장음표시 사용
261쪽
TnEoPIIANIS CONTINUATI LIB. V.
eersito quo viro quodam religioso, cum aliis delictis suis ste sceleribus, hoc quoque sacra exhomologesi expiandum putavit. 26. Cum autem imperator nullam viam aut occasionem inveniret interimendi Basilium, ad alia consilia, scelerata quidem stet nefanda, vertitur. nempe secum ipse constituit ut et alium pariter heredem sceptris immittat. ac sane Basilicinum illum, Sic appellatum, unum et ipsum nefarii illius collegii, hominem nequam ac sceleratum esseminatuinque et gulae mancipium, Nicomedia oriundum, fratrem germanum Constantini Capi Ogenae, qui postea semel iterumque praefecti urbis munus adeptusefit: tunc vero inter regiae triremis remiges adAcriptua erat. hunc itaque infaustum Basilicinum quandoque regia, multis nominibus celebrata, induens Purpura, spectabiliquo atque omnium votis expetenda capiti im-Posita corona, chlamydeque holoseriea adhibita, et coccineis lapidibuR-que pretiosis interstinctis calceia, aliisque regiis insignibus, ad Senatum Eduxit munu tenena, eique pro ministri partibus obsequens, haud aliternc Nero ille quondam decantatissimum Erotem. atque ad verbum ait videte omness, et admiramini. an non eonvenit ipsi regia dignitas vPrimum quidem seecies digna imperior secundum autem congenita eSt Corona, suntque dignitati congrua omnia. quanto melius erat me hunc
262쪽
imperatorem fecisse quam Basilium haec qui in regia erant universi videntes et audientes, defixi steterunt, tantam viri vecordiam Atupentes mentisque eversionem . sic nimirum prae immodica ebrietate scelestia-simis iue ac impurissimis actibus, quicquid prorsus honeAti ac ossicii est excuAserat, emotaeque mentis insanusque ac titubann ratione erat. 26. Neque tamen quod suave solum et solutum et deliciosum et remissum et molle et indecorum, ex dare hi gratiarum datoris gaudiique, quem se et imitari putahat et ambiebat, sed rursus etiam crudelis, illius more, furiosum quidpiam Titanicumque praeferebat; nec raro comicum pervigilium in malorum illi desiit tragoediam . ex temulentia enim de- haccharis felicioreque fortuna ebrius in omnem nefarie impietatem proruebat. cum itaque totus mero madidus et temulentus erat. ac quicquid Prorsus sisnae mentis est excusserat, ad caedes animum adiiciebat innocentumque hominum atroces poenas ac neces imperabat. haec sero illius ad ministros iussa, hunc illumque tollentes lictori tradite. alteri oculos et Iodite; alterius manus pedesque praescindite. hic eapite luat; ille igne torreatur. v eos ministri arripientes, cum scirent haud sanae mentis fuisse cum sententiam ferret, debebant illi quidem. custodiae, non tamen
263쪽
TΗROPIIANIS CONTINUATI LIB. V.
Poenis addicebant et saepe vero, cum quis erat quocum non satis ipsis Conveniebat eisque exosus erat, imperatoris mandato ubutentes eum, elatinnocentem, veluti iudicio damnatum in poenam rapiebant. hinc miser ille, ne tunc quidem in quibus versaretur intelligens, a cubiculariis in
imperatorio lectulo reclinatus vicino mortis somno veluti mancipium op- Primebatur; mane vero, cum somnua vapores vini crasSamque illam Ea- Iiginem vix tandem discussisset, expergiscens nullius eorum quae pridie vesperi facta essent meminerat, Ra piusque nonnullos ex illis quaerebat quos temulentus damnaverat mortique addixerat. audiens vero a stipatoribus et ministris quam in eos vesperi sententiam tulerat, ipsum facti Paenitebat ac ingemiscebat. et aliquando quidem qnaesiti inveniebantur, Aliquando vero inutilis erat pro iis quae nefarie illi gesta erant paenitentia, illia sublatis in quos sententiam dixerat. rursus iterum mane, vinique Potu in prolixam noctem eum nequissimis dictis factisque strenue Protructo, eadem patrabat. haee voro quisnam nudisti videatque, vel Si Saxeum illi peetus exque robore animus, qui non ira concitetur, nec aliqvstndo ad eos uleiscendos qui innoxie pereant ineat caly nec mortalium omnium mitissimus David, ut arbitror, tantam piaculi Petulantiam lenius sustineat. stoliditas enim et stupor est, non lenitas aut Re
quitas indulgentia haec seu uleiscendi subtractus vigor.
264쪽
2 . Iam vero omni pene ex linusto aerario, eius scilieet opibus in studiis rebusque eiusmodi foede dilapidatis nec sario imminebat procerum omnium ( patriciorum scilicet aut senatorum una mani Ate exspectata caedes honorumque publicatio, ut non deessent imperatori sumptus, quibus aurigis meretricibus aliisque impuria hominibus ac ganeonibus grati sicaretur. septuaginta namque supra nongenta auri signati centenaria praeter argenti rudis pariter ac signati vim, relicta a patre Theophilo atque in regio servata aerario, quibus mater Theodora triginta aliis superadditis mille centenariorum numerum compleverat, isnnis quattuordecim , ac ne integris quidem, quibus solus ipse rerum potitus est, plane distraxit ac dilapidavit, ut post eius mortem non plura tribus reperta Sint. et quomodo non futurum erat ut deficerent, vel si ex fluviis innuerenti eum sic perdite Et quo prodige dissiparentur cum enim aliquando aurigae, cui nomen Chilae, filium ex sacro fonte suscepisset, integrum centenarium munificus donator erogavit. ged et patricio Ilimerio, quem Choerum i id est porcum) imperator ob oris asperitatem inelegantiamque vocabat, qui taliten ob porcis amnem sordidamque vitae rationem eo potius nomine dignus videbatur, quod aliquando ipso coram obscena verba effutiens et scenicis nugis abutens, omni pro iis prolem in Pudore nihilque turpe Ec probrosum a se alienum ratus, caneonis erepitum ex scelerato ventre misisset, sic gravem valideque displosum
265쪽
25 TI OPIIANIS CONTINUATI LIB. V.
nt procellae in morem lucentem saeuiam fisitu exstinxerit, quinquaminin libras, perinde ac si IIerculeum hoc certamen confecisset, liberalis munerator congessit. Ric quoque eius erga alios ei similes nepotes modum omnem praemia muneraque vincebant. haec porro At in milites primipilariosque ac viros strenuos, seu etiam alia virtute praestantes, sic proclivi liberalitate essunderentur, magnificentiae et liberalitatis magnique ac generosi animi signa non nemo arbitraretur: quod vero in mimos et aurigas et saltatores et scurras et adulatores et sordidissimos ac in quinatissimos quosque dementer dissipabantur, honesti vero ac virtutia praemio ne oboluss quidem ministrabatur, prodigentiae omnino et dementiae et stupiditatis certa indicia esse existimet. quibus iam deficientibus necesse erat, uti dicebEm, templa spoliari, religiosas sacrafique domos Praeda temerari ac rapina. omnesque paulo reliquia locupletiores direptis facultatibus mactari et iugulari. quapropter probatissimi nobilium eque senatu prudentissimi, una conspiratione per milites pro sacro cubiculo excubantes in palatio S. Maniantis martyris, eum interimunt, sic nimirum ut immodica vinolentia consopitus absque ullo sensu somnum cum morte coniunxeriti quemadmodum enim scorpios et viperas semel intuiti homines ob innatum illis virus, antequam elisim vulnuB instigant, Atatim necant, Bic et venenosos cruentosque viros, antequam vulnerent
266쪽
spectant. sic ille, turpiter ac exitiose sibi paeriter rebusque vivenε, talem et finem nactus est, iis condignum quae per vitam ges erat. 28. Illico autem ad summam rerum provehitur, qui hactenus secundas in republica tenebat, Basiliva; atque ah optimatibus inserioribusque ordinibus omnique exercitu et reliqua urbana plebe, qui et ante Supplicibus a deo votis iis expoAeebatur, imperator acclamatus est. is veru, mox ac rei publicae clavo admotus est, tum ga ipse tum imperii habenas deo dicavit, haec verbis solennibus orana, Christe rex, qui tuo iudicio ac nutu imperium adeptud sim, tibi illud pariter meque ipsum Confiecro. moxque accersiti a senatus primoribus muniisque publicis ac dignitatibus praecellentibus, iis coram regiorum thesaurorum Penumn peruit; nec aliud quicquam ex tanta pecuniarum vi inventum quam tria duntaxat, quemadmodum paulo ante dicebam, centenaria. quare indagans imperator expensi codicem. eoque invento apud senem quendam eunum elium, Ila5ilium protospatharium, intelligensque quo illae ubi i5sent, cum DPtimatibus eius rei causa consilium habuit. horum una concors senteum in fuit, ipsos qui malo acceperant, in aerarium referre oportere. im
