장음표시 사용
861쪽
plenili, α aliis hujuscemodi, quae pro sumno beneficio Provincialibus quibuneam coloniis postea concessa sunt, ut eodem jure essent quo de ipsa Italia: quam ob rem juri, Itinet dictae sunt, quod jus est liberae civitatis, sive liberae condi tionis, cujus similiti apud eas fuit Marsyae simulachrum, ut vilis in Vi gilium
notat. Hujus generis privilegiorum Italiα illud etiam filisse videtur, ut quem La tinus in Italia manumitteret, quamvis Romanum civem non ficeret, tamen quod ad legem Fabiam, eodem jure esset quo civis Romanus. Ait autem. 3 Liberatio fili Proprie. Nam Latinus ut dixi, qui manumittit, civem Romanum facere non potest. Itaque haec non justa manumissio est, sed liberatio potius a servitute. Denique non in hic revera achas legitimus, dc iterari potest. Sic enim legimus apud Ulpianum iteratione fieri civem Romanum qui post L tinitatem quam minor annis x XX. acceperat, iterum rite manumissus est ab eo cujus ex jure Quiritium, servus fui majus rei 5 Iustinianus meminit Novelli. 78.& in illa regularum stagmento , cujus jam superius meminimus, scriptum est
minorem xx. annorum manumittere nec Vindicta posse, nec testamento. Itaque nec Latinum facere posse. Tantum enim apud Consilium poste manumittere se vum causa probata. Hunc autem qui manumittitur quotcunque sit annorum,
Latinum fieri, & solum ad hoc ci procedere libertatem ut iterum manumitti, de civis Ro. fieri possit. Vendiderii J L. 11. C. hoc tit. Sed hoc Apuleius legi Corneliae tribuit lib. s. de asin. aur. Prudens, inquit, crimen Cometiae legis incurrum, si civem Rom. tro servo vendidero. Et vero nisi ab emptore redargui posse videtur, uex is qui duobus eandem rem vendiderit, i. Ei. D. ad legi Com. de Al. 1 Seseritu L. J Ssertium. Haec est illa poena pecuniaria legis Fabiae quae in desuetudinem abiisse dicitur in l. est. D. eod. titi cujus tamen vestigia qu&- dam reliqua sunt in l. 11. D. de manumi K. & l. v. sed si in captivo. D. de capi. & posti. quibus etiam aliud quoddam hujus legis caput continetur: itemque aliud in l. i. g. i. D. de Rigit. Populi J Lee. ρupuis, diodie fisco l. 6 C. hoc tit. cujus rescripti poena ex lege Fabia, prohibitio vero ipsa ex S C. est l. quod saepe. g. si quis amico. D.
de contrah. empl. l. arbor. g. Judex. D. Comm. divid.
ir Sciendum es tamen J Sunt haec collectoris, qui Novellarum constitutio mim nomine videtur innuere Constantini legem qua ob plagium liberi hominis, servus aut libertinus thatim, id in primo quoque munere bestiis objicitur i libet sub hae forma in ludum datur, ut antequam aliquid Aciat, quo se defendere pos.st, gladio consumatur l. r. C. Th. ad lem Fab. de plag. sed extat Ac antiquior paulo Diocletiani constitutio, qua in urbe hoc idem crimen capite vindicatum cst l. 7. C. eod. Quo pertinet etiam Novella Leonis ες.
Explicit Titulis de Plagiariis.
D inire apud quem sortes tollat: nec consentiat venenariis impostoriabus, qui dicunt quid conceptum habeat mulier. Zoniam fabulae fel Ariae
sunt. P se intendas prodigo , nec interroras mortuos. inveniatur in te Augurator, nec In pector avium, nec Malefici , aut Incantator, nec Pi-ionem habens in ventrem, nec Aruspex, nec Interrogator mortuorum , nec
862쪽
portenta inulpiciens. omnia namque ista a Domino Des tuo damnata funco qui secerit haec. Propter has enim dominationes Deis eradicatit Chalia a. os a facie sua. Tu autem perfectus eris ante Dominum Deum tuum. Gentes enim illae, quas cu possides, atauria O sortes . divinationes a
Lebant Pon inveniatur J Deuter. XVIII.
