장음표시 사용
51쪽
A s o D O N.ANOΔΟΥΣ; EDENT ULUs. Sub hoc genere comprehendimus nonnullos ANGUES, quos dentibus omnino carere legimus. Optimus quod sciam, unicus est qui praeter intentionem nobis aditum ad SBRΡΕΝΥΟLOGIAM stravit, postquam de quorundam Anguium dentibus eorumque conditione nos certiores reddiderat. Sunt quippe quam plurimarum Serpentum dentes unica illa instrumenta funesta & lethifera, quae magiine aversamur. Praeter eadem nihil in ANGU1UM genere noxium. Non ora Crabronum, nec caudam Scorpionum habent aculeata, neque crudeles Tigridum pedes unguesve , nihilque Veneni inest corporis trunco, quin in eo multum alia menti esset , resectis capite caudaque. FP Ro ius pro indice dentium nimium parcus. Calesbejus non nisi vipera-
rum, DEC tamen Omnium, mentionem fecit. Linc ius & Vincentius nullius ORA aperuerunt. Sileo reliquos. Nicander in Theriaca: Phιres reptilium, quae non ita noXIa, formae
Per densas habitant Alvas per opacaque lustra, Quod Elopes, Libyasque coronatosque Myagros Dicunt , sunt jaculis in signes, suntque moturi, Sunt caecique alii, sed nescia laedere turba.
I. AN ODON capite lato. Serpens sive Vipera Siamensis perelegans, species CERASTIS mas & femina. Se-ha t. 34.. n. I. 2. Ρer dorsiam eX ruso flavescens, dilutiore colore in ventre nigricantibus punctis interstincto. Oris hiatum limbus undique praecingit pulctierrimus, crispulUS, luteus , cornu duritie reserens. Dentes in ore nullos reperias. Innocens nec maligna illis est indoles. F et 2. A-
52쪽
IIL EDEN ΥULUS. AΝΟD0Ν. 2. A N OD O N, super fundo cinereo gris eo nigricans, albo colore variegatus; venter cinereo flaVescens, ex nigro & albo maculatus. Serpens CeroteS Stamen si S. Seba t. I9. n. I. Capite est longiusculo, edentulo. Avibus victitat. 3. ANO DON Thebanus, sive Cerastes & Serpens cornuta; haud parum praecedenti n. a. accedens. Vipera eg Κairo. Sebae t. 7. n. I. Autor appellat hunc anguem inter di- versas Viperarum species eminentissimam, quod natura in hanc unam Omne fere ornamenti genus videatur collegisse, dum nubium aemulam ipsam pinXit variegatione, pluribus distinctam coloribus, faturate spadiceo, rubro, sta-Vo , albo, nigro, qui super albo inter se ludunt. l. AN ODΟΝ marinus. Serpens marinus Americanus cum maculis tigridis; muraenis valde assinis; mas & femina. Seba t. 7O. n. a. 3. Caput quadantentis gibbosum, peramplis & scintillantibus oculis. dentibus posset nec naribus. Naso insident binae verruculae acutiores μθ . Cauda in acumen desinit.
