Horatiana [microform]

11쪽

Epist. I, 1, 2. Spectatum satis et donatum jam rude . . . Voc ulum spectatum noli intorpretariis ben3uhrt', sed ostent-sie avfgetreten' ita rati ad majus illud donatum jam rudes recte progredietur. Epist. I, 1, 54. Janus summus ab imo. Quoniam Janus medius, ad quem constat argentario Sedi88e, etiam simplici an nomine appellatur cf. v. r. a. 561 Qui puteal anumque timet colerosquo alendas), quibus autem nominibus duo illi Jani, inter quos modius situs orat, appellari

Sint soliti, prorsus nescitur, nec, cum poeta scribit summus ab imo, idcirco his verbis totum spatium inter duo Janos exteriore8 porrectum denotetur necesse est verisimillimum videtur Ocabulis Ianus summus ab imo nihil significari nisi illa utrimque secundum anum medium loca, ubi oneratores argentariam exercebant. Ceterum locus orat via sacra ad clivum Capitolinum Versus forum transeuntibus paullatim acclivis. Verte:

Epist. I, 2, 13. Hunc amor, ira quidem communiter urit utrumque. uidem est adversativum, de quo particulae jam cons. Naegelsbach lat. Stil. p. 572,maim ad Cic. in Verr. IV, 11, 26.

12쪽

Hoc loco, ne orationis junctura in licentia poetica positae88 Videatur, primum ad monondum est bis binorum membrOrum altera seditione, dolis' Missoluta, altera faceter atque

libidine et ira ita juncta poni, ut horum prius scelere atquct libidine is duobus in ranum quasi coalescat 'revelmuis ige Billlur ): Moindo no illud quidum rastermittatur, ineditione, dolis populorum, scelere atque libidine et ira regum aestus V. 8)significari. Epist. I, 2, 18.slixen. Operae pretium erit breviter admonere vocabulum 'Ohσσευς μ' ex forma Aeolica υλυσσευς ad Ulixen deductum esse Magnis hoc certisque argumentis ex Eustathio ad Hom.

B 56 p. 289 et Quintiliano I, 4, 16 petitis resutatisque Plutarchi Marc. 20 et Ibyci ed. SelineideW. p. 39), quae ferebantur, testimoniis nuper docuit . Jordan krit Bettr. Zur Gesta de lat. pr. Berlin 1879 p. 38 - 46. Epist. I, 2, 34.

. . . et ni

P0sces ante diem librum cum lumine, si non Intendes animum studiis et rebus honestis, Invidia vel amore vigil torquebere. Nam cur, quae laedunt culum, festinas demere si quid Est animum, differs curandi tempus in annum γParticula nam V. 37, ut saepe apud tragico γὰo, poscit, ut ante audiatur Et recto ac merito torquebere.

13쪽

Incipe. Hunc versiculum esse puerorum in usum, scilicet ut proverbia in Latinum ex Germanico convertere discerent, depravatum in pentametrum illum Dimidium acti, qui bene coepit, habet indignor. Inepte inculcatum est istud vocabulum bene' coepisse ipsum respondet nostro frijd gemagi'. Libet hic otiam alio loco Horatianos, qui in proverbiorum Ocnsuetudinem venerunt, cum aut mutilentur aut perperam intelligantur, breviter attingΘre.

Mitto illud, quod saepissimo audias disjecta membra poetae loquitur Horatius do Ennii vorsibus Sat. I, 4, 60):. . Si SolVRS postquam Discordia taetra Belli ferratos postes portasque refregit', Invenias etiam disjecti membra poetae mitto illud 40rmono tritissimum quandoques bonus dormitat Homerus η, quod citatur, quasi sit excusationis Onaturque Vocabulum suandoque cisto loco indosinite bann ratibnJann ), cum sit conjunctio relativa Epist. II, 3, 359): Indignor, quandoque bonus dormitat Homerus; hoc quaero, qui tandem potuerit fieri, ut vocabula Epist. ΙΙ, 3, 36l ἡ ut pictura poesis vulgo ita interpretarentur, ut ea idem viderentur significaro, quod illud Simonideum: η μεν

14쪽

enim Horatius iis, qui sequuntur, versibus de opsis et picturae vi atque natura disserit, sed do contemplandis tabulis pictis legendisque carminibus haec illo Ut pictura poesis erit, quae, Si propius teS, Te capiat magis, et quaedam, si longius abstes; Has amat obscurum volet haec sub luce videri, Judicis argutum quae non Ormidat acumen; IIaec placuit semul haec deciens repetita placebit. An dicamus ejusdem epistolae verba v. 9. 10)Ρictoribus atque poetis Quidlibo avdundi semper fuit aequa potestas in haudum illuxisse ΘQuid Θ quod in toxico quodam non contemnendo Scriptum

omne Supervacuum pleno de pector manat 3 At apud Horatium Epist. II, 3, 335 haec: Quidquid praecipies, esto rovis, ut cito dicta Percipiant animi dociles teneantque dolos: Omne supervacuum pleno de pectore manat. Epist. I, 5, 12. quo mihi lartunam, si non conceditur uti pSubtracta oratio aptissimo suppleri videtur vocabulis datam esse dicam.

