장음표시 사용
151쪽
hanc silentio praeterierint , caeteris eiusdem muneribus, Notarii nimirum, & Secundicerit , non praetermissis, asserere non dubitamus cum Maurinis in Praef. praemissa operi Pateriano edito in Append. Tom. IV. Operum S. Gregorii
Μagni , fidem Arnoldi Wionis , a quo in illam opinionem inducti fuere Bollandiani, & alii , valde hac in re esse dubiam. Hoc autem constituto, nihil aliud affirmare possumus hoc de Episcopo , nisi antiquissimum esse ejus cultum, non solum apud Brixianos, fidem facientibus nostris Catalogis, verum etiam apud Neapolitanos; namque in Calendario illius Ecclesiae, faeto extremo Sectulo XII. ad diem xv II. Martii, ita est: Patherii Epi. Confest . Porro, evindem esse, cruem Brixiani venerantur, dubitare nescit Cl. Mazochius Tom. II. pag. 3I3. de Sanctorum Episcoporum Neapolitanae Ecclesiae cultu . Illius cineres olim iacentes in Ecclesia S. Floriani, translati postea fuere in aedem suo nomini sacram in paso S. Euphemiae, Urbi proximo; aandem a Monachis Benedicti nis Congreg. Casinen. recepti in Ecclesiam S. Euphemiae intra Urbem, festumque agitur IX. Cal. Martii. Brachium
priori loco fuisse relictum, scribit Faynus οὶ , quod an
verum sit, prorsus ignoro; certe nulla eius habetur ibi meta moria , scuti nec Ecclesiae , quam idem auctor affirmat, in honorem S. Paterii fuisse aedificatam ; quae enim ibi exstat Ecclesia, est sub invocatione S. Mariae ad Elisabeth .
33 Hi duo recensentur veteres scriptores, idi vindieiis s. Gregorii Mimi adversis C in quibus i aterii Gr Iomni mentio occurrit. si iniri Oudini criminationes Op. XI. pag εω. Iii Annal. Benedictinis ad alia. 1m. μ In Matri l. die as. Febr. pag. 19. Eu Tom I. pag. lys. phemianae Ecclesiae notitiam dabimus in Lan-Eamdeui& nos scientes platei misimas dulpho iuniore.
152쪽
PAterio S. Anastasius sufficitur, de quo id unum habe
mus ex Brixianis Scriptoribus , ubi creditam Ecclesiam, qua fuerat condecoratus, Africa peragrata, Telo evangelicat praedicationis , mirabili eruditione ac vi tute administrasse . Quod enim in Chronico Hispanico , sub Marci Maximi, Episcopi Caesaraugusani, nomine edito dicitur, Christi Evangelium in Himania praedicasse, eas inter fabellas recenseri potest, quibus Chronicum illud scatere jam fuit .a Bollandianis observatum cI . Sed illud a veritate abhorrere non videtur, quod ex Ri-dolfi Notarii historiola ms, quam haud parvi esse faciendam in Apollonio ostendimus a , colligitur, Ecclesiam nempe, olim Cathedralem D. Petri 3 , ab eo fuisse aedificatain promercede Ariana Haereseos . de qua triumphaverat. Certum quippe est, Gothos ex Hispania in Italiam Seculo VI. irruentes, Arianae haere1eos labem, qua scedati erant, nostris hisce regionibus aspersisse. Unde creditu facile est, Catholicae fidei puritatem a pravis eorum dogmatibus, Divini Verbi Consubstantialitatem impugnantibus, vindicatam ab hoc Anastasio fuissb. Sacra eius memoria colitur die tricesima Maii in Cathedrali Rotonda . Cineres iacebant olim, una cum illis trium nostrorum Episcoporum, scilicet SS. Dominatoris, Pauli, & Dominici, in aede S. stephani in arce Cycnaea : S. vero Carolus Borromaeus, & Episcopus noster Ioannes Delphinus amplissimo apparatu, solemnique cultu transtulerunt, suppositis sacrae sarcinae propriis humeris, in eam Templi maximi partem , quae S. Petro dedicata erat. Destructo vero eo Templo translati
se m. IV. Maii. pag. 6m. Cathedralem Ecclesiam, aestivam unam , qMe 1 -xx. ubi verba Ridolfi dedimus hue erat s. Petri: hyemalem alteram. S. Mamae Ma spectintin. Hris nu acupatam, animadversam elitu , t hi
si Duplicem esita apud Bilalaam laisse Iastrio pag. 4ο.
