장음표시 사용
201쪽
a6 FgχDINAND. Episc. dcc. Eris T. AD CONRINO. Addat DEUS Eminentiae Vestrae illos quos optimus senex non peregit duntaxat, sed etiam longe plures annos meritus fuit.
Helmstadii an August. aetatem omnem Anno i67ι. serum obsequentissimuι
Coadjutor Monasteriensis S. P. D. Cl. Viro HERMANNO CONRINGIO suo. . Ninis epistolis tuis dimerso tempore mihi redditis responsura debeo. Et primae quidem magnam mihi attulerunt moluptatem, allato nuncio, quo nos exhilararunt , de Sermi Du . eis Rudolpbi AuIusti judicio nostras esse aliqvid nugas putantis. Quare ιυο obsecutus consilio praesentem libellum ejus nomini inscripsi , Teque majorem in modum rogo, vι de nostro erga Principem optimum obsequio fidejubeas, ubi fuerit necessarium. Ex alteris literis tuis quando nunc iterum intelligo, meis Musis, te interprete, tam magnos conciliarι patronos, ut porro de nostris studiis bene mereri possis, nonnulla in 'per poematum exempla ad te mitto aliis donanda, quibus adjicio hune libellum, qui etsi Paribus sit recusis , prima tamen incunabula debet Romae, tibi in lucem prodiit, is mihi est nuncupatus. Accepi etiam ex Urbe inter alios libellos inde ad me missos codicem Regularum quas Sancti Patres Monachis se
Vir nibin Sanctimonialibus fermandas praeseripsere B Lucas millenius digessit in tres partes ediditque, πω vicinis vestru
202쪽
fris Coenobilis, quam 'estra Academia utilius. His alecit
Emnim Carsis Franciscin Barberinus ,singularis literarum literatorvm Virorum fautor , collectionem Romanam bipartitam, meterum aliquot historiae Ecelestasticae monumentorum ab eodem Luca Hollienio concinnatam est notis illustratam, cujus unicum mihi superest exemplar , alterius mero de Codiebregularum complara suppetunt. Vale mi Conringi, Academico mestro Senatui redditis hisce literis , etiam tuis mer his meam gratiarum actionem prosequere. Nevb ii XV.
EMINENTISSIME ATq; ILLUSTRISSIME PRINCE pS.
S Impi tque redditae sunt Eminentiae T. clementissimae
Literae, nihil mihi fuit prius, quam exemplum Duci Rudolpho Augusto destinattim per tabellarium curare: neque dubito, munus illud fore a tam amica manu longe gratissimum. Reliquorum exemplorum duo in Daniam, commoda sese perquam tempestive offerente occasione, statim itidem misi, alterum Regiae Bibliothecae, alterum Grimen feldii, Excellentissimi cum dignitate tum eruditione Regii Ministri armariis consecrans. Tertium dedi genero meo, summo Eminentiae Tuae incomparabilis atque inusitatae eruditionis admiratori: cujus musteum librum argumenti rarissimi vicissim jam mitto. Spero autem in horum quoPetrium exemplorum distributione nihil quod Eminentia Tuae displiceat a me eommissum. Senatui nostro Academico gratissimus sui, oblatione literarum Eminentiae Tuae, utpote singularis Clementiae & favoris Princi-d a Pa'
203쪽
:s CONRINGri EpisTOLA palis locupletissimorum testium. Eoque, ceu sui jussiis, ea, qua par est reverentia, Senatus illius nomine ago gratias, utque Eminentia T. affectum illum Velit perpetuum esse,
Muneri mihi destinatus liber plurimum me delectavit, non tantum quod a tanto Principe venisset, sed &, si quidem licet dicere quod res est, suo cumprimis argumento. Quoniam Parasceve Dominicae diei, ut alias, me invitaret sera enim vespera mihi est traditus libellus ad sacros labores, confestim illum quo potui studio volvi: & meo ingenio lon- gh acceptissimum magna cum animi voluptate deprehendi. Pridem scilicet sulpexi eruditionem eximiam Holstenti: quae ct in onere hoc posthumo certe splendet: cuius vestigiis cum innaereat Possinus non infeliciter, etsi sorte non pari passu, non potuit non ille mihi multum placere. Caeterum quam maxime gratum fuit sacrum libri t0tius argumentum, primae & vere aureae Ecclesiae, atque ad cubus mores merito omnis etiam haec nostra aetas est componenda.
