Scholia in Aristophanis Lysistratam: dissertatio inauguralis ...

31쪽

SCHOLIA IN ARISTOPHANIS LYSISTRATAM.

33쪽

Ocholia in Aristophanis Lysistratam servaverunt codices hi Lei densis-Vossianus L) hombycinus sol. 32 olim Voss. 77 et I9I , saeculi XIV. Continet in soliis I I Lysistratae versusI-Io32, in soliis XII-XV Avium versus 492-finem, scholiis utrique fabulae additis Avium autem fragmentum et comici versus et scholia ab eadem manu scriptum est, atque Lysistratae soli Ι-UI et teXtus et scholia), i. e. versus Ι-336 folia IV X ab altera prorsus diversa ab illa. Jam Velfenus in libello, Uber de Codex binas der Mistrate demonstravit, ossianum nostrum olim partem suisse codicis Laurentianira qui vocatur i. e. Laurentianae bibliothecae plut 3 v. 3 hombycini, saec. XIV. Qui continet in soliis I LX Euripidis Hippolytum, edeam, Alcestem, Andromachen in solio LXVI nil scriptum est nisi

ορνιθες - λυσιστρατησφῆκες εἰρηνη, i. e. inde sabularum Aristophanis in sequentibus soliis scriptarum. Quarum in serie deest Lysistrata, desunt etiam Avium versusI42o-fin. At totus Laurentianus ab eadem manu est scriptus, qua Leidensis nostri soli Ι--III et XII-XV. In codice igitur

34쪽

dilaceraretur Cuius sabulae versus I 42C-149Ι, i. e. unum solium, perierunt λ). Leidensis noster in quoque soli 33-37 versus habet; Choliorum plurima in margines picta sunt, quorum lemmata sere nunquam omittuntur, reliqua autem, cum glossas tum breves mPli-Cationes, scriba textui comici superscripsit Scholia intermarginalia nulla adsunt. In universum scholia minore diligentia scripta sunt quam Verba Poetae uterque scriba saepissime se ipsum corrigit'). Denique tertia manus λη discernitur, recentior illis, quae Compluria menda bene correxit, partim super falsas lectiones scribens Sura, Partim Correcturas in marginibus adnotans, quae inter scholia marginalia et soliorum mucrones relinquuntur'). de lacunosus est omittit enim scholia 6Ι-13Ι, 98-267 818-889, desinit in schol. IO32. Hae autem lacunae ei Communes

sunt cum codicibus B inarisinis 27 I et 717). quorum in archin

typo perietant soli H IV XIII, XVII, XVIII ).

Contuli ipse Leidensem, quem intercedente benigne Detiat2kone in hanc urbem summa liberalitate transmiserunt, qui bibliothecae Leidens praeSUM.

Def. Zacher, Die an schristite und Classe de Arisso an seMHem , in annal. Philol. Flecheisen suppl. XVI, qui p. 49 sq. pluribus causis Velseni sentemtiam firmat ' Has correcturas in adparatu critico adnotare omisimus. R Correxit L locos hos in schol. 8 -o-- ad L : τοιουτο R. - 45 S ' μ alterum in ιμμεριμος et ιμμεμνα 'L scripsit β bis κυ ιβ. R. rib ορθοσταδια queo Lηται O, οἱ - om G superne ad L , habet R. I39 αλλιυς ante παροιμια inserendum L in marg. ad bene, nam incipit nova interpretatio; om. R. - ib τίκταν L cor L , τίκτειν etiam . - 8o: ἔχει LR: bene cor in ero L . - 282 αλλευς ante ἐπὶ ταξ inserendum L in marm

