장음표시 사용
31쪽
. . . 0ntracta sequi vestigia vatum In vocabulo contracta nihil mutandum esse jam loco XPropertio Sumpto comprobatum St. Contracta sequi vestigia h. e. gradu item presso legere per trepitu nocturnos atque diurnos Horatius prohibebatur.
Epist. II, 2, 5. 0 etiam, si forte vacas, sequere et procul audi, quid serat ei qua re sibi nectat uterque coronam.
Cur nunc editiones quare pro qua re exhibeant, miror. Loquitur Horatius de duobus positis, quorum alter alterum laudando efficere stud0t, ut ipso laudetur ab altero hac re sibi nectit uterque coronam. Particula intorrogativa quare si recte se haberet, scribendum fuit quare uterque utriques uterque alteri s. alter alteri coronam nectat.
Epist. II, 2, 105. obiurem patulas impune legentibus ureS.
Durum videtur adverbium impune participio legentibus detractum eum Verbo obturem conjungere et numeri versus advorsantur et adverbii collocatio ); nou vero neceSSe est, cum OnStet Horatium carmina sua nisi amicis logisso nemini
Sat. I, 4, 3 Nec recito cuiquam nisi amicis idque coactus; Epist. I, 9, 1 Spissis indigna thoatris Scripta pudet recitare). Ceterum ad vocem patulas simul auditur bigher, Ionii', ut Carm. ΙΙΙ, 5, 22 Retorta orgo brachia .ein ' libero; ΙΙΙ, 29, 17 Jam clarus occultum Andromedae pater Ostendit' Nec rectius Epist. I, 11, 26 Non locus es usi late maris arbiter' adverbium at cum substantivo arbiter copulatur.
32쪽
Verba m0Vere 10c0. Sunt, qui Vocabulum ferentur coli. Virg. Aen. VI, 23ἡutcunque ferent ea facta minores idem esse velint, quod ,judicabuntur a legentibus μ. At de legentibus non est Sermo Verba enim Versantur adhuc intra penetralia Vestae , sed de poeta ipso honesti vice censoris fungente Ferri cimagine a flumine petita, est nostrum initanterlausen'.
Epist. II, 2, 114. Et versentur adhuc intra penetralia Vestae. Cons. Epist. I, 20, 3 disti clavos et grata sigilla pudico; Paucis ostendi gemis Epist. II, 3, 388 nonumque prematur in annum Membranis intus positis. Epist. ΙΙ, 2, 127. Dum mea delectent mala me vel denique saltant. Particula denique in secundo eodemque poStremo membropOSita membrorum, quae potuerunt interjici, detraction tacito explicatur, veluti . l. delectant raesensionem habent saliunt. Nos is ober in Enbe gar'. Epist. II, 2, 136. Hic ubi cognat0rum pibus curisque resectus Expulit elleboro morbum bilemque meraco. Quae ratio intercedat inter vocabula refectus et evulit,
33쪽
Conjunctio a quam cum irrisione posita raro USurpatur pro quo8i, quasi vero, proinde quasi Similiter Sat. ΙΙ, 2, 27Τamquam ad rem attineat quidquam.
Epist. II, 2, 206. caret tibi pectus inani Ambitiune caret mortis larmidine et ira 3S0ninia, terr0res magicos 3, miracula, Saga8,Ν0etur110 Iemures portentaque Thessala rides Natales grate numeras ignoscis amicis 3 Lenior et melior fis accedente senecta γFuerunt, qui in Vocabulis et ira offenderent, quod poeta infra demum ignoscis amicis te. do ira loqui existimarent. At neque quidquam conjectura mutandum videtur, nec genI tivum mortis etiam ad vocabulum ira referri oportebit. Ηο- ratius enim, qui quidem ipse se irasci celero profiteatur Epist. I, 20 25), iram in pessimis assuetibus numerat eaque procul ut absit prohibeaturque, etiam atque etiam monet, e
luti Sat. I, 3, 6 quatenus excidi penitus vitium irae, Cetera ito nequeunt stultis afrontia Epist. I, 2, 15 Seditione. dolis, scelero atquo libidino isti ira; ibid. 62 ra
' isterrores, magicos . quemadmodum in compluribus editionibus scriptum legitur, erratum typographicum videtur 8Se.
34쪽
invidiae corrector et irae. Ac membrorum compositio haecost Ambitionis vitium hoc loco noluit oratius pluribus Verbi persequi uno vocabulo inani transacta res est; contra in altero membro caret ir , quae primo universo per mortis formidinem et per iram posuit, haec iis, quae Sequuntur, singulatim enumerat pertinent enim ad mortis sormidinem versus 208 et 209, ad iram versus 10 et 1 l. Ira autem carere eum posse dici, qui natales grate
numeret quique ignoscat amicis, evinci licet his locis Epist. I, 3, 2 si nobis vivere cari volumus); pist. I, 8, 101 quid o tibi reddat amicum Sat. I, 3, 3-95. Epist. II, 3, 40. sui Iecta potenter erit res, Nec lacundia deseret hunc, nec lucidus ordo.