acta moresq; haut partim illustrans. Frastidii li liis dudum mihi fuit observatus inter spuria S. Augustini: suo auctori illum Holitenti cura esse redditum gaudeo. Acta passionis Sanctarum Martyrum Perpetuae dc Felicitatis plane mihi nova sunt: etsi pridem sint lecta, quae ad Martyrologium de iis commentatus est Barronius, narravit Petrus
de Natalibus. Haec ipsa Acta esse lecta in Ecclesiis Africae saltim S. Augustini aetate, per etiam mihi est verisimile. An& Tertullianus illis fuerit usus, dubium me reddit ipsum illud quod pag. 38. ex libro de Anima laudaturtestimonium, referens, Perpetuam Iub die pason, in revelatione Paradisi solos illie Commar0res tuos vidisse: quale quid in hisce Actis rion reperio. Imb in visione Saturi, qua Paradisus
204쪽
est oblatus pag. a . diserte sic legitur: Et caepimus illic multos fratres cognoscere, sed re inarures. Non temere etiam Tertullianus passus isset elabi sibi, quae de vulnere & cicatrice facieiDinocratis hic narrantur pag. I .& 16. ad probrin dam suam, de animae corpori conformi substantia, sententiam: nec enim ab aliis haec esse neglecta , apparet vel ex iis, quae ex l. 4. de Anima S. Augustini adducuntur pag. sῖ. α sq. Alia igitur esse haee Acta ab iis quae Tertulliano fuerunt in manibus, per est simile vero: atque adeo, ut recenti ra , minus certam mereantur fidem. Sed & haec ipsa Acta iam S. Augustinus a Canonicae Scripturae auctoritate multum
differre, nec in eo esse ordine ut inde in quaestionibus fidei testimonia proserri queant, diserte docuit. Quod Sancti illius Doctorisiudicium in hoc libello pag. o. & sa. legens, haud iniuria improbabit fortassiis, quae ΗolstentuS pag- IῖI
SIῖ6. Possanus pag. I 83. ausi sunt asse verare. Me ver b etiam
illud de Dinocrate sollicitum habet, quomodo ille pinnis
fuerit per preces sanctissimae Martyris liberatus, cum Videatur sacro lavacro non ablutus. Habuit enim utiqVeille cum viveret parentem utrumque ido solatram. Imb &soror Perpetua cum utroque fratre haesiit tum adhuc in illo luto: alter enim fratrum demum Marturium subeunte Perpetua fuit catechumenus, & Perpetua baptizata paulo antequam caperetur, quod legitur pag. S. Puerum itaque illum Dinocratem ante obitum fuisse baptizatum, non est verisimile. Nec S. Λugustinum de Baptismo illius fuisse certum, liquet ex pag. 3I. & sa. &c. Vincentium pariter ac Renatum, ausos ex illa Dinocratis historia, promitrere etiam in Paga nismo defunctorum animabus aliquam per Sanctorum Pre ces ex infernalibus cruciatibus redemtionem, manifestum
est. Quod equidem non miror, cum illa aetate, S. Augu
205쪽
;ο CONRINGIi Epis Tot Astino in Enchiridio ad Laurentium teste, nonnulli imὁ quam plurimi aeternam damnatorvmpoenam, Ucruciatus siue inter-mbone perpetvos , humano miserati sint affectu, ais ita futu- irum esse non crediderint: ipsemet etiam S. Augustinus permittat credi, damnatorum certis temporum intermastis lmitigari. Non possum non Eminentiae Tuae hic recitare . quae Vir doctissimus Dionysius Petavius l. 3. de Angelis c 7. . . scribit: cum appareat, non satis tu errore constantem fuisse qOrigenem, ac trifariam omnino eum exporuisse, ut aut diabο- IIos ae daemones pariter ae damnatos homineae salmos aliquando fore diceret: aut solo excepto principe daemonum diabolo, . 4teros omnew: aut denis folos homines, diabolo 9 Angelis ejus in perpetuum reiectis. Priores opiniones duas pauci Catholi- acorum amplexi sunt. Paragrapho octavo ait: de diaboli ae . 'daemonum paenis terminandis futura liberatione pauci assensi lsunt Origent: de damnatis hominibus plures imitatores habuit
opinionis suae, nondum per illa tempora haeresis inustae notis. ωam quidem non eadem firmitate omnes adsciverunt: quidam enim plenius, levius alii ει quasi cunctanter visensi Iunt.
