장음표시 사용
141쪽
ne alterius Hereulani, sanctimonia celebris i qui per haec tempora, anno scilicet DXLIX. ex Monacho Benedicti
no 1actus fuit Episcopus Perusinus. Adeo autem a vero ab horret, monachali militiae Herculanum nostrum nomen dedisse, illique Monasterio praefuisse, ut ab ipsemet Mabillonio Brixianus Herculanus ne nominetur quidem, nedum in Annalibus , sed neque in Seculis Benedictinis , ubi minoribus typis dubios etiam & adscititios a genuinis Benedictinos di hinguit . Sepulturae locus in nostro Catalogo notatus est, nimirum in Campilione in Materno , qui est peninsula lacus Ben censis , ubi suam mortem obiisse sertur , atque ibidem , ut Patronus universae Brixianae Riperiae occidentalis colitur pridie Idus Augusti. Sacra eius Lipsana in Ecclesia Parochiali detecta anno MCCLXXXII. publicae venerationi proposita , hac Epigraphe condecorata fuisse, testis est Rubeus in μHistoria ad annum ΜCCLXXXIII.
Cum Tridentinis pace confecta Brixia hie, mi Ditius Herculanus vitam Sanctissimam habuit , sacram adiculam extruxit. Procurantisus Gerardo de Gamsara , Θ indefranis De Comitisus is Concessio riseria Praesidibus . Deinceps anno MDLXXX. ex veteri arca translata sunt prope Altare princeps, eximia populorum frequentia, a S.Carolo Borromaeo, opem ferentibus Francisco Cittadino, Castri
Episcopo , α Jacobo Rovellio Salodiens , Felirens Episcopo 6 . solemni ori deinde pompa anno MDLXXXVII. die
x. Maii, quae incidit in Dominicam , Ioannes Franciscus Maurocenus Brixiae Episcopus reposuit in pretiosa arca maris morea γ , in qua insculpta fuit haec Epigraphes . Me S. Herculani Episcopi Bri Aiae , Θ Confess.
Miagna miraeulorum laude elari ossa qui6cunt .
hane Translationem collocant ad annum 3386. . eam nos posuimus anno sequenti nixi publicis Loci tabulis.
142쪽
H O N ORIUS EPISCOP U SSANCTUS
AD MONASTERIUM M. MART. FAUSTINI, ET IOvITAE.
HErculani locum suscepit Honorius , qui in Ramperati sermone est XII. Faynus in Martyrol. VIII. Cal. Maii, quo die illius agitur sestum, scribit, a prima aetate Religionis Christianae doctrina imbutum fuisse, omnique virtutum genere ita profecisse , ut caelestem interris vitam agere videretur; sanciitate demum & mirac lis illustrem ad caelestes delicias migrasse. Hoc encomto, u pote ex coniecturis dumtaxat ducto , omnes ferme illorum temporum Episcopi exornari possunt, ut fuit, recitatis Fay ni verbis , adnotatum a Bollandianis die xx Iri April. I . Quod addit Capreolus, a Imperatorem, ob praeclara Hono xii merita , titulos Ducis, Marchionis & Comitis Brixianis Episcopis contulisse, a veritate quammaxime abhorret, cum Ostensuri postea simus, seculis posterioribus eos titulos Italiae Episcopis tributos fuisse. Nimirum nono labente Seculo N lingus omnium primus coeptus est vocari Brixiae Comes,
utp'te qui Civilem simul α. Ecclesiasticam Urbis politiam gessit. Primus autem Dux fuit Berardus Μadius, qua de re suus erit postea loquendi locus . Caeterum Honorii Corpus colitur in Altari eius nomini dicato in Ecclesia S. Faustini
143쪽
RUSTICI ANUS EPISCOPUS SANCTUS
DUos huius nominis Episcopos in saepe Iaud. Serm
ne commemorat Rampertus : uterque a Baronio
