Francisci Zavae Cremonen. Orationes 4. Epistolarum lib. 8. Carminum lib. 3

591쪽

174. Qui nosticis cassius mi serati, tot ii labores, In tectis ijsdem nos habitare vident. Mem pares grates dis luere posse parenti

Vtrique essiciant, mox simul ore precor. Vos ego vester alo hic natus, dulciq; labore id Sustento, noctes non vigilare piget. Nec vos pro nato duros subi jsse labores, Nec piguit quondam mille pericla pati. . Has subito ingressi sedes, repetisse penates Visi estis veteres, pristaq; tecta patrum. Haec duo lustra colis mecum pater optime, mecum Haec habitas. Supero redderis inde polo. Mater sola mihi misero, mihi Ela voluptas IPermansit, senio deteriore grauis. Bis septem fuerant vobis iam lustra peracta, Cum fatis meritam soluit uterque diem. lQuod vivis potuit natus persetuere, soluit,

Vos iam defuncti carmen habete meum. Bartholomaee vale, vale Margarita, parentum Salvete o cineres, ossa valete pia . t

Sit vobis sine fine quies, sine fine sepultis Fulgeat & vestris manibus usque dies.

Ad Io. Baptistam Turrianum Cremonensem l. Hieronymi Causidici filium. No es magis ex adytis referuntur dicta seuer Musarum iuuenis, quam tu praescribis amico, Iampridem ingressus septem qui lustra Quiritum . His monitis melius nil, & praestantius ore, Qui Pylij longos superaret Nestoris annos,

Exiret, gressu facili quo sistere possit Montibus

592쪽

Montibus Aoniis , evi sint reseranda Theatra Phoebi, qui puros cupit exhaurire liquores.

Ne fundata parum caute domus excidat omnis, Neve ruat nauis semno rectore grauato. Senius cognoscens, meditans & quodq; latinum, Res narras pulchre, veterem nec spernis amicum .

Adde quod & sequitur, repetant qui tecta Deorum, Sint ubi mente pia, mysteria mente colentes , Qui seruare volunt mores, & discere sacros. Argumentum ingens Christi qui signa sequuntur. Talia cum cerno fidei vestigia sacra In iuuene, & Phoebi nutrito carmine dulci, Dico, quae partes iuuenum rectoris habentur tAd cuius mores currit male firma iuuentus Laurus erat quondam qua cincti tempora sacra Ductores Teucrum classis, maria alta secantes, Urbem cum peterent, armato milite septi. At Laurus cecidit. Laurentum & corruit omne. Quod seper existens Turris patefecit inane Quicquid erat, tumidum, quo si quid serie lateret Hic viiij, medica , ne serperet, arte probatus Sanaret, meliora sequens, virtute Magistra. Haec est, ni fallor, Turris, quae Iampada nautis Praebebat longe, ne quisquam nauseagus esset, i Aut errore viae, penetrabat in ultima terrae. Dij seruate viris Turrim, seruate perennem Hanc Turrim, nostrae pellentem moenibus urbis lInsidias, perdunt furtim quae suave papauer .

Respicite hanc Turrim sublimi e vertice diui, Turriculosque omnes, & sceptra, & lilia, & arces, Ianellumque ipsum, quem nunc Hispania diues Imaestantem ingenium nutrit, quem saepe Philippus,

593쪽

Post curas regii I gratas obseruat in horas. Duic ipse exoluo, quas possum Carmine grates Et dico, Turris, Turritae grata Cremonae, Ede grauis foetus, monstrent qui lumina ductis Huc illuc errore viae, qui limina tecti Noscant, & Turri persoluant debita vota. Quae Insubrum quondam seruasti legibus urbem. Ad Carolum Schin chinellum in nuptijs Europae Angussolae . MAxIMus in terris quondam quia Carolus unam Europae partem, Carole solus habes. Hac potiare omni, diuisque fruare secundis, Ut magno maior Carolus esse queas.

Ad Rotandum Pisonem suum. OasCvRx cur Piso canis cur carmina laesa Integer, & prudens mittis amice mihi ΘOedipus haud dicor, Zopirus nec nominor vIII, Qui magni faciam candida scripta dari. Est mihi pura Venus cordi, quam gloria quaerat, Hanc animo tracto nocte, die* meo. Id quare faciam scis. Non tu inglorius ipse,

Sed tamen hoc dubito ne mea vota ruant. Mortem contemno, tenebras exosus inertes , - ,

Optaui semper luce perenne frui. I l EPurus amor tuus, at nostro non purior vllus,

Quo te complector candide Pise meum. Quod tibi nostra placent quae furtim Muntius olim Abstulit, hoc te illi munus habere velim. Istuc cum venient multo limata labore Gratius hoc fuerit, quod mea musa probat.

