Eap. g 8. & s. Hieron. adversius Rusin. Lib. 3. & Commenti in Epistol. ad Ephes cap. I. origenes autem Platonis studiosis us hune ex ipse PIar ne errorem hauserat in Pb Mooe, &Epinom & Lib to. de Legib. & in Timaeo; ubi doctrinam hane di reissimo explicat, eamque multo profecto antae Propugnaverat .Pithagoras, & Empedo cles, uti auctor est ipsemet Dr eues contra Cels. & ipso Pimagora antiquior orpheus: Animum ita eorΡ- ρuaisi diis xit, ut ait, Plato in Qtatil. S. August. ad Vincent. Uictorem Lib.3. cap. P. Haec dogmata, ait, quibus p xatur anima ante caruem habuise at quem satum honum, aut meritum, silaire nescis . exceptis antiquis haereticis, etiam recentius in Priscillianistis cara Ilea damnavit Ecclesia
19쪽
silio corporibus esset universum oppletum, ut misera tandem captivitate in eadem corpora immigrans animuS, eXpiaretur; ac propterea conditus est et Mundus non ut bona ibi constituta labiisterent, sed ut mala cohiberentur, uti egregie in sert S. Augustinus; si) Quae autem inde alia consequantur portenta , & absurda nemo est, qui non videat planeque sentiat.
, Condita est igitur a Deo corporea quaevis creatura, eaque bona existit, neque animis cruciandis creata sunt corpora; Sed cum divina bonitas rerum omnium sit finis, minime profecto dubitandum est, quin & eadem haec corpora, quae animis informantur , propter iplius bonitatem ab rerum omnium optimo conditore prodierint, qui caelum , terram , ma
re, O omota quae in eis Dut fecit, sa) & condidit, ex iliaque duab is miro ordine zonsociaris , ac discrepantibus substantiis hominem exsistere voluit, omnium in hac rerum universitare crearur1rum praeliantissimum, qui corpore compactus
Dei invisibilia per corporum imagines, ct per ea quae facta sunt intellecta conspiceret. 3 XXIII. Nos igitur animo, & corpore mirabili quodam, ac pene
singulari ordine, ac dispositione concreti non oculis Cerniamus ea quae videmus, neque enim ullus est sensus in corpore, Sed viae quasi quaedam sunt ad oculos, ad aures, ad nares a sede animi perforatae; itaque saepe aut curtatione , aut aliqua vi morbi impediti apertir, atque integris oculis, auribus nec videmus, nec audimus; in facile inte rigi possit animum re videre, audire , non eas partes quae quas senesrae sunt animi, quibus tamen sentire nihil queat mens, nisi id agat, adsit; atque haec quidem corporum
rγDe civit. Dei Lib. ix. eap. Miris, fusiungis Genes r. Et vidit Deus euum inquit. hominem s Origenem tu Me se quae fecerat,inecce bona valde. si meis ι eteris eam donum non attendis χὶ Psal. rao.' e primum quam Me eser eontrarium saὶ s. Paul. Epist. ad Rom. t. S θνητον quae uae ad omnia opera Dei t ὶ cicer. Tusc. quaest. Lib. L
20쪽
nostrorum veluti foramina , quae patent ad animum a corpore , callidissimo artificio natura fabricata est, & rerum omnium opifex sapientissimus his omnibus instructos nos esse voluit, ut iisdem veluti instrumentis pro arbitrio quoque suo uteretur animus , qui tandem ei referre debet propria corporis
Ex hac autem arctissima, ac prorsus sapientissima animi eorporisque unione , ex qua quidem hominis cuiusque exurgit subiectum illud quod nobis Persona dicitur, nulla omnino fit animi corporisque confusio , neque una cum altera substantia ita commiscetur , ut in unam ex duabus compactam coalescant substantiam; utraque autem in suo ipsius esse consistens unam eamdemque omnium hominum naturami constituit, ad quam profecto naturam componendam inconfusis turiusque rubstantiis corpus , M animus , ea qua diximus rati
ne , & mirabili artificio consociantur ; id quod ne ii quidem inficiari possunt qui recta uti ratione voluerint. sa
.... XXV. optima hine ratione concludit S. Thomas 3 , animum corpori uniri ut forma , esseque animum vere, proprieque dictam hominis ipsius formam; Εx ea nempe corporis animique coniunctione , ex qua unum aliquod proficisci necella erat, consequi oportere statuit S. Doenor in Theologicis , ac
Methaphisicis disciplinis apprime versatus , ut in in uno esse
utraque haec substantia conveniret , atque unam eamdemque hominis naturam constitueret; hominemque, dixit, se s
tr s. Paul. x. ad Cotinth. eat . furionem assumatur, para se antiae si Porsitius lieet Che: stiani nominis di, sit ita, ut in nua ipsius natura maneo, stiε infensissimus id Nestorio eiusque di aliam sus tantiam compleat, si anum asseclis minime eoneedendum existi- cum alio flat, suam unitatem c- mavit, ut ex duabus naturis in Christo fervet, ct ipsa non varietur. confusione secta , una tantum existe- 3ὶ Prim. Secund. quaest. 8 r. are. I. &3. Tet. Cap. a. variar. quaest. Non impr- & Lib. I. contri Gent. cap. 63. bandum, ait, aeri fere posse, ut aliqua ) Ibidem.