장음표시 사용
101쪽
6 CONRINOM E PIs ToL A , tem prae gaudio fateor pene exsilui. . Deum pletiamnum, uti illum morbum jubeat esse longae ritet
Librariam arculam ne tunc quidem , cqm exarares , esse rtaditam , perquam doleo, ε tamen iterum syem mihi facit optimam Regius quepius dixi Residens e pridem scilicet illam nactum n
Parisiensem mercatorem Pterre Aomond. An credemini debeam nec ne, fateor me etiamnum ambiguui
quoniam mercatoris illius fides & sedulitas , revcirem erga Illustrist. Colbertum laudatur. Quaeso, vii, cures indicari quid Hamburgo mihi non semel signistitiave. rit Du Pre; di sit me hic non aesellit, tandem aliquanta facias arculam illam tibi tradi. Si fefellit me homo nee imfido Mercurialibus illis ingeniis placeat quaem' illunmu-strissmi Coiberti nomine acriter increpari, Sab ill0segi
arculae restitutionem. Nec erum video aliam rationi Lecuperandi perfide adeo curata. Simul vero homo ille Lltim imposterum jubebitur fidelius sibi concredita administrare. Et vero habeo iterum , quae cupiam Bibliothecae Coibertinae Tuaeque consecrata : nec dubito posse illa Hamburgensi navigio, utut Oceani omnia infestis hodie ar- 'mis turbentur,Rotomagum deferri per Regium illum ministrum, modo ille jussus fuerit Illustrissimi Coiberti caussam ageretusta fide ac diligentia. Eodem,quo Tuas accepi momento,magno me gaudio affecit quoque Illustrissimus Paderbornensitum Princeps, significans, per Regium Legatum Veriusium missas tibi jam ..tum Innocentianas Epistolas. Non enim dubito illas reiste curatas. Misi incomparabili illi Episcopo qui solus inter nostros&doctus est dc literas curat, reliqui quum toti sint seculares, nonnulli sanguinem humanum sundere, omnia
102쪽
AD BAL UZIUM. 47 sive armis sive voluptatibus perdere , habeant in delitus partem literarum Tuarum. Rei e seceris, si daver is illius Principis industriam in promendis Capitularibus Saxonicis. Illorum exempla aliquot misit Princeps mihi ultro ante annos aliquot in auctoramentum suae me gratiae, hactenus mihi ignoratae. Ut suaves illius mores Ignoscas, mitto literarum quas ad me primas dedit, apographum: imo mittam Sc exemplum ipsorummet CaPI tularium Romanae editionis,si forte desideres. Diplomatis Lindaviensis falsitatem cibi quoque probari,equidem gaudeo. Invitatus, argumentum hoc Hategro libro trado, cujus jam tum triginta quatuor plagulae excuta sunt. Quoniam vero simul Caroloumgici aevi res Sarae ac Prodae illustrandae veniunt, faxo, ut in tempore hambeas omnia , quo possis oportune obelo con ei e minus recte dicta. Nam S tuae ad Agobardum & Lupum notae mihi non semel sunt laudatae. institutum Tuum de Mar- culphi Formulis perplacet. Usus est locupletiore codice etiam Lindenbrogius. Mihi videtur opus illud variis sensim argumentis crevisse, Marculpho pridem Jam defuncto. Illustrare sortassis Marculphum nonnihil sunt, pr ter Diplomata vetera. chartae Fuldenses & S Gallenses a Pitrio&Goldasto editae: quae haud dubie tibi ad manus sunt. Inter manu scriptos nostros nihil superat quo possis adJuvari. Novam editionem Emendationum Gratiam avide desidero cumprimis Notarum Tuarum &Praefationis gratia. Qua me donare cum Veiisdam tum ago gr/tae ' λ Si Hamburgi, quo dixi modo, constitutum fuerit commercii negotium, per Hamburgensem nautam aeque Reure labrum illum ego accipiam atque reddam mea. QIn a Guia cogitandum fueriti
103쪽
48 . ., BALVEII EPISTOLAVale optime Balueti in multos annos i
Responsum si quod reddere volaeris quaeli Coloniam Agrippinam ad Regium Legatum VeNolim enimincidere in manus infidas . quales hPlurimae. .