594쪽

Est tamen ut grates qua possum voce Camillo Nunc referam , tanti qui mea verba facit. Andinus, Ciceroq; tibi minitantur, & aeque, Quorum , me laudans, deprimis ingenium. Annos ut multos videam, vel Nestora vincam, Gratum cst, sed quorsum stat sua cuiqc dies. Haec veniunt propere, descripta haec carmina nobis, inae saluere velint dulce poema tuum. Eidem a L tot Piso tuos versus , sub tegmine fagi Compostos, redolent dulcia verba icnum.

Scaluo. S c A L v g tuos nidos conscende, en Scalue recentes, Quos tibi Zava tuus seruat, amice veni. Pompeio Donineno.

Pompei quid agis Phoebi dulci ssime alumne λScis tibi quid poscam ξ secula, regna Midae .

Cuidam amico. PA LLAno et ingredior sublimia templa sacerdos Ingressus, lustro clara Theatra Deae. Qaod sium pollicitus tentabo arcana recludens, Sed tu mitte cito quod mihi pollicitus. Et te quo memori signatum pectore seruem Ede pari studio, quo properemuS iter. Ad Torniolum I. C. Cremensem.

PALLADis egressus Diuae. Phoebi 4: Theatro u

xilius hinc visit te , patrium* solum.

595쪽

a 78 Intermissa iacent musarum stamina sella, A studijs animos exhilarare iuuat. Dic nimio fessus studio, longo i: labore, P . , Cum socio vires quaerit ab arte domi. IAe is est dulcis mutatio, sunt 4; parentes . CI 2. . Dulces, materno lacte quid uberius ξScire potes quantum stud ijs profecerit ipse, VViribus est tardi praeditus ingenij. Moribus ingenuis praestat, niveoq; decore ,

Dignus amore tuo, dignus amore meo . Te aluere velim interea, patrios i, penates s Tu vero nostri sis memor, atq; Vale.

Pro quodam amico. ADRIA nil quondam summo vidit Ioue maius,iT Pallade tu natus, laurigeroq; Deo. Alcides misero iacuit superatus amore , t ZCil ARestiterat telis frater, & alma soror. Mis pater est verus. Semen de vertice traxit , v lVQuo mater sapiens, quo sapit atq; pater . IIlle at motialis formatus matre caduca

Cum Semele perijt. Nec Deus ille fuit.

Epith. Laurent ij Caelii Vallis Τarriensis. v Ax tibi dona feram Caeli, dudum addite Coelo Laurenti e Coelum Caelius hinc abeat. Istic heroum laudes, quorum ultimus orbis

Auditurus erat, nomen, & arma cane. Dent superi vincas, quae mors praerupit iniqua, .lQuae norint diui, non potuere viri.

Ingens morte tua Caeli tibi gloria parta, LAttamen haec doctis maxima damna tulit.,UI

596쪽

Fata dedere tuis misere solamen amice E tectis patrijs scandere tecta poli. Casta ubi cum natis potuit tibi claudere coniux Lumina, & haec solito dicere more, Vale. At nos quod munus, lachrymas quas fundimus ipsi , Mac qui luce mihi carior unus eras λVxor te viso incolumi moribunda reuixit. AEgra tulit mortem sed tibi tum valido. Haec tibi nunc ferimus, vix permittente dolore 'Haec fari, Caeli spiritus alme vale.

Ad Eundem. Sic Coelum cumulas Caeli sic linquis amicos

Ah te felicem, ali nos nimium miseros. Tu nunc quid mores, virtus quid lucida possit Cernis, cum reliquis candide coelicolis. At nos implicitos varijs erroribus usque, Quid nunc sit virtus praeterit, atq; latet. Vive, vale gelidae morti haud obnoxius ulli, Et quanti faciam te, memor esto. Vale. Pro Eodem. Quicquid erat mortale ruit, nunc vivis in astra Raptus, Parcarum iura subacta tibi. Nos ergo lachrymas Caeli ponemus in aula Te contemplantes, est ubi certa quies. I

Lauro dignus eras Laurenti in littore nata, 1 Coelesti Lauro tempora cincta geris. Aula in cflesti turba comitante Quiritum Consistis victor, clara Trophaea canens. - Pro

597쪽

Pro Iulio Goradino. 7I v L i v s hospitio iuuit quemcunque benignus, Nec quicquam hospitio gratius hic habuit.

Dum fuit in terris, errantibus hospes, di aura Portus erat cunctis, hospitiumq; bonis. Nunc immaturo Gozadinum funere ademptum. Flent merito, quis enim temperat a lachrymis Incusant Diuos, quorum inclementia tantum

Praesidium terris substuleritque viris. At tu nunc gratus Regi omnipotentis olympi Aspicias superis sedibus usque tuos. Eifice nunc precibusq; tuis, effulgeat alter, Qui voveat miseris omnia, seq; suis. Vt sit qui foueat tectis & sede receptos , Quos fortuna eremit, insequiturq; grauis. Scis nostri q. memor Iuli, luperosque precare Dent tecum nobis posse habitare diu. Pro Eodem. Qui sacras Musas , leges qui nosceret almas, Qui morbi causias disceret atque Sophos, Iulius hunc hilari vultu excipiebat amico Hospitio & propria largus alebat ope. Nunc hospes Coeli frueris, Gogadine Deorum Hospitijs, hominum qui prius hospes eras. Pro Eodem. Nunc Gogadine tuo discessu languida pallent Prisca fides, pietas, relligionis honos. Omnibus auxilium, miseratus opemq; ferebas In terris, Coelo nunc pius asscr Opem. In

598쪽

In parentalibus Io. Musionij Cremonensis.

