장음표시 사용
291쪽
sed & illo Senecae loco de semina, Ρolyxena nimirum, occudenda agebatur. Hinc illud Horatii β: a LDM.
Vendere cum possis captivum, occidere noli. Ponit enim licere: & Donatus - , servos dictos qui servati essent, , R A quum eos occidi 33 oporteret jure belli: ubi illud oporteret , im-ῶ0b. act. proprie, pro liceret positum videtur. Sic a Corcyraeis inter- - .fem captivi ex Epidamno, narrante ς Thucydide. Sic quinque intilia captivorum ab d Annibale Occisa: & a M. Bruto e non e. i. pauci. Apud Hirtium bello f Africano Scipionem sic alloqui- d Han. tur centurio Caesarianus: tibi gratias ago, quod mihi vitam in- Hanm, columitatemque belli jure capto polliceris. p g. 2. Nec 3s tempore ullo excluditur potestas occidendi Ies servos , id est bello captos, quantum ad jus gentium per-pa tinet: etsi legibus civitatum hic magis, illic minus adstringi, D.
XI. Quin & supplicum occisorum passim Occurrunt exempla, ut ab Achille apud Homerum 1, apud Virgilium b Mago- , nis & Turni: quae ita narrari videmus ut defendantur simul illo 2.10 . 'quod dixi belli jure. nam & Augustinus laudans Gothos qui xxi, 73, supplicibus & in templa perfugientibus pepercerant :helli jure feri licuisset, ait, illicitum sibi es judicamni. Nee . AEM Lqui se dedunt semper recipiuntur, ut in pugna ad Granicum Graeci r qui ee Persae militabant : apud Tacitum 4 Uspen. A. . 'ses veniam liberis corporibus orantes : quod aspernati , in- i De ci-quit, sunt victores, ut balli potius jure eaderent. Nota & hic vit. Dei Delii jus. I. XII. Sed & r acceptos in deditionem sine conditione ulla
G R T I I. r Aee tos in de itionem με eoκἀ-siana olla tuas intermiJ Vide ritia. misae libro Lxx. in anno CIO ID LXXX. in rebus Hiberniae. GRONO II. 3s opertereti Q. d. cum commeruissent, ut occidi recte possent. 3s DNore iaIlo J Quasi eum in Primo surore occisi non essent, post. ea octidi non possent.
o b nlieum J Qui se ultro positis armis dediderunt, di veniam pe iverunt. I Grata, qui Perse misitabaηe I
Non impetraverunt veniam ab Α-
lexandro, sed interfecti suit. 2 Sine conditione uuaJ Sine pacto salutis. ee Neseio unde hoc habeat Au
ctor, de vereor ut memoria eum
fefellerit. Nihil hae de re invenio apud scriptores historiae Alexandνἐmpii. Immo ARRIANus dia
serie ait, quotquot mercenariorum militum vivi in potestatem ven runt, vinctos in Macedoniam ad errigastula mitas fuisse, Lib. I. ρ. I.
292쪽
a Lis , legas intersci, ut a Romanis Pometiar o principes, a U) SMat. i . la Samnites, a Caesare . Numidas, ct ipsum ς Vercingentorii i, C i. gem imo mos hic serme perpetuus Romanorum in hostium du- captos, sive deditos, s ut triumphi die Occiderentur. E. GH. q'emadmodum Cicero nos docet quinta . Verrina, Livius tum ph. alibi, tum libro e xxv I, Tacitus Annal. ix II, & alii multi. e Eodem g Tacito memorante, Galba 63 decimari jussit, quos M. ia1 deprecantes in fidem acceperat: & b Caecina, in deditionem αλ. , ,. Scepto AVentico . in Iulium Alpinum e principibus, ut con- .ca . 13. citorem belli, animadvertit: caeteros veniae vel invitiae Vitelliis Cap. I s. reliquit.
