Continuatio epistolarum, datarum ad longè celeberrimam Regiam societatem Londinensem, ab Antonio à Leeuwenhoek ..

발행: 1696년

분량: 148페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

91쪽

ANro Nil de L ERUUENUO Ex sit. At nos multo mimis concipere possumus, ut animalculum in ovo jacens, illud ovum una cum animalculo quotidie magnitudine accrescere possit, absque receptione alimenti. Seci haec adhuc investiganda restant. Hoe Nobilissimi Viri est, quod Nobi: Vest: Jam temporis communicandum habebam, atque hanc epistolam nomini Nobilissimi Domini Roberti Boyle adseribendam, quoniam eram conscius, Vest: Nobilita: circa hoc tempus anni nullam habere congregationem, ac histe manebo.

92쪽

Data ad Regiam Societatem.

ΤRACTANS. eram esse imaginationem, nempe, quod exia '

tis juveris Drmica in ovo Formicae formetur. quod nos Formiacae ovum putamus, est brevis ac crassus reTmis: hi Vermes transformanar in Pupulas. 'sit ima Formicarum ova magnitudnem ullius arenae non excedunt. Vermis in suo. cibum, qaem Vermes formidini in corpore habent suo, nos juvenem judicamas Formicam. Uermes Formicini victum quaerere vequeunt. Quod in Formicis diligetitiam nominamus, est duntaxat ut pullis suis alimentum subministret, hoc ex innato sis impulu. Formica sese Eoa componit ad hominem mordendum, sed aculeo suo pungeadum, eindemque in posteriori corporis sui parte gerit. Humorem ex aculeo deducit suo. isdemque dolorem extumescentiam excitat. Atque hae sunt rubra Formicae. Subnigrae Formicae , ex qxarum Ovis quoque Hermes prodeunt, q- num ex parte hac in re a praeciaextibus dimetulli. Cum hae ad perfectam pervenerint magnitudinem, semetipsas lana quadam obvolvaηt 'ut Bombyces, atque in hac una transform tur Vermis in Formicum. Erramus quando hanc telam Formicae Ovum nominamus. Nertiam Formicarum genus ς quae subrufae sunt. ρηomodo Formicae pusios suos alant, Θ quam ob causam cibum in nidos deferant suos.

93쪽

Noblissimi Domini. Ost ultimae meae Epistolae avitutionem, it rum cogitationes meas in Formicas conjeci, firmiterquc mihi imaginatus sum, in sic dicto For. micae ovo, juvenem formari Formicam : eoque magis, quia Germanus Author noster cujus in praecedenti mea Epistola mentionem feci) nobis Formicam in Formicae ovo depinxerat, cujus emgies hic est adjuncta, ut Fig: i. Quod ovum fere in hac deline tione duntaxat tanquam octava pars magnitudinis perfectae

Formicae demonstratur. Attamen assirmationem meam rejeci,

ac mihi ipsi visum fuit, illius rei veritatem indagare, ac praeterea, si fieri posint, detegere, quomodo sic dicta Formic,

rum Ova magnitudine accrescant.

Et recordans, me in horto meo non debere premi inopia Nidorum Formicarum, quoniam antehac ab illis maxime fueram infestatus, pastinum terra plenum, Formicis ac ovis commixta , in puram deposui chartam, ac ante eam in sella me composui, & perquam accurate Formicas observavi quarum consuetudo est, ova auferre sua, cum nidus earum commovetur bacmultis, quod gerebant, demi, ac obserravi, illud, quod pleraeque auferebant, nihil aliud esse, quam Formicam, omnino albam, & sine motu, ac quoque inciliis, his formicis similibus, subalbum colorem jam omnino in rufum esse mutatum. Aliae album gestabant corpus, quod oblongum erat, atque hoc esse imaginaria illa Ova statuebam. Haec ultima generatim tam parva esse conspiciebam, ut vulgaris est arena. Ita ut primum duntaxat animadverterem

illud, quod Formicae gestabant, illis que eripiebam, quod mis' hi usui fore judicabam. Eum

