장음표시 사용
481쪽
natura hic molita est, ex pedunculo in stuc sum ducere
debuit succos, non tantum solius fructus, sed et frondis et gemmarum flori rarum procreationi idoneos. Et frondes quidem hac ratione ex ipsis fluctibus nonnunquam prodire, in pirorum Xemplis supra vidimus V rum illas frondes praeter soli flores adhuc procreasse. id nec mea, nec aliorum obseruatione constat. Quicquid horum sit, si in nostro exemplo id contigisse Grum sit, pedunculi aliqua continuuti e in eum usque locum, Ibi stolas et gemma visebantur, pus crat. d er V pateret , penitiori inspectione opus erat. Dis Tab XI. sectionem itaque institui iuxta rontem gemmiseram , Fig ut illa dispertiret tam pedunculum, quam pomum, in duas prope aequale partes, nec Vlla ratione thalamum, siue receptaculum seminum laederet , simulque parceret stondi, si serte pomo prosundiu se insinuaret. Hac sectione patuit, rondem tantum non in mediam Vsquo pomi partem penetrasse, et per unum thalami loculum , semen unicum effetum condentem , transiisse, ibidemque multis in eius substantiam circum circa immisiis radiculis sedem fixisse , circa frondem ero secundum totam longitudinem, quoad in carne pomi delituit, aliquam cauitatem Xstitisse , quae et hinc iterius fronde vacua sub angulo, ad pedunculum, siue productionem
eiu in carnem, adiato penetrauit, et acuto fine terminata est. Parietes porro huius cauitati tam acuae, quam stondem continentis, vetustate vel uti callosi erant.
a. Aderant quinque thalami loculi, et in singulis
singula semina , tria Optime conformata , duo stet ,eς quorum qualiumcunque praesentia etiRO concludere
482쪽
licet . nihil iis in procreanda fronde obui posse. a.
vitas porro circa stondem, eaque Vltra frondem producta, subindicare videtur, eam artificio quodam , si forte intrusione , in pomum iam persectum factam esse , cui sit autumnum recens facta mea enim obseruatio mense Ianuario fac' est frons mali immissa suerit, cauitate quidem breuior, gemma tamen Oriuera in extremitate instructa , quae paullatim in carnem fructus succosam radice egerit, eaque nutrimentum ceperit, Unde tandem soli et flores tepore loci, bi fructu iacuerat, e gerum euoluti atque protrusi sunt. Certe inspectio quum docuerit , frondem gemmiseram cum pomo nil lum nisi per radiculas, frondi 'ntinuas, et e illa productas, commercium habuisse , flores e gemma frondis repetendi sunt, Ui a Ire progerminare non potuissent, nisi succus pomi ipsis nutrimentum praebuisset, qui itaque terrae locum sustinuit. Nihil temere hic suppon turri Videmus citriorum , UrantiorUm, nyctantiit frondes Xigua gemmis onus a teri aequae infixas o cissiculter radice agere. Quidni ergo hoc fiat in pomo succi plenoci Experimenta olim capienda eritatem plenius demonstrabunt.
Tab. XII. Fig. . Tomum sisti naturali magnitudine , uti sent
omnes cones priu recentitae. a. Gemma liaiolos iam doliis et sed unculos forauero promen S.
b. Vestigium ramuli a fiondes infra eminam Fig.
483쪽
Fig. a. et . Duo sunt hemisphaeria, in quae pomum sectione per eius agi diuisum est. Fig. a. Memisphaerium est in quo frons gemmifera cinsitu naturali adumbratur ubi quidem et easdem lartes Xprimunt, quas in Fig. 2. ccc Frons gemmifera. d. Locus ad quem Vsque in pomum lene
de.' Sinus vacuus, a fine inseriori d frondis oblique Xcauatu8.1 . Radiculae e fronde in carnem pomi pullu
g. rimi quaedam pars, quae putredine corrumpi incepit. h. Petioli dimidia pars. Fig. . Alterum hemisphaerium, spatium a fronde gemis misera Vacuum ostendens. a a Reliquiae. calicis, quem frons gemmisera
bbb Spatium, In quo frons gemmifera sedem habebat. ed Vacuum ripatium cum priori continuum d oculi receptaculi duo, in quibus ea Totidem semina erita. f Petioli dimidiata pars.