ULPIANus libro v I i. de officio Proconsulis ', sub titulo de Mi
et 'lanin Lb. vrr. de Q. Procos. J Hoc libro Domitius de variis crini nibus tractavit, atque inter caetera de iis quae ad religionem pertinent: ut mi rum non sit quod eo etiam rescripta Principum nefaria collegerat, ut doceret quibus poenis assicia porteret eos qui se Dei cultores profiterentur. Quod eum totis septem libris de ossicio Proc. fecisse in corrupto Caelii Lactantii loeo hacis
. PRAETEREA interdictos est Mathematicorum callida impostura& obstinacitate persuasio. Nec hodie primum interdici eis placuit, sed
vetus haec ' prohibitio est. Denique extat Senatusconsumim Pomponio & Ruro Consis factum, quo cavetur ut Mathematicis, Chaldaeis, Ariolis & ceteris qui similem ' incertum fecerunt, aqua & igni interdicatur, omniaque bona eorum publicentur: de sic aeternus gemitum qui si id fecerit ut in eum animadvertatur. Sed fuit quaesitum utrum scientia hujusmodi hominum puniatur, an exercitio,& proses sio '. Et quidem apud veteres dicebatur professionem eorum nonn liciam esse prohibitam : postea variatum. Nam dissimulandum est nonnumquam inrepssse in usum, ut etiam profiterentur & publice reprehenderent '. Quod quidem magis per contumaciam & temerit tem eorum factum est qui visi erant vel considere vel exercere,
quam ' qui fuerant permissum. Saepissime denique interdictiam est fere ab omnibus Principibus, ne quis omnino hujusmodi ineptiis se inmisceret : & varie puniti sunt hi qui id exercuerunt, pro menseta scilicet & consultationis. Nam qui de Principis salute, capite puniti sunt, vel qua alia graviore poena adfecti. Enimvero siquidem
suasorumque levius inter hos habentur quam vaticinatores, hii quoque plectendi sunt: quoniam nonnumquam contra publicam quietem imperiumque populi Romani improbandas artes exercent. Extat denique Decretum Divi Pii ad Pacatum legatum Provinciae Lugdunensis, cujus rescripti verba quia multa sunt, de fine ejuς ad locum haec pauca subjecit. Denique & Divus Marcus eum qui motu Cas. o sano V vaticinatus erat & multa quasi extinctu Deorum dixerat, in is insulam Syrum relegavit. Et sane non debent impune ferre hujuia modi homines, qui sub obtentu & monitu Deorum, quaedam vel r
nunciant, vel jactant, vel scientes eos fingunt. 3 Interdiis es J Lego, interdim est.
863쪽
per manca damna t. Prebres enim ara habita est, id o e UM evin ali τῶ magis invit ac Per arre . Extant vero M varia de Mathematicis S natusconsulta apud Tacit uni libro i. Max. Annal. & primo secundoque Historiae Ausustae, caeterosique ejus aetatis scriptorcs, quae hic colligere neque otii neque instituti est nostri, quibus potius esset quae sequuntur in integriun restituere, si quam ficile est peccare, tam facile esset peccatum corrigere. 1 Similem inceriam J Fortasse, vilem arrem.
D J Legendum videtur an exercitio profisin. Et quirim, cy c. atque ira olscio nostro videtur, qui de paulo post ita legit , 'e Hlφλιὰ ---, G. Met Et habitu repreheaderenti An potius, re irent 8 Nam & horum, ut
juris conditorum, proprie resinrisa dicuntur. visi eraM J Fortassis melius, qM ausi eraxi vel ranssere vel exe cere, quam quod, sec. Quo pertinet aureum illud Taciti ex lib. i. Histor. V thematici onin hominam potentibus in dum erantib- fanae . quod in civitate
no a Overasi riemper, retinebitum in vero hoc vulgi vocabulum. Gellius lib. i. Vulgus, inquit, quos gentititio vocabulo G Maeos dicere vorare, AD Gematicos vocat. Et Ammianus lib. 19. tra thematicu, us memorat vulse. Quo
etiam libro plura ille de Mathematicis.
- locum J Sic olim notare solebant particulas quas ex constitutione ali. qua aut recitabant, aut exscribebant, adjectis etiam interdum primis constitutionis verbis: cujus mori lures sime in Theodosiano codice reliquiae, quibus etiam accidit ut ea verba nescio quomodo in textum ipsum irreperent, & excerpti par tem occuparent, ut in l. 3. de postulo. dc Novella Majoriani de Episcopali judicio.
i. Votu Cassiano J Est & huju, Cassiani furoris tumultusque mentio in eo Pauli fragmento quoa extat in Codice Just. sub titulo ad leg. Iul. imajest. de apud Tertillianum in libro de fuga in persequutione, & in Apologetico. Hi iatoria ipsa a Capitolino de Gallicano pluribus narratur. In Insuia Syrami Ggo,ia imiam S rem. Est de ejus insulae mentio apud Strabonem: & Servius ad illud Virgil. 3. aeneid. tam e cem Gyaroque reli- , inquit, per historiam dictum putant. m interwconem - Θa--- D-- unam de C iduus esse dicunt, unde fuit Pherecides Philosephi. Sic enim in optimo exemplari reponendum arbitror: nam totus ille locus in editis hactenus exemplaribus deest.
