장음표시 사용
91쪽
rum , colligendorumque studio invicem cert runt. Atque ex meis quidem phincipem sese offert Iohannes Zonarasci qui fama sepientiat, .honoribus Byzantii inelaruit. Fuit enim ri tosecretarius QP sectus Drungi , seu rumgarius magnus Deinde quietis, vitaeque sanminris amore ductus, Monachus factus est; otiumque nactus , animum ad scribendum appulit. Itaque historiam καθι ii conscripsit, usque ad Nexi Comnen Imperatoris obitum in qua Dionem fere sequitur. Preterea Commentarios in Photii Nomoeanonem, ruationes Apost Iorum, Conciliorum Generalium,in rovinci lium, seu inmodicem Feelesiae Orientalis, edidit quos deinde plurimi latine verterunt Aleiaxius Aristinus onseeutus est, celasiae Constam tinopoIitana: Diaconus, quemadmodum inclibro de Trinitate nuncupat libertus Canonum Eputomen Iohannis omnent Imperatori jussu scrupsit qua Epirum veluti index quidam odieis
Carionum Ecclesi: univcrsia continetur, ordine retento priorum Conciliorum, Nicaeni scilicet, Ancyrarii, Neotae actensio, Gangrensis, Anti
cheni, Laodiceni, Constantinopolitani, Ephemni, Chalcedonensis additisque initio Canonibus Apostolicis, deinde Sardieensibus, Africanis, Truulensibus , tribusque Epistolis Canonicis Sancti Basilii Sed haee Collectio artificio nullo constat,
Videturque Alexius, ut memoriae, in tant T
rum cumulo , ordinem ae praesidium aliquod
92쪽
afferret, eam suscepisse . Seculo hoc medio so- ruit Constantinu Harmenopulus, Canonici, Civilisque uri prudentissimus . Nbmophylax Sebastus, a Protosebastus fuit inque aula Imperatoris, magni habitusi. Plura scripsit, Diam
νη - , seu Legum Prominarium. Eidem tribuum tu Collectione trox, Legum nempe Militarium, Colonariarum, Navalium. Quod pertinet ad rem nostram, pitomen divinorum Tacrorum C nonum edidit quos quemadmodum collagerit, quoque ordine usus fuerit , ipse in praelatione Collectionis sua persequitur Matthaeus Blastares deinde collocatur, di Simeon Logotheta. Piso rem Iustellia pater in praefatione ad Codidem Canonum Ecclesiae univerear, inre scriptores N mo nonum numerat Meuisus etiam hujus Synopsi Conciliorum memorat in Glossario. Edidit posterior Canonum Epit men eodem. re modo, quo Alexius Aristinus C ece, Latinneque Bibliotheca Iuris Canonici Veteri tomo II. Christophorus Iustellus edidit ac mirum est, Leonem Allatium , hominem eruditissimum, in Diat iba de Simeonibus, Meorum scriptis, nostri hujus mentionem nullam sedisse . Sed jam a Graecis ad Latinos transeamus. Primus occumrit scriptor inclytus, Gratianus, qui, ut Antonii Augustini verbis utar eorum omnium, qui ante se Catione collegere, laudes obruit. Sed ab inutio est ordiendum. Is natione Etruscus, patria Clusinus fuit a prorsus errant, qui Classensem
93쪽
faciunt. Incerto natum patre nonnulli prodiderunt eademque matre adultera prognatum, qua Petru Lombardus, Antistes Parisiensis, qui gister Sententiarum appellatur is Petru Cometar quae tamen fabulis putidissimi alii xta texuerunt. Hunc Monachum Benedictinum Classensis Monasterii factum , sacrarum litterarum studio vehementer desectatum, in Chronico Ma tinus, WAlberi ea in Dictionario docuerunt. Conradi III. Imperatoris temporibu Bononiae vixit, eum ibidem Alexander, qui deinde Pontifieatum Maximum adeptus est , Theologiam publice profiteretur. In onasterio Divi Proeuli eum esset, quemadmodum Praepositus in proommio Decreta tradit vel ut ex Epitaphio, eaque Inscriptione, quam reser Pancimitus, intelligitur, in Coenobio Divi Felieis volumen D credoriun , quae nunc pars prima Iuris nostri
Pontificii est , ollegit idemque Eugenio III. Pontifiei Maximo misit. Sunt, qui contendant,
id operis ab Eugenio publice probatum suisse; vimque Legis illi additam sed Sanmo istiusmodi