153쪽
lati sunt In Altare Cathedralis Rotundae, olim dicato s. Iurio hodie M. Christi Corpus adoramus, anno Iri DCIV. ab Episcopo Marino Georgio, ut in eius Commentario fusius enarraturi sumus . Interim satis erit adn taste, harum historiam translationum relatam esse a Bollandianis ad diem xx. Maii, ex Catalogo manuscripto nostr rum Episcoporum Florentinii, a Fayno ipsis communicato g . XXVI.
SAnctus postea Dominicus fuit sustectus. Hunc, opibus
Theudolindae Italiae Reginae, cui propter eximiam morum pietatem Charus erat, multas restaurasse collabenates Ecclesias, Brixianorum est traditio: multumque in Ecclesiasticae disciplinae restauratione insudasse. Dicitur etiam sua in Ecclesia auctor recitationis Litaniarum, q uas S. Gregorius Magnus paullo ante Romae instituerat. Festum cel bratur XIII. Cal. Ianuarii : Corporis Vero Reliquiae , una cum supra recensitis Paulo, Anastasio, α Dominatore repositae sunt in Ara SS. Sacramenti Cathedralis Rotundae, quam D. O. M. nuncupasse aliqui scribunt , quam nuncupationem Feliei eius Succesibri nos tribuemus. Veteri sane Cultu, quo eum Brixiani prosecuti sunt, spoliare voluit Castcllanus; namque xx. Decembris die laud. Martyrologii universalis si scripsit , Brixianos seculis posterioribus coepisse hunc hon rem Dominico tribuere, licet nullam habeant traditionem de die mortis, neque de hoc cultu, ut videre licet in Ramperiato , apud quem nullum exstat sanctitatis Dominici vesti gium . At haec seribens non sibi constare mihi videtur ; etenim a Ram perto perinde Dominicus, atque alii commem rantur , Philastrium si excipias, in cujus honorem habitus fuerat Ramperti sermo ; nihilotamenininus ex iisdem omni
154쪽
Brixianorum. 9yno loquendi modis . apud Rampertum, cultum elicuit Castellanus pro aliis, de quibus egimus, Episcopis nostris ; P
modo ergo ex eodem Ramperti sermone cultus antiquitas
Dominico praestiti in dubium vocari potest e
Dominicum excepit Felix , de quo multa, praeclare
gesta, Brixianarum rerum Scriptores comminiscuntur, paucis collecta a Bolland. v II. Calendas Ma
tii ci , scilicet, annos circiter XL. 1eliciter Eccle-sam gubernasse: Flavii Andevaldi, & Theudolindae Regum auxilio Templa a plurima erexisse , censibusque locuple
ci m. III. Febr. p g. 38 ix Inter haec Templa recentent Brixiani
Cathedralem, vulgo Rotundam ω quam inaedi. fieatam fuisse putant a Rinina Tneudolinda. regnante Flavio Milulpho, cir ann. M. σquo eum sibi matrimonio junctum ,& Oth litae Religioni eonciliatum, ad Ecclesias instaurandas ipsa adduxerat. Templum vero suisse secratum ab line Episcopo Felice, recte eoniici posse, afirmat Galeardus in Schedis Oratorii, ex eo, quod e regione Templi hujus erectum olim Herit consecratumque Baptisterium , jubente eadem Theudolinia , temtoribus Feliei , Brixiae Episcopi, ut prodit duplex inscriptio, a Thadaeo Solatio,&Prospero Martinenis, Brixianar mi Antiquitatum observatoria relata, in quarum altera exitii nota chro. naci anni DCXVII., Felieis aevo eonveniens; quas inscriptiones, etsi a Galeardo in notis ad inhellum relatas, in Lectoris tamen eomnas.
dum , ex eitata Listoria ms Octavii Rubet, hie describere non piget. Prior: Dranina Flavia ad eare stela hoe Baditisserium vivente Domi---mmo Arim M. Altera vero r-N FDυia Thea Munia consecrasa suis hoc Baptister-m v vente DMnim N pro F - Αὐευaldo sacra salutis se eulo CCCCCCXm. Male Faynus in
Notis ad Martyrol. die x3. Febr. omittit C. annos . Non enim Flavius Andevaldus regnum tenuit ante annum DCXVI. Errorem,
typothetae oscitantia sortasse admissum , su-nulit jam Galearati, in notis ad Ughellum T in I v. pag. 33t . . ubi scite animadvertit , Mintelliim , in quo Baptisterium erat positum . sub nomine D. Ioannis Baptistae, totius Lan otiar dici Regni trotectorta, dedicatum, e abatque sub initium seculi elapsi ad occidentalem ipsilis Ecclesiae maioris plagam in platea, qtiae vulgo appellatur: . t D mo, paullo ante annum i 63 x solo aequalum fuisse .. Erat min em coni ructum extra Cathedralem , iuxta eorum temporum consuetudinem , de qua plura videri possunt apud Iosephum Uicecomam tein, de Ritibus Baptismatis Lib. I. Cap. VI. p. lo. . N apud Mabillon. in Itinere Italico mio. Quod vero Templi hujus , nempe Rotu da, structura ad Langobardorum tempora pos sit reserti illud inprimis confirmat, a Galear etiam in citi Schedis observatum, quia AEdes. illa sacra, quae unita Coenobiis S. Iuliae cern tur prope meridionalem viam . quamque a Lanis
Lotarcii Regibus, Desiderio & Ania, condi'
155쪽
tisse: suis adhortationibus a Civitate auxiliares copia ad vera ius Mahumetem obtinuisse : eius denique Opera faetum , ut quem Lotharius, Langobardorum Rex Arianus , Episcopum, haeresi hac insectum, praefecerat huic Urbi, eumdem paullo post ossicio privaret. Pleraque alia narrantur ab ali quibus , quae nullo veterum Scriptorum testimonio nituntur. Ex humili, in quo iacebat loco, in saepe laudata S. Aphrae Ecclesia , die xxx I. Martii anno ΜDVIII. in nobiliorem , in capsa alabastrina, sublevatum corpus fuit, ubi eius transitus memoria recolitur uri. Cal. Martii. Sacrarum vero ejus exuviarum exigua pars custoditur apud Moniales Ecclesiae S.
Mariae Magdalenae , quae olim , uti in Philastrio observab mus , ad PP. Humiliatos spectabat o aliaque parte gaudet Ecclesia S. Thomae Veronae , quam Thetaldus, Veronensia Episcopus, anno MCCCXVI. decimo Calendas Iunias , quo eam Ecclesiam cultui Divino nuncupavit, in principe Altari
eam nemo iure in dubium revoraverit, ejus. dem exhibiat intiquitatis laetem , quae in Templo S. Mariae apparet. Illud a tem animadvertisse o rae pretium erit, prinia ceps hujus Templi Altare, odeumque ipsum recentioris videri structurae . idque etiam ex eo potest colligi, quod dedicatum Beritannor 3 1. . sedente scobo de Actis, a Petro Bu. duenti Antistite , ut est in Catalogo Episcoporum ms Florentinii. Insuetum porro non esse, Altare majus ab aperuiet Eccletia storium
aliquando consecrari , iure ae merito colligit in citatis mis Galeardus ex inscriptione hM, quae conspicua cernitur in postim Ianuae unis oris parte Ecclesiar Mediolanensis .
ARAM MAMMAM MARTINUS RTEMPLUM D. CAROLUS CONSECRAVIT .
156쪽
HIς postremus est, ex Brixianorum Episcopis , qui
inter Sanctos numeretur, estque vicesimus post Pni-lastriti m. Fertur interfuisse anno DCLXXIX. Concilio Μediolanensi , in caussa Monothelitarum celebrato , cui interfuerunt Insubres Discopi , quorum nomine exstat Epistola Synodalis sa ad Constantinum digonatum Imp. Sed procul dubio , eodem anno, aut sequenti 3 , praesens suit Concilio Romano, propter eamdem caussam ab Agathone Pontifice habito, unde Patres huius Synodi, Constantinopolim, ad Imperatorem, miserunt libellum, catholicam fidem adversus Monothelitas exprimentem, qui lectus fuit quarta Aetione Synodi VI. generalis , Constantinopolitanae III. Faynus assirmat , eum libellum fuim a nostro Episcopo substriplum sne suae Ecclesiae titulo . Florentinius autem in Catalogo cautior scripserat, id quod erat additum Ecclesiae nomen, nobis iniuriam temporum invidis. . Sed ali bi illud nobis ab iniuria temporum servavit antiquitas ese enim Deusdedit subscriptio se habet in praestantissima Coniaciliorum editione , quam infinitis pene usi Codicibus nobis dedere, Cossartius & Labbaeus q): Deusdedit Episcopus Sancta Eeriem Brixianensis , in hane funestionem, quam pro Apostolica nostra Me unanimiter eonstruximus, Dititer fuscripsi. perrarius in Catalogo SS. Italiae die X. Decemb. asserit, eum interfuisse citatae VI. Synodo, una cum aliis Episcopis quemadmodum ex Episcoporum subscriptionibus apparet ; verum isthaec subscriptio cum ibi deiideretur, verisimile est, Ferra rium cum iis Scriptoribus consensisse, qui VI. Synodo Con
157쪽
stantinopolitanae adscribunt, tamquam appendicem , supra
commemoratam Synodum Romanam . Quamquam Ferrario non exciditat, nostrum Episcopum Constantinopolitana: Synodo interfuisse, si animadvertisset, eos occidentis Episcopos in Synodo Romana convenisse, qui vel Mr aetatem, vel corporis morbum, vel itineris dissicultates Λynodo Constantin politanae praesentes esse non poterant, qui fuerunt centum
viginti qujnque , quorum nomina subscripta sunt in fine citati libelli Synodalis Romani, qui Actione IV. Synodi Sextae lectus est, ideoque eodem inlatus . Iam vero apud Baronium , Faynum , de Aste, aliosque
multos agiographos : nec non apud Florentinium & Ughellum Sancti titulo, cuius memoria colitur die x. Decembris, insonitus apparet: quo tamen destitutum exhibet pergamena nostra, cui coninat saepe citatus S. Petri liber, teste Totto, cuius haec sunt verba in laud. ms. haetenus appellantur Sancti in hiro veteri Bistiothecae s. Petri in Oliveto , & ad imam paginae oram di qui Domnus Deusdedit appeliatur in libro S.