GREGORIAN Us libro vir. de Malescis & Manicheis sub ti tuto comp. MAXIMus Dioclitianus & Maximianus nobilissimi A A. Iuliano Proconsuli Africae. Otia maxima interdum homines 'in communionem V conditionis naturae hominum modum excedere
hortantur, &Quaedam genera inanissima '' ac turpissima doctiinae superstitionis inducere suadent, ut sui erroris arbitrio pertrahere & alios multos videantur, Iuliane Κarissime. Sed Dii immortales providentia sua ornare 'Τ & disponere dignati sunt quae bona de vera sunt, &multorum & bonorum & egregiorum virorum & sapientissimorum consilio & tractatu inlibata pr arentur & statuerentur: quibus nec
obviam ire nec resistere fas est : neque reprehendi a nova vetus reliugio deberet '. Maximi enim criminis ' est ' sed tractare quae semelas antiquis tractata & definita sunt statum & cursum tenent ac possident. Unde pertinaciam pravae mentis nequissimorum hominum punire ingens nobis studium est. Hi enim qui novellas de inauditas se-
864쪽
ctas de terroribus religionibus obponunt, ut pro arbitrio suo pravum . excludant quae divinitus concessa sunt. Qigoniam nobis de quibus ta
tertia tua Serenitati nostrae retulit Manicheos audivimus eos nuperrume velut nova inopinata prodigia in hunc mundum de Persica adversaria nobis gente progressa vel orta esse, & multa facinora ibi coire. mittere: populos namque quietos perturbare, nec non & civitatibus maxima detrimenta inserere : & verendum est ne forte, ut fieri ad
solet, accedenti tempore conentur execrandas consuetudines Ude isto bas leges V Persiam innocentioris naturae homines Romana gente modestam atque tranquillam, & universum orbem nostrum veluti venea
nis de suis Givolis infigere Et quia omnia quae pandit prudentia.
tua in relationem religionis illorum genera maleficiorum statutis cui . dentissimorum exquisita & adinventa commenta, ideo eorum mae- . nas atque poenas debitas 3e condignas illi statuimus. Iubemus namque auctores quidem ac principes una cum abominandis scripturis e rum severiori poenae subjici, ita ut flammeis ignibus exurantur: consentaneos vero de usque ad eos V contentiosos capite puniri praecipimus,& eorum bona fisco nostro vindicari sancimus. Si qui sane etiam honorati aut cujuslibet dignitatis vel majoris personae aci hanc inauditam de turpem atque per omnia infamem Glam, vel ad doctrinam Persarum se transtulerunt, eorum patrimonia fisco nostro adsociari facies: ipsos quoque Forensibus vel Proconensbus V metallis dari. Ut igitur stirpitus amputari ' malis haec nequitiae de saeculo beatissimo nostro possit, devotio tua jussis ac statutis tranquillitatis nostrae m turius obsecundare. Dat. prid. Κl. April. Alexandriae.
3 In communionem J Fortasse melius, communiorem.
1 ornareJ Malim, ordinare. ε Deberal Puto legendum, reprehendi a nova velin relino M'. Maximi enim criminu est retractare quae semel ab antiquis tractata es dessalia suum satum se cursum tenent ac possint. 7 Maximi enim criminis J Servius ad illud Virg. ex lib. v i H. Veterum ne ignara Deoram, Caatum, inquit , fuit O apud Athenienses O apud Ronianos, nequis novas intraduceret relliones. Nam ideo ct Socrates damnatus est,inc Disi se odii sunt urbe depulsi
i S d tractare J Retractare. ν ve terroribin J Sic vetus exemplar, nisi quis agno i, riterioribψ : quo verbo, ne quid dissimulem, a Principibus Christiano nomini insensissimis, sacrosanctam religionem perstringi credibile est. In eoque etiam miror hujus collectoris simplicitatem dicam, an potius oscitantiam, qui cum maxime ageret ut longe ante Divinis legibus cautum ostenderet, quod Romanis postea comprehem sum est, non animadvertit quae contra Manichaeos dicuntur, etiam ad Christiani nominis contumeliam pertinere. Sed ea fuit apud majores nostros conscientiae fiducia, is candor, ut summa fide omnia referrent, de atrocissima hosthim --