Inter COLUBRos quosdam AN ODONTEs latitare, nulli dubitamus. Culpa non est nostra. ΑΝΟ DO N. Serpens Americana maculis fuscis & albis interstincta. Seba t. 26. n. 2. Innocentissima est, nec mor
Gn Ergo, prout modo diximus, edentuli dantur VIPERAE, CERAsΤEs, S COLUBRI, qui S truculentissimi audiunt ob dentium plurimorum copiam; ergo generum ratio hactenus fuit vaga; unde est , quod non
interponerem fidem meam, omnes viperas, colubrosque acu tetigisse. Satis comperta habemus documenta de habitu corporis eX terno, deque angulum Vestibus, imo de moribus nonnullorum, quod tes ante experientia vel viuipari sint vel ovipari, maligni vel mites; sed vix sussiciunt ejusmodi observationes, ut bene distingueremus genera &species, obturbata anguium nomenclatura tumultu omnium involuta. Rbsolute necessarium nobis videtur, ut ora Serpentum.aperirentur, dentesque, quibus eximiam animositatem & fortitudinem exercent, lustrarentur, imo numerarentur. Haec studia peritioribus Pl sologis docteque curiosis Maseographis de meliori commendavimus com-Mcnt. v
53쪽
I. CAPITE DISCRETO III. EDENTULUS. AN ODΟΝ. . iment. u). Qtiidni abunde nobis patuisset dentatorum historia ex amplissimis collectionibus Linc ii, & aliorum 8 Gh Forte binae, quae dieuntur, verruculae acutiores narium vices su
. COLUBER; . Anguis Calesb. R. 9. filscUS , maculatus. The litile brawn Bead-Snahe. Petit Serpent brun au Cha- petet; subterraneus juxta radices arborum, raro supra terram. Innocuus - Alter Angui8 Catesb. p. 6 . niger; ma- culis nigris Se rubris eleganter Varius. The Bead-Snahe. Serpent ata Chapetet; innocuuS. s. COLUBER CateSb. p. s I. gracilis, maculatus. The spol- ted Ribbon-Snahe. Serpent greste So. lachete. In medio
dorsi linea alba longitudinalis; nequaquam Venenosus. 6. COLUBER; Anguis Calesb. p. so.. Gracilis fuscus; longissimus. The Ribbon-Snahe. Serpent greste & brun. Agilis; innocuuS 7. COLUBER; Anguis Catesb. p. sa. The Chain-Snahe.
54쪽
CI Assis I. SΡΙCILEGIUM.A. C A T E S B E J I. Serpent a Chaine. Hunc imicum vidit alitor, quem incolarum nemo antea vidit; unde est, quod ipse nomen huic serpenti imposuerit: ANGUIS ANNULΛT1; annulis licet non completis. Coloris est sordide caerulei, annulis luteis, maculisque in ventre quadrangularibus; innocuus. 8. COLUBER; Anguis Calesb. p. s3. Viridis maculatus. Thegreen spolied Snake. Serpent verd lachete. Non Cenen0
9. COLUBER; Anguis Calesb. p. s . flagellisormis. The Coachwhip Snake; longissimus; coloris fusci; velocissi
IO. COLUBER; Anguis p. 3's. ex rubro & albo varius. The Corn-Snake. Serpent de Bled; a colore firmmenti indici. omphagus.11. COLUBER; Anguis CateSb. p. s6. Capite Viperino; rostro simo, porcino. The Hognosse-Snahe. Serpent a tete de vipere; denticulis minutis. Fusci coloris, maculis nigris sat ampli8.12. COLUBER; Anguis Calesb. p. Viridis. Petit Serpent fans Oenin. Insectivorus. lndigenae hanc serpentem in sinu fovent; innocuuS. 13. COLUBER; Anguis Catesb. p. s8. E caeruleo Sc albo varius. The mampum Snake; a moneta indica Nampum, quae ex conchyliis in frusta regularia sectis conficitur & filo
caeruleo-albo suspenditur. 16. COLUBER ; Anguis CateSb. p. s 9. Caecilia maculata. The Glass-Snake. Serpent de Verre. Capite ParVo anguillae-sormi; ventre luteo; corpore glabro, nitido; quando leviter baculo seritet pulsatur, truncus non solum in duas, sed simul in plures partes dissilit, dividiturque. Miusculis ipsisque vertebris plane singularibus. InnocuuS.
Ii Notandum: Quod innocuorum numerus longe major sat, prae multitudine haud magna anguium venenatorum S lathiserorum. Sed nostra interesset, certo scire, an sint dentati. -
55쪽
I. Serpens capite & corpore crassis; vertice fusco; corpore livido vel cinereo, in dorso bina serie macularum subrotundarum, fuscarum, in ventre albidarum, sed margine fusco pictarum p. IO87. t. 6O6. lit. A. I. Serpens tenui capite, Vertice & corpore hepatici coloris, maculis albis rotundis majoribus, bilinearis diametri, &aliis interjectis minoribus conspersus, ibid. lit. B. 3. Serpens tenuis, longus, sulphurei coloris, semitaeniis nigris , sulphureis pimetis coni ersis per aequalia intervalla, inde a rostro ad eXtremam caudam notatus, ventre imo flavicante; ibid. lit. C. . Jaculatrix Ceylanica subcaerulea major. Serpens minor Capensis Vincentii, t. 63O. lit. A. s. Serpens Americanus crassior, ex fusco & flavido varius, vertice & collo prorsus bruno, taeniis per omne dorsum livido fuscis, eXcurrentibus, interstitiis etiam fusco colore maculatis, utrinque coeuntibus. Serpens Americana vul-6. Serpens Surinamensis ex nigro & albo varius, p. 1296. t. 6s3. n. 3.7. Serpens Amer. dorso nigro, ad latus lineis albis reticulato , taeniatiim fere maculosis tractibus sensim angustioribus, quandoque bifurcatiS; P. I 283.. t. 6 7. n. I. 8. Serpens tenuis ex flavo & albo Varius, notulis per dorsum variae figurae, quadratae inprimis, ventre albido ; ibid.
