Horatiana [microform]

21쪽

Has verba quid sibi velint, conjunctione cum et particula interrogativa ne recte interpretatis dilucido apparebit. Ac primum tenendum est enuntiationem per conjunctionem cum prolatam contrario positam osse praecedenti sontontiaocondicionali: Si quis bella tibi terra pugnata marique

Dicat . . . . . . Iugu8ti laude agno8cere po88is.

Hanc rerum gestarum gloriam Horatii amicus renuit, Sapientis titulum non item. Hoc ipso, quod se sapientem vocari patitur nec obloquitur, concedit velle se sapientem abseri neque nomen dedignatur similitorque tacit, ut si in dolo elumiles nominatim citatus ad nomen respondet. Sequitur igitur, ut respondesne idem significet atque nonne respondes usitata loquendi consuetudine es videsne m nonne vide88

oderunt porrecta negantem pocula, quamVis Νοeiurno jure te formidare tepores.

In tertio hoc membro vel partium congruentia aequalitasque postulat, uti nominativus potores ne sine attributo, ut

22쪽

- 16 grammatici loquuntur, lonatur quare nihil is causae, cur vocabula bibuli, oderunt tollantur. EpiAt I I9, 32. Hunc ego non alii dictum prius re Latinus Vulgavi fidicen. Pronomen hunc utrum ad Arctiilochum v. 25 an ad Alcaeum v. 29 sit effrendum, quaeritur. At cum Horatius vorsu 1 nihil aliud nisi do Archilocho, cujus sit numer08RnimOSque, non re secutus, loquatur, Sapphonem autem et Alcaeum, qui non plus quam ipse modo et carminis artem mutare oliuerint, per Omparationem tantum nominet non possum adduci, ut Horatium credam ita sententiam absolvisse, ut a totius loci tenore aborraro transgredereturque repente ad rem minoris momonti. Ac ne illud quidom, quod addidit non alio dictum prius ore mirabile quidquam habet: huc enim,undo ducta vel potius digrossa ost, redit oratio, ut Horatius

sese probet priticipem v. 21 - primum v. 23 - Archilochi modos ad Latinos deduxisse. Epist. I, 19, 32. Hunc ego non ali diei lini prius ore Latinus Vulgavi dicen.

Fuerunt, qui, ueni admodum Romanorum poesim, linguam te. Oeari Romanam pro Latina improbarent, sic item

negaron Latine dici seriptores tonsonos. Apud Horatium hau invoniuntur Carm. IV, 3, 23 Romana fidicon lyrae; Epist. II, 1, 29 Romani pensantur adem Scriptore trutina; Epist. II, 2, 4 vacuam Bonianis vatibus aedem Epist. II, 3. 264 data Romanis 3 ouia is indigna poetis. - Αddere

23쪽

- libot Carm. I, 32, 3 ago, dic Latinum, arbite, carmen, Lesbio primum modulato civi Sat. I, 10, 20 At magnum socii, quod verba Graeca Latinis Miscuit Epist. I, 3, 12 Fidibusno Latinis Thubanos aptaro modo studet Epist. I, 19, 32 v. supra); Epist. II, 2, 143 verba sequi fidibus modulanda Latinis; - Epist. I, 19, 23 arios ego primus iambosostondi Latio Epist. I, 1, 156 Graecia capta serum victorsem copii tortos Intulit agrosti Latio Epist. ΙΙ, 2, 121 Fundo opos Latiumque beabit divit lingua Epist. ΙΙ, 3, 2895 eo virtute ore clarisve pot6ntius armis Quam lingua Latium. Epist. I, 20, 24. 0rporis exigui, praecanum, Solibus aptuIn.

Servanda vid otur codicum scriptura Solibus aptum idcirco se vocat Horatius, quoniam eo, quod in aprico eampo Martio vo ludendi vo spectandi causa frequenter versabatur Sat. I, 6, 23 ungor olivo . . . Ast ubi me sessum sol acrior iro lavatum Admonuit, fugio campum lusumque trigonem; Sat. II 6 48 Ludos spectaverat una cum Maecenate , Luserat in campo Fortunae filius, Omnes), solis se patientem' esse

aptaverat '). Intorpretar igitur: ein reuit be jonnigent argjesbeΑ'. Adjuvatur has intorprotatio omparatis locis Persianis, qui sunt Sat. 4, 17 Qua tibi summa boni ost8

Uncta vixisse patella Semper o assiduo curata cuticula sole μ0 v. 33 At si unctus cesses et figas in cute solem coli. Hor. Epist. d. 4. 15 ruo pinguom et nitidum bene curata' Carm. I, 8, 3 ... cur apricum Oderit campum patietis pulveris atque Solis. '' Epist. I, 1, 8 An qui Fortunae te responsare SuPerbae Liberum et erectum praesens hortatur et aptat 2

24쪽

cuto visos Apricatio enim is insolatio, quam Graeci ηυ ασιν A. γλίωσιν nominant, et oblectationi inserviebat o valetudini.

