장음표시 사용
81쪽
stophori Iustelli, Henrieique filii, a dociissimi
ela prodiere, omnibus anteferuntur . Atque hae quidem de horro, ejusque Nomocanone. Licteras deinceps, ac disciplinas omnes occupa vi ignoratio ac taeterrima barbariesci nec vox
ulla diu exaudita est docti hominis Basilidis Photio contenti Orientales Codice Canonum,ae Regiis Capitularibus Oecidentales usque ad seculum XI. ere quo tempore studia hominum Iuris colligendi rursus exarsere de qua re nunc brevi videamus . hinceps sese offert Burchardus Episcopa Vvormati ensis . atria is Hassus suit, ac primum monasterii Lobiensis Monachus, ordinis D. Benedita deinde Abbas Gemblacem sis Episcopus postremo vormatiensis. Iberti
opera Abbati Gem a censis, litteris, ac disciplinis, ut arta illa tuli ferrea, obscura , e cultus est Brunichonis hortatu, Praepositi vo maciensis, Canonum Collactionem adornavit, quod ceretum appellatur Praeceptoris operam
in colligendo adjutricem habuisse , Sigebertus auctor est; ipseque Burchardus in operis praes
zione caussas commemorat , cur jam accesserita scribendum is eam scriptionem Brunicho
flagitarit. Et id uidem, inquit, vel ea rationem xime flagitare υἰῶόaris, quod Canonum Iura , atque Poenitentium formae, in nostra uidem dixes adeo confusi sunt, atque int/r se ius epantia, - aut ex toto neglicta, aut omni paene auctoritate destituta, mel in
82쪽
Eoa de ausa rape accidit, ut ad paenitentia remediam confugientibus , cum os Canonum deseriptionem confusam , tum ob resbterorum nostrorum ignorantiam ηα, facile sul niatur uod an ideo potis vim si
imprudenter ex me rogasti Et mahae res ita habet, eo me dilectio rogamit, ut ope
iam hane reusam Iuniaritas Utris egenaram proponerem , quo ipsi nimirum in donea aetate , a d scant , quae serior aequatium nostrorum aetas modo asse ι non possit, mel antecessorum negligentia non a tui . Utpote decentissimum ore exis an , ut uis eum omni probitate se scipulum prius exue seat, uam Doctoris auctoritatem apti mustum temere praesimates in scholis di at, uod suae fidei commi os doceat Opus hvm Burchardus in X. libros tribuit, quorum quilibet sua habet capita singula amtem capita unius sunt tantum Canonis singulis denique Canonibus titulus praeponitu ac librorum summam operis initio paucis recitat. Anonymus est qui dat , qui de vita Ilius, moribus libellum edidit. Is artat, valterium, Episcopum serensem, plurimum industria aediligentia sua Burchardo profuisse in Deereto colligendo. Atque Antonius Augustinus non me diocriter hunc laudat in opusculo de Colleest ribus Canonum cap. XXVII. Ejus haec sunt verba.
Laudanda, inquit, es Barcharia maxima digentia in collis naeis miniis sententiis ex Comitiis repetis Pontificum Romanorum, et aliis scriptis v mirarum item ex Imperatorum s Regumfanstionibus, alii uelibris.
83쪽
libris Laudo etiam ejus prudentiam in iusce redii separandis resus, de quibus agitur quam is alius fomlassis ordo aptior inmeniri mitii fiet, tamen his is fetas
dicendum, quod res ipsa poscit, plurima in Coblectione hae reperiri , quae Burchardum ostem dunt, non admodum ingenio valuisse , pius dormitasse id quod non gravate admodum concessurum arbitror, qui Decretum ejus leget, atque expendet. Plura enim affert , in quibus ipse egregie deceptus est .alios decipit , qui fidem ejuς, delactu rerum nullo habito, misere sequuntur. Sed ne in omnibus urchar dum prehendam, multa tribuenda sunt isti illi te porum, quibus vixi quibus temporibus homines, luce litterarum paene omni caruere, .certum atque authenticum id omne arbitrahantur, quod in Canonum Collectionibus, aut aliorum monumentorum inveniebant . Quod optime animadvertit Antonius Augustinus qui eum tirchardum, illius diligentiam , ut si pra demonstratum est , in rebus discernendis, atque separandis ommendasset , deinde addit: is libroram electu, sty in insepiptione singulorum capitum