praetermissus, fortasse quia in Umardi Martyrologio, cujus Sanctos in suum transtulit , non invenit, re reipsa in locupletissimo Sol erit Usuaeso Part. I. Tom. VI. Iunii Bolland. frustra illos requires . Unde praetermissus etiama de Aste Ioc. citi, a Castellano commemoratus in Sanctis, Rom. Martyrologio additis, die v. Ianuar. Primus, quem hoc nomine insignitum honorat Brixiana Ecclesia, a Galesinio his verbis condecoratur ad v. Ianuarii diem : B. Honorio ejusdem insis Episcopo eum fueresserit , pietatis Chrisiana inciis Populum Brixiensem religione inseruxit , omnique Episcopali Di ture ,'sanctitate florenti mus , quievit in Domino . Ferrarius autem in Catalogo Generali Sanctorum ad eamdem diem r addit: floruisse sub Constantio sa) Ariano, &exulasse traditur ; verum, reiiciendam esse hanc traditionem, ratio temporum certo probat ἔ quamquam enim Ferrario concedatur , cognosci non posse tempus , quo Ecclesiae praefuerit, illud tamen procul dubio liquet, multis post Constantium Arianum annis vixisse; nam a S. Gaudentio, quo vivente, ille adversus catholicam rem desisviebat, ad Rusticianiim usque, sedere in hae Urbe undecim Episcopi, quapropter longe post Constantium hic collocandus est . Iccirco Ferrarius vapulat a Bollando hisce verbis 3 : Sed eum S. Philaserius , o S. Gaudentius T. Amtrosii aetate vixerint , qui potuit Rusicianus longe iis juniora CO flantio Augusto proscribi ς Sacra illius lipsalta coluntur die v. Ianuarii magna Populi frequentia in Ecclesia Parochiali
In Catilo eo Generi Sanctorum, qui in c1 In Pereario loci est. legitur Consasti. Iurtyrol. Rom. ntin iiint, ad diem v. Ja uo, sed omnino erratum . Toux I. Ianuarii pa H.
144쪽
Brixianorum. 8 Ichiali S. Zenoias ad Forum Nonii Arii, unde vulgare it Iud
nomen: Novari no Α . De cultus antiquitate, cum apud nostrates nullum reliquum dubitandi locum faciunt Litaniae, quas olim Ecclesia harerecitabat, inlatae in saepe citatum XI. Seculi codicem, inscriptum: Ordo ad ositandum Infirmum , in quibus Rusticianus invoca
tur una cum . Faustino oc Iovita, Apollonio , & Philastrio ;tum apud alias Urbes, Ecclesia Canusii, exstructa anno circi
ter C XX. in honorem SS. Apollonii, Ursicini, & Ru siciani e Martyrum quoque Mauritii , Alexandri, & Victo ris a qua de Glesia paucis egimus in Apollonio , ct insi
Eius corporis inventio colitur x. Cal. Augusti in Martyrol. Fayni , de qua praestat adscribere integram Galeardi notam
in citatis GL ad idem Martyrol. Inventionem hanc in Deteri Ecelesa Cathedrali S. Andrea factam, a mat Faynus in notis ad hane diem, at Florentinius in Catalogo M. Episcoporum Bri- cia , Ossa Rusticiani , ait , primum in S. Apollonii extra in lem eondita, multis post annis fuisse ad Parochialem Ecelsam s. Zenonis in Foro Nonii Arii translata. Charta inventa in Capsa reliquiarum SM siciani o Silvini, is producta a PP. S. D seph , quos Minores Dacant de Observantia, in causa identitatis Corporis S. siciani se habet et Reliquia eorum Rusticiani nempe , α Silvini seu eapita cum pectoribus fuerunt translata
a Deo, ubi primo sepulta fuerunt, ad Ecclesam S. Andreae, quae erat in Monaserio S. Apollonii extra Brixiam , is ibi eolioeata F a in
Totius habet r-ad S. zemnem. praeterea nihil. vox illa da semis eur in no- hro Catalogo appina sit, vel quid innuat non satis assequor. Etenim celeta Parochialis S. Zenonis ad plateam vulgo: δει Nivari . q ae etiam nunc D. Rusticiant ossa possidet , s lemnique pempa diem stitiam agit, nulla ratione vocari potuit S. aeno vi toris , si illuἀ- s is aecipiatur, ut inlicet, sacram eamdem intra Urbis moenia non comprehendi. Dndoquidem nullis veterum monumentisaonstat, eam unquam laisse positam extra Urbis moeris. Pro illiter illud viseris idem imnuit ac vi Foro , plurium pro singulari nu-
nieris usurpato. Reipsa Templum hoe prael ritis solis nomen tulisse S. Zenonis de Foro, me docuit quoddam Monumentum die xx.
