장음표시 사용
531쪽
RATER IOACHIMVs a Leuanto, Laicus, admirabilis austeritatis vir, carnem, ac sensus castigans, ac sub Spiritus imperio redigens, animum ad aeternorum contemplationem consere: vilissimo, ac breui habitu, qui ad medias usque tibias profluebat, perpetubcontentus, inter brumalia frigoea, glacialesque boreae flatus nunquam, aut rard membra, tametsi frigore rigentia cal facit : At his non contentus, insolentem hostem duris flagellis ac verberibus per singulas noctes, ne superbiat atterit, atque hinc saepe accidit; ut clim Daemon sortiora sibi arina carnalia, nimirum ad bellandum, subripi videret, in illum Demens varijs se figuras illi conspiciendum obi jceret, strepitusqtie in Ecclesia ederet, ut illum ab instituta camis flagellatione avocaret: at bonus Christi miles, his interdum vocibus Daemoni ignauiam exprobrabat: Tu Daemon strepitum edis, ego quoque strepitum edam, iam contendamus inter nos, quis maiori strepitu personet, num tu invisibili rerum motu, an ego visibili flagello Tum validius carnem flagello caedens, confusum Daemonem expellebat. His quotidiana ieiunia addebat, quae toto anni tempore obseruans, actiori tamen ieiunio B. P. Francisci Quadragesimas colebat. Quamobrem clam Vigueriae Guardiarius ellet
quo saepe munere ob singularem prudentiam fungebatur cum tota Familia condicit . ut Epiphaniae Quadragesima ab ijs in solo pane.& aqua ieiunetur. Insomnes aliquando in Oratione noctes ducit, quo tempore, variis modis a Daemone infestatur: quandoque enim
in soricis modum, per lampadis funiculum, qui in Ecclesi, pendet.
descendens, lampadem extinguebat: interdum verb, quasi mortuus Insens ab Ecclesiae culmine ante ipsius oculos delapsus, eum ab oratione diuertere conabatur: at his Ioachimus haudquaquam permotus, immotum ab oratione Spiritum non distrahebat. Inter haec, tanto diuini amoris aestu agitabatur; ut cum solitarius esset, crebris Coelum suspirijs pulsaret, nemora gemitibus compleret, tamque inflammato vultu conspiceretur; ut Seraphicum intus animum gerere videretur. Plerumque etiam accidit, ut in Refectorio cum caeteris discumbens, dum piam aliquam lectionem audiret tam mirh animo
532쪽
lassiceretur, ut in mentis excessum raptus, dum panis buccellam gustaret, in eo immobilis triduo aliquando absque sensu permaneret, l quo tempore a Fratribus in cellam delatus, clim indε ad se rediret, limus vultu accensus, quasi qui ex incendio erumperet, videbatur. lHinc charitate seipsum in alios diffundcns, ut se tutum ab humanae gloriae telis, ac illaesumseruaret, herbas colligebat,quibus Infirmoru l
poenitentiae Sacramento saepis inunctoo corporis, animique morbis incurabilibus medebatur. Cum in Conuentu S. Brigittae Mon-ll tis Calerij, Guardiani ossicio fungebatur, Tibaldum quendam,qui 1llumbis v sie ad infimos pedes, diu membrorum usu caruerat, cuique plurima frustrk medicamenta adhibita fuerant, maxima cum Medicorum admiratione sanat. Eodem modo Fratrem AEgidium Picensem, Laicum, graui apostemate, Mulieremque ulcere pessimo laborantes, incolumitati restituit.In Astensi Conventu,Mulieris Filium, qui alteram tibiam distortam,alteram adeo tumidam, & ex altera parte deflexam gerebat, ut nullis Medicorum remedijs curari