III. Flos rosae prolifer et Irondosus. I. Ramus rosae A pro horo spinosus ab a)i vii ad b spinis orbus quatuor loliis lipatur, lac uno h e . magis rami istius latere positis, breuius petiolatis, oua tis tribus e sinuato dentatis, cta quarto H ex uno latere leuiter crenato, ex alter, integerrimo, quibus Tom. I. Nov. Com. Gla quin
484쪽
quintum se ab anteriori latere accedit , reliquis minus sed conformatione solio d simili. Scapo ab ex
Vtroque latere arsixa erant petata rosea Variae magnitu dinis, colore et odore petula rosarum Xacte imitantia , et inter haec quaedam dentata , quaedam arie sinuosia,.
quaedam etiam integra. Anterior scapi facies ab olad I prorsus erat nuda et inermis, ab I ad η
Sque , licet spinis carens petatis aliquot sibi inuicem superimpositis exornata, quae phylirae instar conuolutae erant. Hinc ramus ursius spinosus post breue interuarulum otia fudit permulta , duo infima co), quae sti pulis similiora sunt , margine renato, praedita , reliqua inferiora quinque hhhhb margine integerrima , Omniae sessalia, tum quinque adhuc alia superiora iii h), quorum duo posteriora petiolo communi instructa basi connata sunt, de integra , t Vix renata dici me.
2. Diuersium est hoc Xemplum ab illis, in rum in Eph. Gall. 6 9. p. 168 et in Comment. Acad. Par. I OT. p. 63 sqq. mentio fit, et cones, adumbrantur, quorum utrumque rosam sistit duplicato, proliseram et denique frondosiam , hac distinctione, quod rosiae proliserae prioris exempli sint multo pleni re, quam posterioris. Nostra autem simpliciter prol, sera est, sed illorum, tam eorum , quae in rosia principe calicis vice unguntur, quam superioris frondis, alia plane in nostra est confirmatio con rosae Ephemeridum Gallicarum morsius coincidit cum illa , quae habetur in Mich. Bern Valentini Mus Mus P I. App.
485쪽
p. a. Alienburgi nisulae anno 16s florens, et ipso alio anno , curantem Leonardo Ursino , Pros. Alte
burgens aeri incise Nec dubium est , qui Ursinianaicon in Galliam missa et minori sorma in Ephemerides
translata suerit. Conueniunt enim praeter magnitudinem Omnia, nisi quod in Ursiniana cone aptas inter secundam et tertiam rosiam sit inermis , et quod fructuum rudimenta compareant, quae Gallicus ulptor in apo- grapho omisit, sed quae etiam , quia neque in Marchantiana , neque in nostra cone obueniunt, Misinicus sculptor ex suo Urte adiecit cerebro. Quascunque tamen has differentias ex incuria sculptorum facile deducere licebit. a. In tribus his Xempli I. praecipuae rosae quae infimae locum occupat, folia substernuntur , proliferis nulla , suprema autem semper frondosia est. a. Quousque petat in apo extenduntur, licet interiecta spatia exsistant, petatis nuda , spinae desunt, id quod inprimis de Marchantiana et nostra certum est, sed vix etiam dubium de ros Ephemeridum Gallicarum , cum icon Ursiniana , magi genuina, a nostris iconibus vix aliena sistat. a. Nulla veri floris neque in infima rosia, neque in proliferis apparent vestigiari neque enim stamina, neque pistilla, adparent, nec horum
Omnino sperandum est, s plura eiusmodi
exempla colligerentur ex eorum inuicem collatione
486쪽
caussas brie singularium eiusmodi productionum emtum iri, quae vero non tantum huc , sed et ad totum vegetationis opus, symbolum suum conferre possent.
Tantum serio optandum est, Velint ii, qui principiis ad obλruationes physicas necessariis instructi sunt, iis colligendis et exacte describendis operam nauare, cum Vnus, qui intelligit, quid obseruandum sit, e uno eXemplo plus addiscere positi, quam centum hisce in Iebus non exercitati in centies multiplicatis exemplis. IVἀobseruatio Iridis multiplicis.
Varia passim de modo et numero Iridum phaen mena recensentur ab auctoribus. Eorum aliqua repetemus hoc loco, et subiungemus, quae iteratis vicibus ipsi Obseruauimus. Primariam atque secundariam Iridem ulgus videt frequentissime originem Eruditi omnes norunt postquam , praeeunte Marco Antonio de mmmis, Renatus de Cartes illam et Xperimentis docuit, et calculis subiecit, Meteororum cap VIII. De modo quidem sequentia memorari possunt Iridem inue sam vidit aries, testante Iourn des saCans 166 .