Febr. anno 14εν. actum, in quo mem
Tatur Rac re,. ιηι auis Lectim. d. Foro citratilia Brixia, ex Chartulario C pituli Cathodralis. Illud idem est in Com
promisso , quo Clerus Brixianus se aiistrinxit ad electionem Episcopi post mortem Martini anno ix s. , ibi enim legitur: Stefisus Pres.
Nanhelmum in notis pag. LIII. Porro olim .hIta vetus in priori monumento commem rata eomelectitur inter alia loca Plateam di marini. I ine vereor c quod obiter adnotatum volo ne Fayn. Brix. pag. M. minus recte seripserit: Ecelestis L Zenoma vi ἔν- eis isteri , με da Foro jam vocata , emat ami
qua Parochiatis .... nunc es ipsum Oratorium. παρον reform Gum, retro Paullum C --. Brixia. Nam plane constat, oratorium a Fay
no indieatum non ad Cit delia, sed aditru S. Ioanni lora pertinere.
145쪽
hi quodam monumento subterraneo lapidibus quadratis eoo- Iitis , per manum artiscis eircumquaque ornato , sub Altaris Andrea fundamento eirca aum Domini IIIo.
R Usticiano successit Dominator, qui in Ramperti se
mone XIV. est , & de quo nihil certi a maioribus nostris accepimus. In Totti ms additur: Ad S. Stephanum in Arce , proptereaquod Ecclesia in Arce Urbis posita D. Stephano protomartyri est sacra. Ex illa E clesia, in quam olim a vetusto S. Andreae Templo illatae fuerant, huius Episcopi sacrae exuviae I deportatae sunt una cum aliis SS. huius quoque Ecclesiae Episcoporum Pauli, Anastasii, α Dominici, iublica indicta sepplicatione Ca L Novens bris anno MD XXI. in eam Templi maioris partem, quae S. Petro dicata erat , iuxta publici Concilii decretum
ante centum & amplius annos sancitum; S. Carolus Borro-maeus, Visitatoris Apostolici munere tunc iungens, non selum Translationem exequi curavit, verum etiam una cum Ioanne
Delphino Urbis Episcopo sacrorum pignorum onus suppositi ghumeris sustulsit a . Templum vero illud S. Petri cum fuisset
it Usthellus plura hoe loci eonsumsit, quae venerario /m in nisi Ga eardi auctolitate , atque ipiis nio. MD XXXIII. R. Io. Baptista Battarii ti aisnuinentis consideratis, in trunc modum eme, to , arte teis recon/ita tu Me Sa vivimus . servantur. Sorae tar SS. Co voris Chrsὸ ιδ Exstat huius Translationis publicum do- Ara .iacentiin re vata Mernum hoc P. eumetitum supra ottium sacrarii 1S. Corpin is memum anno salissu MDCLxVII. Ν, numen. Chri ii in venere c. athedrali , insignis nimi- tum lea Τ vitae huius Trairi latio is exllantrum pictara, SS. quatuor Episcopolum trans- in Arcti ivo Scholae SS. Corporis Christi Eelationem exprimens, hae addita inscriptione: clesiae Cathedralis ix. In Acta autem Ui bs. Ilamina torri , Pauli , Anastasis, Damιmcε sitationis Apostolicae . ab eo lem S Carolo mi huius Sedιι Epistolorum eo pora ex Arce anno actae anno MDLXXXI., quaeque exstant in ANAIDLXXXI a S.Carolo in seratιom Apostilica, chivo Episcopali Brixiae liabetur . hoe Ii tunem Lino Discopo suis humeras trans. Decret uiri: arca Ss. Pauli , Domanui, mantiaur.3, opposita com μιt Ara , exsintur 1ria ιυι- .πιπιν , Anastasii , quorum corpora er λι-
146쪽
fuisset solo aequandum, translatae itemuri sunt anno MDCIRdie xv r. Februarii in Cathedralem , vulgo dictam Rotonda , ubi nunc eas veneramur Cal. Novemb. in Ara, olim sacra, non S. Iusto , quemadmodum typographi eriPre legitur in Galeardi notis ad Ughellum, sed Iustinae Virg. & Μartyri , quaeque hodie Mintis Christi Corpori custossiendo inservit.