ledicta ficile contemnerent. Sic in Theodosii Codice constitutiones quasdam legimus, quibus sanciuntur Synodi quae ab universa Ecclesia pro haereticis damnatae rejectaeque sunt. Sic de Juliano Divi nomen, ut optimo Principi, tribui audimus. Quae si quis tollenda censeat, tollat de ea quae in eo qui Justiniani nomen scit in monazonias ex Valentis furoribus reliqua sunt. Tollat de Cyrilli libros
865쪽
qui biit Iuliani in Christianos dicteria inseruit. Tollat deniq Taciti, Trogi, Sue tonii, Caleni, Luciani, Rutilii, Lunapii, atque adeo uliani ipsius scripta, bu, factoi nctam Relisionem convitiis atque opprobriis lacessitam quis non . deat Sed est omnium sitissima veritas. verrime J sane de Eusebius ms semeor inem ad horum Principum
initia retulit, qi tanquam ex Epiphanio satis constat sub Aureliano & Probo Mi p. episse in Perii de, unde Manes, tandem & ipse a Persarum Rege supplicio affectus; discipulos habuit plures, qui insaniae nomen vitantes, se non Manich eos s ed Mannichaeos appellarunt,& auctorem suum Mannem, tanquam manna su dentem. Ne quis autem putet Manichaeos Christi nomen ira professos ut a gentilium sacris abstinerent, ut caeteri sere qui a nostris haeretici judicati sunt, dis eat ex Philastili indice eos Diis etiam Deabiisque immolasse. xi Uetrimenti insuret Madum infrre. Execrandi conse tuases J Per cxecrandis c sietudines. libi, ' Romana gente J anam gentem. is te inuis malivolis insigere J Suis ma vi desigere. TV M ad eoi J Melius, inque adeo, & paulo post, cd hanc inoditam ese turpem, es per on ira infamem sectam. I s yuoque Foren in vet Proconnesain J Metalla multa numero suerunt ut Ulp. ait in l. s. g. est poena. D. de poen. Proconensium mentio est apud Iusti nianum Novell. ii. De Forensibus nihildum legisse memini, sonasse hie locus sic potius lesendus est, Elaf exsibin vel Proconnens in metata, si quidem& ille apud Plinium integer m t sub finem lib. v. his lor. in quo ita legitur,
vi igiturJ Hie locus sic restitui potest, ut igitur stirpit in amputari radix hie Aquilii de siauis nostro Marissimo pessu, dcvotio tua. i. ac. p. tr. nom obsecundare fisinet. Explicit Titatas de Mathematicu, Male , O Manicheu.
FI Liae Salpada adst vires ante Mo sim cr Eleazarum Sacerdotem XVI. oe Principem onmemcliu Senatum filiorum Israel in foribus tabere culi t stimonii, dixerunt: mater noster mortuus est,c filii non fuerunt ei, sed filia. Et ideo non deleatur nomen patris nostri de medio tribus suae. Non est ei masculus. vate nobis postessionem in medio stat rum patris nostri. Et obtulit Moysera petitionem earum Domino Deo: st locutus est Dominus
Mysi, dicens: Recta filiae Salpadae Acutae sunt: O ideo dabitis eu possis sonem hereditatis in medio si utrum patris earum. Et dicimus haec siliis IF
866쪽
rael Homo si decesserit mos non habuerit, dabitis hereditatem praxi mrorum de trisu ejus ponit omnia ejiu. Et erit haec filiis Iserit justi ficatio judiciorum, secundum quae con lituit Dominus Moysi. A .
o. αλλα , J Hoe in illud celebre judicivin quod a Moyse fertur lib. iiii.
GArus Institiitionum libro II r. ' Legitimas se ordinat sueeessiones. IN-τEsTATORUM laereditates lege duodecim tabularum primum ad suos heredes pertinent. Sui autem heredes existimantur liberi qui inipotestate morientis fuerint, veluti filius, filia, vel nepos neptisue, pronepos proneptisve ' ex nepote filio nato prognatus prognatave. Nec interesse naturales liberi an adoptivi. Ita demum tamen nepos neptisve, de pronepos proneptisve suorum heredum numero sunt, si praecedens persona deserit ' sive alia ratione, veluti emancipatione.
