Quaestiones Zosimeae [microform]

11쪽

Zosimus, comes et exadvocatus fisci, historiae novae scriptor, ut iam antiquis temporibus tam raram habuit memoriam tamque pauco lectoreS, ut hodie ne aetas quidem eri aliquo

definiri possit testimonio es. ditionis Ludovici Mendeissolinii

praelationis paginam Ι), ita ne recentioribus quidem temporibus hominum doetorum studia multum in eius libro Versata esse Mendeissolin demonstravit omnibus illis, qui unquam pOS renatas litteras Osimum tractaverunt, enumeratis es praes. p. XVΙ- XXI). Intra enim plus quam centum annos tres tantum illius Scriptoris editiones in lucem sunt productae, ab o. riderico Reilemeiero, Lipsiae 1784, ab Immanuel B0kk0ro Bonnae 1837, Ludovico Mendeissolinio, Lipsia 1887. Quorum hominum doctorum cum iam Reilemeter, tum Bekker permultis Oniseeluris permultisque emendationibus genuina Verba seriptoris multis locis restituorunt et de Zosimi textu Optime meruerunt. Mendeissoli vero e potissimum Vel maXimam eonSecutus est laudem, quod primus, postquam A. ieSS-ling V. Rhein Mus. vol. XVIII, 1863, p. 135 . Vaticanum codicem Graecum 156 omnium apographorum archetypum Sse docuit, ad hune librum, quem in eius usum Augustia MauRomae XcUSSerat, studia Zosime revocavit iisque certa iecit landamenta V praef. p. XXI XXII). Praseterea MendetSSolinet Joannis Antiochen codicum Parisinum Regium 1666 in usum Suum convertit et eclogarum Constantiniarum hos codices:

XXVIIJ.

12쪽

Quorum omnium codicum comparatio, antea prorSUS eg lecta, coniuncta eum sermonis Observatione et cum aesturata rerum, quae narrantur, Otilia, Osim perquam sui fructuosa,

Ut non OSSimus non assentiri Mondeiss linio dicenti sui iam similiorem Osimum prodiisso prases p. XLIX3. Sed recte dixit idem: similiorem . non similliinum uam multis locis odio

quoque dubium est, utrum Vaticani an apographorum et Xcerptoriam pelio si genuina se nonnullis locis MendulsSoli ipse quoque, ut mihi fluidem Videtur, aut salsa interpretation aut improbabili Ora tellura aberravit a recta via et a vera emendandi ratione. Quamobrem haud pernendum milii ViSum St, ius-niodi locis et Observandis et corrigendis operam dare. Qua in re hanc potissimum fee ulu sum rationem, ut Mendeissolinii

celerorumque editorum Senientias ut i iusto magis mihi seriptoris vertia immulasSe Videbantur resutare Et tradita verba defendore studerct m. Nonnumquam Vero et ipSe novam Eetion sem l rO- posui. Sed Bam quae propiu Recedat ad tradita Verba erilii Oris. Itaqu0 hie libellus continet parvum numerum et Eorum Oeorum, quorum lectionem tueri conatu Sum et Onie iurarum, quibuSeorruptos locos eorrexiSSe et reStitui SSe mihi Videor, et aruni rerum quae rarae Vel mirRe milii Videbantur ita quidem ut in omnibus rebus librorum ordinem Seculus sim. Hoc mei

etiam eorum qui hae legeni, habita ratione. adem de causa in eis locis qui comparandi eaUS adScribendi suerunt, non M0nd0lssolinii Seculus sum rationem, qua ille Singulos libros tea pila et paragraphos affert, Sed Singuli paginis se versibus secundum Mendeis solini editionem adScriptis Oeos quaesitos multo facilius reperiri OSSe UtaVi. Notis aulsem iisdem usus sum quibu MendetSSOh in prases.

p. XXIV et IV, ut

significet Vaticanum Graecum 156, Vi Vaticanum correctum ab ipsi librariis codicis, Va Vaticanum correetum a duobus eorrectoribus emporis non multum distantis a librariorum elate, et vulgatam Scripturam e Vaticani apographis ductam.