94쪽

Continuatio Epistolarim. 77Εum in finem mecum diversa nova vitra attuleram , in quibus unumquodque genus servabam, pro ut mihi postibile

erat: & quoniam tum temporis non nisi unicum, supramo

dum amplificans, perspisulum mecum habebam, perquirebam postquam pleraeque Formicae aufugerant θ terram

quae ex luto de arena, inter se commixta, consistebato in qua adhuc diversas perquam exiles albas particulas reperiebam , sed inter illas quoque particulas quasdem arenosias mecum sumebam , quas particulas a Formicis ortas judica- . bam. Domum veniens, allata illa genera mediante Microscopio

examini subjiciebam meo, ac comperiebam, maximas figuras, proxime ad Formicas accedentes, non formam Formiacae assumpsisse, sint justam quoque Formicae magnitudinem habere , hac duntaxat cum differentia, easdem penitus albas esse, & absque motu, ac illarum ungulas & cornua in tam - concinno ordine juxta se invicem jacere, pro ut ordinario. multipedae jacent, cum in Volatiles mutantur creaturas sprout antea adhuc semel dictum J solummodo quod nulla jacerent obvolutae membrana. Has Formicarum Ova esse, procul duabio judicatum erit. Aliae particulae albae, quae quoque magnitudinis Formicae crant, & quae magis cum ovo conveniebant f cujus gen cris multas inveniebam breves ac crassos esse vermes comperiebam qui in corpore suo nigram habebant maculam, quam procul

dubio plurimi juvenem esse Formicam judicarint. Hujus ultimi generis Uermes multos in sacco gestavi meo,

ac observavi, quod, antequam hi vermes ad transformatio nem pervenirent, sese ab hac nigra purgarent materia, quae illorum essent excrementa. Horum aliquos vidi, qui intra viginti quatuor horas, alius vero intra bis viginti quatuor horarum spatium, cuticulam mutabant suam, ac in albam mutabantur pupulam. Horum Vermium aliquos reperiebam , qui

95쪽

uenti die eundem mplatum

igone dein alta reP n diversis ac in ali-:rmem in va vide-ltem erat: Ovum

96쪽

Gηtinuatio Epistolarum. Drum quoque depingi .curavi, quia Pictor in hoc ovo omnia vermis membra agnoscere quiba Pro ut hic Fig: φ. G. H. I.

indicatur. Porro horum vermium unum, qui memorato tempore ex

ovis prorepserant, Microscopio opposui, & sic quoque dc- pingi curavi, prout semetipsum Ostendebat: ut Fig: F. Κ.L.M. indicans caput, &M. N. Κ. Corpus. Hunc vermem attentis contemplans oculis, non mediocrem in magno ipsius motu capiebam recreationem, qui motus intrinsecus in caseite fiebat &si liceat dicere, in cerebro ipsius bnam hic motus tam regularis erat, veluti pulmonem in aliquo animante mediante respiratione θ nobis imaginaremur videre

moventem.

. Inter alios quoque tam exilis vermis orificium sunm aperi bat, veluti cibum appeterer, ac isto in motu exilem acreum globulum in os suum deserebat, qui per caput mcabat, ac voluti in aeiphagum descendebat. Talem quoque vermem dcpingi curavi , qui ad talem pervenerat magnitudinem , ut corpus suum decimam partem magnitudinis justae perfectionis vermis conficerct, ut Fig: 6. O. RLitteris P. 4 Caput, & reliquis corpus indicatur. Hi vermes aliquo modo incurvati jacent, cum juvcncs sunt: At eum ad talem perveniant magnitudinem, ut fere sint persecti, rectitudine accrescunt. Hic vermis multo minus amplificanti depictus est Microscopio, quam reliquae sunt depictie figurae, unde hinc parvitas horum Ovorum optime dignoscenda

Quantitatem unius persecti vcrmis mediante Microscopio quidem repraesentarem, at superfluum esse judico, quoniam in ultima depicta figura facillime nobis imaginari possumus, quomodo vermis sit constitutus, qui eandzn retinet figuram, quando decies est major. . MihLamcnac nihil aliud imaginaret melle . . confitcndum cst, quin