REYMORA magnanimum dessent hoc marmore muta Discissae crines, purpureasque genas.

De turpat faciem lachrymis nunc aethera complens Moestus Apollo deiicit atque lyram . Nainq; qui nunc resonet Tragico atria moesta tumultu Nullus adest. Phoebi nunc decus omne perit. Quem nunc horrebunt cuius nam magna timebunt Spicula Θ qui metuent aspera verba truces Nec iam magnanimi heroes heroica chartis Facta legent, Phoebi deperit omne decus. Nec qui scrutetur motus, arcana 4ue Coeli Est hic, astra manent nunc sine moesta duce. orbatae musae fulgenti lumine, plangunt, orbatus tanto lumine Phoebus abit. Non orator erit, fessas qui mulceat aures, Nec qui sustineat munus utrumque rei.

Qui nunc extollet diuini carmen Homeri Qui Maro nunc laudes sentiet ipse suas ξPurgabat vitium libris, errataque, lumen Vtraque lingua suum perdidit atque decus.

Qui ducturus erat Latios, Graiosq; tonantes, In scenam, hunc nobis parca repente rapit. Lugebat nimium conuersis Graecia fatis. l. Flet magis haec tanto nunc obeunte Viro. Hoc Epidaurus erit magno perculsa dolore,

Hos Asia & luctus senserit ipsa graues . Quare quid mirum si rumpunt pectora Musae . iEt Graiae, & Latiar, dilacerantque comas ΘQ-Siq; Cremonenses cani, Viridisque iuuenta, Et pueri laceri pectus, di Ora dolent. Non

599쪽

Non alium nobis longo post tempore talem

Qui decore patriam lecta futura dabunt. Flete Duces, per ijt qui vos, & vcstra ferebat Acta polo, vesti os quique canebat Auos. Hic Aquilas vestras comitatus carmine docto est Ante oculos pugnam Martis, & arma ciens . Caedes, singultus, suspiria Martis anheli Edebat, tanquam fortis in arma rvcns. Dc fleat & natus, pater & nunc defleat omnis, Tanta est iactura hac morte sequia viri. Italides Muis, Graiae ali diffundite crines, Vester honos perijt, atria vestra iacent. Elusi fuimus, qua sipe falluntur inani Mortales, patimur, vulnus id aere satis. Huic parce immites ruperunt stamina durae Mortis , quid ξ Diuis est iubar iste nouum. Hic curas nostras miseratus numen adorat Regis supremi, quo pia vota cadunt. Ergo Musoni salue super aethera lumen,

Qui in terris solus lucida lampas cras. Musonius ad suos.s i c visum Regi se peru m, qui flectit in horas

Lancem , iam vixi stat sua cuique dies . Viximus in terris, iam bis sex lustra peracta, Innumeros annos Dij super astra dabunt. Per mare, per terras Epidauro exvibe prosecti Venimus in patriam , nunc ubi grata quies. Idem a

Iam sensit nostros Epidaurus & alma Cremona Fructus, nunc Diuis, colloquioq; fruor. Idcirco

600쪽

Idcirco lachγnras Chres deponite. Vixi tiQuod superest vitae, vi uo per ora virum . Pro Eodem. Romulidis morbos Epidaurius anguis abegit, Attulit huic mortem, pro dolor anguis atrox. Pro Eodem. Desunctis pelagi magnis, terraeque periclis, Defunctus vita, iam vitae luminis expers. Nunc Iouis est magni Musonius incrementum . A spicit hincque suos hinc charam despicit urbem, Atq; hic cum superis agit immortalibus artium, Frigida marmoreo tumulo nunc ossa quiescunt. Pro M. Hieronymo Vida.

nouus hic ardor praefulgens aethere in alto Ciues quid Coeli motus ubique nouus λQuae noua Coelestum pertentant gaudia mentes Ciuibus e vestris num noua lampas inest Hoc certe. Diuos cecinit qui maximus olim E' terris, diuum tendit in astra Deus. Ergo nouas aras Diuo nunc ponere Oportet, Quo nobis reddat numina grata Deum,

Pro Eodem. Nuncius e Coelo quid nobis nunciat iste Qui cecinit Diuos nunc super astra Deum. Ninc illi motus, hinc ille lampades astris

Pendentes, media cum face luce dies. Pro Eodem.

Hic natus, Romae insignitus honoribus, Albae Defunitus, Coelo nunc pia vota capit.

FINIS LIB. II.