Libri denique, quibus in conscribendo hoc libello usus sum, hi sunt: Ι. ditiones: L Zosimi historia Graece et Latine recensuit, notis eriticisset comm0ntario historico illustravit O. Frid. Reilemeter. Ad calcem subiectae sunt animadversione nonnulla0 C. G. Heynii Lipsiae, apud eidmanni heredes tR0ichium 1784.2. Osimus. Ex recognitione Immanueli Be keri, Bonnae. Impensis d. ebori 183T quae editi pars est corporis scriptorum historia Bygantinae Bonnensis).3. Osimi comitis et Xadvocati sisci historia nova edidit Ludovieus Mendeissolin, Lipsiae, in aedibus B. G. Teubneri 1887. II. Recensiones seditionis Ludovici Mende is solinii. 1. aselike Berline Philologische Ochenschristi . Jahr- gang 1890, p. 724-728. 2. H. BitschoRhy, Zeitschris fur die sterreichi schen Gymnasien XL Jahrgang 1889, p. 726-729. 3. H. an erwerden: Ad Osimi historiam novam d. Mendeissolin, Mnemosyne, bibliotheca philologica Batava, NOVa series, Ol. XVI, Lipsiae, O Harrassowit 1888, p. 348-353.

Recensionem illam, scriptam a W Grum, quam On

13쪽

10. ridericus aether, quaestiones de loeulione Polybiana quae leguntur in seippiger ludien gur lassisch0 Philologio ' Vol. III T. II, p. 219 sq l. l880. 11. Theodorus ualina de loeutione Polyaenea. Dissertatio B0rolini ISA .lst. Appiani historia Romana ed. UdOVieus Mendet SSOlin, Lipsiae, in sedibus . G. Teubneri 1881. 13. Oracula Sibyllina. d. Josephus Honrieus Friodiiseb Lipsiae, T. O. eigel 1852.11. Oracula Sibyllina edidit Aloisius Brach, Wien, F. TempSk3,1891.

15. Joannis TZelgae historiarum variarum hiliades, ed

16. Apollonii Rhodii Argonautica, emendaVit, apparatUmeritieum et prologomena adieeit . Merkel, ipsiae, Teubner 1854.

17. Thesam us Graecae Linguae, ab Henrie Stephano Onstructus Parisiis 1831 - 1865.18. Fran Passow mandWOrlerbueli derarie hi Sehen praehe,

19. . Pape 'sari echiseh-deuiselles HandwOrterbueh. III Bdd. ΙΙΙ. Autlage neu bearbet te VO M. SengebuSch, BraUn-schwei g, Friedricli Viewe und Soli 1880. 20. Carol. Ludovicus illib. Grimm lexicon graeeo-latinum in libros novi testamenti, d. III. iseiprig. Arnold 888. Ex dissertationibus: R. C. Martin Do fontibus Osimi, Dissertatio 1866'. P. Selimidi De auetori lato et fide histori ea ZOsimi vitam Constantini Magni narrantis. Disssertatio 1865 . H. Sudhaus: De ratione, quae intercedat inter Osimi se Ammiani do bello a Juliano imperatore eum Persis est relationeS. Dissertatio, Bonnae 1870. et ex programmate: Herm InnPiristi Prodigisen, und0 und Orahel boim Historiker Osimos. Brixen 1893 , nihil sero potui in usum meum conVertere. Quod autem dissertationsem Oannis heinfelderi Landavi ensis: De