Nam si per idem tempus quo quisque morietur , filius in potestate
ejus si, nepos ex eo suus beres esse non potest Idem & in ceteris ideinceps liberorum personis dictum intelligimus. Uxor quoque ' quae in manu ejus est, Is sua heres est : quia filiae loco est. Item nurus quae in filii manu est . Nam & haec neptis loco est. Sed ita demum erit sua heres, si filius cujus in manu erit, dum pater moritur, in potestate ejus non sit. Idemque dicimus & de ea quae in nepotis manu matri
monii causa sit: quia proneptis loco est. Postumi quoque qui si vivo
parente nati essent, in potestate ejus futuri forent, sui heredes sunt. idem juris est de his quorum nomina ex lege ' AElia Sentia vel ex S natusconsulto post mortem patris causa probata in potestate ejus suturi essent : S: de eo filio qui ex prima secundaque emancipatione post mortem patris manumittitur, intelligimus. Cum filius filiave de ex altero filio nepotes neptesve existent, pariter ad hereditatem vocantur, nec qui gradu propior est ulteriorem excludit. Equum enim videtur nepotes neetesve in patris sui locum portionemque succedere. Pari ratione etsi nepos neptisve sit ex filio, & ex nepote pronepos proneptisve, simul vocantur. Et quia placebat nepotes neptesve , item pronepotes proneptesve in patris sui locum succedere, conve-
mens non in capita, seὸ in stirpem hereditates dividi: ut filius dimia
diam partem hereditatis fruat: ex altero filio duo pluresve nepotes alteram dimidiam. Item si ex duobus filiis nepotes extent, ex altero filio unus forte vel duo, ex altero tres aut quattuor, ' altera dimidiam. De tis. Si nullus sit suorum heredum, tunc hereditas pertinet ex eadem lege duodecim tabularum ad agnatos. Vocantur autem agnati qui legitima cognatione juncti sunt. Legitima autem cognatio haec est quae per virilis sexus personas conjungitur. Ita qui eodem patre nati sunt fratres, agnati sibi sunt, qui etiam consanguinei vocantur: nec requiritur an matrem eandem habuerint. Item patruus fratris filio , de invicem is illi agnatus est. Eodem numero sunt fratres patrueles inter se, id est, qui ex duobus fratribus progenerati sunt, quos
867쪽
plerique etiam consobrinos vocant. ina ratione scilicet etiam ad plures gradus agnationis pervenire potuerirnus. Non tamen omnibus simul lanatis dat lex duodecim tabulamin hereditatem, sed his qui tunc ciun certum est aliquem intestato decessisse, proximo gradu sunt. Nec in eo jure successio est. Idocique si haeres proximus omiserit, vel antequam hereditatem adierit, decesserit, sequentibus nihil juris competit. Meo autem ' non mortis tempore certum fuerit aliquem in- ti testatum decessisse quam si quis testamento facto decesserit, melius esse visen est tunc requiri proximum, cum certum esse coeperit neminem ex testanaento heredeni sore. od ad feminas attinet, hoc jure u aliud in ipsarum hereditatibus capiendis placet, aliud in ceterono Ib his capiendis. Nam de feminarum hereditates proinde agna
tionis aqro rςdeunt atque masculorum. Nostrae vero hereditates ad feminas ultra consanguineorum gradum non pertinent. Itaque soror fratri sitori ve legitima heres est: amita vero & fiatris filia heres esse non potcst. Sororis autem nobis loco est etiam mater aut noverca, quae per in manum conventionem apud patrem nostrum jus filiae consecuta est. Si quis defunctiis erit, si sit frater & alterius fratris filius,' sicut ex superioribus intelligitur, frater potior est, quia gradu praecedit. Sed alia ' faciat juris interpretatio inter suos heredes. Quod si defuncti nullus fiater exstet, sed sint liberi fiatrum, ad omnes quin dem hereditas pertinet. Sed quaesitum est si dispari numero sint, forte
nati ex uno unus vel duo, de ex altero tres aut quatuor, utrum in stimpes dividenda sit hereditas, sicut inter suos heredes juris est, an potius in capita. Iamdudum autem placuit in capita dividendam nereditatem. Itaque quotquot erunt ab utraque parte personae, in tot ζortiones ' fuerunt Si nullus agnatus sit, eadem lex duodecim t ularum gentiles ad hereditatem vocat. Qui sint autem gentiles priamo Commentatiorum de ultimum est,& cum illic admonuerimus genti litium jus in desuetudinem abiisse, supervacuum est ' 'hoc quo que loco de ea re curiosus tractive.
