장음표시 사용
781쪽
m, hanc Deam, quae vitalibus praeest, templo sacrauit. Ob prosperiam euentum bene ementitae demeruiae, pulsique iam cum suis ullis Tarquinii, non fecisse vota, sed solutisse fertur Brutus. Proinde post initum Consulatum, cum secura si hi videretur aliquatenus a Tarquinii metu Respubliea. Fateor equid ira, in KalendarioAugusti sic literas Q. R. Q F. interpretari plerosque quasi ita
ostent intelligendae: QUANDO REX COMITH FVGIT
Sed longe aliter e Varrone et Festo intelligendas Ociri Onmphrius. Hanc nimirum in sententiam sis AND REX COMITIAVTT FAS. Sic enim docuit, diem illum e parte tantummodo nefasim esse. Quod scilicet, post Comitia a Rege Sacrificulo labita, deinceps Fasius est et idoneus in sententiis decretoriis a Praetore proferendis. Hic fugae nomentio quidem. Et tamen, quia vota de Regifugio soluillo dicitur in eo Brutus, inde occasio satis facilis est, cui ad fugam referretur. Mihi quidem suspicio est, vota illa soluto pro detectis filiorum suorum aliorumque de Tarquinii reditu
coniurantium insidiis. Conuenit certe tempestas anni satis accurate. Segeris nimirum, superiori anno a Tarquinio satae, maturae messi. Sic enim testatur Liuius I. s. Habebat vetus ille Lunaris Maius Otrdem, ac noster, dies, nempe
XXXI. Proinde IX. Kalend. Ian. dies erat illius Maii XXIV. ut dixi, qui primo Cycli anno die Iunii Iuliani XXI. respondebat, pro Epocha Varroniana, pro Catoniana Iunii XII. Et qui deni,
detecta illa coniuratione, negatae sunt illae .rquinio fruges, quae a messe longe abest non poterant, pro more Romanorum ferias messiuas Iulio Iuliano celebrantium. Hucusque ei Eo certum et superfutile Brutum nec adeo Martium, quo perserit, ad anni Consularis initium, sed finem potius, Osse referendum. Et sane res ipsa clamat, partem vel maximam fuisse Bruto in honorum e Tarquiniis repetitorum retentione Bellum itaquo, quo periit, ad annum Iulianas sequentem disso rendum est. Et quidpm pro sententia Dion sit, ut mox ostendemus. Certe quod malumum messi dixit lautus, id τεθεριηυνει
so6. Tarquinii Superbi ann. Exsilii II. Aetat. LXXVII.
Proelium, quo cecidit Brutus et Aruns Tarquinius περὶ μιας Καλα
δων Μαρρέου Plutarch. Poplicol. Nempe anno octi a Martii Iuliani die XVIII. pro Tabulis nostris Epochae Varronianae. Sed anno Caeli 4. qua Epochao Catonia uae accommodandae sun0 April. Iul. 2. Tu ξου καἔρα a Valerio collega pro rostris aucta tuS. Dio 1 f. 3. 279. Proinde Marii Iuliani die XIX. Revera pro situ pochae Catonianae intelligendus est Dionysius. Hoc
ergo anno Iuliauo, si Diondisium audiamus, qui ob mp. LXVI li'.
782쪽
so NOTAE AD CHRONOL GRAECO ROMANAM
1espondebat, qui annus iat Epochae Catoniana 246. Ita necessatio intelligendum est Dionysium ex illis illius verbis
discimus: ἱερεῖ δε - τα Μαραθωνια is τῆς Βρουτου ταφῆς, ει δη
δεκα ἔτεσι ν L. V. p. 28O. Sedecim anni quatuor sunt Obmpiades, quae proinde desinent in annum illum Iulia=ium, qui cum OL LXXII . conuenit, qui annus erat proelii Marat iii Sed tamen, ut in partem anni poseriorem Obmp. LXXII. g. inciderit proelium ipsum Marathonium. Sed anuus horum temporum Archonticus utriusque anni Obmpiadici partem complecte-hatur, pariter a annus ipse Iulia s. Qua scilicet inibat a Gaamelione. Superior autem Martius, qui Ianuarium, quo iniuit Brutus, proXime Xcipiebat, partem nullam habebat in anno, qui XVI. a Dionisi numeratur a caede Bruti, cui victoriam
assigna Marathoniam, qui a priori illo Martio reuera XVII. est Ipso illo die, quo rutus cecidit, triumphauit Valerius
Poplicola, 'Eθριάμβευσε δ απ αυτῆς Ουαλεριος, εἰσελάσας τεθρί 'rare' πρωτος πατων Plutarch. Poplicol. Nempe in Urbis εἰσελασει.