14쪽

Ι. Ad p. 10. 11 sq. Cum Omplure vario USUS, tum unum mirum usum habet apud Osimum verbum pyclνω. Ut de hoc primum agam iam PasSOW, v. V. φωνω P. 240 scripsit de hoc verbo: Un in dem Sinne Von antressen, er- reichen, Osim. 4 52 p. 209 22 sq.) et Jacobit und Seller, v. v. φθὰνω p. 1896 in fine articuli): 2 m καταλαμβὰνco an-

timque detectis insidiis . . . sustuli Sset. 3, p. 66, 7 Sq.: Ob ἐν

φαλην. . an Her erden, qui de hoe proximo loco in Mnemo- Syne, N. S. Ol. XVI. p. 352 sq. Seripsit . Iniuria editor improbare mihi vid0tur videntem Reitem eieri correctionem O E . . . σχολαίτερον Irubo sol κ ε si λασεν ηδη πεσουσαν την κεναλην. Quid quaeso haec significabunt omissa negatione γ' tribus prioribus locis erroris convincitur. Onnulla alia exempla, e aliiSScriptoribu Sumpta quibus Verbum g νω eum eodem en SUeum est iungitur, Xhibet Henrie Stephani Thes Graec Ling. V. U.1ύνω in line tituli.

Unde semieitur etiam in Zosimum cadere id, quod K. FritZ, Dis Brisesse des Bischola Synesius On yrene, p. 110 Sq. dixit: MaS

dies Κonstruiction ei νθύνω in de nachklassischen Graecitat wsit dureli dis onstria tion mi dem Infiniti gurde gedranoworden Schmidi, Joseph. 436.)' Immo Vero, maxima est apud Zosimum in hae re licentia, cum non minus quam quinque rationes Verbo φ νω utendi exhibeat.

15쪽

p. 324 SeripSit . . . . das obieet oeli Sehi in Gen. und in Ae e. Oh ne pulliel, ahrnelimbarenintors hie des innes etc. nihil dixit de diu i v o. quo solo Osinius usus est. Legimus enim in

verbieten),'' appOS ita Si particula G . Sunt hi loci p. 164, 10 sq.:

16쪽

Haec undecim exempla mihi quidem non admodum raraeSse Videntur, sed satis mulla ut sufficiant ad Omnes illas formas sine augment syllabie traditas retinendas. Haec res cadit apud ZOsimum non nisi in plusquamperseela se activi et passivi, non

habet notionem: dum bis' quae Oti mihi non Videtur Onvenire in nostrum locum. Quamobrem ego ἐς ct retinere velim, praesertim cum ut Κ Κrumbaeher, Studien uiomanos, p. 247doeuit re Vera magna sit neonstantia de usu praepositionum ἐν et εις apud seriptores totius posterioris et Byzantina Graecitatis, et Zosimus ipse pendeat e Vulgari Sermone Suae aetatis. Cf. tiam illiner-Blas I, 2 4 325, 4, p. 248, ubi legitur: Dios patere Gemelnspraehe VerWendet εἰς cum Ree. Uch surcia . . . . Belog galitreieh im euen TeStament les. Grimm . exicongruecO-latinum v. εἰς C Vide etiam . Urit Z Di Brisso ses Bischola SyneSiUS On yrene, p. 138 . . . SubStitulion On εἰς

slal ἐν. is sis a thalsachlicli in Morkmal se Volhsspraelis iSi,' .... te. Jam 'OSim ipso ea exempla, in quibus εις pro ἐν collocatum est, asseram. Non hiatus fugiendi causa εἰς pro ἐν usurpatum Videmus in p. 4, 12 . . . TV μύΠὶν ἐς

referri possunt: p. 40, 13 q. . . . ἐν Gga λεῖ gasugi ruτῆς πολιορκίας ἐποίησαν. Sed es cum hoc loco utiner-Gerlh ΙΙ 1, 431, 1, p. 463 6. versus a me paginae), deinde p. 258, 12 sq.:

In hae se quinque verba inprimis digna mihi videntur in

17쪽

sori εν EX Verbo ξυρ b pendet es p. 62, 12 Sq. quem locum iam Supra. in p. 11 dixi.