s. uenger, de Aristophanis M. Lys. Thesmoph. apud Suidam in ,

35쪽

Ravennas m), membranaceus, sorma maxima, saecvio. XI Scriptus. Quem nuper contulit atque accuratissime descripsit artinctes colles du manuscript 'Aristophaneis Ravenne Paris Ma pcontulerat antea Holetinger cf. Wiene Studien IV p. I sqq.) Quos vide et Zacheri l. C. P. 329 sqq. Ravennas alteram atque Leidensis exhibet recensionem. Primum enim habet scholia, quae ille omittit: Ι-Ι3I, 98-267, Ι 8--889, Im3 n. desunt autem in eo tantum scholia 376-4 . Deinde idensis locupletior est Ravennate etenim nonnulla scholia bona et vetera continet, quae in Ravennate omittuntura quorum e numero

complures glossas minorisque momenti Cholia, quae enumerare longum est. Tum inin scholia quaedam laguntur, quae L omittit;

63I, 677 etc. vides, excepto scholio 43 omnia esse levia. - Deni

In hac serie lectiones meliores, quas in textum recepi anteposui deterioribus

36쪽

doCent, Codicem eidensem, quem, cum auctior Ravennate sit, in universum seCutus sum, saepissime e illo emendari, interdum etiam

suppleri. Additis igitur paucis scholiis e reliquis codicibus et Suida, sormavimus e duobis illis libris unum scholiorum Lysistrateorum CorPus, quale sortasse paulo auctius aliquando extitisse et pro archetypo codicum L et' varie postea excerpto, habendum SSepatet ex Causis his. Etenim primum plurima scholia utrique libro,

quaSi Sti S utriusque recensionis, Communia sunt. Deinde aepissime in L et' eadem leguntur menda, quae ideo in archetyposuisse sunt censenda. Vide enim in scholio a ἐγκείμενος μοιος κυανέοισιν αναγκάia 48 δημντρον so θηρία I83 ὁμόσωμιεν 27 την οδων 42 προς τοισδε 439 IIάνδροσος καὶ

numeri γ' δ' - ς 679 Φανοχου 729 κακα 34 χρίζεις etc. etc. Denique in utroque libro complures glossae comici versibus superscriptae sunt, velut scholia O, 84, a 349 δριμυτ πιον), 386, 33 alia. Hunc autem archetypum, omissis Byzantinorum additamentis, multo extenuatius suisse corpore Symmachianu, docet schol. 447, quod locupletius servavit ΕΜ 747, 5 sqq. Tertium adsero Suidam S), qui prorsus codicis instar habendus est. De quo Cum accurate tractaverit G. Buenger l. α), brevem me esse liceat. Suidas paulo locupletius quam nos in manibus tenebat scholiorum corpus, quod diligente mcerpsit. Nostrum igitur compluribus auget scholiis. Sed ut leκicum suum instituit, non semper statui potest, ubicumque a nostris differt scholiis vel additamenta exhibet, e scholiisne haurierit, an aliunde. Buenger . 82 et 3 enumeravit, quaecunque nostris e Suid addenda esse censet quorum Plurima recepi, nonnulla quae dubia mihi videbantur omisi, pauca denique addidi. Ceterum quae ratio intercedat inter Suidam et codices, recte Aposuit vir doctus, cum dicat p. 3:,atque in Mistratae scholiis Suidam cum codicibus L et B, ex quibus primus scholia in Lysistratam edidit usurus, praeter

levissimas immutationes et lacunas nonnuuas, quae facile ita orsae esse possunt, ut necessitudinem inter Suidam et eos codices statuere

37쪽

vix oporteat, consentientem non reperies .... praeter Draa . . .