ETsi in Ramperti sermone Dominatori: proxime collocetur Paulus, medium tamen eos inter fuisse, alium Episcopum nomine Berticanum , amrmatum video Cum ab exteris, tum a Brixianis Scriptoribus . Qiiid vero 1 uerit in caussa , cur silentio praeteritus sit & a Ramperto, α ab Auctore nostri Catalogi , Galeardi potius verbis,
quam nostris, innuere placet, ex notis ad Ughellum . Hunc tortasse omisit Rampertus, quia Sanctos, Θ vem memoriae Episcopos retensens noluit eorum seriem Simoniaci, arque irreligiosa hominis nomine foedare. Potuit etiam feri , ut Berticanum pluerit Rumpertus, quia jam tune a Briκiana Eccum Dypthiris exclusus esset. Praestat autem integrum S. Gregorii locum tis. Diat. p. I a. hie apponere. Ioannes quoque vir magni rus, in hae Uria e locum Praefectorum 1ervans, cujus gravitatis , atque veritatis si, novimus , qui mihi testatus est, Visurianum Patritium in Cloitate , qua Brixia dicitur, fuisse defunctum , cui ejusdem Civitatis Epiycopus , accepto pretio, locum in Fretem praebuit, in quo sepeliri deluisset; qui Didelicet Valerianus κque ad aetatem decrepiatam levis , ae lubricus extitit, modumque suis pravitatibus ponere contempsi . Eadem vero nocte , qua sepultus es, B. Faustinus Martyr, in cujus Ecelesa corpus illius fuerat humatum, CHlodi
147쪽
Iito apparuit dicens: Vade, is die Episeopo, ut projiciat hue fatentes earnes, quas hie posuit, quod s non fecerit , die trigomo ipse morietur, quam visionem Custos timuit Episeopo confiteri, is
rursus admonitus decli Dit. Die autem trigeflmo ejugdem Civitatis Episcopus , eum vespertina hora sanus atque incolumis aἀθctum reia et, si ita : is inopinata morte defunestis est I . Hactenus insignis ille Canonicus, cujus opinionem , si ratio operis exegisset, & aliis confirmavissemus exemplis, haustis ab huiusmodi Ueterum Catalogis , quale esset illud Auxentii Mediolanensis Episcopi, ob infandam Arianae haereseos memoriam, in suae Ecclesiae veteribus Catalogis merito praetermissi , teste Papebrochio a F. Licet autem in laudato Gregorii loco Episcopi nomen sileatur, eum tamen fuisse Berticanum, recensitis a Gregorio circumstantiis, temporibus, quibus is sertur sedisse, prorsus congruentibus, valde redditur probabile .. Eius etiam emortualis annus ex Gregorio colligi potest, nimirum quingentesimus nonagesimus secundus, aut tertius ; nam quo circiter tempore luctuosam hominis mortem litteris mandabat Gregorius , eodem quoque eam accidisse, non obsture ex eodem Capite inserre licet. Quippe Gregorio testatus est Ioannes, vir gravis re ve-