συνελθειν eum εἰς iunctum Videmus in p. 61, 5 . . . Ei,

Sed, Ut eo reVertamur, unde proseeli sumus: Hi loe salis demonstrant Osimum et ipsum in praepositionibus ἐν et ἐς usurpandi tanta suisse ineonstantia, ut in p. 31 9 Oeula ἐς nullo modo sit Orrigenda. Aeeuratius autem de hac re disputar potuissem, si Oannis Rhein seideri Landa visensis libellum: De praepositionum usu Osimeo scriptum inspicere licuisset. VI. Ad p. 39, 12 Sq.: προστησύφιενος αυτου ινὰς ὁ Πρσης Ους ποκρυπτοντας ἐνTείνας To ύξον καὶ σε λος ορφιύσας νίησιν . . . TL De participio Substanti Vi Oe usur

Grieehischen insen unglei et grossoren Umsan ais In DeutSehen, und in den meisten alien mus man in DeutSehon UmSehrei-blangen an Venden Der, elelier, is qui, in Olcher, elelier, die, Welehe, de Leute, et che, oder, der, alle, Nelehe. nlWedor Wir es on bestimmisen Odor vo bellebige GegenStanden ge-brauehi' sequuntur exempla eum participii praesentis et Oristi activi, tum participii luturi cum articulo iuncti). Participium eum articulo iunetum, ita quidem, ut pro enUn-lialo relativo inalem sensum habente i S, Ui . . . Um Oni. 3positum sit, apud ZOsimum usitatissimum St. Participium enim prae Sentis activi cum articulo unetum T locis logitur, in p. 39, 12 Sq.: προσχηscis ενος εαυτου τινὰς ὁ Ιερσης Ους πο-

18쪽

1415

12 locis autem Oeeurrit participi iam futuri se quidoni Clodis suturi clivi T locis futuri sedit 1 loco suturi passivi) in p. 40,

Bis etiam participium Oristi hunc habet articulum: p. 226,

Denique 4 locis participium coniunctum invenimus et eum articulo et eum pronomine υ νειέ. in p. 231. 12 Sq. καὶ GDνα- πολεsitici avry Thν coa os νε ην Lo κω λυον. Alterum exemplum, ubi ου νεν praedicati locum Obtinet, legitur in p. 38 29, Sq. . . . Oυθεν ην εργου καὶ λογου Io μεσον. s. illiner-G0rth

sine arii stulo). VII. Ad p. 47, 1 sq. Rarissimum usum Ut mihi

quidem videtur, habet apud ZOSimum Verbum θαρρεω. Um non solum eum dativo vel aestusativo sequente, sed eum dativo et accuSali V Sequente iungatur, ut fiat locutio ' αρρεῖν τινί τι cum SenSU: credere alicui aliquid. ). Jumme ker hane rem Observavit et in indice grammatie suae editionis Omnes T locos, ubi hae ratio intercedit enum pravit. Sunt uulsem hi Oei secundum Mondself- solini editionem p. 47 1 Sq. . .. λύχον δε στησας ν δρων. Iς

accusativum nihil aliud esse nisi accusativum, qui dicitur limitationis: immo vero, ut inprimis passiva construeti proximi loci demonstrat, usitata locutio haec Osimi sesse vid0tur. Νihil potui de hac roinvenire apud grammaticos, nisi quod Θαρρέω notionem: teli ser- traue an etiam apud Romano habet, es. Κ Κrumbacher Studien Zu Romanos, p. 238, ad s. 19 et libros ibi allatos selquod Henricus Stephanus, Thes Graec Ling. V. V. Θαρρέω X-hibet: θαρρύ σοι o πύρρητον committo arcanUm, Uri. Chrysost in I ad Cor. 110. Ego malim Aude committere; tuo. Malal. p. 130, 19 Μὴ θαρρεῖν ἐαυτον τοῖς βαρδύροις ιεύνον. Coloris locis Vosim eis verbum Θαρρίω grammaticorum

19쪽

Cum dativo iunctum, cum Sensu: considere, Vertrauen)' illa altilo locis in p. 35. 14, p. li1 14 Sq. p. 25, 8, p. 2l0 2, et quattuor Oeis sine casu substanti vi absolute usurpatum eum Sensu sortem esse getros se in)' invenitur, in p. 17 3, p. 40 14,