posset, eidem Deo sanitatem impetrat.Ibidem, germanum Medici Fratrem qui in genitalibus partibus tam graui morbo afflictabatur, ut Physicorum consilio,ac iudicio incurabilis censeretur eodem modo, orationi lachrymas miscens sanat, breuique tempore pristinam aegrotus sanitatem recumrat. Anum denique Mulierem, quae surditatem morbo, ac senectute contraxerat,. surditate liberat.Hoc etiam charitatis Spiritu inflammatus,peste laborantibus omni charitate ministrans, caeteris peste sublatis, lusis diuina potius, qu mhumana virtute superstes evadit. Clim in Conuentu S. Brigittae Montis Calerij, Guardiani munus administraret copiosissima nix altitudine ad hominis stinaram h Coelo delapsa, cunctos Fratribus ad quotidiani victus mendicationem aditus praecludebat, vixque quinque exigui panes, & pauca legumina, ad totius Familiae victum supererant: quapropter Ioachimus Fratres verbis hortatur, ut in diuinae Prouidentiae spem animum erigant, aque interim propensius pro ijs Deunt rogabat, a quoceriam sibi, ac suis, Dei misericordiam exspectabat. Erat autem in Montis Calerii oppido, Vir Nobilis Ios.fredus nomine, Caburreti Dominus, cui Coniux, quae nuper dece serat, anniculum Puerum adhuc lactentem reliquerat, noctuque
qua Fratres omni humana se destituti, absque intermissione orabant) illi in proprio lecto sterm iusserat.Insans igitur qui inter fascias
colligatus, in Patris lecto iacebat, nonnullos vagitus edere coepit, quibus Pater k somno excitatus, dum eum demulcere, ac sedare stu-
533쪽
a FLORES SERAPHI GL det, is clara, atque articulata voce: Pater inquit, Pater. Cui Pater
noua voce obstupefactus, ait: Quid vis fili Tum is subdit: Cur de Capucinis nostris S. Brigittae non cogitas qui pane, & omni humano victu carent, tantaque nix e Coelo venit, ut illum sibi mendicare non postini3 Eo nuncio, ac libera Infantis loquela mirum in modum obstupescens Pater multaque cum animo versans cum tandem sibi redditus ab Infante quaereret, quis haec sibi reuelauerit Infans ad pristinam Infantium ignorantiam rediens, nec Patri respondet, nec ullum rationis, nedum Superiorum dictorum deinceps sensum praesert. Quamobrem,die vix illucescente Joisredus,equum cataphractarium pane, vino, caseo, ac alijs vitae necest ijs onustum ad Conuentum mittit. Mirabile dictu, equum famulus onustum conscendit, iterque ad Monasterium carpit, currit, gradatim equus niuem quae mollis, ac tenera erat,& haud secus quam piituerem solidum,ac constantem calcat: tandem ad Conuentum peruenit, cuius fores nive obstructas ostendens, ex equo descendit niuem perfringit,ac tintinnabulum pulset: stupent Fratres,qui tunc orationi vacabant, aperitur ianua, equusque, Conuentus soribus altior apparet: niue tamenesissa, panis, ac reliqua annona ex alto famulo demittitur, omnesque Dei Miracula agnoscentes. in his supremum eorum Authorem glorificant. In Vmbriae etiam Prouincia, Bellonae,aliquandb Guardiani munus exercens, cum proxima ante Quadragesimam die, i nihil prorsus obsonij Fratrum Familiae esset, quo antε ieiunium rei crearentur, iam dies ad vesperum declinabat, clim qui Eliae carnes ministrauerat. Felis quoque ministerio, ut Fratres carnibus pasceret, utitur: domesticus enim iurus ad Ioachimum Guardianum quasi festiuus accedit, crebrisque praeter morem uscibus interpellat,atque
uti poterat, nunc eundo, nunc redeundo. Vt eum praeeuntem sequatur, prouocat: Felem sequitur Ioachimus, qui eum ad lignite ducit,v-bi ungulis terram sediens, Turdorum illic multitudinem, qua is sibi
ex praeda parauerat, Ostendit: Turdos recenset Guardianus, totque numero esse comperit, quot in Familia Fratres numerabantur: quare Familia conuocata, Turdos ostendit, cunctosque ad diuina laudis praeconia esserenda inuitat. Denique ex Vmbriae Prouincia in Genuensem rediens , cum iam septuagenarius esset, in Astensi Conuentu varijs morbis amiel ari coepit, in quibus admirabilis eius patientia, & resignatio mirum in modum eiustit. Morbo tandem in- grauescente, cum supremum vitae occasum sibi imminere animaduerteret; Psalmum illum recitans': Verba mea auribi recipe dimine, intellia
534쪽
inteille clamorem meum. post omnia in eo Ecclesiae Mysteria completa. , mortali, ad immortalem vitam migrat venustioremque post mortem, quam cum viveret, formam ostendit. Obijt Vir Sandius.