rata, Valerianum , perditae vitae Patritium, in Urbe Brixia locum sepulturae habuissis , in Ecclesia B. Faustini martyris ab Episcopo, propter pretium Episcopo sislutum . Hinc eadem nocte B. Faustinus Custodi apparuit dicens Vade , o die Episcopo, ut progiciat hue has foetentes carnes , quas hic posuit, quo se non fecerit, die trigesimo ine morietur, is reipsa,
cum Disonem Episcopo confieri timuisset Guylos , 1usita is inopinata morte defunctus es Episcopus. Constat igitur, omnia haea contigisse paullo ante, quam Gregorius Caput illud conscriberet ; cum vero, libros istos circa annum sui Pontificatus quartum , Christi vero DXCIII. elucubratos fuissu , teste in habeamus ipsum Pontificem in multis ejusdein operis locis , consequi videtur, Berticanum circa ea tempora deces
Iam vero, ut revertamur ad Paulum, is est in Ramperti sermone Tertius hujus nominis Episcopus , iccirco ii om
148쪽
nes corrigendi , qui Secundum eum vocant . Ferrarius in Catalogo Generali Sanctorum, vII. Februarii die, assirmat, succetarem fuisse S. Dominatoris circa annum CCCCL. , quae partim vera sunt, partim falsa. Verum est, Dominatori sui lectum fuisse , at uno & amplius Seculo post annum CCCCL. Ad illius quippe tempora commode referri possunt
turbae illae , quae VI. iaciente Seculo Brixiae excitatae fuere adeo vehementes , occasione celeberrimae trium Capitulorum quaestionis, ut nihil propius factum sit, quam ut, una Cum universo Langobardorum Regno, Urbs haec foedo schis. male laboraret . Etenim a Coisitantio in Mediolanensem Episcopum recenter electo exegit Brixianus Episcopus, ut quae erat illorum temporum consuetudo si vellet ab eo in suam communionem recipi, eos damnaret , qui reprobabant tria illa celeberrima Capitula anno CCCCLI. in Concilio Chalcedonensi, ut ferobatur, reprobata , reipsa tamen nec approbata , nec damnata. Petitionis huius certiorem cum fecisset Constantius, recens Mediolanensium Antistes Rom. Pontificem Gregorium , responsionem huiusmodi h
buit a Pontifice Constantius in Epistola , quae est XXXIX. lib. IV. Indict. XII. 3ὶ , ut ex una parte Constantium ab solvat Pontifex a satisfactione petitionis Brixiani Episcopi ;proptereaquod hoc non fuerat factum a suo Ante flore Laurentio, in unitate Catholicae Ecclesiae mortuo; ex altera vero, ne scandalum Brixiani ' paterentur, eidem commisit dumtaxat, ut Epistolam eis transmitteret, in qua sub anaiathematis interpositione fateretur , neque se aliquid de fide Chalcedonensis Synodi imminuere, neque eos, qui imminuebant, recipere , & quoscumque damnavit, damnare, di quos.
