장음표시 사용
161쪽
ab Alexandro IV. confirmatum, in quo inter alia huius o dinis Monasteria hoc enumeratur : S. Gervasi de Brix. Dioecessi. Illud idem repetitur in alio eiusdem generis privilegio, ab eodem Pontifice concesso anno MCCLVI., ubi tamen . sive amanuensis, sive typotheta: incuria legitur : S. Genna- si ἔ legendum quippe est: S. Gervasit. Sunt haec privilegia edita ab insigni Ioanne Lamio , in notis ad Chronicum Pontificium Leonis Urbevetani 3 , inter Delicias Eruditorum, per eumdem Lamium collectas . Aliquid simile est in notitia Abbatiarum Italiae Lubini, verbo Gervasium; at vel Rusticianum II. , vel Heri mannum unquam ibi iacuisse, nulla traditione, nulloque documento firmare possumus.
CIRCIΤΕR ANNUM CHRISTI DCCXXX.
R Usticiano defuncto, ApolIinaris foetur datus Episco
pias Populo Brixiano , quem gubernasse ab anno DCCXXIX. ad annum DCCLVI. affirmat Faynus si . Octavius Rubeus in vita S. Faustini narrat , ab hoc Apollinari brachium S. Faustini Μartyris, huius Urbis Patroni, concessum 1 uisse cuidam Petronaci, ut Μons Casinus hoc sacro pignore ditaretur. Narratio haec de S. Faustini brachio , Casinum a Petronace delato , nititur
auctoritate veterum Scriptorum . Certum enim est omnibusque exploratum , floruisse per id temporis Petronacem quemdam Civem Brixianum , sanguinis splendore divitia-τumque copia praeditum a , qui monasticam S. Benedi etivitam. Pax. 293. 3 . o Cael. Brim pag. 15. A Petronacis sella reeenset Octavist Ru- ω in libr. eui titulus1-Mmei di Bra. sciaui pag. 3 . Ejus meminit inter alun Ole. Dctu vitalis in Hist. Eccles , qui in eo corrL- , eriod scripserit ,Petro cem fuisse si ae atriae Epistopam, nam de hac Dignitate nuta Ium proferri potest monumentum. Socii non lare ni inter M. Catalogum eum retenserae die 5. Maii Tom. II. Husae Mensis , Pag.
ubi Petro cis gesti accurate discimunt. V dicitia
162쪽
uitam amplexus I, postea renuntiatus fuit Abbas Monasterii Montis Casini , quod penitus collapsum de novo restatiravit iussu Summorum Pontificum Gregorii II. & III., eique duobus supra triginta annos praefuit, nempe, ab anno γI8. usi 3ue ad annum DCCL 3 . Hunc autem Petronacem sacra austini Martyris Lipsana ad Montem Casinum transtulisse, certissimam facit fidem , inter alios vetustos auctores , Leo Marsicanus: Hie Petronas, inquit Lib. V. Cap. IV. Chroni ei sinensis in Ecclesia B. Miartini , quam parvulam reperit ,
sexdecim ferme cubitos aureit , ibidem assaeam inciens in honore B. Mariae semper Virginis, θ' υ. Miartyrum Fausini Θ Iotiitae, in ea Altarium saluit, in quo etiam is brachium unius iliorum, quod secum de Erexia asportaverat, decenter recondidit. Hoc sacrum Cymelium ipsi venerati sumus in Μontis Cilni Macrario, ubi una cum pene innumeris huiusmodi sacris exuviis custoditur in vetustissima theca argentea, opere, ut videtur, Langobardico, his circumductis litteris: . in parte superiori
IXIA CASINUM DEVENI. in parte infima
Petronacem vero quod obiter adnotatum volo pari commutatione liberalitatis os unius brachii Patriarchae S.
