장음표시 사용
161쪽
rham , & digiti mei pleni myrrha probatio
E D cum satis multa de iustorum
vita retulerimus, consentaneum viduur , eorundem quoque mortes
considerare, pris quam Operi huic susicepto finis imponatur. ortis autem n
men , argumentumque hoc non m saapsum erit ad nutriendam utitiam , eamque is conis templantium animis excitandam , quam fue rint ea, qua hactenus a nobis tractata fiunt. .
Namque iustorum ex hac vita discessus, veluti receptus quidam ea in ' asilum, hoc est in A- Terram inuiolati soli; ubi post varias arumnas tutissima sit quies , ubi etiam ex diuturna. Maris' iactatione, vicini portus ad picia; r. e M. Glli us de
Mors ' iustorum , si contemplemur πιμ o M. Tull IHe.
litatem , eae bona , qua τ' assert, reuinciai Mo
rum dierum volupIatibus. anteponunt.
162쪽
modo mortes, atque obitus ei modi glorio uerint, re quomodo pluribus modis eos Deus 18se honeniaris. ω ima Comitis Bemardi , qui Beata Maticia temporibus aqualis fuit , apparuit Manlia ipsi, itavi diis familiarisiime inter se LoquerenIur . Videbat Matilia 1 lendidis
Amos duos muenes cingentes anima eam, quasi comitaremur, cumque percunctata esset, quι.
nam illi essent, restonsum accepit hisce eterbis: alter horum iuuenum Angelus est ille, cuius custodia tradita fueram, dum in ista ista mor tati commorarer, alter chori est illius , im quem recipienda sum. Matilia autem huius, quia mentio deinceps facienda es sciri oportet. Monacham eam θί se monacteri, eiusdem, in quo Beata Gretruda vitam egit ἰ fuitque mirgo mirifice cumulata caestibus donis , atque
Cantatricis ex eo nomen inuenit , quia μρω caIeras arIe illa excellebat. Docet hac visio , Beatorum animas nequaquam referi semper in
163쪽
illos Angelorum eb mos , in quibus Angeli earum Custodes degunt. Atque ita euenire po-rerit, ut anima qua 'iam extodiatur in altiorem Calestis gloria gradi MN, quam Angelus teneat ille , catas custodia commissa fuerat . Adeo larga est, u liberalis Numinis manus vermihuic attollendo . si calores illi Spiritus. meluti intereunt , iactoresque animarum diuinitus hue descenderint, ut animas ipsas iliae tradurant, credibile est , id fieri Angelorum omnium etiam consensu , qui eborum eundem tenent. suanta igitur gratulatio fiet, quam
laque conburrectiones, ετ quanta comitas erit
inter alumnos illos, er familiares seprema Asia erga Beatas istas animas 3 Ista quidem erga comitem Bernardum benignitas , signi miio beneuolentia nonne tam suauis, eae sumaeda
fuit, quotmm assequi cogitando quisquam posi
i sit aua quadam illi nuntiata essent, rutae cum miserias Adami nepotum fure perseque
164쪽
Caput XIII. NTVE NTIBUS mero comis
munem legem, atque conditionem, cui obnoxia omnium vita en, sime ratione praeditorum animalium .siue pecudum, mirari sane licet illud, quod morientes nonnullos tanta istitia secuta sit. Scili. cet eius titim causia erat certi a oes , G f
ris, qua L e, es fide futura sua bona proripicie
bant. Atque tanta nonnullis fuit ea L es , es laesinis. Mes, ut Beata Humiliana Florentina dicerer, adeo se exploratam habere diuina destinatione salutem, Ut ne Angelis quidem creditura essu,
si secus a mare voluissent . inc scuti temeraria eafuisses opinio, si animi tortim sui coniectura , re existimatione nItereIur : ita cum
ei modi bles, atque cogitationes diuinitus Immittuntur, siue θιritu praesagiente , siue reustitione facta , tunc neque damni quidpiam inde pertimiscendum est , neque reprehendendi qui
talia sequuntur, G admittunt, quemadmodum invita .ita. Humiliana ιδ euenire potuιt. Sed inter Beatas istas feminas , Angela praesertim Fulginas certissima, ex maxima simul pignora Calestium
165쪽
gaudiorum habere visa est. Multos via , tariosque toto vita sua cursu cruciatus pertulerat , cumque finis appropinquaret, Divinam hane morem audiuit : non placor nobIs , venirere cum isto cruciatuum comitatu, sid cum inenarrabili potius titilia , quali habitu deduci Regiam Sponsam diutissime dilectam , atque expetitam decet. Ea cum dicta essent, ostendebat illi Dominus tunicam,non purpuream illa quidem, aliove pretioso filo contextam ,sed fac-ram totam ex mirifico quodam lumine. Simulat emi Ueria voces istas audire illa videbatur. Huc veni, Dilecta mea, Sponsa mea, Dilecta mere, G amata, huc veni, quia Sancta te om nes iucundist e expectant. Lctissima isem mora iis esu, .li, ubi fuit, quam Peata Matilda diuinitus a societate corporis alienata, vidit obtingere femina
uni sanissima, qua cum in monasteris atatem egisset , essetque in morbum lassa ultimumD, Agatilda ipsi hac species oblata est . Videbat animam illam ante Domini; stare flexis genibus, Dominumque ipsium ostendere illi rubentes suas plagas, quas ipsa iucunde flutaret. Hinc camsacro ad extremam luctam oleo inungenda effsu . Angeli duo prodibant pelvim ferentes cum ea signi atione, ac Ῥsterio, tamquam sordes
amnes illius eluerentur . eMox accedens ad
166쪽
introiam Dominus, ab latere aeno lectuli Babat . Virgo Deipara stabat ad eiusdem lectuli caput. Cumque sacerdos Sanctos nominarim omnes im caret, aegrotam ipsam Dominus signo Crucister muniebat, pronunt1.rbatque verba haec: B nedicimus tibι, ut corpore , animoque sancta fas . Vuoties autem in recitanda per sacerdo. Iem precatione, Dei ara nomen inciderat, ilia agro tam filio siuo offerebat cum huiusmodi me bis . Osfero tibi hanc, ut in complexu tuo aeter. num degat. Vuoties item inciderat Sanin alicuius nomen ex eorum numero, qui ci a paruerant , venerabundι ipsi pro agrota Deum precabantur . Sacra etinionis munere per δε- . cerdotem absoluto , a uatrem suam Dominis sta alloquebatur. En Sponsam hanc tibi commendo , quam puram, atque immaculatam dein
inde sipas mihi . Haud dubie risus amoen3
lum se esse recipiendam videbat, longe superauit
messorum gaudia, dum σraues laeunt blaeas . r. s, victorumque latitiam, dum spolia disiaunt, ea, vindemiantium cantus p qua varia genera tititia in Trophorarum litteris expressa leguntur. Sed qu/nam gaudia, solitaria mentes, ystrarunt certiora , G manifemora esse, Pam uti vitisa claudetur ineunda Auauissimas modos ais, canti
167쪽
illius similitudin- , ιμ- Beata Maria OG IaeoK devit Diacensis Midis , cum i a moreretur anno millesimo darentesimo decimo renis. Ea cum excessum appropinquare sexum seminet, per tres ante des, totidem ue no Fes, stat se voce L-ris os exorsi cantus , Deo, Virginique Agmria , G Angelis , Sanctissue aliis Tutelaribus suis gratias agetat. In eo caram dimensio cerrita notarum erat, aptumque melos, re singula verba in buccam ei fluebant, tamquam ipse cum AHque mora, impedimentove vlgo dictaris. eisque per totum iliad meos, videbat, sicuti illa narrauit, Serapbmum Φnum expansis alis pectori suo imminentem , sensaque , re verba fingula rmmittentem . Exacto triduo , petiμmti deportaretur in templum ς id quod factumin, delataque illuc super lectulo fluo, totam fer
me noctem , qua insecuta est , exegit fimmacum exultaIione, canens festum illud, Alleluiali . Vuam spe vocem ingeminanda , lucida. re candida facie expirauit . Vusd Ῥω nunc
dicitis , . fidi assecla , eae stipendiari, terrarum Orbis uid vos nunc, δ vilisma Damonum mancipia Z Qui tandem vobis ect sensὰs de tali
mo sese , re sensu, menteque carentes P Taleste
168쪽
vita exitus contingunt amicis ω tris, hoe es illis, qui mores , ex inctituta vestra nimia fl- militudine referunt Talisne cantus ipsorum est lisse pra summa dulcedine fletus in extremo arsiculo τita t
Caput XIV. VM iam ad finem huius tert' Li
bra peruenerimus , iamque deceat
silentio claudere institutam hanc disputationem de iucunditatibus aeterna Uita, quas Servi Christi fide, ex ripe imuiolaluti expectant, nihil aliud nobis faciendum esse midetur in tanta bonorum abundaria, quam ut paucos quosdam Qua racemos Quis ostendamus , scuti fecerant olim illi, qui Ventem ψω-elitarum inuitabant , Qt ad promissa telluris inuestigationem accingerentur; idque fG a nobis, quo magis explorata sit inicuique felicitas Calestis illius Terra . Atque fel etiam simile quiddam a nobis, quod Vracus ille pictor excogitarat, qui ut ostenderet quanta esset vastitas bigantis, quem Ese pingere infli uerat, quen-
169쪽
dam alium pinxit, qui digitum metiendo unu, ei lue digiti longitudinem ostendendo , retia quam simul immensi colossi magnitudinem ostendebat . Gertruda , de qua memoratum est, narrat , cum aliquis ex ordinis sui pr/fectis mortuus esset, precantem se pro ipsius salute, cognouisse diuinitus, quemadmodum anima illa salua esset ,simulque cognouisse, quemadmodum anima eadem non solum illustrium meritorum communia praemia consecuta esses, sed etiam pracipua quadam alia ob res minimas obtinuisseσς qua minima res fermὸ erant huiusmodi. Promptus ei praefecto ad beneuolentiam animus erat ,gestiebatque purissimo animo quoties laudabiliter aliquid te ser . Tanta illi mansuetudo erat, ut infantibus blandiretur, agroto que recreare vellet, porrigendo pomum, aliqui e aliud sensi solati' causa coram ipsis agendo. Cognouit igitur Beata Gertruda, minutissimis etiam.illis meritis praecipua esse praemia persoluta. iacon est mihi faciendum,
mi Boliditatis es insicitia damnare etidear eos, in quorum manus icta peruenerint, petendo ab ipsis, ct enixe rogando, ut considerare velint,
quanta futura sint in Calesti Regno praemia largis eleemosynis, ieiunis sue, re flagellitionι-bus, G efuso sanguim, ας obira morέι ιu gra-T tiam,
170쪽
Instina . Diuianae pietam hialarinastra lib. .cap. 1 a
tiam , honoremque Saluatoris . LUImus enim, cum Beata Gertruda ex hac vita discessisses,
patefactum fuisse pia cuidam femina ludiosa
s ius , praecipua gloria munus obtigisse illi in dextra pectoris parte , quia in ea parte graui morbo cossictata fuisset, atque in ea partes len dorem quendam emicuise praecipuum, L eciem que gemmarum esse conjectam. Et quoniam lingua usum amiserat, osculum ei Saluator dedit , quo accepto sculo, in Patria calfι pr dibat ex ipsius ore silendor ad fulguris ima inem, idque siummo cum gaudio Calitum alio 'rum. Uuid erit causa, quo minus piorum animis crescat benemerendi amor, cum hae fac Iaesse cognostant Z Hoc etiam addemus . Aealangat ilia per Ecctissim audivit talia sibi dicentem Dominum p Adsis, re Side minimum Sanctorum , qui Calestem hanc patriam tenentia, Continuo prodiyt unus in veste Giridi, crispo capillo, partim viridι, partim albessente, mediocri statura erat, re satis liberali facie tae Igatiua compeliauit, quisenam homιnum essu : tunc ille latronem se fuisse Gnum retulit, promptum ad sicelera omnia , quι vix aliquid unquam honeste fecisser . Rursus illa o quisnam igitur te deduxit ad hac gaudia Reston dit: scelera , actionesque mea peruersa magis