Ansam hinc videtur arripuisse Baronius aspergendi labe schismatis Episcopuna, Civesque Brixianos 4 ; mihi tamen
Gregorii verba consideranti ha - labe non vitiatus videtur Episcopus noster; etenim studio dumtaxat defendendi Chalcedonensis Concilii , cuius auctoritas eorum Capitulorum proscriptione violari putabatur ab omnibus ferme occidenta-
3 Pag. ν α edit. Maur. , quamque Baro. Congret. s. Mauri adducti videntur in vitanius retulit ad ann. num. a. S. Gregorii praelisa Toni. IV. Operum Lib. II. In eamdem opinionem 3c doctissimi cap. II. Pag. A l. Gregornnorum operum editores. Monachr
149쪽
libus Ecclesiis, Id potuit ipse exigere ab electo Mediolanensi Episcopo 3 ; vel inspecta Gregorii responsione, controve saqtie melius animadversa, Brixianos, una cum Regina Theudolinda, quae ipsis favebat, a prima discessisse opinione, α suum Μetropolitam excepisse, dicendum est ; & reipsa non amplius in numerum Defensorum trium Capitulorum, neque Brixianus Episcopus, neque quivis alius ex nac Urbe legitur in Annalibus Eccleilasticis : neque in aliis ad Constantium datis epistolis mentionem secit de Brixianis Romanus Pon
Accedit etiam Rameertiani, nostrique Catalogi auctoritas, in quibus omissus prosecto fuisset oc hic Episcopus, si in criminis huius venisset suspicionem ; quemadmodum simoniaca faece Iaborans negle stus fuit Berticanus 7 . Quamobrem, Berticani praeterruissa a Brixiana Ecclesia memoria , Pauli sestivitas publico ossicio colitur vi I. Idus Februarii in Cathedrali Rotunda, in quam ex Ara S. Stephani in Arce translatum fuit sacrum illius corpus anno MDLXXXI. S. Caroli Borromaei iussu & praesentia, una cum corporibus M. Viscoporum Anastasii, Dominici, & Dominatoris, qua de Translatione egimus supra in Dominatore . Adnotare postremo loco iuvat, validum ex concertatione hac nostrum inter Praesulem, di Mediolanensem, desumi posse argumentum, quo evincatur, Brixianum Episcopum suffraganeum fuisse Ecclesiae Μediolanensis , non vero Aquileiensis, qua de re videri potest tertium Dissertationis Pro nialis
1 Haee siit etiam Gileardi opinio pag. tQ misi vantibus etiam Maurinis i . cit. 3ν. Libr. cui litulus: Parere amorno , Gno- Cum iii hanc rem supra disseruerunus,mani. non est cur eadem hoc loco repetamus.
150쪽
PATERIUS EPISCOPUS SANCTUS. CIRCITER ANNUM CHRISTI DCIV.
PAterium , sive Atherium, illum eumdem esse , quem
una cum aliquot aliis , morum castimonia litterarumque praestantia, florentibus Monachis , secum ut vitam agerent S. Gregorius Magnus elegerat, opinio
fuit Arnoldi Wionis Lib. ΙΙ. de Ligno vitae Cap. 28., cui adhaerere videntur Ughellus in nostris Episcopis , Bollandiani i , Galeardus in notis ad Ughellum a , Faynus in
Mo tyrol. IX. Cal. Martii. Hoc si verum esset, haberemus proseisto, unde copiosam hoc de Episcopo vitam Contexere possemus; at ex altera parte aegre serimus, nullum potuisse nos vetus monumentum expiscari, quo Wionis, aliorumque sententia probetur; ex altera Vero, pugnat ipsa cum manu scriptis Codicibus, quorum quanta sit auctoritas, supervacaneum est ostendere . Codices igitur , quibus Gregorianorum Operum, facta a Paterio, Epitome aut collectio continetur, quosque multos inspexerant nuperi Gregorii Editores, Monachi Benedictini , nullum praeseserunt argumentum , unde Episcopali dignitate, collectorem Paterium fuisse insignitum, constare possit. At enim, inquit Faynus: propterea in antiqua illius Doluminis impressione nomen Episcopi tacetur, quia illud composuerit , eum adhuc tantum Monachus esset , is antequam tram Brixianam ab ipso acciperet ; verum Episcopi titulus omissus cum fuerit in aliis exemplaribus , quae plane multa
exstare, patet ex Maurinis, &Οudino in Commentario post- humo de Scriptoribus Ecclesiasticis ad annum DC., cumque
tario pag. 689. x Galeardus tamen re maturius perpensa videtur a priori sententia deflexisse. Etenim in cit. uotis margia. ad Martyrol. Fayes, argumentum a Fayno depromptum ex Epigraphe operum Paterii editorum , quodque Faynus vocat aptum ad tollendam omnem dubitationem, ita irridet pag. 14. verere argumemum, , F ni cruerist denAme