Epist. II, 1, 5. Romulus et Liber pater et cum fasture ullux Ρost ingentia facta deorum in templa recepti.

Sublata serit omnis, qua in vocabulis deorum in templa inesso videtur, difficultas, ubi non verteris in bie Tempe ber siter', sed , in Sotteriem pes' templa iis ponebantur, ubi honore colebantur divino. Epist. ΙΙ, 1, 16. Juraudasque tuum per numen ponimus aras. Ad dolandondam scripturam numen Vide praeter Carm. IV, 5, 33 36 otiam illa, quae o Augusto memorine prodita sunt Tae. Ann. I, 10, 23: Nihil deorum honoribus relictum, cum se templis ot effigio numinum per flaminos set Sacerdotes coli vellet μ.

Epist. I. 1, 32. Venimus ad summum fortunae: pingimus atque Ρsallimus et Iuctamur Achivis doctius unctis. Quid sit summum fortunae, quaeritur. An id explicari dicamus Verbis, quae subsequuntur pingimus etc. 8 Veluti in Gosethii tragoodia ea, quae inscribitur Rahomet, Omarus

At cur Ioratius comparativo doctius usus est Gradatio repetatur noeesse est a Vocabulis venimus ad summum fortunae.

25쪽

Se11tentiarum enim ex aequo positarum prior causam affert posterioris h. s. Nos Graecis non solum in litteris pares Sumus, Sed quandoquidem ad summum Ortunae venimus h. o. in bellicis rebus majora quam Graeci vo potius summa

Sumus assecuti id quod Horatius breviter attingit v. 19ἡΤe nostris ducibus, o Grais anteferendo μ, pluribus Verbis perscribit v. 253 sqq. tuisquo Auspiciis totum consecta duella per orbem Claustraque custodum pacis cohibentia anum Et formidatam Parthis tu principo Romam - , in pingendi, psallendi, luctandi artibus, quibus Graocia positi Persarum bellis indulgere coopit v. 93 sqq.), Graocis etiam praeStare

existimandi sumus. - Vocabuli fort/Diae vis eadem St tune V. 4.

Epist. II, 1, 5. Iiijusto uinii ducit vendiique p0ema.

Junctura ducondi ondondiquo dilucido ostendero idotur referendam translationem sessu ad mercatum nundinaSque: quippe Venditores earum mercium, quae non singulae, Sed aut plures simul aut pondere vel mensura veneunt, Optimas qua8que, quibus improbiores occultontur, primo loco collocare

Vel Supra imponere solent. Vorto: e iit vitreii, ab er

Epist. ΙΙ, , 3. Vel quia nil reetunt, nisi quod laevit sibi duellui.

Exspectatur syntaxi servata nisi quod sibi placuerit. Verum etiam in prosa oratione non raro tertiae personas pronomen in sententiis relativis non pendentibus ad principalis sententiam subjectum refleXive uolatum invenitur. ita 2

26쪽

tamen, ut in reflexiv contrariam quandam vim, quae est pronominis ipse propria, positam esse appareat notisSimum illud, quod promiscue a scriptoribus usurpatur: quantum in ipso est et quantum in e est.

Epist. II, 1, 1. . . . ut quid haberet, quod legeret tereretque viritim publicus usus. Donotantur bibliothocae publico instituta Epist. I, 3, 17 Scripta, Palatinus quaecunque recepit Apollo II, 1, 21 si munus polline dignum is complere libris , ex

quibus libri mutui sumebantur, terebanturque.

Epist. II, 1, 101. quid placet aut dio est, quod non mutabile credas pHunc versum de sede Sua cedentem rectius post versum 10 poni porsuadere mihi non quo O Graecorum enim mentis inconstantiam mutabilitatemque Horatius posteaquam lepida illa cum infanti puella comparatione VituperaSS ViSu est, jam quodam modo excusat, utpote quae in ipsa hominum natura nitatur. At qui potest fieri, ut Romanos, quod eam, quae ad Vitam communem Spectat, actionem deSeruerint, Oeabulis populus levis Vituperet praegressa excusatione pEpist. II, 1, 110. Fronde c0mas vincii cenant et carmina dioiani.

Dictant c. scriptoribus suis prorsus eodem modo Sat. I, 4 9 d Lucilio: in hora saepe ducentos Ut magnum VerSUS dictabat stans odo in Uno .

27쪽

Intulit agresti Latio.

Post vocabula, quae ad res bellicas pertinent, Verbo intulit hostilo quiddam significante imago continuatur.

