장음표시 사용
181쪽
e flexander Magnus, Illyricis Populis. a Ioniam semper nobis praesto fui
stis, in fide firmissimi, in armis strenui, egregiam bello operam navantes et damus vobis libere cedimus perpetuo totam plagam terrae ab Aquilone usque ad fines Italiae Meridionales , ut nullus valeat ibi consistere, residere , seu ibido care, nisi vestrates. Si quis aute ibi commorari deprehensus fuerit, sit servus vester.& postea ii omnes sint servi nepotum
vestrorum. Datum in civitate nostra Alexandrina Anno II Regnorum nostrorum, arridentibus magnis Diis Jove, Plutone Marte, maxima De Miner
Franciscua Phile hin, Senatui populoque Perusino.
ET humanitatem erga me vestram vehementer amplectorum liberalitatem maximi facio. Doleo autem, permoleste fero, quod iis temporibus iterae mihi vestra redditae sint, quibus jam aliis fidem dederam. Hanc vero inviola-Jam ut praestem , ipse cogor, &vos item velle non dubito hod si tempestive
182쪽
stive vestrae ad me literae advolassent, essem profecto desiderio vestro incredibili mea cum voluptate obsecutus ornastsemque vestram ipsam splendidissimam juventutem pro virili parte, non modo eloquendi, sed etiam vivendi laudatissimis artibus. Quoniam girur honestatem caussae intelligitis, ignoscite mihi, si minus hac in re expectationi vestrae responderim Valete. Ex Senis Idibus Se
Phile hus Gerardo Leandriano, Cardinali Comensi. FEcisti mihi rem pergratam, quodphi
sonem meum, imo nostrum, ex Aurispa recuperatum, ad me dederis. Qito lautem Mosei vitam , quam idem Philon copios, eleganter apud Graecos, Graece scripserat, in Latinum a me tantopere verti postulas, iudivi libenter,mobtemperabo libentissime. Itaque factum puta, quod jubes nulla te tua de meo erga te animo fallet opinio jam operi me accingo. Vale Mediolani, IIII Calen. Novemb. ccccxl.
183쪽
Phile his , Aesariunt, Cardinest
Nicaeno , S. EAm Homeri Iliada, quam vir eruditissiimus Theodorus Gaeta exscripsit mihi, eam quidem magna cum impensa atque sumptu, facio tanti, ut ne Croesi ingentibus illis admirabilibusque thesauris cuiquam sim cessurus Te autem, Pater reverendissime , majorem in modum miror, qui cum vel ab usque Constantinopoli, in publico discendi ludo me noris, ubi post obitum mei soceri Chrysol orae fuimus apud Chrysococem
condiscipulum mores albitreris cum aetate mutasse, ut qui omnium liberalis simus esse censere , benignitatem illam cum avaritia commutarim Donare didici saepe permulta, at vendere nihil un- quana, praesertim libros, quibus sane pretiosius nihil duco. At hunc Homeri codicem tam charum habeo, tam jucundum, ut vix quicquum in vita magis Itaque ignosce in hac re mihi. Si quid aliud tibi pos tum gratificari, jusseris nihil frustra Vale Mediolani x. Calendas .e- bruarias, Is 8.
184쪽
I tibi coram narrare possem, praestantissime Princeps, quantum me tibi debere putem, quod nullis meritis de te meis ultro me invitaris ad Regium hospitium tuum ac familiaritate, intelligeres profecto , quam sit apud me egregia virtus tua, quamque admirabilis, pe- neque divina Non enim expectasti, ut to
literis anteverterem ac rogarem, ut met
intra regales tuos parietes exciperes, dignumque reddere benevolentia tua; sed
id diu mihi atque multum aggredi cogitanti sponte occurristi, teque ipsum liberaliter perbenigneque obtulisti, ac nullum praetermitisti officium humanissimi sapientissimique Principis s , quod
Platone scriptum legimus , non obscure confirmasti, beatas illas fore respublicas, quae aut a sapientibus , aut a sapientior studiosis administrarentur. Nec enim ignoramus , inter Regem. Tyrannum illud interesse quod hic omnia refert ad utilitatem suam , contena pio divino omni atque humano jure at Rex secus omniari qui justitiam atque pietatem ante oculos semper ferens, sibi omnia, ut cum civitate esse communia, suum atque
185쪽
i PRINCIPuM ET proprium nihil ducens, quod a publica utilitate dignitateque separetur. Dignus es tu profecto , qui quam diutissime sis in vita non minus universae Italiae, quam tuo isti pacatissimo atque felicis 1 in pusillo regno, domineris Totus es ad laudc- gloriam natus cujus universa vita plena est potestatis plena sapientiae .Faciat Deus Optimus Maximus, ut mihi aliquando liceat uti atque frui, quod mihi beneficium quam beneficentissime proponis et nunc enim ea sunt tempora, ut aliud nihil queam non modo deliberare, sed ne respondere quidem Vale Mediolani v alendas Augusti, Is P.
Thile his Petro Medici, Cosmissio.
P Raecipuum tuum in me amorem cexpertus saepe sum praesens, iudivi absens. Facisque ac fecisti semper pro o
si ei gratissimi discipuli, viri optimi.
nam de tua erga me voluntate cum ab aliis multis , tum ex Angelo Actio lo
splendidissimo equite, vestrae familiae studiosissimo egregie accepi Reliquum est, ut Achillis, quod fabulantur naculo utamur in secundo O , quod si factum cognoro, haud patiar ulla me beneficii
186쪽
ILLuSTR. VIROR EPIST. I sjurisque magnitudine superatum iri. Mediolani iv Nonas Augustas, Iss'.