: Ex hoc Domni titulo etsi dubium posset oriri , hune Episcopum non omni veneratum fuisse cultu , quo olim Saneti colebantur, eximium tamen & ipsi fuisse attributum, innuere voluit Catalogi nostri Consedior. Namque apud Scriptores, qui labente Iatini sermonis puritate scripsere, Domni titulo ii honorantur viri, qui ecclesiastica Dignitate, morumque castimonia fulgebant. Sanctorum autem cultu veneratusta ipse postea fuit a Brixiana Ecclesia , a qua colitur Iri Idus Decemb. yn S. Petro in oliveto , ubi corpus requiescit in Ara maiori . Quando vero cultus hic renovatust fuerit, non ita facile statui potest . Fortasse anno MCCCCLV. , cum primum ejus corpus , una cum aliis SS. Episcoporum
Pauli , Cypriani, nec non S. Evasi martyris detectum fuit in Oratorio, apud aedem S. Petri in oliveto o , Namque
cum in cit. vetustioribus Calendariis manuscriptis, quae ante XIV. Seculum ad huius Ecclesiae usum conscripta sunt, ejus memoria desideretur : cumque eadem inveniatur in recen- 6 Hujus inventioni , atque elevationismil acceperant Bollandiani a Faylio, eaque retulerunt in m. III. Aprilis pag. oly. reierunt ad annum 1 13. , a dataras nos secimus posteriorem annis, innixi 'ablicis monumentis Qvitatis ab Em. Quirino produ- tis , uti animadvertimus in adnotatione ad
158쪽
tentioribus, labente Seculo XV. conscriptis, non alienum est a ratione , cultus huius renovationem intra huiusmodi limi tes Coercere. Nullus autem huic novitati annus aptior illo vid tur, quo ejus corpus in Ara Septemtrionem versus spectante repertum & elatum fuit, atque in Altare orientem versus translatum. Praesertim cum ex praenomine Sancti, quod in eius Arca litteris cubitalibus insculptum legebatur , non levem Brixiani coniecturam sumere potuerint , Episcopum CO titulo antiquitus decoratum, morum castitate & puritate doctrinae ita inclaruisse , ut sicut per Corporis elevationem, aut transmutationem , eum olim Brixiani venerati sunt :lea , eumdem Cultum renovari posse , arbitrati sunt ; atque
adeo dignum esse, qui in sacras Ephemerides referretur; quod ubi factum est , in caussa fuit , ut & eius cultus in dies augeretur , S. Baronius ipse in universali Martyrologio
- Nec in Ecclesia novum est , ut obliterata alicuius Sancti
memoria renovetur , atque inter universales Sanctorum Caatalogos describatur . Sane id contigit S. Popponi, Abbati Monasterii Stabulensis , ordinis ianedictini; quem , licet
medio Seculo X l. mira sanctitate floruerit , tunc solum venerari coeperunt ii Populi , cum Baronius , praeclara eius acta nactus , illius nomen in Rom. Ecclesiae Martyrologium retulit , die xxv. Ianuarii 7 . Hinc iure ac merito in voti habuit Cl. Mazocchius 8 , ut inter Divorum numerum Ecclesiae Neapolitanae inferretur Paulus , primus illius Ecclesiae Praesul , postquam illius nomen invenit Sanisti praenomine in signitum in Calendario marmoreo Ecclesiae Neapolitanae, IX. Seculo inscula to atque Eminentissimo Archiepiscopo Nea-
solitano, Io sipho Spinello, in operis nuncupatione gratulatur , quod plures Sanctos Antistites Decetares suos depretiendisset : quos primitus quidem majores nostri sacris honorisus prosequebantur, inquit ΜaZocchius) postmodum, uti fit, eorumudem euisum delevit oblivio .