XVII. clarissimo'eruditissimo Piso
aliquando libros acci quos ad me mi , Cohrmsti Vir clari me; eo quo tam magnifico munere gratias tibi ago quas debeo. Evolvi omnes diluenter, aliquos peruri fatis accurate , praesertim epistolas Leonis III. e librum darigine juris Germanici. Cetera per otium, si Drio dederuA mare interim possum me bene multa legisse doctaesutilia 'in libro illo de origine juris Germanisi sin Motis ad et in Leonis. Vellem tamen ut alicubi stilum temperaOspro tua debita,nes ad quamlibet casionem influit UsEpiseopbRoman Eecisse. Fieri potest ut inter illos nolinulli mali hierin L amen, risi sis, praeclaram illam Leciis πινει--tentiam: Et sit diversia interdum sint naerita Praestitum.aura tamen permanent sedium. Non negοα-πε utra μομε-
ιate supersen t aliqua quae emendatione foretassis indi ant. Se sunt interdum aliqua toleranda pro bono pacis;
104쪽
ct ne interim fareosancta fides mioletur . neve scandalum in Ecclesia generetur. Tenes illud Tertulliani in libro demir-gimbus melandis : Sola fidei regula irreformabili iscinamur ili manente , cetera conver tionis & disciplinae admi tunt novitatem correctionis. Scimus omnes sanctam Eeel
fiam puriorem quodammodo fuisse antiqvitus, cum pauper erat. An ideo culpanda , quia Deus pro immensa sua bonitate eam Iocupletavit amplis latifundiis is agris ' Non existimabat Salmianus di ιias per se mulin esse, etiam in Ecclesia , sed
pravum earum usum damnabat. Non enim ipsae divitiae per se noxiae, inquit, sed mentes male utentium criminosae. Itaque studium divitiarum damnatur, non ipsa dimita. Vellem itaque, vir optime Ueruditissime, ut Notas tuas adeam regulam omneου direxisses, primum quia sic te deeebat hominem sapientent, deinde quia emitasseae ξravem Philippi Lubbei Prω- teri e societat esu censuram, qui in novissima is maxima colletiione Conciliorum, eum ederet epistolas illas Leonis , haec
in margine adnotavit: Hanc dc novem sequentes edidit an . 16ss. Helm stadii Hermannias Conringius. Sed pro solenni haereticorum more foedissimis adversus Ecclesiam catholicam ejusque supremos Pontifices criminationibus atq; calumniis conspurcatas. Vides audaciam meam, Vir cIaris me , reqvam familiariter te moneam. Utere deinceps, obstero obtenorque te, bonitate naturae tuae 9 ingenii tui, ει istas acreι exulceratarum mentium reprehensiones cave; simul -
ue mihi condona hane velut prolapsionem reverentia erga te Signisca wi Illustrissimo Patrono meo Domino Cesberto misse te ad eum aliquos libros a te editos, ut in Bibliotheea ejus reponerentur. Eam rem ipse valde gratam habuit Qtporrh, ut gratias tibi suo nomine agerem.
105쪽
so BALugis EpisTOLA AD CONRINGIUM. 'Ceteros quos ad amicos nostros misisti , omneae acceperunt.
Perraim noster hoe epistolium ad te scribit pro gratiarum a- Dum ista stribuntur, redditam ibi en postrema epistola tua
data IX. Kal. Iunii, ad quam breviter respondeo. Primum gratias ago qubdita me amas, ut etiam valde commotus fueris incommodo maletudinis mea, postquam ex Claris. Di Capellani literis audii Hylictam istam ae miseram esse. Ω- ne in eo tum statu erans res meae, ut parum abfuerit quin oculos amiserim, id est,potiorem ac Iucundiorem vitae meae partem , ut
ad te iamdiu scripsi. Melius nune me habeo. Nondum tamen depulsa est penitus aegritudo illa , Dadbue quasi caligant oeuli mei. Quo fit,ut intermittere cogar studia mea, Dpropter hoe ipsum deesse editioni dialogorum Antonii Augustini de Emendatione Gratiani, quae perfectajam diu esset exsuperioris anni morbo conmalvissem. Exibit tamen, ut spero, mense Iulio , is statim data occasione , mittam ad te , Vir Clarissime, exemplar quod tibi pollicitus sum isnunc quoque polliceor. Quantum debeam humanitati Celsissimi Principis Episcopi Pade ornensis,non est hujus loci dicere. Alibi eommodior erit Ioeus. Illud tamen apud te silere non possum, captum esse me admiratione virtutum ejus, sed inprimis singularis humanitatis amoris erga literas , literarum studiosos. Legi illius mersus, homo alioqui minime Poeta, D lubens legi , B cum maxima mo-Iuptate. Neque diffsimulavi inter amicos meos miros doctos. Deus illi tribuat longam vitam , qui tam bene de Ecclesia 9deliteris meretur.