97쪽

SO ANTONi I de LEEUNENROER. quin istos vermes quos adhuc usque, non aliter edocti, nomine Formicarum Ovorum insignivimus J nudo contemplans

oculo, re ipsa essent ova Formicarum, & hanc nigram maculam, quam in corpore horum vermium conspicimus, parvam atque juvcnem nondum in lucem editam esse formicam. Sed non satis admirari queo, quomodo quisquam sola duntaxat imaginatione se sic eo usque seduci patiatur, ut, sese mediante Microscopio conspicere, dicat, in sic nominato ovo cxilem camque imperfectam Formicam. Ac praeterea corpus, caput, ungulas ac oculos ejusdem depingat, cussi e contrario nec illi nec nobis quicquam omnino in hoc verme qui hucuC que ovum est nominatus J ejusdem rei occurat. Nam etsi ver mos tam eXiles forent, attamen, aliquos corum subnigram in corporc habere maculam, contemplatus su m; at alii , qui multo erant majores, imo etiam perfecti, ne minimum istius maculae habebant signum. & rationem subnigrae hujus essentiae, quam aliqui juvenem esse formicam sibi imaginari audent, in- vcstigans, & vermem aperiens, claristi me contemplabar, hanccste animalculi stomachum, & subnigram essentiam duntaxat

cxcibo, in stomacho locato, causaria. ac quoque, cum alius vcrmis hujus non esset particeps, diversitatem ciborum rationem hujus esse, quo cibo vermis vescebatur, qui cibus illisa sommicis adferebatur: nam non tantum stomachum verum etium intestina stomacho annexa conspiciebam, quae globulosis particulis, iisdemque subnigris, completa erant. Quomodo etiam possibile est nos in verme quem Ovum no- nominamus) admodum exilem possemus conspicere Creaturam 8 quoniam hic antea dixi, ipsissimum ac integrum vermem in Formicam transformari, hoc duntaxat cum discrimisne, quod cuticula vermis non ad Formicae corpus transeat; Sed haec cuticula est tam parva, ut eadem ne centcsimam quidem

partcm vermis implere possit. ..

Hic vermis in corpore suo, excepto in ventre, multis est

98쪽

Gηtinuatio Epistolarum. 8 Iinstructus crinibus, &in movendo supra modum tardus est, adeo ut per raro illum corpus suum contrahere, sive distendere videamus: sed saepius caputM OVet suum, at minus os aperit suum, adeo ut victum quaerendo suum sit ineptissimus, &, ut ita dicam, immobilis in nido jaceat suo, ac sese loco non moveat suo.

Ob has igitur rationes patcr aut mater quae formicae sunt θ' aut potius ipsarum genus, huic vermi Victum quaerat, necessum est, ac continuo alimentum afferre. Hoc cum ita sit, vulgare illud dictum evertitur, nempe oformicarum diligentiam, quam in cibo ad nidos suos deserendo adhibent , eum duntaxat in finem tendere , ut exinde in hyeme viverent , cum e contrario plurimum , imo cui notum, numne in eum finem duntaxat fiat, ut.vermes, qui ex ovis prodierunt suis ac quibus , semetipsos alere, cst impossibile)cducarent, ac tam diu afferrent alimentum, usque dum ad cum pervenerint statum, ut Formicae formam

assumant.

Et quemadmodum de Curculionibus dixi, cosdem non multa ova simul uno eodemque tempore parere, sicut econtrario volatiles creaturae Bombycum, Multi pedarum, MMuscarum simul multa ova pariunt , sic quoque hae Formicae per totam aestatem, nam diu Vivunt, ova pariunt sua

pro ut saltem id menti inhaeret mcae J hoc si ita sit, illis quoque perpetua vermibus suis alimentum suppeditandi in

cumbit cura. .