159쪽
CIRCITER ANNUM CHRISTI DCXC. R Ecensito Deusdedit, Rhellus & alii invexere quem
dam Antigium , seu Ansiginum , cuius pulcnrum elogium contexuit Ferrarius I . Hunc anno 8 ., cum M. Faustini & Iovitae corpora eX aede eorumdem nunc dicta S. Aphrae , eo, ubi etiam nunc coluntur , transferret, inter orandum animam Deo reddidisse , quoiadain, sed minus probabiliter, asserere, scripsit Florentinius. Nulla vero Ansigium, sive Antigium exhibent edita nec mss. probata monumenta et , scilicet, neque Rampertus neque noster Catalogus ; quare intrusionem subodorati Florentinius in Cataloso, & Coletus in notis ad Ughellum, a Ramperto non fuisse commemoratum scite adnotarunt. Et
Plane tem rum ratio pugnat ; quippe p'st Deussedit ad annum DCCC., in quem translatio illa ngitur , multos sedisse Episcopos dubitari nequit. Antigio igitur hoc, seu Ansigino , de nostra serie jure depulso , rectius sufficitur Gaudiosus a Fayno 3ὶ , consentientibus Ramperto & nostro Catalogo . Est igitur hic, Secundus hujus nominis, Brixianus Episcopus: quae vero Ecclesiam gubernans gesserit, silentii tenebris obvoluta hactenus latent ἔ imo, quod maxime mirum, ne ipse quidem sepulturae lacus cognitus est. Licee autem in nostro Catalogo Domni titulo ornetur, perinde a supra laudatus Deusdedit , nondum tamen Sanm honorem
ei tribuit sua haec Ecclesia. XXX.
In Catalogo san ram Italiae pax. νου. oum mn deduximus ex titato mL Adonis in Corous S. Antigii quiescere in S. VIrsicino , quod affirmant etiam Bollandiani Taustini scripsit Fetrarius loco citato pag. die is. r. Tom. II. pag. go . pio. , sed hune non suille Brixianum Episco- ca I Brix. Ps.
160쪽
DEsuncto Gaudioso, electus dicitur Rusticianus, huius
nominis II., de quo silent omnino Annales: commemoratur tamen a Ramperio . Iacere ad S. Gera vasium, iuxta S. Andream, affirmat Florentinius in pervetusto indice, nullo tamen Sancti honore Condecoratum.
Addit Faynus I , locum S. Cervasii fuisse oppidum eo nomine dictum ; nam ibi etiam in Parochiali sepulturam habuisse dicitur . Sed nobis videtur intelli menda suaedam Ecclesia in Suburbiis posita . Namque Ecclesia vetustissima, Urbis olim princeps , S. Andreae sacra surgebat extra Urbem , Orientem versus , e regione Μonasterii S. Iuliae r an autem proxime exstiterit Ecclesia S. Cervasio dicata, quemadmodum hic innui videtur , mihi prorsus incompertum. Ad Heri mannum quoque quod abs re non erit adnotasse in nostro Catalogo ponitur et ad S. Gemasium , absque ulla tamen additione. Exstat in Suburbiis ultra Mellam , occidentem versus , secundo ab Urbe lapide , vetus Ecclesia S. Gervasio sacra una cum semidiruto Coenobio, quae a tribus Circiter Seculis in Commendam conferri solet . Hanc Abba tiam opinatus est Faynus a fuisse Monachorum' Vallis Umbroiae , Ordinis Benedictini. Reipsa, hanc Congregati mem Monasterium prope hanc Urbem habuisse sub finem Seculi XII. , ' colligitur ex privilegio eidem Congregationi anno MCXCVIII. concesso ab Innocentio III. , in quo i ter ea Monasteria , quibus hujus privilegii usus conceditur Irecensetur Monasterium Brixiense . Hoc autem Monasterium positum fuisse extra Urbem , & S. Gervasio consecratum , nullum reliquum dubitationis locum facit alterum privilegium, eidem Congregationi a Paschali II. elargitum , atque G a ab