P ale Vir optime beruditissime , is quod te facere certostio emper ama Balugium tuum. Lutetiae Parisiorum III.
106쪽
O Vas 3-Κ l. Julii exarasti, recte quidem sed tamen
pridie demum Kal. Septembr. redditae sunt ; curam Illustrist. Dom. Legati Regii Veriusii morantibus negotiis cum alibi tum in castris infelicibus ad Gr niogam Monasteriensis militis. Adventantem huc viciniae in aulam Veriusium non licuit convenire prae nephriticis doloribus; non literas tamen duntaxat ad illum dedi', sed etiam fasciculum comprehendentem quatuor ultimae , ut ita loquar, steturae meae libros, in usum Illustriss. Mecarnatis Coiberti,&Tui, dc nostri optimi Capellani bibliothecarum ; si fas fuerit illic reponi. Ad Te tamen literas addere, prohibuerunt dolores, & sperato velocior Verjusii discessus. Quoniam vero ille promisit, sese propediem Lutetiam curaturum libros acceptos , vix dubito illos pridem jam esse
traditos. Caeterum literae Tuae cum aliis nominibus quam multis tum statim initio suo perquam fuerunt acceptae; nunciantes scilicet , tandem aliquando ea quae superioris anni aestate misi, adventasse , nec hactenus displicuisse levidense munus. In Notis ad Leonis III. Papae epistolas situsto
fui acrior interdum, veniam tamen, nisi tallor, mihi conciliabunt multorum veteris Sc optimi quoque aevi exempla, cleri ambitionem acerrime insectantium , etsi illa utraque longe abesset tum a moribus aevi Carolovingi. ci. Ex eo sane Clerus noster, omnis ferh, tantum non unis
dequaque factus est secularis, seposito mandato sibi a Salva tore sanctissimo munere. Forte vix poterit satis exprimi verbis rei impiae indignitas. Iura Romanae sedis absit ut ego sollicitem. Quae autem abs me reprehensa sunt , nec G a Tu,
107쪽
sr CONRINGII EpIsTOLA Tu, scio, iura appellaveris. Mussitanda multa, quae egentem endatione, omnino tecum sentio. Nulla Ecclesia universi orbis a copiosis Zigantis libera est : eorum exstirpatio divinae messi reservanda est : interim nefas fuerit Zizania eodem atque triticum benigno oculo aspicere. Quae con-
mertationis V disciplinae sunt, admittere debent correctionem ; multo ergo magis severam increpationem , utpote
haec si absit, nec correctio admitti potest. Non ivlpanda est Eeelsa ob divitias: sed usis divitiarum istarum praeposterus imo improbus, qu1 mereatur excusationem, haud equidem video. Perplacet igitur optimi Salviani sancta sententia ; menteae merd utentium opibus S mundana potentia Pontificum , juxta mecum indubie fuisset criminatus Presbyter ille, si in seculum Carolovingicum secutamque aetatem incidisset. Quanto studio ex eo usque divitias isc potentiam, Clerus affectaverit, nemo te minus ignorat: eoque nec tu, scio, non studium illud damnabis. Labbei voculas iniquas non moror: est enim ille ex more suae Bdalitatis, neminis nisi suorum benignus censor.SQuanta calumnia est , me eriminatum Ecelesiam Catholicam s quum in eam nec Verbu- Ium mihi exciderit. Non in omnes etiam Pontificeου supremos aliquid acerbum dixi, sed in illos istius aevi mundanos terrarum piscatores eorumque sectatores. Sancti mores veteris Ecclesiae mihi, fateor, usque sunt adeo pridem probati , ut Labbeana convitia coin miseratione potius prosequar quam indignatione. Ad illius Ecclesiae omnia jam tum juvenis animum composui: quae dissident, improbo,
. nullo partium habito respectu, etsi utrinque vapulem. Quoianiam etiam Te, optime Balugi, illius aurei aevi indole imbutum praeclara tua scripta produnt, ne dubites monita tua
fuisse mihi quovis melle dulciora: sed &, quantum fas fuerit,
108쪽