Primo ordini accenset mox Gregorilina Nyssenum dc auctorem commentariorum in Epistolas Pauli qui Ambrosio tribuuntur, quem esse Hilarium Romanum Damas Pontificis Diaconum constat jam eruditis: alteri Hieronymum, Ambrosium, Gregorium Nazianzenum & Arnobium. Jum tum porro multis suisse periasium, precibus sancto- i, rum ab inserni cruciatibus posse animas etiam paganorum liberari, indicant utique passim illa, quae in ore vulgi fuisse ex Damasceno constat, de liberatis per S. Theclam Falco- inillae& per S. Gregorium Trajani animabus: idem scilicet attestante vita B. Theclae, Scquam Basilius Seleuciensis Isau- litiae Episcopus conscripsit a Petro Pantino edita, quam
206쪽
AD FERDINAND. Episc. ' PRi Ne. PADrys. 3ISophronius habet. Si ergo di suis precibus fratri dest ncto, quamvis non Christianum in ordinem per Baptismum re-Cepto, ex inferno liberationem aliquam impetrari posse crediderit Sanctissima Perpetua, non profecto vitio hoc verti illi potuerit, in illa communi tum adeo quamvis optimorum sententia : aeqvumq; fuerit, condonare Rominae, hactentiscatechumenae, dc sororio tenero erga defunctum
puerum fratrem affectui. Verum ita non fuerit divina revelatione Sanctissimae Perpetuar patesectum, quod de Dinocrate poenis liberato in Actis istis commemoratur: Sed forte insomnio, respondenti pio vigilantis de liberando fratre sibi quondam tenere adamato voto, imputandum; quod tamen visionis coelestis loco habuerit sanctissima scemina per errorem. Quale quid de tunc frequentissime factum, & contingere hodieque, notum est prudentioribus. Hoc sane, malim dicere, quam fictionis&lalsi accusarenotis insertam illam Sanctissim se Martyris de suis insomniis
narrationem. Absit enim, ut de tam antiquo monumento
Ecclesiae, lectionibus publicis alicubi recepto, sequiora m-spicer. Nisi fallor tamen, ob illa de Dinocrate suspecta narrata, ab Ecclesia Romana nunquam in sacros usus Acta illa sunt recepta. Nec enim illa alias delituissent hactenus in unius Cassinensis Monasterii tenebrosis loculis. Quantumvis autem, me quidem iudice, illa sint qualia dixi , perquam tamen grata sunt; quandoquidem saltim illud, quo fervore martyres olim sacrum illum agonem peregerint, docere, atque adeo ad parem constantiam me quoque roborare tam illustribus exemplis, apta sunt. Ac proinde pro libello isto Eminentiae Vestrae ago gratias quas possum
maximas. Eorum quae ex Urbe accepta memorantur, hactenus itidem vidi nihil. De Codice Regularum Home
207쪽
32 CONRINGir EpisTOLAniano accepi tamen aliquid jam tiam ex Ephemeridibus Gallicanis rei literariae . atque ex doctissimo Comment rio Steph. Balvetii ad Reginonis libros de disciplina Ecclesiastica, novissime Parisiis editos. Unde mihi illius operis comparandi magnum est desiderium incensium. Coenobilis nostris Ludgerianis vereor ut possit esse usui illius lectio: etsi enim non male se gerant, sintque mihi isthoc nomine peraccepti, ad veteres tamen istas rigidas regulas illos velle componere, neque patiuntur tot Ponticum quas vocant dispensationes, & pridem usu probatae dive ta vivendi consuetudines; neque aequum nunc fuerit. Mihi vetera illa saltim novisse per est jucundum. Atque adeo hoc ipso tempore, in Baiurii, meditantis accuratam novam Capitularium Caroli Magni filiorumque editionem, amici mei petentis gratiam, quae de vita Canonicorum sanxit Ludovicus Pius, per utique severa & a nostris moribus toto coelo diversa, qualia habentur in Tomo secundo Conciliorum Galliae a Sirmondo edito Sc in Academiae Iuliae M T. membranaceis, magna cum voluptate consero. De reliquis exHolstentana Bibliotheca ab Eminentissimo Cardinale A. Barberino depromptis Ecclesiasticae Historia: monumentis , nihil vel fando hactenus accepi. Utriusque operis non mihi duntaxat sed Academicae etiam Bibliotsecae cura erit comparandi. Utinam vero Tuo illi mihi longe acceptissimo dono possim aliquid non minus dignum Emunentiae Tuae oculis reponeret Nunc tamen ninil mihi tale ad manum cum sit, majorem in modum obsecro, ne serat aegre sibi offerri vilia ista quae mitto: quaeque adeo a typographicis operis adhuc madent ut bibliopegorum praelum non ferant. Quod si haut displicuerint, sequentur fortassis mox alia notae melioris. Deum obsecro. hono
208쪽
AD FERDIN. Episc. dc PRINcIP. PADE ORN. 33 ut bono publico EminentiamTuam in seram usque senectutem felicem conservet. Helmestiditis Sept.