vido & albo varia; fascia nigricante per medium dorsum veluti undatim eunte, nunc cohaerente, nunc interrupta, albo colore marginata, ventre flavescente. Serpens Gui-neensis, Vincentii.
56쪽
sqtiam is ex Umbra, . circulis albis semit alis. HAEMOR-nuo Es K ). Colore est arenoso, Per corpus Vero notis nigris & albis variegata, P. I 296. t. 6s3. n. 2.12. Serpens Americ. annulis majoribus ex cupreo & minoribus ex krdide albo, t. 6 sq, n. l. 13. Serpens ex luteo & griseo in capite & collo velut reticulatus ; cum maculis fuscis. Vinc. II. 66. Leucophaeo marmoreus III. 6O. I l. Serpens taeniis subalbidis & cupreis. Serpens Coralloides. Vinc. U. 9O. Serpens taeniis nigris & flavis. Vino. VI. 168. Scheucha. P. I 29p. t. 6 s. n. 8.13. Acontias rostro & supercilio flavescentibus, dorso caeruleo , ventre albo. Sch. P. I 3O2. t. 6s . n.'Ι.16. Serpens ex albo lurido & susco variegatus, maculis per dorsium inprimis nigro fuscis; ventre albo flavo. ib. D. 2.17. Vipera Surinam. alba; fasciis latis vix semicircularibus, fuscis. P. I 3II. l. 66O. n. I. Vinc. III. 3O. III. 92.18. Serpens grisei coloris, per dorsum maculata, ad latera striata, ibid. n. a. Vinc. II. 2I. VI. I 68.
Κ Quod ad dus ictum sanguis ex omnibus humani corporis meatibus ef- fluat, viperae caudisonae similis; nisi quod sonalibus caereat: major est Haemorrhoide novi mundi, sed ejusdem veneni ; RH. Meremb. At non stare suum feris passura cruorem Squamigeros ingens bH AE M o R R II o 1 S e licat orbes. Luc. ab sanguis, fluxus. Aset. Cum Ceraste convenit. ' Reliqua apud Credinum p. 69. piger in motu est.
19. BΟYCUΡΕCANGA , i. e. notulis quibusdam in dorso. 33. Scheucha. P. I 3II. l. 66O. n. .eto. Vipera isebequensis. ibid. n. 6. 21. Vipera Guineensil8. Sch. p. I 3I2. t. 66O. n. 7.eta. Vipera linea nigra per longitudinem dors; t. 66 I. n. 8.
57쪽
CL Assis I. SPICI LEGIUM. B. LINC ΚΙΙ. 23. Dipsas Angolensis, ibid. t. 662. n. IO. Acontias trium palmarum longitudine. R . 29O. ex Bellon. Elops, Elaps, Elaphis, Lemni incolis L A PRIATI. Rajus ibid. et . Vipera AEisculapii. GL p. Ι3 2. t. 662. D. II. a , . Fyplops fuscus per totilin corpus aut obscure maculosiis GPSneVi. Sch. P. I 29. t. I s. n. Ι. Jarara epeba. RHL26. Serpens , jaculatrix, subcaerulea ex Viridi. Ecb. P. 1 3I.
27. Serpens Surinamensis punctis nigris, P. I 93. t. 737. n. Ι.28. Dipsas ex bruno & purpureo varia, lituris albis in dorsb. ibid. t. 738. n. s. Jarara Coaypitinga Hyonis. 29. Serpens tractibus nunc tortuosis longis, nunc subrotundis nigris, medio caeruleis, & ad latera maculis candidis, p.