δύρηγία autem notionem: commeatus, usuhr, Lebens- mittet , et apud Polybium saepe habet, ut Pape docuit v. v. χορηγῖα), et apud Osimum tres locos inveni, quorum duobus, χορηγία ut nostro Oeo, Significat: Lebensmittet . in p. 50, 30 qq. . . . ρων δε το πλῆθος πολλζς δεομενον χορηγίας την Φρηστον θυκίαν ηφέει . . . TH et in p. 167, 17 sq. . . . Gστε ἐξ ἐτοίμου γίνεσθαι τί στρατοπεδυ την χορηγίαν eum tertio habeat sensum , Beschassun VO Lebensmittet Oder Zumhr', m p. 267, 12 . . . την διὰ του μενος τον ἐπιτηδείωνἐκῶλυ χορηγίαν Praeterea χορηγειν iis locis, quos ego quidem apud Osimum invenire potui, semper cum obiecto iunctum legitur, quod ΟStro loco in Mondeissolinii sectiori d00st. Sunt hi loci

Hoc loco, quem Ontinet ea pars historiae, quae non ad ipsos Vaticani librarios redit, sed quam ex Joanne Antiocheno EXe de Viri. p. 34 Val. servaverunt et MendetSSOh adscripsit, lite de Verbis: την πaρχον ρχην dixit in annotatione critica ad VS. 4: την ων πύρχων ρχην ipse OSUiSSet ZOSimUS V. V, 44, 2 p. 273, 15 ubi legitur . . . τῆς τοὐν πύρχων ρχῆς. . . TL ' Ego Ulem non credo Osimum nostro quoque loco utique his iisdem verbis fuisse usurum, collatis ceteris locis, Ubi 2

20쪽

normam equitur. 11 locis enim, ubi θαρρεω habet senSum:

Cum dativo iunctum, cum sensu: considere, Vertraueni quattuor lociS in p. 35, 14, p. 114, 14 Sq. p. 25, 8, p. 2l0 2, et quattuor locis sine casu substanti vi absolute Surpatum cum Sensu: Ortem esse getros suini invenitur, in p. 17 3, p. 40, 14,9. 120 1 Sq.: προς πολεμον ουδεν ΘαρθουνTa εχι. P. 164, 8. cla actassi σαι. teder ut be Ommen, legitur in p. 190, 3. Denique bis a verbo 'aρρεω pendet nuntiatum declarativum Vocula si ordiens, cuius verbiani exhibet indicativum

IM LAE

mittet . et apud Polybium saepe habet, ut Pape docuit v. v. χορηγὶ), et apud Osimum tres locos inveni, quorum duobus, χορηγία ut OStr loco, Significat: Lebensmittet . in p. 50

l0 qq. ... ρον δε το πλῆθος πολλῆς δεομενον χορηγίας Trivdχρηστον ηυκίαν ηφίει . . . et L, et in p. 167, 17 Sq. . . ωστε ἐξ ἐτοίμου γίνεσθαι οὐ στρατοπεδου νην χορηγίαν, eum terti habeat sensum , Besellamn Von Lebensmittetn de Zumhr', in p. 267, 12 . . . et ην διὰ του μενος τον ἐπιτηδείωνἐκῶλυ χορηγίαν Praeterea χορηγεῖν iis locis, quos ego quidem apud Osimum invenire potui, semper eum obiecto iunctum legitur,

quod nostro loco in Mondeissolinii sectione deest. Sunt hi loci:

HO loco, quem continet ea pars historiae, quae non ad ipsos Vaticani librarios redit, sed quam sex Joanne Antiochen OEXe de Viri. p. 34 Val. Servaverunt et Mendeissoli adscripsit, hic de Verbis: την πaρχον ρχην dixit in annotatione eritica ad VS 14 ,,την τον πύρχων ρχην pSe OSUiSSet ZOSimUS V. V, 44, 2 p. 273, 15 ubi legitur . . . τῆς τῶν πύρχων ρχῆς