RATER PETRVs Enneus, Laicus, omnium opinione, interlpersectiores illius aetatis viros, qui Syracus 3am Prouin-lciam sua virtute . ac Sanct imonia illustrarunt, habitus fuit: cui etiam Euangelista Canobius,Generalis suos calculos deserens, hunc velut totius Religiosae disciplinae exemplar, ac nemini virtute secundum, alijssceph commendare solebat. Obedientia enim, paupertate, Regularis obseruantiae studio,abstinentia orat. maxime inter alios effulsit. Otium velut animi pestem fugiens, interdiu, vel labori, vel orationi vacabat. Nunquam tempus Vanis in rebus. aut sermonibus Conterere visus fuit: sed in eloquio parcus, si quando eum loqui contingeret, nullos praeterquam de diuinis rebus lsermones miscebat. Corpus a delitijs omnibus abstrahens, ieiunijs, vigilijs,flagellis, atque alijs macerationibus asperrime castigare consueuerat. Dum sic curreret, non quasi in incertum, sicque pugnaret, non quasi aerem verberans, sed corpus suum castigaret, & in Spiritus seruitutem redigerer; iustitiae tandem coronam, sibi repostam consequitur. Duobus post ipsius obitum annis elapsis cum Fr. Ioannino Enneo Sacerdoti, qui ei confessionibus fuerat, in somno apparui sset, ab eo interrogatur, quonam in statu ipsius res se haberent Cui ille: Optimh. inquit, mihi est ex Dei gratia, ac benignitate; fruor enim inestabilibus bonis, quae praeparauit Deus diligentibus eum: veruntamen Fratres admone, ut sibi in praecipuis Domini, ac Sanctorum Solemnitatibus a Daemone caueant: Is enim eo praesertim tempore circuit, quaerens quem deuoret, omnemqtie lapidem mouet, quo Fratrum animos perturbet atque dierum illorum
535쪽
RATER ONvpΗRIVs Bononiensts, Laicus, ctim plurimal singularis Sanctitatis testimonia, vitae integritate, morum innocentia, ac omnium virtutum praestantia exhibuis let, eadem quoque D. O. M. Miraculorum maiestate illustrauit: nam Hieronymam quandam Mulierem Maceratensem, grauissima hydro si laborantem, quae illius Sanctitatis fama commota, ab eo Crucis Signo consignari post ulauera eo adhibito, tam persectς incolumitati restituit; ut Signo peracto, morbus protinus aufugeret. Alterum quoque in eadem Vrbe, Franciscum Ricium, Peditum Ducem, qui morbo articulari amictabatur,inter ipsbs podagrae dolores, Signo Crucis munitum. ab insanabili morbo liberat. Hic
tandem cum vitae cursum in persecto Regulae cultu, ac summis virtutibus consectilet; Maceratae a Deo virtutis praemium, gloriam accipit. Anno i
RATER PavLvs Catanensis. Laicus Prouinciae Syracusanae. inter persectissimos Regulae cultores,ac Sanctitate illustres in ea Prouincia celebratur. Huic a Domino Fr. Basilij. qui ad Christianos redimendos, Algerium profectus fuerat, mors reuelata fuit, ac purgatoria quaedam poena illi λDeo post mortem inflicta, quam etiam Fratribus retulit, ut pro eo Deo suffragia offerrent. Illud quoque singulare , Deo donum acceperat. ut intimas saepe hominum cogitationes penetraret. quod hoc. inter alia, exemplo manifestum fuit. Erat Catanae Nobilis quidam Vir,Paulo familiaris,qui cum primum prauum aliquod consilium, deliberationem in animo versaret, statim 1 Paulo reprehendis tur, qui totius illi consilij lii seriem, occultumque animi propos, tum, quod solus animo conceperat. perinde ac si mentem ipsius inspexisset, aperiebat: Contraque, si quae optima consilia animo succederent ea velut sibi perspecta illi commendabat: id saeph Nobilis i. pse testatus filii qui ob id maxime , scelerib.cauebat quod ea Paulo haud ignota esse intelligeret. SaepE orans in mentis excessum rapi
536쪽
FLO REs SE R A P H I C i Α Τtur. Semel verbcum extasi correptus, in ea velut exaniniis perstitisset, ad sensus rediens exclamare coepit: HeulFratres, heulqukm dura, quamque formidabilia Dei iudicia sunt ijs reposita, qui coelestvocatione neglecta, segnius R lari obseruantiae incumbunt Cumque de ijs diligentius interrogaretur: Sat est, inquit,Fratres,e: mihi essuri non licet, neqde ulterius verbum protulit, sed usqsie ade attonitus videbatur; ut post haec, diuturno tempore, quasi continiumente excederet. Denique, clim usque ad canos vitam magna cunSanctimoniae laude perduxisset; hinc meritis clarus, Catanet, ad beatas ut credimus ) sedes migrauit. Anno i 3 7 9.