nondum apparuit magna auctoritatis semper fuit deque minax habet Panei lius Tantae, im quit, auctoritatis fuit , ut mulso Marser vocatus, maximum in decidendi ea si pondias habuerit os, eluti primari hominis ejus dicta iam legis non octinent. Ita rue qui ou Opus ita edidicisset, ut alia pria gere posse mitretur, baculo, eluti pro in a disti,
na, more iam ob ardorum, accepto, Doctoris titia hon
94쪽
stasiaur , a batilis Baritarius morabatur otii mos tum demum Bononia institutus , a Parisiensibus , ubitum Decreta formiati docta sur , fluxisse fertur; inrorum metustis Constitutionisus Melitarii nominaηραν. orro Gratianus Opus um, Concordiam disi mdantium Canonum inscripsit factumque perperam Antonius Augustinus de Emendatione Gratiani lib. I. Diat 1 ab his ait, qui deinceps Decretum appellarunt. Antonius Demochares Decret rum Collectanea appellari vult Decretorum C noni rum Collectanea Antonius Contius Gratianum autem ad scribendum accessisse, Romani emendatores in admonitione ad Lectorem arbitrantur, ex facto Ivonis, qui in praefatione oblectioni suae nonnulla de pugnantibus invicem Canonibu conciliandi tradit, ipse autem negligit. Illorum verba haec sunt Nomiisimus storum
omnium, mater Auctorem annormiat nam is rerentior
fortasse es iratianus Monachus Benedininus, non tantum Decretis colligendis quo superiores fecerunt' operam dedit; sed onis fortaine praefarione ex itatus,
eo potissimum in stiis, e certis usionisus propositis , Ouid in utramque partem ex Canonibus , qui in ter se nonnumquam pugnare Mesantur , diei posset, sese a a ferret οὐ explicaret omnino e eorum V rietatem, quae speciem dissensionis habebat, ad concomdiam re vocaret. Ceterum in longo a perdisseil opere, musta a parum ouis ominibus exagitabantur nulla pii etiam, et merecundi interatim desiderabant.
95쪽
portionibus consecta est, in mente studiosorum variis hominum sententiis jactentur de his pau- eis videamus. Quattuor igitur ejuς sontes sunt: Ius Civile, Patres , adeae, Verba ipsa Gratiani. De Jure Civili si sermo sit, omnino apta nosce tum est , quiemadmodum Barbos aniltiadvertit, nullam vim Canonici Juris Civiles Leges obtinere ex facto Gratiani nisi praeterea aut Pontificis, aut Concilii alicujus Oecumente auctoritas accesserit, eas Lege comprobantis etsi hi aliter omnino semilant, qui Pontifices δ: Pontificios odere modpertinet ad Pures ta vel Pontifices sunt Maximi, vel viri quidam in eonventibu eoacti, vel alii denique, qui libris suis Colice Sacrox, alia dogmata Ecclesiae, ae disciplinam illustrarunt. Si de
Pontificibir agatur, latribu secundi generis, quorum au toritate Canones in Conciliis editisuere, constat, quae ab his decernantur, pro Legibus haberi eaque peculiari nomine Epistola Decr tales, aut Cacione appellantur. Dereliquis, qui scripti suis Sacra Volumina interpretati sunt, Su resii, hominum doctissimorum sententia haec est, quam lib. IV. de Legibus cap. V. n. VI.&VII. legimus. Disendum est, inquit, sentinitas, seu dicta
SanEfforum per se, quatenus nituntur auctoritate eorum,
non habere mim tegis ratio es, quia lex non es actus aeoEbisa tantum, sed potestaris Sancti autem P tres n. saιώant potestatem hanc, ne u etiam sae intentio talia scripta tradebant. Dixi autem per se es quatenus eorum auctoritate nituntur, uia istiendum U
96쪽
rs cantur e praecepto , vel a Christo , vel ab lo solis tradito , vel Ecclesia raritisne introducto , , tune ex illis colligitur praceptum, tamquam ex tessius, non tamquam Pauctorisus Unde juxta modum, qua de re aliqua su obligatione testificantur, eu Iuxta maiajorem, mel minorem consense m Sanctorum inter se, o mauorem , vel iustrem si em .efiunt . Addo praete ea, sententia Patrum non accipere vim legis, eo quod a Gratiano in suo D erat insem sunt, nisi as aliquσPontifice fuerint canonitiste, ut inter Decretatis aliquando in emuntur Ratio es, quia nec Gratiantis habuit potest rem dandi mim egum neque Pontifex ali is pralegibus approbatis omnia, quae in illo Decreto continentur.