267쪽
256 TREOPΗANIS CONTINUATI LIB. V.
perator iudicii sicrimoniam temperans, semissem receptorum in aerarium Publicum singulis referendam sanxit. ita factum est ut et illis, etsi nulla digni munificentia erant, accepti muneris pars haud exigua cederet, et trecenta centenaria ad aerarium publicum redirent; unde in urgentibus negotiis subministrare coepit imperator, exque officii ratione rem publi
2 3. Qua die imperii summam Edeptus est Basilius, velut deo Romanarum rerum in melius mutationis indice multorum tropaeorum nuntii in Auetustam hane urbem advenerunt, multisque Chri tinnis Essertam ex captivitate libertatem ad eam perlatum est. pompa itaque progressus imperator ad magnum dei templum, cui ab eius sapientia nomen eSt, Proque omnibus simul gratiarum actione perfunctus, redeundo consularia Par it munera, ingentemque vim pecuniarum, non ex publicis (quae non Buppetebanti sed ex propriis, quas ante possederat, in subditos plebemque distribuit. uxor quoquo Endocia eum liberis Constantino et Leone, Pari et ipsa largitione, multas civibus pecunias ex suis erogavit. ac licet eo tempore imperator multa adhuc rei nummariae egestate Premeretur , uti dictum est, postea tamen uberes satis opes adeptus eSt, Parmtim quidem dei munero ac nutu ob eius in pauperes misericordium ac nequitatem, multis sub terra occultis thesauria illo rerum potiente in tu,
268쪽
cem productis; partim vero etiam ex auro quod in privstio imperatoria Rerario, quod nempe eius decessor Michael constatis egregiae fabricae pulcherrimisque operibus (aurea scilicet sic vocata elatano, duobus auro solidis gryphibus, totidemque auro ductilibus leonibus, auroque solido organo, variaque alia mensae supellectili ipsa aurea, imperialibusque et Augustiacis indumentis, magnorumque principum ac magistratuum vestimbus, cunctis puro contextis , uti dictum est, reposuerat ne pro libidine abusurus erat. Praerepto enim illo aurum repertum est, signatumque imperatori in omnibus perquam utile fuit. opus enim ait (Demosthenes Olynth. 1 p. 15) esse pecuniis; nec si deatnt, fieri posse aliquid eorum quae deceat. sed haec postea evenerunt. M. Tunc vero quandoquidem ad imperii gubernacula divinae providentiae nutu Basilius sederat, statim a sinea, ut aiunt, ipsisque carceribus sedulo operam posuit ut nihil rei magnitudini impar rideretur. itaque noctu pervigil erat, interdiu animo dispiciebat, nullam non movens rationem, nullum non consilium versans, ut boni alicuius auctor subditis fieret et ut illustrem magnamque res mutationem in melius acciperent. hinc primum incorrupti5simus ipse nullaque munerum sorde urecti libra declinans omnium optimos delectos promovebat, quibus Partim a se ipsis, ut qui optimi erant, partim vero ab imperatoris sedula inspectione, primum opus ae studium erat ut prae reliquis a quovis mu- 'evhanea eontin. ii
269쪽
nere manus puras servarent; tum ut prae omnibus virtutibus iustitiam colerent, et ut ubique aequitas vigeret diligentem operam navarent, nec a divitibus pauperes opprimi vel quemquam innoxie noxam subire sinerent, Sed inopem et egenum de manu fortiorum eriperent ii sal m. dg Iu), paulatimque eos recrearent quos ob praeteritorum iniuriam animo delinqui noverant ac collabi, eosque sublevantea ad pristinam omnes felicitatem reparare studerent. hi porro, tum qua ipsi iam initio ratione ac sponte ad virtutem propensi erant (tales enim omnino deligebat tum imperatoris circa haec solieitudine ac vigili in omnibus circumspectione, eum se mutuo in omni officii genera superare contenderent, statim omnis iniustitia ab omnibus procul tacessere, ae iustitia omni palam coli libertate; manusque Rupra quam Briarei antea ad aliena rapienda extent torpidia stupefactisque similes decidere; infirmaqua prius egenorum membra robur viresque accipere, idcirco nimirum quod Aingulis suam libere exercentibus glebam, vineaeque proventu fruentibus avitaeque olivaee ac ficus, nemo erat qui haee sibi quavis iniuria usurpare auderet, sed quisque in horum consueta avitaque umbra conquiesceret. in hunc se modum pius imperator erga omnes subditos habebat. tum qui
ruri inque oppidis tum qui in urbibus agebant, quantum Romani imperii
270쪽
sese dicio protrahebat. sin autem Eliquia veluti malitiae ramus in Eliquo valide nimia conglobatus a singularibus praefectis ae magistratibus Eut convelli aut exscindi omnino non poterat, ipsiusmet imperatoris opera meliori fruge componebatur, aut certe variis Eliis modis medicinam accipiebat. cum enim optimus hic imperator per omnem late dicionem iniustitiam prorsus exstirpare contenderet, ubique sancita edidit inque omnes provincias misit, quibus datio omnis ac praestatio, prRe inolita olim prava consuetudine haud aliena a ratione visa, tollebatur ac exscindebatur, omnisque aequalitas ac iustitia velut is prolixo Uodam exsilio ac fuga in vitae trium reduci interque homines novum videre videbaetur
St. Sed et qui ad iudicia idonei exque disetelinis in eam rem instructi satis animique sententia ac voluntate religiosi integrique nosce-hantur, collatis honoribus ab humiliori grEdu sustollens Etque exaltans, annuisque stipendiis et frumentatione aliisque muneribus liberaliter donans, per singulos propemodum vicos domosque religiosas constituit. potissimum vero, quam Chalces vocant, conspicuam olim ac admirandamstedem, temporis iniuria eorumque qui rerum potiti erant negligentiatforte etiam incendiorum vi multis in locia labefactatam, obsoleto tecto ac collabente, ipse et labore et profusis sumptibua expurgavit atque rem