AD BAL UZIUM.rit, temperaturum me calamum , ne quod asperius dictum eXulceratas mentes irritet imposterum, praesertim si emendatio sperari a me nequeat. Quod si perrexeris monitis me tuis amice instruere, aeternum de me bene mereberis. Longe sane pluris mihi est talis monitor quam laudator. Si & alia libera Judicia tua, pro eo quo vales acumine,communicaveris, rem facies longe gratissimam. Non dubito autem passim abs Te animadverti quae justam reprehensionem mereantur. In iis quae nuperrime misi, non semel offendes nomen etiam tuum: cumprimis in Linda-Vianis p. 186. I 88. I9o. acio. 2I4.396. Quin ultimo loco reperies partem literarum tuarum publici juris factam. Id quod ne seras aegrh, rogo. Quae in Lampadianis pag. 24O. . habentur,ante complures iam annos suerunt scripta ; sola illa paginae 293 nova sunt. Utinam se tibi probenti Certe
unus cum hac parte valeas, uno te approbatore possum esse contentus. Tantum ne invideas mihi tuam censuram. Quae nuperrime Coibertinae Bibliothecae consecravi, spero non minus futura accepta atque priora. Sequentur sorte
brevi alia quorum pars iam tum sub praelo est. Eorum exemplum & Perraldo mittam e quia video priora isthaec haud displicuisse. Illustrissimi Mecaenatis consilium prudens Veneror. Meditor nunc adeo scripti aliquid non minus utile: quod brevi curabo ubi tutum fuerit. Doctissimus Episcoporum Sc Principum nostrorum Paderbornensis in omnibus ad me literis mentionem Tui facit honorificam e duarum quoque epistolarum tuarum mihi secit copiam : ut proinde jam totus ille tuus sit. Auctor ipsi fui, ut participem te faciat Monumentorum Paderbomensium,
scripti perquam eximii. Id factum jam esse,haud equidem dubito. Misit epistolam Cossutii Soc. Jes, Presbyteri ad
109쪽
BALVEII EPIsTOLA Christianissimum Regem in novam Conciliorum editionem : doctam sane dc elegantem , Qrte tamen habentem plusculum adulationis, atque ita minus Zc sacro argumento ct Presbytero dignam,nisii a seculi moribus facilis sit culpae excusatio. Oculorum tuorum vitium nondum omni ex parte curatum, equidem plurimum doleo. Spero autem non obstitisse, quominus jam prodierit Antonii Augustini promissum opus. Supersunt in Bibliotheca Academica nostra , praeter exempla Cresconiany Canonum collectionis, tres quatuorve aliae MSS. De iis scribam aliquid proxime, si tanti esse videatur. Vale bono publico dc perge
Illustrissimo Coiberto perpetuam
tiam, quod ad te spero missum iri ab eodem illustrusimo Prae-
preeor felicitatem. Hermanno Conringis.
Clarissimo beruditissimo Viro XIX, sule.
110쪽
sule. Habebis eodem tempore imaginem Petri de Marca Amebiepiscopi Parisiensis, quam tibi jamdiu pollicitus sum.
Praefatio mea ad Antonium Augustinum hete Lutetiae multis 'iris doctis satis arripit , cum ob dignitatem materia, stim quia libere decurrit oratio. Sane argumentum istud non tam ea methodo tractatum erat quam secutus sum. Cum it Iam leaeris, oro te, Vir eruditissime, ut ad me perscribere velis ivum de ea judicium, quod plurimi fecero. Scis enim eximiam
esse meam erga te reverentiam, magnam de te tuaque eruditi ne opinionem. Libertatem meam a te in bonam partem esse acceptam vehementer gaudeo ae inibi gratulor. Quanquam omnino persuasum habebam rem aliter non easuram, quod multum virtuti ae bonitati humanitatique tuae eonsiderem. Concedo autem tibi nonnullas meterum exclamasse olim admersus nimiameteri ambitionem ει amorem divitiarum. Neque ego nunc eos absoletere a culpa velim qui his rebus nimium student. Illud tantum contendo , utendum nune esse lenioribus merbis,
quantum suscepti argumenti ratio patitur; praesertim tibi nihil profici potest asperiori oratione, ei eb mentum sit, ut necesse nune sit ista ἰοlerari. Quod ita te intelligere atque exist
mare cerib scio. Eadem libertate qua tectim egi occasione Notarum tuarum adepistolas Leonis Ur Romani Pontificis, agam etiam in lectione librorum quos ad me mittis per Verissium, lavdaturus quae benedicta fuerint, libere moniturus si quid occvrrat quod me mo eat. Panquam minae nihil a me reprehensum esse in his Notis tuis praeter merba quaedam nimis dura Uaspera, caeterum rem ipsam falmam esse, in quam non intendi accusatiο-nem ullam. Multa,mi Conringi , eaque praeclara disco in lumcubrationibud tuis , in plerisque tecum sentio. Et si interdum