Vari lib. Irr. Inintur. J Sic vet. ex. Et Glium quidem libros quatuor Institutionum scripsisse Digestorum index praefert. Sed haec esse potius ex libro secundo facile adducor ut credam. Caeterum ex iis fragmentis satis jam liquebit qualem nobis Gaium Anianus supposuerit. Meliore aliquanto fide Triboniariis magnam horum partem transtulit in Institutioncs suas iuba it. i. lib. s. ex quo de ma supplere atque emendare multis locis facile est. Nos ea tantum attingemus quae compositores ultro omiserimi, vel quod posterioribus constitutionibus immutata, vel quod penitus in usu esse desiluent.1 nepos praneati et Caeterique ex his descendentes. Hos enim omnes suorum appellatione lex x i. tab. comprehcndit, ut recte Fl. scriptum est in l. iro. D. de ver b. si g. suorum igitur nomen est ex x ii. sve ex jure civili l. 7. D. de bon. damnat. Sui sunt lesitimi l. scripto. D. Unae lib. Uxor J Hujus juris vestigium est in l. 191. g. i. D. M verb. lam Servius in lib. i. Georg. Tri , inquit, moiau apud vereres flebant, usa, s verbi patia, mulier anno uno cum viro, licet ne is i , si et i Farre, cum per Ponti cem Max. se Dialem ominem, perfuges σmola Galgam coην- bamur, vade conseruatio araeLatur, ex quibus flairimi O matrimi nascebanora
868쪽
Ciam irare veta a*M in manu eoηventione , tum ista in Aia Deum, maritin insatris veniebat , ut si priar se et Ofων , Deum hereditatis justum ali risciret. Haec Seri ius, non ille adulterinus oc supposuit ius iejunarum animarum ineptiis & commentis hactenus des ratus: sed Servius puriis purus ex cujus merui, Danielis nostri beneficio interim liac exscripsitanis, ea spe tore, iit vir doctrii ue Be diligentiae inulis, brevi cum ex suis illis, tum ex in stris exemplaribus, Servium nobis magna sui parte superstitem restituat. Porro ex hoc Servii
loco iane quam eleganti, illud mihi primum videor didicisse quod Diohsius
scribit de iure n tiarum quae mitim contractis sunt, ad confarre tionem potius rcferenda e , quamquam is omnino ritus Romuli temporibus nondum in usu fuisse videatur, ii verum est quod Plinius scribit a Numa pr mum in sacrificiis far molamque salsam adhibita. Dd & illud, apud Tacitum lib. 4. Annal. de Histor. q. conferreatis parentibus genitos, patrimos oc matrimos significare: quo nomine hactenus conliti sunt omnes quibus pater materque sumi stutes essent. Nec id quidem sne auctoribus. Nam & hoc idem apud Sex. Pompeii breviatorem in Flaminia legimus, de quom Dionysius Halicaria. lib. 1. & Plu tarchus in Numa πήδα nominant, Hesychius exponit ἀν ια' - τέροις τῆς πγνε ν , si ,--Inuno M. ex Sibellinis versibus hi a Politiano referun ur, δε κοιμ
quos ille se de Zosimi historia sumpsisse est. Sed adscribam ad eam rem pertinentia Zosimi ipsius Graeca veiba, quae mihi ex doctiss disertissimique viri epita
tota Cl. Puteanus communicavit, cujus ego eruditioni atque amicitiae de hoc Iubenter acceptum refero. Nam Onuphrius quidem Panuinius Latino tantum antea retulerat. Sic igitur Zosmus cum de ludis secularibus dissereret, νώ δε-ὀν τυ υτα το ποῖ τον ἱερῶ ea α -M e Fiu: εἰς H ratius claris patribus ortos, Tacitus patricios fuisse exponit 3 μι-- rem
τον οι -mς άμφιθαλῶς, emρ εων τοις γνῶς -ονως, αχυσι meth ε'LἈων H-ςωνῆ ηα in ανας, δὲ - - 'ino ρι χωοtς σωζ inmmλ e. inae noster Putemus sic conciliat ut omnes patrimos matrimosque, proprie dictos putet qui parentes adhuc vivos habererit, eosque praeterea cons. rre tos: vivos, boni ominis causa : confarreatos, propter auctoritatem sacrorum
Sane quidem non alios vetusto more patrimos matrimosque legi solitos veri mile est. Sed post omittam confarreandi adsuetudinem squod Tacitus j)m ante Tiberii tempora accidisse significati recte ejus aetatis posteriorisque s riptores Mex ulu S proprietate ipsa verborum quae confarreationis nihil habent, eos patrimos matrimosque interpretati sunt, qui modo patrem mallemque adhuc vivos haberent. Nam de sic olim pater patrimus dicebatur, qui cum jam ipse pater esset, haberet etiam tum patrem. Unde de pater patratus Plutarcho in Probi. Verum quid prohibet de alios Servii locos adiicere, nec dum, quod sciam, proditos, & totam cois mendi confarreandique rationem, quae hactenus non satis cognita fuit, exponentes Sic igitur in illud lib. . AEneid. Liceat Phumos ire marito. Sane hic, inquit, coemptions seriem tangit. Coemptio enim est ubi librae atque aes adhibetur, mulier atque vir inter se quasi emptionem faciunt, quod ante Iam in t . Georg. Teque sibi generum Tethys emat: quoniam coemptione facta, mulier in potestatem viri cedit, atque ita sustinet conditionem libera semiiu- tu sic in opi. m. legendum arbitror ait enim, Licevit Phrypo servire marito, in Georgic. Tibi serviat ultima Thyle. Guoque omnis isse mos coemptionis se citra