Tum post Ludatum sequenti die collegam Leges tulit Populo acceptaS, quibu nomen meruit Poplicolae. Et quidem post Mart. XIX. Opportuni Occurrunt his Legibus serendis dies Comitiales duo, XX et XXI. ut etiam lassiciendo collegae. Aegre tamen lata illa ipsa vel bidui, in collega sussiciend0, mora. Proinde Martii XXI. Iulian pro calcul Varronis, vel pro Diouasi calculo Catoniano Aprilis Iuliau. V. Aeteris autem Lunarisque Mailii die IU. electus Cos Sp. Lucretius, Lucretiae pater, ut nos docet Plutarchus. Hunc paucis admodum diebus tenuisse, apud Omnes in confessi est, ut ne quidem nomen illius in quibusdam Fastis comparuerit, hac ipsa breuis morae
causa, ut arbitratur Liuius Marti ergo veteri non admodum
assecto suffectus suerit in illius locum M. Horatius ad anni
suem, sequentia, Vt puto Palilia. Hae Omnia huius anni Iuliani erant, quamuis ad annum Consularem pertinuerint anni Iuliani praecedentis, annoque adeo praecedenti accenseantur, pro more Chronologiae Roma rae.
April. XX. qui XI Kal. Maias pro eo alendario, quo dies erant in Aprili tantummodo XXIX. Palilia erant, unde nouus coepit, ni fallor, Consulatus Pro anni nimirum superioris exem- 'so,quo Ianuarii initium quadrimestra spatio, tempus ineundi noui anni legitimum praecedere censuit Dion ius. Anno octi II. idem est cum Maii Iuliani die ΙΙΙ. pro mente Varronis, sed oti anno IV. pro sit tu Catonis Maii Iulian. XXIII. Scio quidem, saepissime mutatum esse tempus ineundi Consulatus. Nec multis post hunc ipsum, in quo versamur, annum annis, ut in nostro
783쪽
psto HYPOTHESIBUS DIONYSII HALICARN 26s I
nostro de clis pete obseruauimus. Et tamen quarto quo que Consulatu, quoties in primos Olympiadum annos incurrunt, Obmpiadi , Archontumque Atticorum, qui primis Olympiadum annis responderint, meminit noster Diondissius. Et quidem ita, ut anni costmpiadum primi exeuntes intelligantur, qua scilicet cum Vernis concurrunt annorum tempestatibus, quae rerum gestarum annuarum initia maxime idonea sunt. Et quidem Vere inibant anni ipsi Olympiadum, cum etiam agones Obmpii mense Attico Thargetione celebrarentur, si quidem recte docuit Ioannes Teteretes suis ad Μεθοι κρικα Otis. Occlon ge aberat a Veruis mensibus Gamelion, quo annui inibant o-m temporum Archontes. Haec tamen ad 2 paucis nota vix crodiderim in animo habui me Dionisium. Illud vero potius, ut Aunales Urbis condιtae ab ipso rhis atali arcesseret, pro sua saltem, quam sequebatur, Epoelia Catoniana. Vnum ergo annorum omnium et commune initium sibi proposuit in annis singulis Dion sitas. Nec aliud illud in Historia saltem Romana, ut videtur, quam Palilium. Proinde non incommode Palilia annorum singulorum e nostris Cycli Romani Tabulis notanda duximus, pro sententia Dion id. Et quidem ex utroque illOrum temporum Kalendario ad dies redacta etian Iulianos. Po- serioris intemKale)idarii rationes puto est verisimillimas. Quod tamen e uouis discendum, si quae prodierint, Xperimentis. Secundo anno iterum Tarquinius, ut reciperetur in Regnum, estum Romanis intulit, auxilium ei ferente Porsena Tusciae Rege.
sos. Tarquinii Superbi ann. Exsilii III. Aetat. LXXVIILVideantur, quae pro Dionysianis huius anni Coss. Diss.