g ras. 1. XIII. I. t Solent interdum historici causam interfectorum limi. , captorum praesertim aut supplicum, referre aut ad ta-dionem, aut 6s ad pertinaciam in resistendo: sed hae causae, ut
alibi distinximus, εο suasoriae magis sunt quam justificae. Nam talio justa & proprie dicta in eandem personam quae deliquit
exercenda est, ut intelligi potest ex his quae de poenae communicatione dicta sunt supra. Contra vero in bello plerumque id quod talio dicitur in malum redundat eorum quorum in eo quod 3;u;esb. accusatur nulla eli culpa. Cujus morem sic describit i Diodorus
enim ignorabant ipsis rebus edocti, cum bellantium par sit fortuna, alte utris, si male remm Usent, id expectandum quod ipsi iis 4 Lb. victos flatuissent. Apud eumdem 4 Philomelus dux Phocensium, xVI. Cap. ab , ταυτηε ρ κρλα ως τὼς ἐκχνὰς ἐπη- - β υπερηφάνω
43 D/eimarii Deeimum quemque sorte ad supplicium duei. l Ad rationem J Quasi non par-leatur illis, quia ipsi antea nemini hostium pepercerunt. s Aa pertinaciam I Quod tamdiu repugnando tempus miserico diae consumpserint. 6 Su bria magis quam Non tam
purgant quam impellunt ec stimu.lant severitatem. ir) De Sammtibus nihil tale reia
perio, nec apud Plutarchum, nec apud Anianum Alexandr. Sequutus eth Noster, sine examine, Alberisti Gentilem, Lib. II. Cap. 17. pag. 36 Et hie videtur eonfudisse quod legerat de Antemnatibus, in Vita 8llae, a PLUTARCHO conscriptae pag.
47I. D. sed in quo fuit inlignia perfidia. I. B.
293쪽
δεμι-u μι poena exacta effecit, ut hostes a superiti di inseunti supplicio temperarent. g. Pertinax vero studium in partes nemo est qui 7 supplicio dignum judicet, ut apud Procopium a Neapolitani Belisario re r misi. spondent, quod tunc maxime obtinet cum partes illae aut s a 3. natura assignatae, aut honesta ratione electae sunt. Imo tantum abeth ut in eo crimen sit, ut pro crimine habeatur si quis ιν praesidio decesserit, praesertim . veteri jure militari Romano, quod hic nullam ferme admittebat metus aut periculi excusatio e nem. Peas o decedere apud Romanos capitale es, ait c Livius. io ob utilitatem ergo suam quisque summo illo rigore, ubi Vl- xxiv.e 1 .sum est, utitur: defenditur autem si rigor ille apud homine eo gentium jure, de quo nunc agimus.
XIV. Idem jus & in s 3 obsides usurpatum, nec in eos tantum qui si se obligaverant quasi ex conventione , sed & in eos qui ab aliis traditi. A Thessalis occisi olim ii ducenti quinqua inta, a go Romanis Volsci e Aurunci ad trecentos. Notan um autem solitos obsides dari etiam pueros, ut f a Parthis chM quod & a Simone Macchabaeorum 4 uno factum legimus, e DiomK.
care Barea in excerptis Hiresianis.
Supplicio dignum I Cum sit aris suit, entum fidei. In hoe loco Procopii, non Neapolitani id respondent B Issiarior sed duo Patroni, Passis Ee AF iοiatara , adloquuntur Neapolitanos Ec Gounos. J. n. 43 A natura as gnata I Quoties pugnavimus pro populo aut principe, sub quo nati simus, aut cui iustas ob causas obhaesimus. Prasidis decesseriti Liv. 24,
sci ob virilitatemi Non ob eulpam ejus , in quem erudeliter consuli
si Rixor illa J Illa severitas.sE Obserit J Si eum dati essent fi . dei de amicitia pignus, respectu il-
iurum non cinavit horis fieri, quil dedit. t s 3 Sa obligaverantJ Qui sponte
vitam oppignoraverant pro fide tuorum.