interlineares . . . raro Suidas auctiorem formam quam K su editat quidem autem eam Suidae rationem habui, ut quaecunque lectiones eius codices L et corrigere mihi videbantur, in editionem reCiPerem, Ceterarum autem differentiarum graviores ponerem in adnotationem, leviores, quae nullius essent momenti, omnino omitterem. Inter testes invenies, qua voce quodque Ascripserit scholium. Ρ, i. e. Xemplar editionis Aristophanis robenianae, cuius marginibus Claudius ut eanus scholia asscripsit. Contulit Duebner, qui recte iudicat, codicem e libro optimo et Ravennati simillimo scriptum esse. Satis autem multa habet additamenta, quae novitias glossas esse uehne iterum recte dicit. Quorum nonnulla e Suida originem ducunt ). Reliqua autem nullum veteris doctrinae signum serunt. Neque enim poetas' neque rerum CriPtores laudant deinde continent Atticarum neque fabularum neque antiquitatum insignem notitiam immo permulta temere adnotata et SuPervacanea sunt. Tunc sermo in universum est hominum posteriorum aetatum Denique commemoratur in scholio Io8 Andreas novitius grammaticus, de quo s. Duebner adn. ad Ch.

Io87. En inspice ipse additamenta uteani ad scholia 66-897 866 Vγουν συν χροὶ ταῖς γυναιξί 869. an του στυρα ἐβδελυξάμην τα βρώματα στυζω ae

Quae ex Suid hausit, enumeravit Buenge p. 83 adn. 3 sunt scholia ad VV. 2I, 538, 983. ' Excepto scholio ad . IIIo, ubi P addit κακίας. καὶ Θεοκριτος, id quod

hominibus cuiusque aetatis notum erat.

38쪽

877. αντὶ του ἔνεκα του παιδος. 887. χαλεπαίνει. μέγα φρονεῖ, ποσεμνυνεται.

Haec enim Byzantinorum sunt. Omisi autem lectiones Pi apparatu critico addere recepi tamen perPauca eiUS emendationeS.Code Lysistratae Xoniensis bibliothecae Bodleianae aroccianus 38 in). E L et B codicibus Ludolphus usterus Κ)in editione Aristophanis Amstelodami 7 Io scholia in Lysistratam

edidit, neutro satis diligenter usus Baroccianum accuratius contulit Joh Alberti in observationibus Amstelodamensibus '), quamquam non ipso modice, sed ex apographo eius quodam anno I 697

in Hoc sermone imprimis noscitur grammaticus novitius veteres enim dicebanto δὲ sc. συνδεσμιος pro ro δέ. ' Profitendum tamen est, scholi 87I et 7 e vetere commentario fluere potuisse in reliquis autem Puteani additamentis nil inveni, quod veteribus grammaticis tribuam.' vol. VI p. 25 sqq.

39쪽

facto. Huius codicis in adnotatione critica rationem habui sere nullam Etenim primum lectiones, quas Alberti apographum dat, praeter nonnullas, quas Cribarum errores esse patet, aut cum Raut cum L congruunt; deinde usteri lectiones tantum ab his differunt et tam sunt viles, ut in universum neglegendae videantur. Κusteri autem ratio, utrum sequatur odiCes an Corrigat PSe, nunquam est perspicua Certas autem codicis B lectiones habemus tantum eas, quas Alberti dat itaque de hoc libro nil nisi coniecturas

Hoc autem ex ustero κque Alberti silentio intellegitur, Coclicem lacunosum esse. Exhibet quidem scholia Ι-8Ι3, omittit autem Ι 8-889, ut eidensis, i. e. solium XII archetypi codicum L BC, 39-I228, i. e. scii XVII et XVIII. Quae cum consideres, videtur B in posteriore quidem parte, inde a v. Ι 8 Vel 889 Leidensis recensionem secutus esse. Iam e Alberti lectionibus, quas e hac dat parte, quid iudicandum sit, videamus. Sunt hae: O αντὶ o ορκ B, ut R, o male omittit . - O7 πλείονος , ut R, πλειονευ e coniectura . - 973: λου ,ειλα Κ, λων , certe B in codice e quo hausit, non invenit lectionem is fortasse ipse X λα correxit. - 983 κυρσὰς ἐBL: κυρσος γαρ RS V. κυρσάνιψ sequitur igitur reCensionem Leidensis. - 988 ηλαιος, λαιος, παλαιος Semper εο L; fortasse scriba correXit, cum in textu Aristophanis inveniret παλαιορ ut Parisinus 27 Ia); sed nobis satisfacit, B omnino schol. 988 X- hibere, quod RS omittunt. - Ο σπλαγίδος in lemmate ut L; Rim lemma, habet autem in teXtu σπλατιδος. - IO32 ρικορένθιος B ρικορυσιος LR; cum antea uti is ρι ρέω φ exhibere videatur, manifesto inde mutavit. Hae autem Scholl. Ι 8-Io3a mihi quidem docere videntur, in his eiusdem recensionis esse qua L. O3 desinit L; reliqua igitur scholia e solo musterus edidit, quem deinde in novem locis Alberius corrigit. Quorum cum congruunt hi: O38 δημώται nam habent R. - - παῖς om , habent R.