X. de Cocl. n. 76. disputauimus, deque dedicato, hoc s-mum anno ab Horatio Consule Templo Capitolino. Succurritiam et aliud Argumentum, quod tum Θmoriam meam fugerat. Legem vetustam agnoscit Liuius priscis literis verbisque scriptam, ut, qui Praetor Maximus sit, Idibus Septembribus clauum pangat. VII. g. Loquitur de limius Aedis Capitolinae clauis annorum indicibus, quorum primus ab alio est non potuit, quam Templi Dedicatore. Et quidem ipsis illis Idibus Dedicationeus ab Horatio peractam, sulpragatur Liuio Plutarchus in Poplicola: γειτνιῶνος. Et quidem Fotis quibuscunque certior erat ex a Liuio memorata, tot sta aetatis notis insignita Magis autem in hac causa obseruanda, quod Livii et Plutarchi sententiam de Dedicatione primo Horatii Consulatu se icta, refellat confirmet autem sententiam Dion sit, quae secundo potius eiusdem Horasti Consuluivi Dedicationem assignandam censet Iam
784쪽
α6sa NOTAE AD CHRONOL GRAECO ROMANAM
enim iobauimus, Martium, cuius prid. Kal. petierit Brutus, posteriolem fuisse Martium, qui Septembrem secutus est,iaon autem 1 iorem, qui Septembrem praecesserit. Sic aussus
fuerit in priori Horatii Consistat September, quo clauum ipsi figere licuerit. Suppetit et aliud Argumentum, pariter, ni fallor, inuleium Aedem Concordiae dedicauit Flauius Scriba.
Inciditque in tabella aerea eam aedem centEm quatuor annos
post Capitoliuam dedicatam. Ita Plinius Nat. Hist. XXXIII. I.
In numero annorum num centenarium dees1 manis ei uni est
Nam dedicationem illam P. Sempronio Longo, Lucio Sulpitio Cossperactam agnoscit Liuius IX. 46. et ibidem Plinius Perperam autem Coss. illos anno tribuit CCCCXLVIII ab Vrhe Condita,
qui Magistratum tenebant anno pochao Varronianae reueraclso ut e nostra constat ab XIII ad Diff. de sectis X. Sie autem numerus constabit accuratissime, si annus Epochae Varroniana 247. quo terti erant in Epocha Varroniana Con siles primus numeretur Aedis Capitolinae. Ita enim fiet, ut annus Varronianus inso, idem Aedis Capitolinae fuerit, ut olebat Flauius Scriba, uo4. EpOcham autem Pol bianam sequebatur illo in loco Plinius, ut alibi Catonianam, cum de aliorum Auctorum a se Xcerptorum sententia loquitur. Ipsum enim 'mronianum fuisse probauimus. Hinc etiam obiter intelligimus, mrronianam Chron Ologiam omnium accuratissimam se, nequidem illa eXcepta, quam sequitur Dion ius ipse, Catoniana. Tertio anno post Reges exactos Tarquinius, cum suscipi non posset in Reg=ium, ιeque ei Porsena, qui Pacem cum Romanis fecerat, auxilium praestaret, Tusculum e contulit, quae ciuitas non Ionge ab Urbe est atque ibi per quatuordecim annos priuatus cuni
so . Tarquinii Superbi ann Exsilii IV. Aetat. XXIX. Res gesta inter Etruscos et Aricinos sub huius anni Og in qua
partem obuit Aristodemus, tyrannus Cumanus Aruntem ille, Pors iae filium, intersecit, Etruscis in fugam vertis. Ita hoc ipso anno Dion sius L. V. p. 292 qui δευτερου τοι censet Belli Etrifcorum in Arici=nos, quorum annus prior is ipse fuerat, quo Pacein Romanis concesserat Porsena Ira etiam L. VII. p. 4OS.