hh TActaeus, loco in ora ilibri distincte indicato , loquitur
tantum de liberis Parthorum Regiam: ut & in loco Maeeabaortim sequenite, est simpliciter ὐιάe. Sed videlsu ET ON UM, Call. cap. I s. dc s. ubi diserte 'eros obsides memorat. Unde validior effieitur conjectura, quam JUsTUS LIPSIus elieit e loco STRABONIS, Geogr.
exempla in Historiis, puerorum qui oblides dabantur, ut Demetritis, Filius S/utiet milvatoris , Regis S ria,
duodecimum agens annum e A P. PIAN. 8r. pag. II 6. M. H. Sob. A Romanis etiam obsides datos imis
294쪽
& seminas ut a Romanis Porsenae temporibus, ct a Germanis
XU. I. Sicut autem jus gentium permittit multa, sε eo permittendi modo quem jam explicavimus, quae jure naturae sunt vetita, ita quaedam Vetat permissa jure naturae. Nam quem interficere liceat, eum gladio an veneno interimas nihil interest , si jus naturae respicias: jus inquam naturae: nam generosius quidem eli ita occidere ut qui occiditur ss sui defendendi habeat copiam : sed so non debetur hoc cuiquam qui mori meruit. At jus gentium, si non omnium, certe meliorum, jam olim est, ne hostem veneno interficere liceat: qui consensus ortus est ex respectu communis utilitatis, s 7 ne pericula in bellis quae crebra esse coeperant nimium intenderentur. Et credibile est a regibus id proscctum, quorum vita ab armis ante alios defenditur, a veneno minus quam aliorum tuta est, nisi defendatur juris aliqua reli 'ione κ & metu infamiae. ι Lω. 2. Clandestina scelera vocat . Livius de Perseo loquens: ne BDο xLI .fas Claudianus ς agens de insidiis in Pyrrhum a Fabricio rejectis,
e. i & Cicero scelus eandem historiam tangens. Communis exem
o jI .. t pli interesse ne tale quid admittatur ajunt consules Romani, in
, , epistola ad Pyrrhum quam ex Cl. uadrigario recitat e Gellius. d h. s. apud Valerium Malii mum s est, armis hella, nan venenis geri
L. ii I, debere. Et g Tacito memorante, cum princeps Cattorum Ar- - minii mortem veneno promitteret, rejecit Tiberius, ea se glo-L-ria aequans priscis Imperatoribus. Quare 7 qui licitum volunt hostem
oeeideret vide de Venetis Eembum sine libri III. ss Sui d fendererit Ut sit non tantum in acie ae conflictu, sed propemodum in omni parte belli , modo ne quis sibi dkit ipse. sic
Alexander aiebat se didie isse adver
siis vires hostium, non adversus calamitates contendere. 702. II, Id.
sε Non deberint oecidi potest et iam inde sensus, etiam quiescens di
37 μ periental Ut aliquis modus esset diseriminum , quum sufficerer, quod gladiis di tess eorpora exponunt de objiciunt pugnantes. Gno NO II.s Eo peraristinia modo I Nempe , ut impune fiant, neque in lactis persecutio detia. ii in Libes iv. Hi R. quem Auctor
heic in margine indicat, nihil tale de Germanis e sed in Germania de scriptione, Cap. s. num. 2. 2. E.
295쪽
hostem veneno occidere, s ut ex kk Uegetio o Baldus, respiciunt merum naturae jus: illud autem quod a gentium volun- tate ortum trahit praetervident. XVI. I. Distat a tali veneficio nonnihil & ad vim accedit propius . spicula veneno inficere & ss geminare mortis causas, quodae de Getis tradit , ovidius, de Parthis c Lucanus, de Afris quibusdam ii Silius, & nominatim de AEthiopibus e Claudianus. ii a Sed hoc quoque contra jus est gentium non universale, sed ema M.
gentium Europaearum, & siquae ad Europae melioris cultum ac- r, o cedunt. quod recte a salisberiensi observatum est,scujus haec sunt verba: nec veneni, licet Oideam ab infidelibus aliquando usurpatam, ulla unquam jure indutiam lego licentiam. Ideo fere n. rum infamare Ceneno dixit g Silius. Stilies n. a. Nam & sontes veneno inficere. εο quod ipsum quoque 3 so. aut non latet, aut non diu latet, Florus . ait esse non tantum contra morem majorum, sed & contra fas Deum: sicut V δ, jura gentium Diis asscribi auctoribus solere or alibi quoque nobis annotatum est. Neque Vero mirum videri debet, si vers 11i. ad minuenda pericula tales sint quaedam bellantium tacitae hiab. xx. conventiones, cum olim Clialcidensibus & Eretriensibus ma ao. nente bello convenerit μή ne missilibus uti i Strabo G
XVII. Caeterum non idem statuendum de aquis b sine veneis
ss Geminare monis I Iustin. I 2,
elandestina sit ista pestis, aut certei non diu sit, sed mox deprehendi& eaveri possit ex paucorum casu. t 61 AIihi quoque 7 2, I9. I. εχ Ad minuenda peνieula' Qui vitam ferro sub armis cernebant, id satis hi imanae fragilitati putari, Zel excepisse quaedam genera periculorum tonsensu mutuo, quibus alium ab alio infestari fas non esset.. Meristis vim Divom morte caren
296쪽
no ita corrumpendis ut bibi nequeant, quod Solon & Am- a P .Lphictyones μ leguntur in barbaros justum censuisse: & oppia
nus de Piscatu, quarto, ut suo saeculo solitum commemorat. Phoc-ς-37 Id enim perinde habetur quasi 43 avertatur flumen, aut ς fon-
TE , h Venia intercipiantur, quod α natura & consensu licitum
I ' δει. est. . - inal/ob. XVIII. I. An vero hostem interficere immisso percussore per M. p g. jus gentium liceat. quaeri solet. ii Sed omnino discrimen adhibendum est inter percussores, qui fidem expressam vel tacitam violant, ut subditi in regem, vasalli in os seniorem, milites in eum cui militant, recepti ut supplices aut advenae, aut transfugae in eos qui receperunt,46 an vero nulla teneantur fide, quomodo d Pipinus Caroli Maῆni pater uno comitatus satellite trajecto Rheno hostem in cubiculo interfecisse narratur : quod & a Theodoto Miolo in Ptolomaeum AEgypti regem simili modo 3 m. v. tentatum reseri . Polybius, s- , virilem auda c. 1 I. ciam vocans. Talis & ille laudatus ab historicis e Q. Mutii Seme Liv. lib. volae conatus, quem ipse sic defendit hostis hostem Oetadema II. c. Iz-οolui. Porsena ipse in hoc secto nihil nisi virtutem agnoscit. d Lib. HI. Volerius Maximus . pium ac forte propositum vocat: laudat α V Cicero e pro P. Sexti O. ec et Nimirum hostem occidere ubivis licet, non natum tantum sed & gentium jure, ut supra diximus: nec refert quot sint quis rim'. laetant,aut patiantur. Sexcenti Lacones cum Leonida castra f ho-II. II. . stilia sto, quibos usus in obsidione Aux mi Belisarius. Praevius GotthicΟ-xum II. sCap. 27. calce, ut Turcae ad Dibibram. Meetas lib. I. de Alexio Isaaci fratre. Cap. s. Sunt talia & apud Ottonem Frisinge em ,
de Gainiam. Ligurino. Locus ορ-μami, quem Auctor laudat in contextu . legitur in fine Lib. I v. versas; ibi agitur de aquis veneno infectis: nec de more sui temporis loquitur Poeta, verum de
eo quod solent hostes, quicumquesnt. Dcere. D B.
vir ad omnem visitium et eatur. lVit. Poplicol. pag. Io6. B. Gno NOvII. 63 Asiertat e flumen I Fosila d ais alio derivetur. 4 Vena iκtereipsantin I Ut blariust saturnini factionem , quae Capitolium tenebat, abruptis nstulis aquae ductus ad deditionem compulit
6s Seniorem J Dominum laudi. 2
66 An vero ritilla teneantur fide Ii voluit dicere: , inter eos, qvi utilia
sil De hae quaestione sun dixtis
mus in Notis nostiis Gallieis Nouserebat modus istarum Notularum, ut quid de tota hac re sentiamus,
297쪽
stilla ingressi, recta tentorium regis petebant. f Paucioribus idem licuit. Pauci erant qui Marcellum o consulem ex insidiis circumventum occiderunt: & qui or Petilium . Cerialem parum' πιι , abfuit quin in lecto confoderent. g Laudat Eleaetarum ebrosius, quod ιι elephantem supereminentem caeteris adortus v. e. en, arbitratus ei insidere regem. Neque tantum qui haec sa-11. ciunt, sed & qui aliis iaciendi auctores sunt, jure gentium in- ς Deo culpati habentur. Scaevolae ad audendum e suerunt auctores illi in bellis adeo sancti veteres Romani senatores. aut vi . 3. Neque movere quenquam debet, quod deprehensi tales , ,e sis exquisitis suppliciis araci solent: nam id ipsum non eo evenit e m. quod in ius gentium deliquerint, sed quia eodem jure gentium M. c. 12.6s in hostem squidvis licet: gravius autem aut levius malum fL. 1. L statuit quisque pro sua os utilitate. Nam sic & exploratores, iat. .. I. quos mittere jure gentium haud dubie licet, quales misitscs,.qualis suit iple Iosue, deprehensi pessime tractari solent: --μ
τυε Ῥοισκόππι κτένειν, mos es ex oratores interficere, aita Appianus) juste interdum ab his qui manifeste justam habent ghellandi causam: ab aliis vero 70 licentia illa quam dat belli P. jus. Quod si qui reperiuntur b qui tali opera oblata uti nolue R 'rint, id ad animi celsitudinem & virium apertarum fiduciam. non ad justi injustive opinionem reserendum est. 4. At de his percutaribus, 7 quorum sacto perfidia inest , aliter
G R o T I r. enim Historicum nil de Gallis , nodum in Regem Persaru-. I. B.Is Patularissa idem Valens h Qui laia vera oblata tiri notae pecuniam promisit ei qui Sathae cu- rint a Vide Cromeram. p. D 3. Lib.
iusquam eaput attulisset. ita pax V. obtenta. zo in IV, cap. 32.
g Lati r Eleazarum cimbro issi GRONO II. Et Iosephus antiqtiae historiae xi I. Cap. s. β. . Factum ε7 Petilium Cerialem I Vespasiani non didimile Theodosii in Eugenivmicognatum. est apud δε - libro iv. Cap. 6s In hostem Pisiis LeetI Vesss. Gallorum in regem Persarum,ltantum occidere, vel post diros er
apud aegati,iaas Periarum decem iniciatus oecidere.
Iulianam , apud Ammiarium xxiv. 69 Utilitate J Dueit autem utilec Cap. 4.) & ms-- Ii I. c. Σο.lsibi, quum aegre possit sibi cavere Alaxit Comneni in Torusen, apudiab hae obrepentiuin audacia, magni- meetam Chontinen lib. iv. de Μa- tudine supplicii absterrere homines,nuele: Cap. 4. ubi tamen de Andronico agitur, non de Alexio Comne-κo. Bagarorum in Nicephorum Imperatorem apud Gnaram. I Lib. I v. Cap. Is . Ceterum quid sibi voluerit Auctor , ubi ex Agat,ia factum Gatiorum in Regem Persara-
ne quis id conetur. o Lieerata tuaJ Non illa quidem iustitia, quae apud Deum valet, sed illa, quae apua homines.
7I Quorum facto perfidia I Q isubornantui adversus eos, quibus fidem, obsequium, honOIem, gra
298쪽
aliter censendum. neque enim ipsi tantum contra jus gentium D clunt, sed & qui eorum utuntur operae quanquam enim in rebus aliis, qui Τι malorum opera in holtem utuntur, peccare censeantur apud Deum, non autem apud homines, id est ingentium jus, quia ea in parte nun), Mores leges perduxerunt in potestatem suam re' deripere, ut Plinius loquitur, o pro moribus temporum 'udentia est: tamen 73 intra jus interficiendi constitit hi ec consu tudo. nam hic γε qui aliena utitur perfidia, violasse jus non naisturae tantum, sed st gentium creditur. Hoc docent illa b A. lexandri ad Darium: Impia bella suscipitis; eum habeatis amma, 7s lieitamini hostium evita. Et mox: qui ne belli quidem jura in me servaveris. Alibi: ς ad internecionem mihi persequendus es, non ut justus hostis, sed ut pereussis Oenesicus. Eodem reserendum . illud de Perseo: non justum appaωνε bellum .egis, animo , sed per omnia clandesina grassari scelera latrociniorum Θ ueneficiorum. Marcius Philippus de iisdem factis Persei agens re ea omnia quam Diis quoque invisa essent, sensurum in exitu rerum suarum. Pertinet huc illud I Ualerii Maximi: i Viriatil
eades duplicem perfidia accusationem recepit: In amicis, quod e eum manibus interemtus es ,r in Servilio Capione eonsule , quiasis steteνis hujus auctor impunitate promu fuit, victoriamque non meνuit, sed emit. s. Causa cur hic aliud quam in rebus caeteris placuerit, ea ipm est quam de veneno supra attulimus, ne nimium intenderentur periis
numq-- Romanis placuisse, Impera torem a fias militistis intemfui. Lib. V. e. 7. obi forte legendum, a Capione eonsula premissum. Sic quod in sertori in admissum est, damnat Amisi tis libro xxx. sCap. I. inisin. Non video ex aliis Auctoribus const,re, de γο-UO illo proemio acipione eonsule. Adeoque minim hnecessarium supplementum in Eων ii verbis. Reiicit etiam hanc e. imendationem ---:ω, in notis ultimae Editionis, quam curavi Clariss Ha reampius. I. B I
73 Drra Itis interficiendit Animis illorum ira dc manibus utendi, sine perfidia. 7 Qui aliena ut tων Pereussorem immittit adversiis eum, cui percunsor ipse saeramento obstrictu est. 7s I ieitamiκἐ Μercedem addicitis: pecuniam promittitis ei, qui oecisurus est hostem vestrum. mm Versus est PLAUTI, πῆ . numin. Ast. IV. Scea. III. veIc 3 I. B. Gn a
299쪽
Pericula eorum maxime qui eminent. Negabat a sesumenes cre--MMere se , auenquam ducum sic velle vincere, ut 76 ipsa in se erim plum pessimum potueret. Apud nn) eundem , cum Bessus Da- , No manus intulisset, dicitur exempli & communis 77 regum mnium esse causa: & Oedipus regis L i caedem vindicaturus apud Sophoclem sic ait e: ο μῶμ
Et apud Senecam in ejusdem argumenti tragoedia, oers. 242. Regi tuenda es maxime regum salus. Consules Romani epistola ad Pyrrhum: d communis exempli Da d Apod ei cisum es, ut te sisthum velimus. .e L Geu. 6. In bello ergo solenni, aut inter eos qui belli solennis in ηδ' 'dicendi sus habent, id non licet: extra vero bellum solenne habetur pro licito, eodem gentium jure. Sic in Gannascum desectorem 1tructas λ insidias tales degeneres negate Tacitus. φCurtius f Spitamenis perfidiam minus ait invisam esse potuisse
quia nihil ulli nefastum in Bessum interfectorem restis Ti vide' hatur. Sic & in latrones & piratas perfidia vitio quidem non ' ε' δ'
earet, sed apud gentes odio eorum in quos committitur impunita est. UXIX. I. st
desectorem Proeopium adduxerant minianaia, s Lib. XxVI. Cap. s. infin in s principem tegitimum prodidissent, πιι i a justitia Iure easos Wonantiarer. F rebelum di Nynguator mlnterna quietis , tit ferebattir, amotas ei memorabilis facta e oratirear deferri inereia s. sic laudatur Artabanes oeeiso Gontharide apud historieum Proeomoae, fine vandalicorum sesun-
s Exfra vero bella I Quum per- seeutio est defectoris, rebellis, Iatronis; quo iure exeusavit rex Hi*alniae, quod in GuilheImi Auriaci ca-l pue praemium statuerat, tanquam subjecti rebellantis. Sie Ae Athenien ses, quod xxx. tyrannos ad collo.jquium progressiss, ut victimas pacis
batur : Amta cintiam. Et revera Cun Trus ita de Besso loquentem Abranistim inducit : Quem quid aemei ad .m videre sesino , omniatis Reruus Gentibus e Mei, quam vi
Iarit, meritas pinnas fomentem. Lib. VI. Op. 3. Rum. I . Sed quunt
aliquid hue faciens, quamquam n α ita diserth , Auctor noster postea reperisset apud J u s T I-U iri, Lib. xlI. Cap. s. aetnae. D. addidit in ora libri xtr. 8c in ipso eontextu posuit tis eumdem , sellieet Justinu-ὸ quem tamen tantum in margine lupra indicat. I. B.