minus certa, notari potes Burchardus , t ceteri, ut postea scripserunt, represendendus, suo non
ex fontibus inis ausi singula , sed ex rimulis , sparnis aliarum scilicet Isidori Mereatoris Colleiactioni Rheglaonis, aliisque monumentis fidem omnem habuit, quam minime oportuit. Itaques inutilis. Sed tamen ingenue in
84쪽
i e kem suum salsas Decretales veterum Pontifieum conjecit; ex Rheginone , quod Si phanus saturius observavit, ad capita DCLXX. eo tra1xstulit , quo facto errata Rheginonis sua etiam secit auxit deinde, cum pluribus in meis sententiam Rheginonis non adeptu est. Qua de re, quoniam alii tradiderunt, nulla ego exempla nune apponam. Sed an Burchardus ulla edi derit alia opera, neque scio, neque, ut sciam, multum anxius ero. De obitu illius id ictu prodidit, anno MXXV. decessisse Baronius a tem , MXXVI pauca postremo, Auditores optimi, de Hidelbrandi Collectione jam adjiciam, hoe est Gregorii VII. Pontifici Romani qui eo antimo, eaque sapientia fuit , ut Ecclesia liberi, tem e manibus Imperatorum, duraque servitute potuerit liberare qua antea premebatur atque ad id ulnien a fastigium evehere, quod deinceps tenuit 'ustu natione is fuit , mon chus Cluniaeensis, litterarum, arctumque multi pIicium cognitione, pro temporibus illis, cum primis floruit . Pontificatum Maximum anno MLXXIII obtinuit. Quo facto Romanae Ecclesiae jura sorti animo defendit Imperatori restititit eumque, multa molientem, diris devovit, Imperioque privavit . De virtute hujus Onmphrius multa hax pauca nunc non praetermi tam Huis uni, inquit, cum omnes Latinae Etae , tum praecipue Romana acceptum referre debet, quod i sera sit . in as Imperatorum manu eratari quod tot
85쪽
dimitiis opibus, se pro ana ditione locupistata ; quod Pi Idus, Imperatoribus, Chrisianis Principibus sit praefecta a quo postremo , ut omnia me bo uno complecta , marimus iste , eximiussu satus , in quo Ec- antea tamquam talis ancilla non a I rarorum mori, sed a quo is Principe , Romam Imperatoris prinsidiis fulto premeretur hoe maxime illius, o
mni sciati tremendae, venerandaque Roman Pontificis,
, insiuit pane potestatis is maua vit. Quod e tinet ad Colleltionem, a Baronio, ac Panumio Dictatus memorantur , quos edidetit Romae, eum in Basidica Latera nenii , quae etiam Comstantiniana appellatur, Synodum haberet. Hos Baiaronius idem in Annalibus ad annum MLXXVI. num XXXI. qui sequuntur , veluti privit gia quae lalii Sedis Apostolica commemorat aitque nuphrius in Vita hujus ontificis, Ecclesiam istiusmodi Dictatibus obtinuisse , ut statu firmiori esset. Sed tamen viros video eruditi simos, vehementer dubitare, veri ne germanique Dictarei illi sint , an suppositi Iohannes Launoju in pisola ad Antonium aurum, Theologum Parisiensem, pilaribus contendit, nequaquam a Gregorio est editos non quod incis muIta non sint, quae indoli, ingenioque illius non sint adcommodata, sed quod insint plurima, quae ab eo vehementer dissentiant. Haec eadem Historiar Ecclesiastica tomo I. sentit N talis ab Alexandro, Disput de Gregorii Dictat.
86쪽
quorum sententia eo argumento e maxime eonfirmatur , quod Gregorius ipse Dictatuumi illorum nusquam meminit non Benno mo ille maledicentissimus non denique e rum ullus unuς, qui temporibus regorii fi ruerunt, vel etiam paullo post Qui plura de hae re cupit, Launojum, matalem perlegat Nos nil pronuntiare ausi, rem tantam in medio relinquimus. Haec de Collectione Gregori ita deinteps ad cetera pergemus.