ubi XX annum fuisse statuit ab Obvip. LXIV. . O . Intelligit, ni fallor, annum illum Iulianum, cuius medio illa iniuit Obmpias Proinde Obmp. l. . qui cum anno Tarquinii Superbi IX, Vrbisque 228. concurrebat, pro Epocha scilicet Catoniana. Inde hic ipse, in quo versamur, XX est Caton. 248. Ita verus comprobaretur situs pochae Catonianae, si quidem constitisset, nexum aliquem fuisse inter Consules huius superio- iisque anni Romanor, et rem gestam cum Aristodemo tamauo. Si nem
785쪽
Si nompe veri illi fuissent anni in poelia fixa obmpiadum.
Haec nostra erat obseruati Disi . . de Caes. n. Ioa. Sed fistri potest, ut e Coss. si tu pro pocla Catoniim annos ipsos Obmpiadimi collegerint Cuniani. Hinc tamen illud saltem apparet, omissos a Liuio huius anni Cus reuera esse inserendos pro rationibus Catonianis. Caeterum de hac Chronologia Cumana phara vid ann. 49O. Quarto anno post Reges exactos, cum
Sabini Romanis Bellum intulissent, victi sunt, et de his est triumphatum Eutrop. Erperam.
so 3. Tarquinii Superbi ann Exsilii . Aetat. LXXX. Vid. Tubul ubi annus Exsilii V agnoscitur et Obmp. 69. Bess1 Sabini Consulatus I. uinto anno Valerius se, Bruti collega, et IV.Con is fataliter mortuus est Eutrop. Falso.
soa Tarquinii Superbi ann Exsilii L Aetar LXXXI. Belli Sabini Consulatus II. so I. Tarquim Superbi ann. Ex silii VII. Aetat. XXXV. Belli Sabini Consulatus III E diebus Triumphalibus qui III
Non. et Prid. Non. April. reseruntur in Marinoribus Capitolinis probabile est, adhuc Palilia ineundis Consulatibus legitima fuisse. Anno enim Consulari exeunte triumphos suisi e verisimillimum est.
soo Tarquinii Superbi ann Exsilii VIII. Aetat. LXXXIII. Belli Sabini Consulatus ΙU. qui et illim US. 99. Tarquiuii Superbi ann Exsilii IX. Aetat. LXXXIV. 98. Tarquinii Superbi ann Exsilii X. Aetatis LXXXV. 97. Tarquinii Superbi ann Exsilii XI. Aetat. XXXVI. De re gesta sub huius anni Cosi ita Liuius Tarquinius Superbus, quanquam iam aetate et viribus erat grauior etc. IL I9. Hoc anno proelium de libertate Omnium celeberrimum ad lacum Reu illum ponit Liuius II. I9. Non tamen dissimulat,
fuisse alios, qui ad Cus tertii anni postea sequentis qui ante
risum anno 494. Magistratum gesserunt referendum potius existiinarent. Sic enim rursus habet: Hoc devium anus ad Regillum lacum pugnatum apud quosdam inuenio. II a I. Et paucis interpositis, addit Tanti errores implicant temporum, aliter apud alios ordinatis Magistratibus, ut re qui Consules fecuu- dum quosdam, e quid quoque anno actum si in tanta vetustare non erum modo jed etiam Auctorum, digerere possis. Errorum florum fontem, qua licet, Xplicare con Cmur. Annales Romanorum antiquissimos 'ut cum Maximorum, non ad anulios,
ut postea Magistratus, sed ad clauos Capitolinos, Templi nimbi uni Capitolini, digestos Disi . . de Oci. n. q. s. 76. Ostendi inus. Claui autem Capitomi ab ipsa Capitolii origine arces sebantur. Haec enim Epocha erat Chron0logiae Romanae post D. H. A. R. VOL. IV. Vi Reai-
786쪽
α6s NOTAE AD CHRONOL GRAECO ROMANAM