0rdinis haec virtus erit et venus, aut ego fallor, Γ jam nunc dicat jam nunc debentia dici, Pleraque disserat et praesens in tempus mittat,
45 40 amet, hoc spernat pr0missi carminis auct0P. In verbis etiam tenuis auiusque serendis Dixeris egregie, notum si callida verbum Reddiderit junctura n0Vum.
Inverso versuum 5 et 46 ordine complures importantur difficultatos primum quidem superioribus Verbis dicat, differat, omittas deest subjectum, quod longius repetendum eSSe censent a praecedenti accusativo hunc v. 4 l)ν posterioribus vero amet, spernat adjunctum est idquo hoc loco praeter necessitatem fusius perscriptum Deindo definito subjecto in sententia, quae subsequitur, repente deflectitur
35쪽
ad subicctum infinitum differis9. Deniquo quid sit in illo orationis contextu vocabulis hoc amet e nidi se tele s sort)mit Horsi ebe' significatum, intollectu difficito ost Agitur doverbis Serendis num potest ex alicujus vocabuli semel positius cognosci praeter cetera illud esse a poeta amatum Doropstito scilicet uno eodemque Verbo ne cogitari quidem potest. At omnia rectissime serunt VerSuum ordine, quem Odices exhibent, non attemptato. Non dicam do subjectis ad utramque partem accommodati8. Loquitur poeta primum do ordinis virtute et venor h. e. de Sententii Serendis, quarum virtus in eo cornitur, ut auctor jam nunc dicat jam nunc dobsentia diei, ploraquo disserat et praesens in ompus omittat
t anten' amet . . studiose uberiuSque dicondo prosequatur
aut gravitato aut elegantia decerpatur. Deinde transiens ad facundiam do voibis serendis loquitur . . de usitatarum Vocum junctura Ilovarumque fictione.
Epist. II, 3, 120. Scriptor lion0raium si rarie repoliis Achilleni.
Ex quo in vocabulo honoratus loco illo Cicoroniano dodiv. I, 40, 88 Amphiaraum sic honoravit fama Graeciae, deus ut aborotur allato simul auditur ablativus fama, ut sit Ostrum jugeriberusinit, ejeieri', non jam debet quaeri, num eo nomine Achilles idcirco ornetur, quia Thetidis rogatu a Jove sit honoratus Hom. A 505).
36쪽
Epist. II, 3, 223. Isseeebris erat et grata novitate morandus Spectator laneiusque sacris et potus et exlex. Hoc loco particula que idem significat, quod in soluta oratione et 8, atque is, isque, et is quidem s. unb n ur, libris' uiu, uti non obenbrein '). Epist. ΙΙ, 3, 244. Silvis deduci caveant me judice Fauni. Hoc est: mmi id metu urtheis augjpreten oll, o atheid thnen c.' Similiter Cic. usc. V 26, 75 Me quidem auctore otiam Pori palotici votorosque Academici balbutiro dosinant aliquando Cic. do or. I, 12, 4 me auctore repugnabit; I, 9, 25 me auctore ei viet III, 4 54 me auctor doridoto atque Ontomnito. Epist. II, 3, 401. Post ius insignis umeruS, Tyrtaeusque mares animos in Martia bella Versibus exacuit. Porspicuitati servio comma OS vocabulum Homerus positum. Epist. ΙΙ, 3, 405. . . . Iustusque reperius Et liiugorum perum uis. Conjunctione et vocabula ludus et sinis perinde conjunguntur atque enuntiat relativo hunc in modum ludus, qui idem longorum operum finis erat. Verte .unb umit iu
37쪽
Epist. ΙΙ, 3, 428. . . . clamabit enim pulchre bene rectet Ρalles et super his etiam, stillabit amicis Ex oculis rorem, saliet, tundet pede terram.
Noli intorpungere post vocabula super his, sed post etiam. Junctura super his etiam et simili loco Epist. ΙΙ, 2, 24 Quereris Super hoc etiam, quod tu defenditur et requiritur tota orationis sententia atque structura. Etenim assentator admirationem suam non modo verbis Elon herrsi hi orirest. Eol' xprimet, Verum etiam Super hi nune aut commotionem animi Oris pallore aut maestitiam lacrimarum guttissimulabit, nunc laetitiam studobit porte ferro concitatis corporis motibus. Eademque illa intorpunctione efficitur, ut omnia tempora futura principem locum obtineant.