15쪽

Defixis oculis animoque ei corpore torpet. Prauior hunc locum particularum que et καὶ9 USus apud Horatium invenitur Carm. IV, 9, 35. IV, 13, 21. IV, 14, 6 Non huc referendus locus est Carm. IV, 2, 4 Concines lautosquo dies et urbis Publicum ludum super impetrato Fortis Augusti reditu sorumque Litibus orbum, ubi que v. lx ita respondet alteri que v. 43) ut laetitia publica et justitium discernantur. Epist. I, 6, 15. Insani sapiens nomen ferat, aequus iniqui, Ultra quam satis est, Virtutem si petat ipsam.

Hoc loco non erit absonum Nauckio auctore ad Corn. Nep. Arist. 1, 4 de illis admonere, quae ristidi, cum exsilio multaretur, quidam respondit sibi non placere, quod tam cupide elaborasset, ut praeter ceteros ustus appellaretur

Epist. I, 6, 24. quidquid sub terra est, in apricum proseret aetas, Deladiet condetque nitentia.

Quemadmodum hic, quo facilius cognoscatur primariam Sententiam esse eam, quae OStpOSita X aequo St, para- taxi in syntaxin comparativam mutari potest: Sic eadem

16쪽

- 10 Sat. I, 3, 1l Nec natura potest justo secernere iniquum, Dividit ut bona divorsis, fugienda petendis; Nec vincet ratio hoc tantundem ut peccet idemque, Qui te. Epist. I, 7, 3b Nec somnuni plebis laud satur altilium, nec Otia divitiis Arabum liberrima muto. Epist. II, 1, 264 ac nequo fieto In pejus vultu proponi cereus Squam Nec prave actis decorari versibus Opto. Epist. I, 3, 3 l. Virtutem verba putas ei I neum ligna . . . Imitanda os allitteratio, quae dicitur, interpretando . Tu gen - Tarib, ain, olι'. Quae figura uti hoc loco sortuito intereurrisse orationi existimanda est, ita quaesita videtur esse Sat. I, 6, 7 Insans namque pudor prohibebat plura prosari. Adde, quae Nauchius ad Carm. III, 14, attulit. Epist. Ι, 7, 4. Dignum praestabo me etiam pro laude merentis. quod si me noles usquam discedere, reddes Forte latus etc.

29. . . . Vulyeenta . . .

34. IIae ego si compello imagine, cuncta resigno. Oratio ita vi dotur contexta osse: Ac dignum quidem

praestabo Q - καὶ ξιον μεν παρεξο εμαυτον - non

modo meam ob causam, sed etiam pro laude merentis; at s - ἐὰν μεντοι - ad laudem merentis illud 'uoque pedi

17쪽

tinebit, ut ego ne usquam a tuo latero discedana, aut reddas mihi necesse est aptatem, redda mentem, aut ego cuncta resigno, et possum donata reponere laetus.

Epist. I, 7, 5 I. cultello proprios purgantem leniter ungues. Respondet leniter nostr proprio vocabulo gemuthlidi'. Epist. I, 7, 58. Gaudentem parIisque sodalibus et lare certo Et ludis et post decisa negotia campo.

Admonendi discipuli sunt de usu praepositionis os cum participio perfecti passivi.

Haec structura non modo requiritur, cum aut tempus aliquod inter duas res interjectum osso ablativo annex Si nificatur tribus annis post reges exactOS), aut cum Praepositi post nostro jeit' respondet vel adjuncto temporis intervallo tertio anno post urbem conditam ab urbe condita)vo non adjuncto Cic. Cat. IV, 7, 4 Causa est post urbem conditam haec inventa sola Cic. do oss. II, 23, 2 ratus ad Ptolemaeum suum hospitem venit, qui tum regnabat alter post Alexandriam conditam), vel denique ut rem ei OΠ-tinuari jungique doceatur, veluti Carm. I, 3, 29 Ost ignem aetheria domo

Subductum macies o nova sobrium Turris incubuit cohors: verum etiam, ubi sermo est de eo, quod, quotienscunque res

aliqua consecta erat, fieri solebat nostrum allenia nachbem'), ut supra post decisa negotia et

Epist. II, 1 l40 Condita post frumenta levantes tempore esto

18쪽

Corpus et ipSum animum . . .