RATER GREGORIVs Genuensis, Laicus, summus pauper V humilitatis amator, nulla re magis, quὲm sui conatque abiectione gaudere videbatur. Abstinentil
sere quotidiana, vigiliis flagellis camem macerans,seuerissima sensus suos disciplina perpetiib rexit. Tam mirε affabilis erae tantaque eloquii suavitate praestabat; ut nemo ad eum aliqua angustia pressu accederet, qui illius verbis recreatus, vel ab eo se tribula.
tionis pondere subleuatum, vel ad aduersa aequanimitet toleranda,a. nimo vires sibi auctas non experiretur. Accidit aliquandb, ut Nobilis quaedam Matronae Genuensis, ex Sixtorum Familia, ita mortis memoria terreretur, ut nὶ quidem de ea sibi mentionem fieri, aut illius nomen audire sustineret. Haec cum aliquando in grauem mor bum incidisset, nullus erat qui de mortis memoria, aut animae prae paratione, nε verbum quidem effutire auderet : at eam Gregorius
tanta sermonis suauitate de vitae huius aerumnis , de Saeculi Ia bentis quin, de coelestis Patriae aeternisate,&Paradisi gaudijs eloqui coepit: ut mente ireus protinus immutata,tam ardens in ea mortis destarium excitauerit, quo Coeli tandem Melicitates taposset ut nihil illi deinceps iucundius esset, quὲm de morte agere. Neque etiam huius viri ergὲ omnes, ac praesertim Saeculares homines cha. litas silentio praetereti a est: qua fiebat, ut cum in Genuensi Cori uentu, Gemosynatim esset, si quis aliquo animi dolore. aut tristitidassectus, illius se precibus commendas . simulatque a mendicatio ne ad Conuentiinredierat, in Ecclesiam proeo oraturus secederet. H h h i nequε
537쪽
FLOREs SERAPHICI.l neque oratione contentus, flagellationem quoque post orationem l adderet. Porro in hoc orationis studio tam vehemens erat; vir Cni modo si pe animo. ac seusibus supra humana raptus eXcederer; Vetriam etiam corpore in aera ivtolleretur. Obitum suum longe antequam accideret, prenuncian S; corpus suum non in communi Fratrum Sepulchro condendum, sed in extraneam sepulturam raptandam fore pri dixit: quod hoc deinde modo contigit: Cum enim Anno 13 V. pestilentig morbus in Genuensi Vrbe ita grassaretur, ut multos quotidie lues absque Sacramentorum, ac necessariarum rerum administratione absumeret; Gregorius,cum alijs Conuentus Genuensiis Fratribus, sese pio operi addicit, quo in ministerio, cumis in hospitali domo, quq LaZaretum nuncupatur, extra Vrbem diem suum obi jllet. fune illius pedibus post mortem alligato. ad sepulturam uti praedixerat) a vespillionibus raptatur; dum interim anima. Angelorum manibus in Coelum deuecta. Deo Coronatori, charitatis Maityri j corona coronanda, offertur. Anno P.