dimus in adnotat ad Herculanum cim annum aris. alium Brixianum, Riccardum sive Richorium appellatum , Monachum Leneonensem concessum fuisse a Conrado II. Italiae Rese Abbatem Casinensem , petentibus Casinens bus Monachis. Quare non est mirum , Petri nacem virum praestantem ad eam dignitatemisisse elevatum. 33 Ita ex soatanti veterum Abbatum M nasterii Casinensis Indice deduxit Mabillon. in Λanti. Benedict. ad annum so. Tom. u. pag. t o. Error igitur irrepsisse videtur iaEpitomen Chronici insinenlis editum Tom. IV. Seripp. Italiae Pag. v. ubi Petronaeis reis ximea deducitur an s . ad annum νῖ Tovi. IU. Rer. I l. pag. 138 Adnotaiare lubet ex Mabillonio in Annalibus ad anianum 748. Tom. I l. pag. ε 34. M. Faustini de Iovitae sesium eel e fuisse Casinates Mom vii ρον Petramaeem mi xiensem , ex ea Urbe μιμώ-- -κιrum secum atruti M.
163쪽
Benediisti in Monasterium Leneonense attulisse , quod deinceps delatum in Brixianam Cathedralem , die S. Benedieto sacra, publicae venerationi proponitur, commemorant omnes Brixiani Scriptores . De hac Reliquiarum permutatione Ve iustissimis iisque probatissimis auctoribus confirmata , hist ricam texuit demonstrationem laudatus Eminentissimus Cardinalis Quirinus 3 , qua evincitur : SS. Bene leti is Schol pica eorpora sunt eius verba nullo unquam tempore e Casinensi Cetuosio amota fulge, ae proinde, fasulis esse accensenaeam , eorundem a mille is amplius annis in Gallias translationem . Praeter haec, de Apollinario nihil invenire potuimus. CONpus eius Mediolani, ubi probabiliter occubuerat , jacere diiscitur in nostra Pergamena , cui Brixiani omnes Scriptores assentiuntur: quo tamen Urbis loco, prorsus ignoramus.
IN Apollinaris locum subrogatur Andreas, uno & ipse
nomine cognitus ex omnibus Catalogis.
In binis Epistolis dati Hae die septem, Aano 3 33., dc die se DISSIMUM P. BEDAM, Congreg. Benedi- Febr. Is Hia Bavaticae PMESIDEM Generalem. Bri,
164쪽
CIRCITER ANNUΜ CHRISTI DCCL. Post Andream, in Episcopale fastigium provecstum via
demus , in iisdem Rampertiam & nostro , Catalois gis, Theodaldum , quem anno DCCLX. electum dicit Faynus I , ubi addit etiam, annum emoricialem locumque sepulturae a Scriptoribus omni silentio supprimi; Florentinius vero ponit, in vivis adhuc fuisse anno DCCLXII. Sed, obiisse anno saltem superiori , probabilius dici posset; quandoquidem, Benedictum Theodaldo fustectum fuisse Episcopum . anno DCCLXI., mox dieturi sumus sa) . Felicior fuit Florentinius in detegendo Ioco , ubi Theodaldus olim iacebat, scilicet prope Ecclesiam S. Ioannis Baptissae, quam arbitramur fuisse illud Sacellum, S. Ioanni' Baptistae dedicatum , in quo erat fons baptismalis , ut diximus in adnotatione ad S. Felicem . Regia autem porta , in notis ad nostrum Catalogum commemorata , significabat apud medii aevi Scriptores maiorem Templi portam, quae appellatio apud Populum Mutinensem adhuc perdurat, tesse Μurator. in Dissertatione
LVIII. Antiquit. Ital. medii aevi 3 .
ANTE REGIAM S. IOANNIS BAPTISTAE .
165쪽
ΤΗeodaldo lassicitur Vitalis, qui brevi intervallo Ecclesiam tenuit ; idcirco eius memoria pene est in Brixiana Ecclesia obliterata. XXXV.