Regifugium, quod non longe a Regum ex filio Capitolii exstructionem distate existimabant. Sed vero duas ibi tradidimus Epochas clauorum Capitolinorum, pro duabus diuersorum Auctorum de Tompli Capitolini fundatione sententiis Aliam eo-1um, qui risu Horatii Consulatu qui anni erat a Regifugio proximi, sed exeuntis dedicatum ab Horatio putabant. Sic ipse Livius. Aliam, qui a Horatii Consulatu, quo mens habuit in suo Consulatu Septembrem, primum illum illius Templi clauum a quo primus processit Dedicationis annus fixum ab Horatio veritimilius existimabant. His suffragatur ipse Dioυ-sius, qui tertio proinde post Liuium Consulatu proelium illud ad Regitan statuit, cum aliis, quorum meminit Liuius Auctoribus. Sed et alias fuisse arbitror de eadem illa Legifugii Aera
sententias. Haru in una ab anno Tarquinii penultimo, vel e iam XXV post messem labente V. C. 2 3. clauorum sum arcessii uerit, propterea quod illo ipso anno totus incubuerit Templo Capi=olino Tarquinius. Potuit illa sententia placuisse Fasorum Capito tinor m conditori, aliisque Omnibus, qui primis Consulibtis illum ipsum annum tribuunt, qui numerabatur ab Urbe Coudita a 4. Alia erat eorum, qui nouam Re fugit Aeram ab axino potius Tarquinii ultimo incipiendam videbant, quam a Templi Capitolini Dedicatione, quam intelligebant
neXum vel nullum, Vel admodum incertum, cum ipso Regifugio habere. Haec procul dubio sententia omni una verissima est, quam tamen non intelligebant, qui illam sequebantur, ne quidem Liuius ipse, vel Dion ius. Secundo Exsilii anno Tarquis nivi deseruit Porsena nempe exeunte. Inde faelum, ut tertio anno sese ad Mamilium generum Tusculi agentem contulerit. Ihi latuit per annos quatuordecim usque ad proelium ad Regillum, proXimo post proelium anno mortuus, qui erat a latebris in Tusculo XU. Ita ropius, X antiquiore procul dubio, et ineliore, quam ipse fuerit, Auctore. Tertio inquit anno
post Reges exactos Tarquinius, cum suscipi non posset in Regnum,
neque ei Porsena, qui Pacem cum Romanis fecerat, auxilium praestaret, Tusculum se contulit, quae ciuitas nou longe ab Urbe
est, atque ibi per quatuordecim arinos priuatus cum AOre Ou-
senuit. Et certe post Pacem Porsenae Tusculi fuissse Tarquinium, et quidem tertiis a Regifugio Cus suffragatur Liuius his verbis: Tarquinius, spe omni reditus luci , exsulatum ad generum Mamilium Octauium Tusculum abiit. II. Is Incidit is annus Exsilii III in annum Dedicati ab Horatio Capitolii V. C et r. In illum nempe ipsum annum, quem pro Regifugii anno habebant, qui Regi iugii Epocliam a clauis arcessebant Capitolis is Inde supererant ad Proelium Regillens anni tantummodo quatuordecima
787쪽
decim, quindecim ver ad Franni mortem, si quidem unius duntaxat anni spatium inter illud proelium eiusdemque mortem intercesserit. Et quidem a XXV. Superbi aiano, V. G a 4 illos numeros agnoscit Dion . Halic et pro Tarquimi morte etiam
Dion . . IV. p. 24. Verba illa Postrema, e φασιν, in eo dubium illum fuisse vincunt, an manu rem in postremo illo proelio Regillenii uesierit Tarquinius Superbus, quod tamen proditum ab Auetoribus fuisse innuit. Imo hoc nomine LicinuimumcG et Gelliorum alterum reprehendit, quod Regem ipsum Superbum pugnantem vulneratumque in eo proelio introduxi sent, quas tamen ipse partes Tarquinii potius filiis, Tits eaetoque tribuendas existimauit L. VI p. 33s. Sed proelii tempus