Quod attinet ad Verba Gratiani, quibus nimirum a Gratiano Canones Meapita invicem onjunguntur; aut quibus distinctiones,' quaestiones exorditur easque in partes quasdam tribuit, vel Canones conciliat dimentienteς; arbosa, vir eruditissimus, omnino existimat, nullam legum vim obtinere . Verba ejus haec sunt Auctoritas Gratiani compilatoris hujus voluminis a nutu Pontiasse r e itur approbato, ne est authentica aleae nunc sequuntur, de quibus pauca prius investigemus, cur alea tecta sint. Porro de hae re sunt variat hominum sententiar. anetroilus ib. III. de Claris Interpretibus cap. II. non pauci de hac re disputat Iacobus Cujacius ad cap. I. . ded sponsatione impub haec habet Paleae nomine isti iam signi ari putant , otio cassum est , , irritam,
tit,causta palearum Ixit Solinus in India. Itaque Paleam
97쪽
Hei, per contemti m Canonem nullius dei, -- ctoritatis, ut apιι Johannem Cremonensem ad Akbatem spergens Lmperator ridericus , qui Alexam dro III. .etralia insensus erat post Aexandriam condiatam in L .ria de nomine Alexandri III eam Patiam eat, quasi factam ex eastis palearum, ex stramine Equidem verius puto , hoe nomen praeponi antiquior
nonibus , m Decretis, , scribi debere eum d Hiaongo qui , in Basilicis sepe evideo πάλαιον nom,ari simpliciter antistium interpretem, res ita hane Constitutionem, eum sit Hormista, qui ex antiquior
sus Pontificisu est , recte Pana appellari ant nius autem Contius, cum ad cap. II. dist. . sententiam Cujaei eommemorasset , haec ubjicit. Cur hoe , inquit , leraque si inseruantur , sepe
etiam intre dolus usitari nima iret . ut ν/ctius sentire , se sapere existimantur , quasi, λειόν , idest, antiqua nuncupata molunt. Is autem Paream insicrisi hoe aput existimo, , ceterae similia , quia addititia sunt, nec a Gratiano primitur huis iis infer a sed
ab Interpretisus , prout cuique commodum et/idebatur,
dat oribus ,-antiquioribus exemptaribus prorsus omisse. Cui rei fidem Dei antiquum Gratiani exemplar, quoi so emendando seu stim, in quo pleraequa ejusdem Pade de κ . Afferam postremo loco, quae Romani emendatores memorant in praefatione Gra- fiant ad Lectorem De nomine, inquiunt, age ,
sane etiam doctorum hominum sententia. Multi ea piata, in quibus res inanes, ac dives antinerentur, hoc
98쪽
nomine appellari confitierunt; alii quasi , via, tristantiqua alii quasi additiones quasdam derimata, aut potius ora ala mole a adierbis πάλιν, dest, a sum , quo scriptores etiam Latini tempore se iam inerentur. Verum Iohannes Andrea in additioni , adveculatorem, titulo de Disputationibus , Allegation bus , prope nem quem mola in rubrica demerso fiam obligationibus, Alexandrinus in prooemio merer
lium, asen in rubrica tit is Actionibus , alii fuistseuti putat, quemdam Protopadeam, quem Iason avidit cardinalem fuisse, Collectioni Gratiani vita hae