VItalem inde excepit Benedictus, qui Ecclesiam ad
ministrabat anno DCCLXI., ut liquet ex approbatione , ab eo facta , divisionis curriculi aquarum inter Presbyteros Ecclesiarum S. Desiderii, S. Ioannis Evangelistae , & S. Euphemiae . Approbationis chartam ex apographo vetusto , diligenter asservato in locuplete Tabulario A1ceterii Μonialium S. Iuliae, modo commemorati , edidit Murator. Tom. II. Antiquit. Ital. I .. Licet vero dissimulare nolimus , chronacam illius chartae notam desiderari, ad illum tamen annum, ut referremus, binae secere a Muratorio ibidem commemoratae chartae anni DCCLXI. , in quibus de deducendis aquae luctibus ad Monasterium Sanctimonialium S. Iuliae agitur , quibus & ipse motus fuit Muratorius, ut primam illam chartam consignaret ad dictum annum DC LXI. Calculo attamen huic non nisi probabilem tribui volumus fidem . Illud vero pro certo adnotare possumus, hunc Benedictum, omnium fuisse ex Brixianis Episco Pis primum, quem offendimus Monumenta volventes medii aevi , quae in posterum magno nobis usui fore, magnaeque utillia
166쪽
Brixianorum. I b sutilitati laetari possumus . Ecclesia S. Μariae . ante cuiuI
Regiam, scilicet, januam praecipuam , sepulturae mandatum fuisse Benedictum patet ex Catalogi nota , erat S. Μariae Naioris, quae nunc Rotunda appellatur, de qua consuli potest adnotatio prima in S. Felicem .
CIRCITER ANNUΜ CHRISTI DCCLXXIV.
ANTE VESTIGIUM S. PETIU IN OLIVETO.HUnc Epitcopum commemorat Ram pertus in lauda
to sermone . Primum ubi suorum Antecessorum nomina recenset r deinde num. II. pag. 4oo. , ubi
narrat , fuisse divinitus cuidam Custodi Tituli S. Petri, gravem inflictam poenam, eo quia depositionis diem
Beatissimi Philastrii non rite celebraverat , quo loco non quidem venerasitis memoriae, uti alios , sed Sancta memoria
o tam est a re propoliis . regilante Ans ido, Vallem Camunuun , Brixianarum vallium longe celeberrimam, rerumque qua lurium ma vinopere loeupletem sub SerenitIimae Venetae Reipublicae Dominium anno i s. prosectam,
Caroli Mis tui iussu Monasterio S Martini T rouensis in Gallia , ut illud a s vissinus mr amnis repararetur , addictam inisse; quae do natio peracta fuit in Concilio eelebrato in Ur be Iulia annorin Tabulae donationis sunt edi arp. 6s. T. IV. Thesauri novi Aneedoti PP.Mart ne re Durand. Donationis confirmationem per Carolinti Crassum , Caroli Magni succenserem iidem Patres antea publici iuris secerant Tom. I. pax. - illius Collectionis. Quod autem ea Provineta iamditandis ad eam rem impensis potis seret . verisimile est tune Carolum didicisse , eum anno in Italiam redux illae transivit , ut constanter a majori bus sitis se accepisse ii in,puli reserunt , di plura ad id eontii mandum momumenta , quae
Malea verisimilis duintiat nobis visi sunt,
eommonstrant. Quae autem de Idolorum superstitione Caroli Maxni tempoie eversa ipsi comi ni scutitur , deque Templo eximio ici Septemtrionali parte montana Numini Saturis no nuncupato, cujus sat ipsi dicunt reliquias nos ipsi eo loci conspeximus, conveniunt omni no cum citata RidOlfi Notarii narratione . L queas enim ipse de victoria 3uam Raimus, Ingelardis Ducis Brixiae miles adversus Fcilcori uim anno γν9. in Valle Camunia consequutus est . strenui militis geli, ita prosequitur : Erant adhue in illa valle plurimi Priani , qui αν--ribus , O fontius victimas ostierebant. In tem pore Quin Reth Aνiberti ima o Saturni ma sua frequentra venerabatur in Gu te Hedralis. in eum pracepti Regia abedi ιυ ia non fieret . ut illa imato destria.κειαν , Insolaruus Dux Bri sie nusit armatorum manum , qMi illam d/μper erunt in sta mentis. Raama Asus eur eadem potestate , --s D sitiones Gintilitastras tulit Caumomis : tr relicto Sichualdo Dei Servatora au tu Τιtias faciendas , qui ιο Curta