illud ipsum agnoscit, quod diXimus. Tunc enim νενηκοντα τεσι προσάγουτα Tarquiniuva Regem testatur, quod recte paene nonagenarium vertit interpres p. 33S. Innuit nimirum, tunc annum
egisse LXXXIX. nonagenario proximum Haec anni nota esta38. anni, ut etiam altera anni ab Exsilio Regum XIV. Repetit utramque Dion sitis in anno ipso, ubi ira habet o tas δὴ προο
Nec diu postea superstitem fuisse Superbum sequentia docent, pro sententia saltem Dion sit. Cum enim nec a Latiuis reciperetur ampliuS, per conditiones Pacis, nec ab Etruscis, neea'Sabiuis, nec ab alia xlla propinqua et libera ciuitate tandem in Campaniae Cumam illum sese recepisse dicit, ad Aristode, num
tyrannum, παρ' Ἀραχυν τι . α ἡμερῶν αριθμc ἐπιβιὰς inquit 2ποθνησκει, G θαπ ετ π αυτου Inde colligitur, anno sequenti 2 9. mortuum Tarcyssinium, quem etiam eundem annum Tarquinio satalem agnoscit Liuius II 2I. Hic, cum inuicem consentiant, alios tamen aliosque Auctores secuti signum est, non vltra profecto proferendam esse mortem tir Minit. Quomodo tamen haec conciliabimus cum eo, quod habet triennio postea
idem Dioni sus, sub Coil nimirum anni V. C 26a tum scili.
cet ad Aristodemum Cumanum sese Tarquinium recepisse Super. bum Hoc li fuisset verum, tum annum eger Tarquinius, cum moreretur, XCIII. contra sententiam Diondisii. Et tamen itarem fuisse innuunt, in illo anno, verba Dion sit. Eo vene
runt, inquit, οἱ συγ πω βασιλει Ταρκυνία διασωθὲντες ε τῆς τελευταίας μεχ ης φυγαδες L. VII. P. 4Oῖ. I συν Ταρκυνίω ψυγίδες καθιτάμενοι.
P. 4 II. Neutro quidem in loco diserta menti est Tarquinii, quasi tum supersilis. Et probabile est, tum excesiisse ipsum V, a Tarqui-
788쪽
ad Aegi tu ita itiit, cibus. Sed et alias
NOTAE AD HRONOL GRAECO ROMANAM
Regifugium quod Regum exsilio Capitolii Oxst itionem iiii te l. Sed vero duas ibi tradidin L Ocbas auorum liuorum, pro duabus diuersorumciorum de romi limitoliui fundatione sententiis Aliam tum ii ui immo Hor i Consultu qui anni erat a Regi proximi. sed exeunti dedicatum ab Horatio putabant. ipse Liuius Aliam a. Horari Consulatu, quo meus m buit in suo Consul rem, primum illum illius Ti
Horatio verisimilius iritimabant. His suifragatur ipse Dpoli Liuium Cousulatu pro Clit 3 aliis quorum meminit Liuitu Alta de raclom illa Le ψιIui Tarquinii penultimo, XXV. t ii messem labi te V. C. 2 ῖ. clauorum sum liat propterea quod ipso anno totus incubuerit I pilotius Tarquin us otuit illa sententia placuisse u apoto orum condi i , aliisque Omnibus, qui priiiii Ju litis illum sum innum tribuunt, qui nurm ab Urbe Coudita in 'ia erat eorum qui nouam Reii Aer in ab anno Otii Tarquitia ultimo incipiendam videi quam in Templi tui Dedicatioue quam intellige nexum vel nullum admodum incertum, cum ipso Reio habere. Haec ii dubi sententia omni una verissim it. t: illam sequebantur, ne . l. Secundo Exsilii anno Tain iam deseruit 'Oιjiri Cnili exeunte. Inde fallum, ut tianno sese ad Ilia mi u generum Uuli agentem contulIhi latuit per annos uir uordecim usque ad proelium ad itum, proximo post , lium anno mortuus, qui erat albris in Tusculo . Lutropius, ex antiquiore procul dulet meliore, luam ii fuerit, Auctore. Tertio inquit a p6 Reges exactos a uinius, cum suscipi non posset in Regmneque ei Porsena . Pacem cum Romanis fecerat, auxili praestaret, Tusculam contulit quae civitas nou longe ab A Hi atque ibi per Muordecim atruos priuatus cum AOre byenuit. Et certe piis acem Porse)tae Tusculi sui te Tarquinius et quidem tertia a I fugi Cus suli agatur Liuius his veri