nominis nuncupationem dotis LM taxatione expediretur, qua res in manum conventio dicitur, sisjunxit, Dotalesique tuae Tyrios permittere dextrae. Guid es enim aliud dextra quam in manum convenire ρ qaa conventio eo rituler itur ut aqua ct is i adhibitis duobus maximis elementis, natura conjuncta habeatur: qua rex AEd ream nuptias pertinet, qui Flaminem cr Flamini eam jure Ponti cio in m. tri nium necesse es contenire. Et paulo post, cru i apud vetores seu Ha-
869쪽
--ac Flaminiae, ut per farrectionem in nuptiaι eouvenirent, in duo jugat r. iti pei se rinyeua poni ej- - is quae hostia fui et, cr ibi. bentes, merasu capitibin, in confarreatione flamen ac flaminica residerent. igitur, locavi, locata nim uxor dicitur quod simul cum eo Friat dum confarreatur. Confarreationes --um tox tru Hrimis. Ad lianc autem conjunctionein quae frugibus & mola salsia fieret, etiam diffarreationem proprie pertinuis te existimo, cujus apud Sex. Pompeium mentio est: ut non niti contrario sacrificio vinculum illud confarreationis
Olblveretur, quo nihil religiosius in sacris suisse Plinius scribit, cum caetera matrimonia ex xii. tabulis facile dast olucrentur muliere domo exacta & res suas habere jussa, Havibusque ademptis: domum etiam confarreatione jam abolita, per libertum se tem civibus Rom. puberibus presentibus ex lege Iulia. Sed quod sequitiit apud Nerviuin eo loco queris initio recitavimus, non sic accipiendum est , quasi in manum conventio coemptione sola sat, quod taetio visum est. Nam Minne convenitur in manum ut Ulpianus scripsit Tit. s. ω Servius idem postea significat. Ergo tam contareatior quam coemptione maritus in patris locum, uxor non in matrimonium tantum, feci in familiam quoque mariti M in sui heresis locum venit, estque in ejus manu mancipioque, aut ejus in cujus maritus
manu mancipioque est, & Materfunilias proprie appellatur, ut poli M. Tullium A. Gellius scit puit, & ex illo transtulit Servius in lib. xi. AEn. Sed hic illud quaeri non abs re potest, An ea quae anno uno continuo absque usurpatione apud virum sitit, post annum in ejus manu esse incipiat & 'aeres ei sua seri od &. Fabro nostro visum est, id mihi probatur. Nam quo usucapio, quae etiam rerum nec mancipi esse dicitur, nisi ut uxor viri fiat jure iniritium, & incjus potestatem redigatur Et sane M. Tullius hoc etiam modo mulierem in manum convcnire signincat. Sic enim in ejus oratione pro L. Flacco constanti omnium exemplarium fide scriptum legimus. In manum, inquit, convenerat. Nunc
audio. Sed quaero . utrum uda an coemptione. inanquam scio non deesse qui in matrimonium malint, sed quod sequitur, Usa non potuit: nihil enim de istela Iegitima potuit sine omnium tutorum auctoritate deminui, indicat hoc saltem usu mulierem tutela liberatam, quod sine minima capitis diminutione fieri non potuit, id est, in manum conventione, ut Ulpianus explieat libro singulari Regularum Tit. de tutelis, & Boethius ipsc in Top. sequitur; qui haec alioqui non fatis ridice distinguit. Dicet aliquis: Quaenam igitur erit illa forma uxoris quae in trona proprie dicitur & tantummodo uxor haDetur Nempe ho eadem quae vel sine legibus cum viro est antequam usucapta si, sive intra annum , sol post annum , si trinoctium absucrit usurpandi causa, ut ex Q utio Gellius tradit. A qui haec concubina potius videatur, quam uxor. Immo vero in ejus mulieris comsuetudine cum qua connubium esse potest, non concubinatum, sed nuptias intelligimus l. 14. D. de ri. nupt. Et hic igitur in dubio nuptiae praesumuntur, de uxor illa interea est i sed non est in mancipio viri antequam usucapta sit. Haec nos post tot scriptores de ritu de jure nuptiarum non adeo trita, qui aut non satis idoneo loco, aut prolixius tractasse arguet, ci ego tam ingratae reprehensionis
occasionem sic invidcbo, ut tamen aequiorem mentem optaturus sim.1 Is sua heres egi Lego . ei sua h. e. manu es J Ergo A: qui in aliena potestate est, uxorem in
manu lidere recte dicitur. Immo & haec materfamilias a nostris auctori biis a pellatur l. 44. D. de adopt. licet ejus vir paterfamilias non sit: quod Verrii de finitioni non satis congruit. Alias autem materfam. dici solet quae nupta in patris vel avi potestate non est l. 3o. & 3 . D. Solui. mair. l. D. de bon. damnat. γ iorum nomina ex Puto legendum, quorum nomine ex lege AElia Sentia vel ex SC. post mortem patris, o c. Quod pertines ad illud caput legis Eliae Sentiae cujus Ulpianus meminit Tit. 7. Qui locus, ut hoc obiter moneam, sic meo judicio restituendus est: In potestate parentum sunt etiam ii liberi, quorum causa probata est per errorem contracto matrimonio inter Hsaru conditionis pe uenas. m seu civis Romanin Latinam , aut peregrinam , vel eam qua deditia noram numero es, quas civem per ignorantiam uxorem duxerit, sive civis R