FRATRIS AMBROS II LOCRENSIS, I
RATER AMBRosius Locrensis, Laicus. Huius multiplex virtus fuit, vitaque praeclaris Sanctimoniae exemplis exornata: cum enim ad sensus perfecte edomandos, perpetuo carnibus, ac vino se abstinens, plurimis quoque aliis carnem macerationibus amixti Et, animumque mclioribus virtutibus imbuillet; tandem Domino vocatus, dum cum morte conflictatur, vultu hilari, ac serena facie, vocem repente attollit, exclamans: O summum bonum meum l o pulcherrimum bonum: meum i Tum breui tempore clapso, quasi clanguens: Heu . ait, mihi dextram porrige. Ab cocum Guardianus percunctaretur, quid ea verba praeseset rent: Ne mirere, inquit, video enim hinc arborem speciosissimam usque ad Coelum ait urgere, Cuius truncus. ac rami 'sunt urci, flores, ac fructus pulcherrimi: at quod omnem pulchritudinem superat, in eius fastigio Vir gloriosissimus, ac Maiestate nus sedet, qui omne cordis bonum, ac delitias comple stitur: ad hunc ego suspiro, ad hunc clamo. o bonummeumio delitiae meael porrigomanum,ut splendidam arborem conscendam. apsectendam fructus eius, i& per minad te viniam. Haec cum dixistet, vi qtiar il l H tam ho-
538쪽
tam horae partem sustinuit, cum ad Dominum,in supremo aureae ac Seraphicae R cligionis apice sedentem id enim arboris illius simulacio significabatur) ac praemia Victoribus largientem conscendit in Conuentu Calliani. Anno i 1 γ q. ubi etiamnum il- llius Sanctimoniae memoria ly foret. l
540쪽
RATAR LEO Catanensis, Laicus,ctim primum Set hicae Religionis militiae, apud Capucinos nomina dedit: multiplicata virtutum omamenta velut at- morum Panopham sibi accumulare studuit, tamque alta coelestis aedificij sundamenta iecit. ut quasi altera Turris Dauid quae aedificata est cum propugnaculis , mille heroicarum virtutum clypei ex eo penderent,omnisque sortium pugilum armatura, in eo colle sta conspiciebatur: Ex eo namque inprimis erumpere vidinatur persecta humilitas, simplex obaentia, altissima paupertas, candidissima honesta , ac pudicitia, indita quoque quaedam vultui . ac moribus inerat modestia, ac mansuetudo. Postr b, in eo potissimum elucebat feruentissimum quoddam orationis studium, ac frequentia, qua se leonis instar in tareorum hostium copijs sormidabilem reddebat. In hanc orationem cum diu, noetiique tota animi vi intenderet, plerumque fiebat, ut in mentis excessum raptus, vi extatici seruoris,saepe etiam corpore in aera extolleretur. Dum enim aliquandbin Conuentu Tyracensi, Vir Sanctus, in Ecclesia ante auroram moras traheret; M. Chri spinus, Nouitius, ad eum accedens Leonem magno splendore emicantem, sex a terra cubitis elatimi conspicit. At neque id Leoni nouum, ac insolitum erat: etenim cis, in eodem Conuentu, vn cum Fr.
Andrea Catanensi, Laico, haud sane minoris Sanctitatis Viro, noctu oraret, quidam Agricola, cuius dornu; haud longi Mona sterio aberat, stem quendam splendidissimimi lucis globum velut Solis iubar, sese in Ecclesiae culmine esserentem conspiciebat, quod cum famini admiraretus, propius aliquandb accedens, duo clarissima lumina sese ex Ecclesia in Coelum usqtie attollentia cernebat: rem adhuc magis admirans, Conuentus tintinnabululii pulsat. Hora erat antelucana, clim is ut Fratribus notus, nulla nocturni illius gemini stilendoris Ianitori mentione lina iter cum ianitore ad Ecclesiam carpit: vix autem Ecclesiam ingressi. Leonem, & Ah-dream, ante Maosanctae Eucharistiae Altare orantes, mente in Deum absorptos, ac corpore in sublime elatos intuentur, ac tunc primum quid duo illa Iuminaria in Coelum sese esserentia praesese rent, eo