167쪽
Ridolsiis Brixiae Notarius , amnor historiolae a com- peetentis ea , quae sua in Patria , imperantibus in Italia
ranchis, evenerunt ab anno DCCLXXIV. ad annum circiter DCCCLXXXV., haec de Episcopo hoc prodidit : Erat
An aldus Frater Ducis, Civitatis Poti nominati, qui filius Malogenis erat, fratris Regis Desiderii, cusus nomine, ut arbitror, Urbem administrabat. Cum Carolus Magnus Francorum Rex pleraque subiugasset Longobardorum oppida, quae Desiderio subdita erant, Potus & An aldus Carolum timentes, ut sibi & ditioni suae consulerent, magnam vim militum compararunt . Qtrod ubi Carolus audivit, Ismundum unum ex 1uis Ρrimatibus Brixiam mittens, huic Urbi, nisi Francisse dederet, eversionem minitatus est; Nuncius male exceptus fuit. Anselmus Nonantula: Abbas , Ducem & Episcopum ad
Francos adducere curavit. Hinc irascens Ismundus omnes sines
fera ο verba sunt Historici Θ igne deva ri, is homines quanti
undecunque invenirentur in ore gladii mitti jubsit, is appendere fecit impius in patitulo furcae circiter mille Cortisanos prope muros Civitatis . De quorum miserabilis supplicii aspectu magno timore populus universus permotus es , is proclamare coepit contra Poto
nem, Ansealdum, is alios hujus belli consiliarios . Hac & aliis de caustis factum fuit, ut Potus & Ansoaldus ad deditionem consilia referrent. Ismundum convenit Ansoaldus, & ditione cessit, sub quibusdam tamen conditionibus, quas postea Dux Francus atrociter violavit, etsi acceptas ante, & aureaurando firmatas. Hujus deditionis notitia octavio quoque Rubeo innotuit , eamque , longe tamen aliter ac est in Ridolso, retulit in Patria Historia mL , quod nostra nihil interest; nul las enim suae narrationis adducit tabulas . Quid vero Anseat ido postea evenerit, incompertum habemus . Annus etiam , quo decessit , ignoratur ; ignorari quoque sepulturae locum, alfirmat Faynus ; at , eum fuisse ante vestigium S. Petri in oliveto , est in nota Catalogo nostro appicta , cui consonat Florentinius in Catalogo.
Q tantivis pretii habenda sit haee Ηi- nis, & in Apollonio pag. II.
168쪽
AD S. FAUSTINUM AD SANGUINEM.AFlorentini et Amphridus in locum Anstaldi: i at m
lius a Fayno & Ughelio Cuni pertus sussicitur, quippe quibus auctoritas favet Ramperti . Annus , . quo Cuni pertus Brixianae Ecclesiae clavum acceperit, non re ritur. Quod assirmare possumus, est: ante an num DCCC. , eumque non excessisse ex eo probatur, quod eo anno Succesi em habuit Amphridum , ut mox patebit. In quadam sententia Lotharii Augusti, filii Ludovici Imp., Mantuae data xv III. Cal. Febr. anno Ludovici Imp. XX. saerae vulgaris DCCCXXXIII. in favorem Rotaldi, Episcopi Veronensis , fit mentio Cuniperti, Brixiani Episcopi, qui dicitur, olim commutavisse quasdam res cum Volsino . H ius Episcopi locum sepulturae incertum esse , tradit Faynus locis citatis : at ex notis ad nostrum Catalogum liquet ,
suisse in Ecclesia Faustini ad Sanguinem , scilicet, S. Aphrae
169쪽
IN MONASTERIO SL MARTYRUM FAUSTINI ET IOVITAE.CUnimitum consequitur Amphridus , quem Brixianais
rum rerum Enarratores, Monachum atque Abbatem Monasterii Leneonensis faciunt , quae tamen res magna apud nos laborat suspicione . In ms. enim illius Coenobii Chronica , quam ex Monumentis , Seculo XVI. existentibus , Cornelius ordinis Praedicatorum , qui nomine Io: Francisci Maurocent, Brixiae Episcopi, illiusque Abbatia, uti vocant Commendatarii, vigorias vices egerat, Contexuit, nullus est Amphridio locus. Hic, aequi servantissimus , deleetus fuit unus ex Missis Regis Italiae , Pipini, Caroli Magni filii , nimirum ex Iudicibus extra ordinem , sive e traordinaria facultate praeditis, ab eodem Carolo Magno institutis , ut in Provincias mitterentur ad audiendas Populi Juerimonias, oppres Iamque justitiam reparandam ; ita enimi scimus ex hac citati Scriba: narratione : Amphridius Epij o pus cum Jhisis Regis Pipini una cum Reginan I Epθcopo Pijanae Ecesesie , Jujlitias fecisset contra Hulsauum , ab ipso accepit turpem iniuriam alaphae . In ignans Amphridius profectias es Veronam ad Regem Pipinum , qui jactavit Hulsat una de honore ejus , Θ poffuit in locum ejus nisinum , Mense Octobre, Indimone 3. Itaque Amhridus sedebat in Brixiana Sede, mense octobri, anni DCCC., cui Indictio VIII. consonat; sex deinde Post annos e coemeterio S. Latini ad S. Mariam in Sylva corpora SS. Martyrum Faustini & Iovitae transtulisse, eoque loci enixe orando expirasse , & tumulatum fuisse , vulgata est apud Brixianos traditio: cuius fundamentum ex Epigra-Phe, tumulo insculpta, quamque ex Rubeo in Patriae Historia iras hoc loci damus , repeti potest . Initere inquit Ru
o Hic Reginandus, Pisinus Episcopis , in logo Episcoporum Pisurae Ecclesiae inserendus. Alielio ignotus, erit in posteruui in Cata
170쪽
Brixianorum. I 'Mus allianio lette aneora Ie parole deir antico sepotero deIBeato Anfrigio : Hie jacet Beatus Amphrigius Episcopus , qui in orando coram Sanctissimis Faustino Θ Iovita animam Deo reddiadit , is erano nelia Capella dei Crecessso, orat alterrata per lanova Fabrica della Chiesa. An vero huic inscriptioni fidendumst, aliis relinquimus iudicandum. Nobis sat erit animadvertisse , eius Translationis historiam, a Fayno in Italica SS. Faustini & Iovitae vita a conscriptam , multis narratiunc lis permixtam esse ab historiae veritate abhorrentibus: atque a perturbatis sontibus derivatam, quos fontes innuisse videtur Rubeus dum loco cit. haec scripsit : questo e quel Beato Anfruio , ehe eonondendose dagridioti eon S. Anteio M aesito da Daneniare a molli net raeeonto di questa notabilissima tra portaet,ione , e net formarsi a eaprieeio la eronologia de' nosri scoDi Amphridii corpus nunc quiescit in Ecclesia M. Faustini di Iovitae, una cum Petro , Ramperto, & Adelmano, uti ex Epigraphe, in Ramperto commemoranda, patebit.
PEtrus post Amphridum successit in hac sede , procul
dubio ante annum DCCCXXXIII. Quandoquidem
in supra commemorato Lotharii Monumento dicitur: datis , in reeunpensatione Pacti praedicta Brixiana Eccle-μ , eongruentibus rebus is mancipiis , a Petro , quondam ejusdem Eeeissa Episcopo. Imo, cum Ram pertus se ei successisse assiNmet , dicendum est , ante annum DCCCXX. Episcopatia cessisse ex eodem Ramperto, a quo venerabilis etiam memoria dicitur, di arte Medica facienda plurimum valuisse , ac firmatur: quod Ven. eius memoriae nihil ossicere debet; Cl Ticos enim Praelatosque tunc temporis , medicinae studio, quo