III in annum Dea cir ab Horatio Capitolii V. C 2 7. Ita nempe ipsum a um, quem pro Regifugii anno habebat qui Re jugii pochii a clauis arcessebant Capitolistis nisu pererant ad Pi .eIm Regillens anni tantumnaod quatuor
789쪽
790쪽
Tarquiniani, qui paucis admodum diebus superstes erat postea, quiani Cuma;u appulisset. Im necesse erat, tum defunctum esse, cum eo appelleient Romanorum de re annonaria legati, qui anno exeAut legationem obierunt. Sed hunc ipsum suisse annum, quo O am venerint Romani, qui Tarquinii causa exsulabant, docent illa Dion id ierba ἐπὶ τουτον , του Αρμῖσο, μον
pit enim illa risodem rannis a victis ad Ariciam Etrusis, quod proximo post Pacem Romanorum cum Porsena anno contigisse docet Dion ius, ut iam supra obseruauinius. Sic enim fiet, ut annus Exsui XV. quem Tarquinio fatalem credidit tam Liuius, quam Dion sus idem cum Arisodem in tyranaride Cu
mana anno concurrerit tantummodo XIV. Mox etiam a proelio
Regillens Cumam sese recepisso Tarquinium, agnoscunt omnes. Nihil ergo est, cur dubitemus, eodem confugisse. qui illius causa CXsulabant, nee mora aliqua diutina post proelium interposita. Alium enim receptum tutum nullum illis suis docuit DionF- has, qui operam in proelio ipso sti enuissimam nauauerant, et quos Pacis pus proelium initae conditionibus fugauerant viade- quaque Romani. Erat enim in proclivi, ut ducem sequerentur eXperti animum Tarquinio suo beneuolum Aristodemi. Sed facilis est de Ratiocinio coniectura, quo sese ipsos nostrumque Dion itam fefellerint, qui Dionasio in hoc errore praeibant, Auctores Qui enim erant a vero Regifugio numerandi anni ad Tarqui Di, ortem quindecim, laos illi a clauis Capitolinis arce sendos eaei limabant, quos illi falso pro Epoch ipsius Regifugii habebant. Plane idem sentientes cum ueloribus Eutropii. Contra neminem vererum scimus, qui ab ea sententia sciens ac volens desciverit, quae mortem Tarquinii in alium annum contulerit, quam qui fuerit Exsilii XV urbis autem as9. Qui Regifugium a clauis supputabant Capitolinis, proelium Regillen se in anno illius Epochae statuebant XI. Intelligebant enim proelium, quod erat anni post Regum si ilium XIV. a priori Reg fugio quod triennio clauos Capitolinos anteuertebat annis tantum modo I distare potuisse. Non alios Liui Auctores fuisse arbitror proelii Regillensis in annum a vero Regifugio XI. qui Orbis erat ass) conferendi. Discordia autem illius a certioribus Auctoribus inde oriebatur, quod qui verus erat a falsa Regia fugi Epocha numerus, eum ille vicissim falso ad veram Regifugii
Epoeliam retulerit. Inde enim factum, ut proelium illud triennio, quam Oportebat, utiquius Xistimaretur. Ut autem in
telligamus, quantos seselleiit Auctores Epocha illa Regifugii,
quae a Clauis ducebatui Capitolinis erat certe in eorun nu
mero obbius, Auctor sui Seculi accuratissimus Sic enim ille de