Iis . t. 739. n. 7.eto. Vipera subcaerulea ex nigro tessellata, Ventre flavicante, p. a s 3 a. t. 7 6. n. 2.3I. Vipera Surinam. capite si isto cingulis albis minoribus, subflavis majoribus in Gorso, P. IS 3 a. t. 7 8. n. 7. 32. Vipera indica. U. t. 7 9. n. 9. Est Vipera conspicillaris. Sebae supra ρ, VII. 33. Serpens eX coloribus nigro, albo, flavescente, purpureo, veluti marmoratus; maculis in dorso nigricantibus. p. isset.
Experimenti loco conserantur descripti a Linc is Serpentes eum Anguibus pictis Sebae. ViX ac ne vix quidem illi his ass1milari, nedum hi cum illis aequari possunt; quod utique juxta tantas multitudines Anguium dolemus, aliquando oleum & operam perdentes. In melius laboravit, nec tot dissicultatibus plenus est CATES B EIUS, quin Serpentes ejus spicilegio congestos mox ad COLUBROS, imo ad innocuos numerandi facultatem haberemus. Nonnulli non nisi cortices contemplantur, nucleos non gustantes plerarumque rerum naturalium. Quidam laetionis forte pavidi vel emortuorum An-
58쪽
guium interanea dentesque vel Oculis lethales mersantur. ,, Huc se trahi potesst, quod inquit B. Faber L ynceus, res insolens profe- ,, cto & admiranda videtur, quod homines nimirum, cum non viis sos modo sibi Serpentes extiorrescant, sed ubi hos mente & cogi- ,, latione, imo per somnum solummodo comprehenderint, adeo pa-- veant subinde & contremiscant, ut fallem non animo linquantur se & extra se toti rapiantur.' Multum ad stuporem conferunt stupenda plane, quae de Basilisco & Draconibus a Plinio, Solino, Alberto, AEliano, & aliis referuntur. Qiuid dixerim de Auli Gellii l. 6. c. 3. Serpente inusitatae magnitudinis, primo bello phinico ab Attilio Regulo Consule in Africa visa ξ Adversus quam praelium grande atque acre fecit, eamqtie magna totius exercitus conflictatione, ballistis & catapultis diu oppugnavit, ejusque interfectae corium, centum- viginti pedes longum Romam milit - Quid de Olai M. Serpente ducentos pedes longo Θ A via aberrarem, si in arenam cum DRACONIBUS descenderem, qui Variis nationum linguis uno eodemque Vocabulo appellantur. MoΝSTRORUM quidem Serpentinum genus particeps esse non negarem; Verum & illorum causa permultis fabulis inquinata legitur. Huc faciunt Aldi ovandi Serpentes monstrosii & ipsius Fabri oncei, quam p. 797. in icone repraesentat, Amphisbaena Europaea; ne dicam de fabulis intrusis in historiam ANGUIUM CAPITE IN DISCRETO, CAUDA TRUNCA-ΥΑ de quibus mox ). Inter naturae miracula quoque referuntur Serpentes anserinis pedibus Plinii, aliique insolitarum corporis figurationum. Addam insolitum quid: ex Thesauro animalium vivis coloribus egregie pictorum, quem olim possedit Celebris Polyhistor Ionus Lu DoLPHUs, sive dixeris Serpentem sive Lacertum monitrosum, DUOBUS PEDIBUS LACERTINIS, Tab. I. cujus tamen historia me latet. Sed mitto insolita; ad finem hujus TENTAMINI s
59쪽
ANGUIs CAPI ΥE INDIs CRETO, CAUDA quasi TRUNCATA. Indiscretum caput dicimus, quod dissiculter a reliqno corpore discerni potes . Cauda truncata l. e. quocunque modo decurtata, in sine rotundata, ut speciem capitis prae se serat; quum angues reliqui omnes habeant capita notabiliter discreta, caudasque decrescentes attenuatas vel acuminatas h. III.), praeter unicam VIPERARUM tribum ΠΟ-lis in fine decrescentis caudae instructam. Haec FA Μ I L l A