ad unxisse. Atque , ut in re tam incerta ali uid elici conjectura sit, exponetur, quid in collatis exemplaribus Mermatum fuerit. In tribus, quae Dut antiquisesima, identur scripta paullo post Gratiani Harem, patieissima ex su modi vitibus halentur. In uno ma de m ndata sunt apposita in margine, sine ulla nota, sed non omnia qua in impressis quam is misit in Eo additiones aliqua sint , quae in his non habentur. In alio litteris perantiquis deseripto alea se , rentiori scriptura toti iocumini praeponuntur. In ceteris habentur aut omnes, aut pleraeque partim quidem tum ais nomine, partim mero ne illo a ceteris e pitibus discrimine . Eae via obseriatione illud et id tu pus es iri, a Paleas esse additiones non eoiam tempore factas, ad primam Collectionem Gratiani, is margine primam adscriptas , a nonnullas fortasse si omis Gratiano ut eo inter componendum , aut relegendum suas deinde librariorum indam miserint; quidam in contextu posuerint, interdum conjuncte eum
99쪽
prioritas apitibus , uterdum tim aliquo discrimine. Mam mero esse illorum opinionem , ut eas conte mn udas pinant, ex eo tonstat, uod muta in secretalibus su apud et ustiores Gratiano Cossictores habentis auod fi/is totis indisabitur Asim ab aliis de hac re sententia dictae sunt. Quae verissima fit, Deus viderit. Ego neque diutius avnc vaticinari volo , neque ex hi sum , qui cibum nanum amittere velim, hanc rem. Quod per tinet ad auctoritatem earumdem Palearum, inmani mendatores, ut supra demonstratrum est, non contemnendas se a junt , eademque sere doctore gravissimi tradiderunt. Id valde displucet, in Collectionem hanc Gratiani conficta, ac supposita multa irrepsisse, cujusmodi plures sunt Isidori Mereat fiς salsa Epistolae,aliaque non pauca Tres autem parteciunt Decreti Gratiani. prima continet CI. Diuinctiones secunda habet Cau sa XXXVI ,, qua libet Caussa suas Quaestiones. Post Quaestionis XXXIII traetationem disputatio de Poenitentia attexitur, quae distinctionibuς comtinetur VII. Tertia denique pars de Consecrati rie est in tribuitur in V. distinctiones. Nonnulli, Gratianum tradiderunt fuisse Cardinalem, sed id plurimi inter fabulas rejecerunt Uerius esse puto id, quod tradit Panci collus titulo Magistri a v tetibus donatum fuisse Gratianum non a pontuficibus ilignitate Cardinalis. Quo tempore diem suum obierit Gratianus, omnino latet Epitaphium, quod ei mortuo positum est Bononiae , recitat
100쪽
Panesiollus lib. IV de Claris Interpretibus cap. IL; est autem istiusui odi:
GRATIANI CLUSINI CAESAR FIIvRI ET PONTIFICII NVCLEA TORI PROPE DIUIND. VI MO NACHUS IN MARTΥRUM FELICIS ET NABORIS AEDE . ABSOLUTIS SI MUM IBIDEM OPUS DECRET
RUM ANNO GRATIAE CLI COM PILAVIT . SEPULCRUM QUOD IULI CARIE ET RUDERIBUS ABSORMPTVM. HIC MAGNIFICENTIUS RE NOVAΤVM . IOANNES FRANCI SCVMALDROVANDUS BONON IVDICTATOR ERE PUBLICO RE sTAVRAVIT ANNO SALUTIS GCCCXCVIII ID IB. IUNI IO AN NE BENTI VOLO I. . . REM P. DLICITER GUBERNANTE.
Decreto Gratiani ad reliquas Collectione descendamus , nempe Decretalium , quae cum plures sint, brevi tamen persequar. Princep qui privato studio eoi Iegit Decretales Epistolas, er- nardia Circa suit, priiDum Praepositus Papiensis, deinde Antistes Faventinus Is pontificum Decre tales Epistolaς,- Constitutiones usque a Caelestinum III hujus nominis collegit, Qtitulis iiDdem sere disposuit, qui hus Gregoriana ColIee ioconstat, qua nunc utimur Henriciis Ostiensis, rigidius BelIamera Compilationem primam vo-