40쪽

τ B: τα- R; τους νομοφυλους Β του ὁμο λους R. a di-SCrepantiae satis Comprobant diversam recensionem lectionibus illis consentientibus cum nil efficitur λ). Etiam . saepius discrepat a R et ita, ut inde a scholio O33 neglegendus non sit. Ut supra diκimus, usus est in hac parte solo codice . Discedit ' locis his scholl. ΙΟ33 et O37 m. Io38 λέγουσι Κ ελεγον R, οἰκεi om. Κ, αμφαγαπῶντες ut codd. Hesiodi, e quibus ortasse correκit) αμφαγαπάζων R. bene agro του ποιημου του o R. O48 τυ om. IO49, 33, 36, 7 om. . os et 3 continuantur in K. O78 ἐπλασιν, εντασιν bene R. π το αἰδοῖον, το o R. ΙΟ8Ο που θέλεις αντιτο som. R παντα - εἰρηνην - ἐλσών an του χθων ΙΟ8 male αφιστῆν Κ αφισταναι R. ΙΟ83 o γαρ - αυτων omisso στῶδεο initio scholii. O83 αντὶ του μέγα om. O87 88, 9 Om. 33 προσελθεῖν, εἰσελθῶν R. o 94 ad προ των - ερμῆν fragmentum Philochori). 237, 22 rem ambis, ου :δεῖ R. 242 Βοιωτῶν Κ Βοιωτὸν , αχωνες Κ Aάκιον R. ib. τους αυλους - φυσαν om. 24 versum Cratini m. 243om. 247 ἰάδι mendum vetustum), ib. φυσαν τους αυλους Κ τ αυλ. p. R. 3Ι ad K etc. Vides, Κ non prorsus abii- Ciendum esse. Interdum e eo, correxi vel supplevi praeterea quae digna videbantur, in apparatum criticum posui. Certe autem compluria non sibi finxit, sed e medidit, quem in scholiis 889-fin. Leidensis recensionem sequi me demonstraSSe enSeo. ACCedamus ad argumenta et scholia Ι-818 atque iterum ab Alberto proficiscamur. In argumentis usterus eum non adhibuit. Albertus ad arg. I adnotat . 3 μωσα Ομοσαι , V. 3 μαριλὰς ut' nil ad in II. Verba κληθη - στρατον versibus iambicis subicit. In scholiis certa sunt haec: 8 ουδ προσωπων μέτωπον:προσωπε- m R, deinde bene κυανέῖσιν -οισι LR). 7 a nos exhibet post Sophronis verba addit σημαένει δἐ τ λέξις καὶ το διακυπτειν καὶ στραταειν SuPra ἐστρατευσεν , στραγευσεν cor R. a εἶναι habent BR om L, καθώς BR καθ ο L. 27 νοεῖν UR: ποιεῖν B; μεριμμ. - in m. BR 36, και m. B

λ Μirum est tantum, ἐρρυηκοτα in utroque codice esse manifesto vetuStum habemus mendum, ex archetypo codicum LR transscriptum.