PEto abs te majorem in modum , ut, quod coram mihi recepisti, rex proximis meis literis audire potuisti, id apud patrem tuum , praestantissimum, tam unincentissimum Principem , quamprimum & quam optinae conficias. Hac mihi re neque gratius quicquam, neque magis necessiarium, praestare potes Mediolani, pridie Idus Decembris I SO..
PEtii abs te proximis literis , quod eis
tiam nunc terrium petori, te quoqueris pateris rogo , ut rem mea In apud Principem munificentissimum, patrem tuum , ubi minus confeceris , itaeonficias, ut mihi abiens coram recepisti. In hunc diem neque tu respondisti quicquam , nec ex alio sum certior factus, quid egeris, aut non egeris. Itaque aut responde quam primum, aut equum mitte , quo vehar ad vos. nam si ad vos venero, facile futurum suspicor, ne vacuus Mediolanum repetamo praesertim cum
187쪽
i PRINCIPuM ET jam instet Natalis Christianus, quo Princeps solet ad beneficentiam exhortari. Mediolani v alendas Ianuarii, I Jo.
Pollicitus es non imodo non petenti mihi, sed ne cogitanti quidem , te dono daturum nescio quid Ita nolim te falli opinione tua, ut intelligas, nihil esse
redditum mihi tuo nomine, nec uem alterius cujusque, in hanc diem harefacit , ne vel oblivionis accuseris , velat egligentia: nam utrumque crimen tua praeclara indole est indignum Vale. Memdiolani, v Idus Martias I SI.
Phile bus, Ludorico Gonet aga. Princisi Mantuanos P Roximis diebus literas ad te dedi,
quibus intelligere haud obscure potuisti, quam mihi rem gratam, eandemque admodum necessariam , facturus es.se , si quam primum ad id, quod petieram, te humanum sit soles semper benignumque praestitisses. Nunc autena , quod scriberem, novi nihil acciderat,nisi ut te rogarem, orarem, obsecrarem , id 'o animi tui magnitudine efficeres, ne
188쪽
ILLES TR VIROR. EPIsT. ira, me cunctando ambiguum ex certo redderes. Nam, et Eua erga me benevolentia mihi certius esse vix quicquana potest,
vereor tamen , ne quandoque benevo
lentia cum difficultate certamen ineat. Sed quo bonum dissicilius est, eo clarius laudabilius duci solet Itaque si dissicultatem istam ii qua tamen , non tuo , sed fortunae vitio, apud te est: beneficientia atque industria superabis, nihil apud me gloriosius , nihilque magis obiervandum, colendum, praedicandum de munificentissimo Principe futurum est.. Mediolani xi Calendas Februarii, I St.
Phile hin, Renato Regi. TErnas literas ad te dedi anno superiore, his de rebus, quae tua maxime intererant. Itaque non poteram non
mirari, quod nihil responderes , praesertim cum , te humanissimum facillimumque esse, jampridem uno omnium consensu sermoneque audieram. Sed Ioannes Cossa, vir clarissimus , idemque gravissimus , qui modo, tuus, Christianissimi Francorum Regis legatus in Italiam venit, liberavit me omni dubitatio- me quippe qui coram assirmavit, nullas ibi omnino redditas esse literas meas. H s Deus,
189쪽
i 8 PRINCIPUM ET Deus malefaciat hominum vel negligentiae vel perfidiae, qui me honestissimo ossicio, & te non mediocri, ut opinor, vel utilitate vel voluptate fraudarint. Quibus literas ad te dedi, Franci fuerunt omnes siquorum uni Malurtica cognomentum est, homini bellicis artibus studenti, intui, ut aiebat, observantissimo. Sed quoniam , qua scripseram, non accepisti, ea in praesentia tibi coram exponet idem Ioannes Cossa, cujus fides de diligentia tibi Sole clarior esse dehet. Vale Mediolani vi Calen. Februarii, I J3.
Thile hui, Ludorico GonLaga, Mantuano Principi. Non equidem sum Uitus, quam
mihi nuper in agro Brixiano benevolentiam ostendisti, inquanta me non humanitate solum, sed benignitate etiam persaepe exceperis. Itaque ex eo tempore intellexi permagnam mihi in te spem positam esse, constitutam indeque factum est, ut ita te observem , ac venerer, ut me abs te putem dignum existimari, in quo nullum beneficium tuum sit intermoriturum. Quae mea me de te opinio ne falsum habeat, est magnitudinis e munificentiae tuae quid autem abs te
190쪽
ILLusTst VIROR EPIST. Tyvelim metrusco sermone intelliger es hceleritate non minus opus, quam beneficentia Vale Mediolani, In Nonas Aprilis, 1 33,
Phile hus, Nuola, Romano Pontifici
jureconsultum, et aurinatem archidiaconum, tuae Sanctitatis cubicularium, in iis, quae mihi exposuit tuo nomine, csumma cum observantia, talibentissime audivi; nec diligenter minus quam sideliter gessi omnia geroque assidue , quae tum ex literis tuis, tum ejus nuncio, tibi grata fore cognovi Habeo autem Beatitudini tuae gratias immortales, quod fidei mea pietatique erga te ita fidis, ut debes. Quid enim pro te facturus non sim, cujus singularem sum jam pridem benevolentiam praecipuam modo benignitatem in me expertus E Tantum me tibi debere intelligi, ut ne vitam quidem ipsam in mea magis , quam in tua potestate , positam esse velim. Itaque imperare sit tuum pro voluntate omniari parere autem meum, omni integritate, veneratione, industria Vale, Pater beatis