300쪽
XIX. I. Stupra in feminas in bellis passim legas 7s & permissa& impermissa. Qui permiserunt, spectarunt injuriam solam so in
alienum corpus, cui subjacere quicquid hostile est, juri armorum non incongruens judicabant. Melius alii, qui si non solam injuriam sed ipsum efferatae libidinis actum hic considerarunt, & quod is neque ad securitatem pertineat, ε 3 neque ad poenam, ac proinde non bello magis quam pace impunitus esse debeat: atque hoc posterius jus est Entium non omnium, a An My. . meliorum. Sic Marcellus antequam Σyracusas caperet a le-ἀεον, Dragitur i gessisse curam pudicitiae etiam in hoste servandae. Scipio M apud Livium , & sua & populi Romani interesse ait, nequidrivi. e. uspiam Dractum esset apud ipsos violaretur. uspiam , id est , .,. apud in oratiores populos. Diodorus Siculus e de Agathoclis
narrasset a Sicyoniis victoribus seminarum ac virginum Pellenaea-ἐU r. rum pudicitiam prostitutam sic exclamat: ἀγεγιω-- ταῖτα, ω θεοὶ - - ώῖὸ ω τοι ἐμω si ejudelia hae teν Deos taracia, quantum memori om . 'plector, ne i s quidem barbaris probata. e. Atque id n inter Christianos observari par est, non tantum G n o T I.
eullus narrante Tiphilino. Immo Di ONE CASS Ο, Lib. xxv. pag. a. A. Vide edictum Μauri Cabaonis apud Praevium Vandalicorum I. Cap. g. m Vim κνfariam J Astyranus Μithridatico de Chiis eaptis: - γι-
n rater cirisianosi servarunt id Belisarius ubique , Totilas captis Cumis & Roma capta. Procopina haec tradit Gotthieorum III. fcip. I. & ao. ubi de Besi mii solita a sendi ratione, & de Glita, eodem modo se gerente , postquam Roma potitus est. Sed Ctimas Aactor heie posuit pro Mastoli. vide Cap. 1.
y Eι permissa I Apud alios eortiaeesse, apud alios vetita. o In alientim eo us J Ut apud Stalium Lyeurgus Theb. 6sε. SI vilem , tanti Premerent cum pectora
si Non solam injuriami Non quael paterentur personae, sed quid fieret & qua ex causa, nempe opus foedae voluptatis ex flagrante libidinibus
neque hostium quidquam dentit violatis mulieribus, neque additur salvis. Justin. 93, 3. 83 Neque ad poenamJ Quia non est hoc ita comparatum, ut pro poena possit haberi. Vera enim & iusta poena est, quam qui sumit, sumendo non peccar , neque ipse quid committit flagitii. At qui matronarum dc virginum pudorem violat, rem facit per se dam tam & improbam. Gllo