aequaliter utrinque crasso , baculum, quasi in rectam lineam sine fleXu protensum, referente, ita quidem, ut vel dissiculter discerni queat caput a cauda semper truncata, vel caput figuram aliquam Co- noui Dis in scipione, aut baculi lente decrescentis GLOBUL ΠΜ repraesentet; in tantum ab A ΜΡΗisHAENA diversa; non attenta differentia, quod AΜPΗIs BAENA vi nominis sui, antrorsum S retrorsum gradiatur Vel serpat, quam naturam ct Scytales communem habent &vermes S asiaci pluraque animalia: vid. Hieron. ab Aquapendente dereptatu. Nicander SCYΤΑLEΜ manubrio LIGONI si& AΜPHIs-BAENAΜ vermi terrestri assimilavit; nam, monente Salmasio in Soli- linum , omnes Veteres autores Scytalem S Amphisbaenam sibi similes esse scripserunt, quia hae bestiae caput in utraque corporis eXtremitate habere videntur; attenta tamen levi differentia jamjam indigitata. mni Quid magis naturae limites & rerum ordinem creatarum excedere videtur, quam pingere aut fingere etiam, nedum vivum intueri animalculum duobus capitibus, non in uno loco quod in monstris satis frequenter visitur ), sed unum ubi caput naturaliter situm est alterum ubi cauda esse solet, nexum ac posituram suam obtinuisse 2 idque non fortuito S sive ludentis sive errantis naturae vitio, aut ioco, sed serio consilio in tota illa animalis specie atque progenie, ita semper obtingere solitum esse, quod in Amphisbaena evenire in propatulo est, Τίλ. Eaber. Geminum queritur Plinius lib 8. c. 23. caput Amphisbaenae, G a hoc.
60쪽
CL. IL CL. L. CAPITE ΙΝ DISCRETO hoc est ad caput & ad caudam, tanquam parum esset uno ore fundi venenum 8.& Galenus: quemadmodum sane navigia utrimque proram habentia, cui natura ex superfluo substantiae duo capita est largita; Et gravis in geminum surgens caput Amphisbaena. Lucan. Idem: Amphisbaena biceps X formidabilis ictu a pis
Sed Matthiolus, Albertus, Aetius improbarunt fabulam deceptorum,ScYTALAE & AΜPHIs BAEN E bina capita assingentium. Concludit Matthiolus caput Amphisbaenae capitibus vermium adeo esse persimile S caudae aemulum, ut non nisi dissicile a cauda distingui queat;& Greuinus magnitudinem Amphisbaenae ad corporaturam vermis terrestris comparat, quae magnitudo non ex crassa in tenuem sinit, instar corporaturae aliorum anguium, sed ritu UERΜIUM est aequalis tel fere aequalis). Hinc factum , ut intuentes hanc bestiam locum caudae a loco capitis distinguere nesciverint, ct potissimum, cum modo an e modo retro, more naVigiorum utrimque proram habentium gradiatur. Alia animalia undatim sive undando procedunt; alia partim se contrahendo , partim extendendo. Quae undose repunt, hoc faciunt, vel quod undae per dorsum fiant appareantque, S superne incurventur, prout HIRUDINEs, in aliis undae oblique per terram fiant, quae SPIRAE VOcantur; - ima per orbes
S)uameus intortos sinuat vestia serpens ;Quae vero serpunt se contrahendo partim S partim extendendo, sunt
VERΜEs, ut LUMBRI cI; alia arcuatim procedunt, ut ERUc AsBoΜETRA; licet cognitu dissicile sit, quomodo VERMEs terrae innitantur , seque ipsos contrahant & promoveant. Sed de hac dissicultate in ORDINE II de UeRΜIBus. Super addimus: hanc familiam secundam CAPITE INDI sc RETO CAUDA TRUNCAT A dentest habere ; siquidem punctura est obscura , quae inflammationem generat, ita ut fiant induciae, donec opportuna remedia adhiberi possint; vix enim apparentem morsum reportant pere ussi, qualis inflammatio a dentibus viperarum prodire splet. Sic mitonus f. Ioa. a: δmphysbaena aut Seytale, etiamsi mordeant, non enecant; sed horum serpentium morsus & obscuri sunt & inflammationes tantum inserunt, quales fere ex apum vesparumve ictibus contingunt; neque, ut alii Serpentes ex crassiore corpulentia in caudam tenuem desinunt, sed terete corporis figura utrinque aeque cras a existunt, ut aspeetu discernere nescias, utra in parte caput aut caudam esse digeris.