Iridem parabolicam visam esse dicunt Acta Gad L fSuppleruentor Tomo IV, p. 28. Iridem perpendicularem vidit u Rondet a Sept. 168 . cons. Nou-wlles de la Republique des lettres 168 . . . p. 1 3
487쪽
Iridem pallidam in niue tenuissima, quam deseripsit Langius , Oscae p. 216. De numero autem Iridum simul apparentium videas dubitare et dissentire Auctores. Negat tertiam fieri posse Cardanus, ex falsa causis, quam Sectior resutat, minus ijde tamen , thesin hanc ipsam admi tens e causia quidem adlauc inepta Vid. Malle desubi ad Card. Exercit. o num . Negat tertiam Iridem conspici posse , ob nimis inualidam impressio nem, ab oculis humanis Iob. Bernoullius, Operum Tom IV. p. 198, posse tamen fieri ait, ut illa conspuciatur ab aquila, aut lynce, maiori, quam no ocul rum vivacitate praeditis Cartesius Meteoror cap. VIII,
p. et I , in eiusdem operibus Philosoph. 1636 editis
ex aliorum narratione tertiam reser Iridem , duas ordinarias cingentem, sed multo pallidiorem, et tantum circiter a secunda remotam , quantum ab illa distat prima Arbitratur, id vix accidisse, nisi brsia quaedam grandinis granari maXime rotunda et pellucida, huic pluuiae uerint immixtari in quibus, cum rei actio multo quam in aere voluit scribere , quam in aqua,)maior fiat arcus coelesti eXterior multo etiam maior in illis me debuerit, ac ita stupra alteram apparere.
Alii tertiam ridem admittunt, sed minus frequentem dicunt, et coloribus languentem. Nemo, quod sciam, annotauit angulum , tu, quo Videtur haec tertia, vel
488쪽
ordinem colorum , si qui distinguuntur. Alio, quam primae et secundae Iridi parallelo, situ tertiam Halleius vidit , et in Transactionibus AnglDani num. 2o,
descripsit. In prima et secunda nihil noui. Tertia colores habuit aeque vividos ac secunda , ordine eo. quem prima demonstrat. Crura fines cum primaria eosdem, altitudinem secundae, habent in schemate.
Diciturque apud Muychenbroehium Esai de Physque
p. 818, e quo haec transcribo, Senguet dum A. 68s vidisse phaenomenum huic consimileri allatum ero, considerato solis et terrae positu arbitrari, tertiam hancce Iridem ortam ex refleXione radiorum lis fatactam vicino flumine. Cum igitur de tertia ac Iride adeo dissentiant, aut minus determinate loquantur obsieruatores mirum non est , Variare quoque opiniones Auctorum ut alii eandem ridem esse putent, alii halonis portionem interpretentur. Cons. turmius in
Dissert de Admirandis Iridis, et Auctores ibi alleagati. Vt igitur ad obseruationes accedam , quae , quo rariores in hoc genere sunt, eo magis aestimari etiam debent exponam cillas, quae a me facti siuerunt. Anno die et Iunii . n. hora Vespertina , vidimus Dom Tongerus, Concionator Aulicus,
et ego tutigardiae , e nauseo me , ridem quintuplicem secundariam , primariam , et intra hanc tres zonas rubras, hoc ordiae: earum prima I Xima
489쪽
m esset Iridi primariae et Posida sequebatur Zonae corrue et Viridi miXta , quam incipiebat rubra quarta , probe distinctari a denique Tona subobscura cum quinta rubra satis distincta Latitudo Iridis tertiae, quartae , et quintae , aeqUabat circiter dimidiam pri
Anno die Io Iunii, hora 8 vesp. iidem
iterum vidimus Iridem fecundariam modo ordinario Primariam vero triplicem, et alicubi quadruplicem, xti antea.
Anno 1 d. et Iunii, inter horam Vesperi vidi Iridem primariam triplicatam. Eodem anno, Iulii, hora s vesp. vidi Iridem primariam triplicatam primam ordinaria sorma
secundam rubram et obscuram , tertiam rubram. Duae posteriores, coniungendo rubrum, oblcurum, et rubrum habebant latitudinem Primariae. Videtur autem Obseruata Zona colorata Dor tam sitisse Irides, ex maiori refleXionum numero factas, quam ortas ex diuersis bullis, quae ellipticam forta Te figuram tenerent, iue ex alia caussa diuersam refractionem producerent aut suisse coronas, vel halones; qua eadem ratione tales Iride multiplices explicarunt iam
490쪽
p. I9 ad Iride particulares applicemus, tum sequens enascitur tabella: Ang. Incid. Semidiam. Iris
6 ex qua apparet Irides, modo Ordinario genitas, primae succedentes, maiorem continuo acquirere semidiametrum apparentem adeoque usitas semper esse debere extra Iridem primariam ; cuius cum in nostris et aliis obseruationibus factum sit contrarium: non pro Iridibus proprie sic dictis, sed pro coronarum, aut halonum portionibus , , allegatas Onas habemus.