Tellurem porco, Silvanum lacte piabant. Addi potost in hujusmodi causis conjunctionem po8ωα- quam plerumque conjungi cum plusquam perfecto vel 4mperfecto. Alia est ratio ac Ann. ΙΙ, 25, 13 perdita classe,

Rmi8Si armis, post constrata equorum Virorumque corporibus litora μ, ubi non tam variandae orationis cauSa, quam e plure ablativi concurrerent, altera tructura praeoptata scriptore St.

Epist. I, 10, 24.

Naturam expellas furca, tamen usque recurret. Sumpta similitudo est a vita rusticorum, qui bestiarum ferarum incursiones furca δικράνω propulsabant.

Epist. I, 10, 7. Imperat aut servi eouecta pecunia cuique Torium digna sequi potius quam ducere funem. Locis iis, quibus apud alios poetas tortus funis invenitur, addi possunt hi:

Ov. et 15, 696 Torta coronata solvunt retinacula navi; Sil. t. 6 353 intortos aptare rudenteS. Ceterum istud epithoto non vitioso abundat, sed ornat augetque orationem. Ac jam apud Homerum σειρὴ πλεκτη

χ 75 192 ita dieitur, ut paene idom significo quod σειρη πλεκτος ' 115. Notissimum est praeterea illud Ciceronis de r. III, 8, 184): oratio polita atque saeta quodam modo et Horatianum Sat. I, 10, 58): Versiculos ... magis factos et euntes Mollius. - Αd rem ipsam conferri licol Juv. 12, 3

19쪽

niveam reginae ducimus agnam . . . , Sed procul extensum petulans quatit hostia sunem . . . Quippe sero Vitulus.

Epist. I, 12, 22. Liere Omprio Grospho et, si quid petet, ultro

Deser. Do vocabulo ultro cons. Epist. II, 1, 226 . . . ut Simulatque Carmina rescieri nos fingere, commodus ultro Arcessas et egere vete et Scribere cogas.

Epist. I, 12, 24. Vilis amicorum est annona, unis ubi quid deest. Haec sententia nulla prorsus ex partu differt ab illa, quani Socrates apud Xenophontem Mem. II, 10 4 his orbis

Etonim loratii vorsum ita interpretari, quasi significetur iste in reiΑ, uni ei muti inen dreuii eriverben lanii, is auhoe vetamur verbis proxime praegre88i8 nil Grosphus nisi

rerum orabit et aequum.

Epist. I, 13, 18. . . . oratu multa prece nitere p0Pro. Haec Verba nunc recte ad poetam ita roseruntur, ut idem valeant quod Ego te multa prece Oro, ut porro nitare. Causis Ribbockio allatis adde, quod, quoniam Vinii garrulitatem Horatio non fuisse incognitam e praecodentibus vocabulis Ne vulgo marrem te sudavisse ferendi Carmina, suae possint

20쪽

oculos auresque morari Caesaris apparet, haud sano periculum fuit, o iste a curiosis hominibus in filior procibus urgeretur.

Epist. I, 15, 3 l. Ρernicios et tempestas barathrumque macelli, quidquid quaesierat, Ventri donarat aVaro.

Tacst o v. l ruogeri editi O. - Maenius, ex quo tempore scurra Vagus actu erat, nullo jam pacto poterret appellari pernicies . . . macelli. Ita officitur, ut scripturam donabat exeludamus amplectamurque alteram non minor fido dignam donarat. Atque quoniam hujus totius puriodi uti superioris . 1 - 25 conformatio ad sermonem quotidianum accommodata si quid obstat, ne versus 3 et 2 pro parenthesi habeantur, qua Horatius, quo modo Maenius re maternas atque paternas absumpserit, Xplicat Quod si soceris, nihil ori causa , quamobro duo illi Versus tamquam spurii deleantur. Eadom quo illa paronthos factum ess videbitur, ut subjectum Maenius v. 26 pronomine hic v. 33 reputatur. Poriodi igitur sorma hae orit Maeniu8, ut . . . urbanugcoepit haberi pernicie . . . donarat . . . I hic , ubi . . . abS- tulerat, patinas coenabat omasi . . . s idem, ιbi . . . verterat . . . , Ofbat etc.

Epist. , 6 5. continui ni inies, ni dissocientur opaca Valle. Conjunctivus pra0sontis facilior orit ad intolligendum, ubi ejus vim pluribus orbis hisco explicaveris: nienti ii ir

32 4 Si ab insoris exsistat re Hiero . . . , quo Ore ut Syracusas aut Romam ei Ostendi OSSΘ, cum . . . Spolia patriae Suae visurus sit 8