870쪽
mana ter errorem peregrino mes ei ιννi de larem mine' est, auferia, sita riuo Mura ferit, ex AElia Sentia, causa probara, itaι redditar ta- l betar am Hrentilin, praeteν eos cy'i disiunorum numerasura: ex eo sunt in tuu parensam obri. Quod subjicit de S C. referendum videtur ad decretii niamplissimi ordinis circa legem 2Eliam de consilio M causa probanda l. i. in fine. D. de ossi Coc non tantum in minore, sed de inter disparis conditionis poculas, ut hic locus indicat. Ad quod etiam consilium pertinere videtur l. D. de maniimiis quae alioqui si de judicio liberalis)cauiae accipiatur, inter rugitivas
EB de eo fit uJ Est hie de alius agnationis modus ex manumissione qui ab Ulpiano quoque recensetur Tit. 23. Porro hi casus si quidem post mortem contingerent, ad juris antiqui sermulam, sin alae, sed poli testanumtum, ad let
Velleam olim pertinucrunt. Quod latius explicare non est hujus loci.' 6am stim Mave ' Et haec ex eodem Institutionum malo suppleri atque
emendari possunt. inod sequitur de agnatis, in titulum de siccemone agit
totum magna parte translatiam est, quem cam. hoc conisue cujusvis imerae merit AEquam enim videtur J Lex xi I. tabularum agnatis raesert lia Θquosi
het sine distinctione. Itaque sufficit suum heredem esse, nec spectatur proximior sit an ulterior. Quamobrem successionis silve, ut laodie lociuimur, repraesemtationis ratae, aliqua cx aequitate habita est, ut inter suos heredes in stirpes non in capita dividatur hereditas. Quod prudentium interpretatione receptum C ius significat. At eadem lex deficientibus suis heredibus agnatum non quemlibet v cat, sed proximum: ob idque inter agnatos semper in capita, nunquam in stirpes dividitur hereditas ex xii. tabulis. ina etiam ratione idem in libertorum successione servari Paulus tradit lib. 2. Semcnt. ex sententiae Juliani in l. 13. g. r. D. de bon. liberi. Alio sensu auctores nostri dixerunt in suis de legitimis non esse seceritionem sequentis scilicet gradus eiusdem ordinis post delationem aut adquisitionem. Quod veteri jure perpetuum et L ea etiam ratione quod proximo tantum legitima hereditas dcferatur. l. i. g. sciendum. de L 1.s legitima. D. de suis de legit. Si tamen filius matris hereditatem ad quam, ex Ο.fitiano, ni legitiumus vocatur, sibi delatam repudiaverit, aut cum agnovisset, abstinendi causa restitutus sit, caeteri legitimi admittuntur. sed hoc neri ex ipsiuis S C. verbis indicat l. i. g. si nemo. jun h. g. seq. D. ad SC Tertyll. In bonorum possessio Unde cognati post delationem successio est l. 2. C. de success. cd. h. nenine quia ex sola Praetoris indulgentia pendet l. i. D. unde cogn. Non est tamen uiccessio post adquisitionem I. ult. D. de succcn cdict. Eadem ratione tentari potest de in honoraria. Unde liberi esse successionem, cum ea cognatis detur veluti mancipatis, nec tam mectetur jus civile quam ipsa natura emancipati. de g. minus. Insiit. de succere. quae ab intest. des. Sed haec omnia justinianus exaequavit. ravos plerique etiam confibrinos J IHoc verbum Triumviris displicuit, qui consobrinoriim nomine hos semper intelligi voluerunt: quod tamen per abusionem fieri Theophilus recte notat. Idque verbi etymologia suadet. Cons brini enim quasi consororini dicuntur. Nonius, ex duabin essiti sororibus, de quibus exempla mutia δει ni in antiquis auctiribus maxime iis onio O aru metustissi siriptoribm. Sic legendum non viris, qui mor etiamnum m lici apud Suetonium in Nerone, de Capitolinum in Pio. Ideo autem J Logo, Ideo autem non mortis tempore sed cum terrum fuisti
aliquem intestatum deculisse, quia si quis res. dcc. i Hoe juret Id est, jure civili, sive ex lege Voconia, ex qua est legitimae
cognationis nomen de masculis, non ex x II. tabulis. Aliud vero ex edicto Pr toris observatur g. exterum . de legit. agnat. si ccess. Mansit tamen in cognat tum definitione masculorum nomen in l. 2. j. i. D. de suis de legit.
. Uyratiae amationis juret Non suitatis. Nam suos heredes seminae non habent. Hinc illa olim quaestio de jure apud Centumviros, Filius an frater debeat cile intestatae heres. Sic enim apud Fabium legendum est lib. . Insiit. non iussura, vel veteribus libris adstipula bus. Quod alias pluubus ostendimus