Hoc non nisi quam ex innato fit impulsu, nam alias pullis suis qui vermes suntJ prae fame moriendum foror. Mihi haud ignotum , hasce meas positiones & observationes multorum contradictionibus obnoxias fore, quia tot homines de diligentia ac Formicarum cura in hyemem tam multa scripserunt, sed haec omnia flocci pondo, meas cogitationes , pro ut sentio , libere propono; imo a me L , non

99쪽

gi ANTONII de LEENEN HOE . non alienum foret, Formicas per totam byemem, ac praestriatim cum admodum friget, absque aliquo alimento & absque aliquo motu sub terra pro ut alia animalcula in aere, ut Pu lex , Curculio aliaque) vivere posse. Si enim attentione aliqua Formicam, in Autumno Uvas . nostras depascentem, animadvertamus, & aliquo modo si sit frigidum, quam lente procurrat , inde conclusio haud est dis ficilis, frigore majores intendente vires, it Ii in media hyeme

omnino quiescendum esse. Nobis persuadere volunt, Formicas homines mordere, earumqui morsum esse venenosum. Hoc nunquam animadvertere quivi, ac mihi certissimum esse videtur, Formicae os eum in finem non esse creatum , Pa

tim quia compunctorcs, qui forficibus sive dentibus sunt instructi & qui in parte anteriore capitis circa orificium sunt constituti,tantam vim exercre nequeunt,ut per nostram supremam

cuticulam usque in nostram stnsitivam cuticulam imprimere Valeant, compunctores enim sunt nimis breves, &dentes in iisdem plurimi cumultatim consistunt, adeo ut tam exili antimalculo vires sussicientes& necessariae ad tantam vim essiciendam , quae ad penetrandum in ipsem usque sensitivam cutem requiruntur, desint. Deinde cum partes omnes, quibus Fu mica in ore suo instructa est, moventes conspiciamus , illae non creatae esse videntur, ad alicui animalculo dolorem affe

rendum. . . L: . . q

Saepius Formicam cx ore suo quatuor oblongas vidi proserentem particulas: at illae sunt exilibus instructae membris, propemodum ejusmodi formationis, pro ut cornua Formicae sunt: ita ut dictae Formicarum forficcs nullum alium in finem mihi creatae esse videantnr, quam ad cibum contcrendum, ac

quoque praeterea ad victum, pullis suis qui vermes sunt pro

alimento necessarium, ibidem locorum deportandum , ubinam pulli jacent sui. Sed continuo, imo nescio numne semel

100쪽

Contilluatio Epistolarum. paquidem mihi defuerit, Formicarum aculeum animadverti: atllic non in capite, sed in parte corporis Posteriori collocatus erat, & quamprimum aliquo saltem Formicam dolore assicimus , statim aculeum quem alias intra corpus suum occultatJe corpore producit suo, ac tum continuo non nisi pungere conatur Α, nam tum nihil aliud agit, quam ut partem corporis sui posteriorem incurvet, ac aculeum suum extra sive intra corpus

suum commoveat.

Hic motus aculei Formicis tam proprius est, ut, etsi pa tem corporis posteriorem descindamus, adhuc ille aculei motus intra & extra corpus duret. Ita ut Formica punctione ipsa nobis non tantum dolorem afferat , sed productione aculei simul pellucidum e corpore suo profert laticem , quem usque ad finem aculei producere novit: Ita ut, hunc laticem nobis maximum adferre dolorem, mihi imaginer, idque ob asperrimas partiaculas sal incisas, quibus hic humor est commixtus, atque has particulas gibbosas illas elevationes , quae in cuticula cum Pungimur, oriuntur nostra, causari. . iHi gibbi, quos a Formicis in illarum progeneratione observanda acceperam, plus mihi doloris afferebant, quam ut antea per totam meam vitam ab illis acceperim: Nam jam fere viginti sunt dilapsi anni, ut, vehementer tum ab illis punctus, tum temporis omnino observaverim, posteriorem Formicarum partem aculeo esse instructam. Qisamquam hic humor admodum perpaucus est, quem Fo micae e corpore proferunt suo, attamen omnia excogitabilia adhibui media, ut, si fieri posset, aliquas saltem in hoc humore animadverterem pasticulas: at nihil aliud contemplari potui, quam hanesubstantiam scisi tam pellucida & fluida cratJex tam inevaporabilibus consistere particulis, veluti oleum fuisset: ac uno in loco me particulas conspicere jacentes, natura Elis instructas, mihi imaginabar. Porro aliquot alias quidem conspiciebam particulas, sed his ob exilitatem suam nulla erat attribuenda figura. L 1 Hic

SEARCH

MENU NAVIGATION