87쪽
, Noa Christo nato MLXXIII. vel, ut putat oviacius, anno MLXXI. Anselmus Mantu iam, qui Gregorio VII semiliarissime est usuς, Alexandri II jussu Lucensi Ecclesia prinsectus est qua in deinde abditi cavit , ac sc1 In Clunia cense Monasterium a didit . Id factum Gregorio vehementer displucuit, quod hominem re utina, moribusciue ac litteris lacile praestantem, in priniis autem Pomtificum Romanorum Audiosium norat Precibus itaque, imperio hunc coegit , ut rediret ad Ecclesiam . Script plurima reliquisse dicitur, quae Baronius ad annum MLXVIII ex An nymo quodam, qui libellum seripserat de vita ac moribus illius, commemorat. In his Canonum Collectio percensetur, cujus titulus inc dice Romano sie concipitur Athenti a co me di a
88쪽
issi, a Collectis regulaertim , sententia IS Patrum,
auctorabilium Concilio m. Sunt tamen viri erm
ditissimi, quorum est Antonius Augustinus, qui dubitent , an revera Collectioni hujus Ansebmu auctor fuerit cum causis plures , ab his
commemoratae, adimere videantur; sint non
pavet, qui tribuant Hildeberto , Archiepiscopo Turonensi sed de hac re alibi diligentius. Hunc deinde excepit Ivo Gallus , qui in numerum cooptatus Canonicorum, quos appellant, Regularium ordinis Divi Augustini, pia sui deinde Monasterio Bellovaeensi Sancti Quintini. Inde Urbani I. Pontificis Maximi beneficio, Carnutensis piscopus creatuς vir vitae disciplina, ac sapientia laudibus memorabilis quod iacile ex libris, quo reliquit, intelligitur , a Veterum testimonio. Sed quod pertinet ad rem nostram,
opera duo ejus nomine circumseruntur, Decrintum, Jannomia. Ac Decretum quidem Ivoni ipsi ab omnibu tribuitur, quod edidisse dicitur aemulatione Burchardi vormatiensis . Collectum autem est ex Epistolis Pontificum Romanorum Decretalibus , Canonibus Conciliorum, patrum sententiis, a Principalibus Constituti Dibus. Nomine autem Constitutionum eas ipse intelligit, qua Codice Theodosiano , a Justiniani libri Regii Capitularibus continentur. Porro de annomia, vel Pannormia, ut alii appellant , Bellarminus de Scriptoribus ecles incivone, di Gratiano, censet, nequaquam ad
89쪽
Ivonem pertinere: Quia illa, inquit, liho VIIL sunt Decreta ex Innocentis II. Papa, tu εχ restoria
Sireberti, qui I one posteriore fucrunt. Vocari tam ulmonis, quia ex tereto movis maxima ex parte sit desumtum es enim uasi compendium Decreti monis.
Sed tamen Antonius Augustinus lib. II. Diat. V. in ea me haeresi videtur , ut voni tribuat
Verba ejus haec sunt. C. Apud Monem extrema Pannormia Innocenti minoris versa referuntur , qui
Callisto posterior fuit A. stare posse, fionis eum Γόrum esse; sed malo hoe rmare , additum esse Concilium Innocentii annormiae, non esse partem ejus Coia timonis Oseudere possum meterem Arum, in uois tum praefatio retit tur, in Epistolis onis, ea prae fati tern rab is inhalis minori, sti pia . . Duae
Decretiqvoni editiones prodiere altera Lovanti anno MDLXI. industria ae studio Iohannis Molinaei; qua opu hoc , aegre id serente Boethio Epone, Decreto Gratiani antefert altera autem .Lutetiae Parisiorum, cum aliis Ivonis operibus, Epistolis nempe, Sermonibus aliquot, breviuque Francorum Chronie, anno DCXLVII. Jolianae Frontono adnitentes. Quo ixit Ivo tempore, eodem Deusdedit vixit Presbyter a dinalis tituli S. Apostolorum in Eudoxia. Η jucduo opera exstant. Canonum Collectio, aut liber Canonum alterum appellaturci de privilegii Romana Sedis alterum inscribitur, seu de rebus Ecclesiasticis . Utriusque meminit Baronius
90쪽
tomo II. Annalium ad annum MLXXXVII. Serihendi aussa a Veteribus hae commemor tur , ut adversus Henriem IV. Imperatorem Eeelesiae ratione tueretur, qui vocibus, minis, armorum etiam vi adhibita , in eas serebatur, Cregorio VII impigre resistente , ejusque su cetaribus . Romani mendatore Gratiani hoc nomine utrumque pu in indice, quem prae posuerunt Decreto Gratiani, inseripsereri Deusdedit cardinalis Collecta Canon m g Idri Pattuord, rebus αυι tisis. Hi libri, quod sciam , Ppis nondum editici SS. in Bibliotheca Vati cana , in Ilis etiam adservantur . Baronius ad Ann. LXXXVII. num XXIII. Operis etiam meminit ab eodem auctore hicubrati , ad emfus in asstres , simoniaeo , , iniquos schismaticos; idemque appellat , nobilem iucubationem . est ita eadem Bibliotheca Seculo etiam hoc XI. e nardi Papiensis Collectio proditisse dicitur , Tarraconensis , quam etiam Antonita Augustunus , quod auctoris nomen nullum praeferret, Populetum nuncupavit, a Regio Cisterciensis o dinis Monasterio , dioecesi Tarraconensis, cui nomen opinio, ubi illam invenit Gregorium item Presbyterum Hispanum Ecclesiae Comp stellana Cardinalem, hoc tempore floruisse,il res prodidetunt, qui obcarptim scripsit, hoc est, fructuostim , seu multi proventus librum . Sed jam ad seculum XII descenidamus , quo tempore Graeci , Latinique Canonum explicandin