Hermannus Conri ius. P. S. Jam jam obsignaturo hasce Litteras offertur Epistola N. N: optimi satiEdc doctissimi. Partem a me excerptam mitto: quo Eminentiae Tuae liqueat, quanto illa etiam apud hunc sit in pretio. Operam dabo ut &hujus Germanica, dramatici etiam generis, opuscula Eminentiae Tuae reddantur, Sc major solita amicitia Vos inter in bonum publicum coalescat.
Coadiutor Monasteriensis S. P. D. Cl. Viro HERMANNO CONRINGIO suo. TAbellarius mester, mihi ad Visurgim Bevertingae animi reis mittendi causa commoranti, literas tuas 26. Septemb. datas reddidit , quibus citius dedissem re onsum, nisi Nevbinum re mersis Codicem Regularum ab Hol tento editum una ad Temittere decreetussem, quem his adjunctum ac Bibliotheeae tuae donatum tuis cymeliis literariis accensem velim. Adjungo eollectionem Romanam, cujus cum unicum hoc exemplum ad me pervenerit: mihi, ubi commodum fuerit lectum, cupio remitti. De poematibus meis, quae in Daniam desinasti se alia
209쪽
alia in loca misisti, plurimum tibi debeo , ac siummopere Te rogo, ut data occasione hocce exemplar Vlto feringio Regis Daniae Historico, siquidemanue aetherea vescitur aura, tradendum cureae , qui si ad plures abiit, Tuum esto hoc donum. Caeterum animadversiones in notas Hosenianas passionu n. mart)rum Perpetuae ess Felicitatis valde sunt eruditae , ae dignae quae cum Possino communicentur. Certὸ ipsarum S S. Iartyrum memoria in Ecclesia Romana jam olim fuerit inprimis celebris , utpote quae Canoni Amissae , quod paucis fanctis obtigit , nominatim fuit inserta , D hodie dum recolitur. Debo nore , quem Serm- Princeps N. N. musis meis habere dignatis, plurimum etiamΤibi me debere profiteor.Ejus Principis poe in D. cram mibi nuper dono dedit Hardenbergius Cessensis olim minister primarius. Caetera dramatici generis anue risi ero.
ut primum monumenta mea Paderbornensia prodierint, non negligam occasionem eadem cum hoc Principe commvniosi di itit, qui meas esse aliquid putat Carecenas , historica etiam no- lsra recognoscat. Interim majorem in modum opto, ut de benigno judicio eidem Principi meis merbis in antecessum gratias Vm, acsignifices, me illius amicitiae per pidum nullamomi urum oportunitatem mea eidem incia probandi. Vale
Mubusii XXX. Octobr. MDCLXXI. De libris,
quod paene exciderat , ad me missis eratias itidem tibi ago. Vale iterum iterumque G Henrico Meibomio nostro dicito, ejus etiam libellos, perquam mihi acceptos ει gratos aecidisse.
210쪽
TARDINANDI EPIsc. cte. EpIsTOLA AD AcAD. Iul. XVII.
Clarissimis ta doctissimis Visis
UICE RECTORI & PROFESSORIBUS ACADEMIAE IULIAE
HELMESTADII. CLARISSIMI ET DOCTISSIMI VIRI
I Edditae sunt nobis mestrae literae humanitatis D immerita laudis plenae, quibus nomine totis Academiae significatis libellam poematum nostrorum traditum mobis esse, sequod multo ratius acciditis missum bene ole inter L)eei et Uri armaritim uter tot eruditos eos praestantes nostra aetate scriptoreae me-stros invenisse etiam locum aliquem, ex quo aliquando in manus te entium nostra humantur. 7 qn id quidem partus ingenii nostri meretur, tenui ae jumenili antehac et ena Romae maximam partem effusus parums exinde per succisivas horas animi gratia formatus: ut tamen ad mos aditum haberet , se eit clarissimus ει eruditissimus faeculi nostri scriptor, HERAIA IUS CONRI IUS, decus ac splendor Academiae vestrae, mihis hactenus ex his ipsis humanioribus studiis familiaris. Tum mel maximὸ si quid ex meis lucubrationibus sis dignum oculis me iris, id evmprimis , ut si is judiciis deferretur , poscebat a me jure suo aestimatio florentissimae apud vos Academiae fuliae , quae a primis flatim exordiis suis omnium exinde disciplinarum is liberasitim artium miris mirifch exculta floruit , ut dubium mibi nunquam fecerim fore inter vos, qui haec mans metiora literarum studia ae commercia ex aequo bο-nοhprobaturi essent, ut quantum gentis Saxonicae a uitate ει locorum icinitate, tantum amore quos bonestarum artium 'jungeremur: praesertim cum optiraa pars vitae inter amoe-