Epist. II, 1, 64. Temptavi qu0que rem si digne Vertere p0SSet.

Vocabulum rem utro sit referendum, cur in ambiguo relinquatur Postulat particula quoque Voci temptam adjuncta,

ut accusatiVus rem a Verbo vertere pendeat contrarie enim

inter Se reseruntur cognoscendi ratio quaerere v. 162 et experimenta scribendi temptare V. 164). Versu 258 nec meus audet Rem temptare pudor, quam ire ferre recusent nihil probatur.

Epist. II, 1, 195.

Diversum confusa genus panthera camelo. Diversum genus nec appositi potest SSe repugnat Vocabuli confusa collocatio nec os idem, quod naturae diVersae, bellua saeVa et mansueta commixta repugnant verba in Sequentia: Sine elephas albus vulgi converterat ora; ex quibus verbis hoc necesse os8 apparet, ut aliquid, quod sub oculorum sensum cadat, sit additum. Sed vox confusa generis medii cum accusativo uncta est, ut Sat. I, 6, 74 8u8pensi loculos diversum autem genus dicitur propter figuram et colorem, quoniam camelopardalis, ut ait Varro, est figura ut camelus, maculis ut panthera.

28쪽

Quoniani in urgundi vocabulo ipso vituporationis significatio inest, adverbium stulte non urgendi, sed diligendi verbo jungatur neceSse est, quod quidem Vel umori poscunt. Stulte diligero quid esset, praecedontibus versibus 57 259

expositum St.

Epist. II, 1. Dispositi0.

D Latina poesi I. Romanorum judicium v. 1 - 102). Populus Romanus in Caesare Venerando justus l-17)injuste antiquissima quaeques Romanorum scripta vel optima esse existimat tw- 27)d iis ex Graecorum scriptis judicans 28-33). Nam neque potest vetusta ipsa per se aestimari 34-49), nec est aut vetus poema idem probum 50 75)aut novum vile 76 - 89). Ac ne Graecis quido novitas invisa fuit 90-102). II. Horati judicium v. 103-270)primum 103 - 138 cum de universa Romanorum 40esitum praecipue de lyricis carminibus; doindo 139-213 do scenica poesi quam cum Irimo agrestis fuerit et horrida, commercio cum Graecis habito exculta St, quamquam et poetarum litura motu 167 176)et corrupto spectatorum judicio l77-207), ne ad persectionem perveniat, efficitur; denique 2l4-270 d opicis poetis non indignis, qui adscribendi studium excitentur.

29쪽

15. In scalis latuit metuens pendentis habenae :De numm0s, excepta nihil te si fuga laedat, Ille ferat pretium p0enae SecuruS, pinor.

LIujus periodi structura ut xplanetur, duo Sunt tenenda. Quorum alterum hoc est, uti versus 1 ne adnumeretur Verbis mangonis, quippe qui servi delictum, posteaquam id Vocabuli essandi lenitate mitigavit, non potuerit continuo appellare duriore nomine fugae. Alterum est, ne apodOSin vocabulo des ita ordiare, ut des nummos et ille ferat ex aequo ponantur simulquo audiatur ad des pronomen tu. modes nummos notissima illa interrogati pro condicione est, qua quidem hoc loco poeta, ut opinor, propter insequentem particulam si uti noluit ). Habes igitur, ubi sententiam proprie primariam des nummos pro Secundaria si des nummos'

acceperis, illam periodi imaginem, de qua augelsbach lat. Stil. 4. 447 copiose disputavit a: b A vel potius, cum secundariae enuntiationis si laedat rationem duxeris, hanc formam blos: ).

Nisi orto mittendae particulae si rationem advigio auctore ita explicare malueris, ut dicas non esse omissam particulam i, Sed ejus ponendae causam sublatam alia instituta rationis forma, qua quidem id, quod condicionis loco sit, fingatur esse.

30쪽

Aptus is dicitur, qui sibi extoritatem aliquam exercitatione comparavit, idoneus is, in quo naturalis ingenii dexteritas inest. Cons Carm. II, 9, 25 Quamquam choreis aptior et jocis udoque dictus non sat idoneus Pugnae ferebaris. Epist. I, 2, 35. . . . 0riari coepit eundem Verbis, quae timido quoque possent addere mentem.

Notandus particulae quoq/ιe Sus est; exspectabatur etiam S. vel timido.

Epist. I, 2, 3. Adjecere bonae paulo plus artis Athenae.

Adjoctivum bona cum substautivo artis Vel ob hoc conjungendum videtur esse, ne haud magno spatio interjecto v. 46 idem repetatur Verbi loco grato.

Epist. II, 2, 2.

. . . quod n0 desit, habentem. Conjunctivi vim ac rati0nem Xplicabis hac versione: