장음표시 사용
31쪽
ἐκβιασὰμενος MendeisSOh scripsit. V exhibet εἰσβιασὰμ ος, βιασύμενος id quod mihi quidem maxime probandum videtur,
praesertim cum et in p. 203, 27 qq. μερους δε τινος ουε in utroπίδου συν δε-aTy ρυμη τοῖς τῆς Ἀκυληως τείχεσι προσπεσύντος καὶ μιασαμένου την δια των πυλων εισοδον. . κι λ. . et in P. 253 4 . . . Ei a πληθος την πὰρ οδον ἐβιὰ ετο eadem et simillima legatur locutio. εἰς in εἰσβιαGaμενος, quod V habet OStro Oeo, ex terminatione, 7 Vocabuli prae sedentis Γαίνης ortum esse mihi videtur praesertim cum et ης et εἰς eandem pronuntiationem: . , ii ibuerint. Quamobrem non dubito, quin et hoc loco genuina loelio fuerit βιασύμενος. XXIX. Ad p. 243, 10 sqq. φυγὰδες γαρ οἰκεται καὶ δ λλως a Taξεις που οντες . . . . Tu ἐν τοῖς παιζ=ροις διηρ
Mendet Asotin annotavit: δλλως seU.o vel οἱ cliatio coni. Sylburg contra quem recte dixit Rei temeter . Hic enim dixit in Sua editione lib. V cap. 22, in annot d p. 4463: Ante λλως desideratur articulus οἱ aut λλοι pro eo reponendum Sylb. Si usum loquendi in Osim spectes nihil mutabis aut addes. Vid. V 13 4 6. Ibi legimus in annot g in p. 422: Et λλως retineri potest et λλων pro eo substitui Sylb. Ob usum O- quendi os imo amiliarem recte relinebinus L. ως Vid. V, 13,
Quibus locis insitemseter allatis ekker in indice gram- malle editionis suae es. V. Ua0ς praeter 8 OcOS, ubi λλως
non eum cli λοι Omni illari possit, sed implfeem sensum alias
sonsi, ausSerdem)' habet, setiam adieeit Os Oeos paginae secundum ekkeri editionem enumerantur) p. 32, 21, p. 251, 23, p. 277, 19, eum locum p. 295, 13, qui apud Rei templerum affertur V, 34, g 63, mi Serit. Sed ut locos ipsos cognoscamus, legimu apud Bekk in p. 32, 21 Mendeiss. p. 24, 20 sq.): τῖν συνοντων α Oia αἰχμα
Videmus non posse nos non assentiri Ruitsemeisero dicenti: . Ob usum loquendi Osim familiarem rect retinobimus et id quidem Omnibus locis clλλως. XXX. Ad p. 253, 11 sqq. συνελθ)ουσης de τῆς γερου-
32쪽
- I denique Zosimus nostro loco revera Timcydidem XSeripSiSSet,
non pro αἱ γν ob fiat 'i ερον et . . . ἐφέρε ro ν διι η. Fieri Sane Potuit, ut ZOSimVS, eum haec verba seriberet locum illum Thu-
ydidis recordaretur. Sed ut in aliis partibus huius loci supra a se allatis ab se digesessit, ita pliam pro φερε γνωμη Scribere ΡοιUI MI ερετο γνωμη e magis, quod etiam altero loco vide supra sexhibetur passiva Orma ἐκφερεται ψῆφος.
Quam uendeissolini iniserprolationem repudiandam SSe ego CenSeo nam. Ut millam maxunam vim ab illo traditis verbis esse adhibitam locus sic fere intellegendus mihi quidem videtur: Justinianus, qui a Stilichone assessor atque consiliarius electu et hac de cauSa grato animo in eum erat, cum SenSiSSet Stilichonem iri itinere regis. quom citi lich, ipsae quoque comitari Heberet, magnum periculum essae ventulum. Stilichonem eo Servare Studebat, quod eum admonebat, ut scit Stilicho regem ab hoc itinere revoearet. Et admonsenti oboediens conatus sest lilistho regem reVOcare, Sed frustra. IustinianuM autem, eum Vidisset regem iis, quae dixerat Stilicho, non obtemperare, diScessit ab eo scit a lilietione), se una curia hos, in certum ineurreret interitum. Itaqu0 0go nihil nisi unam litteram in traditis verbis mUtRndunt enseo, ii quidem, ut pro . κστῆναι gurineklroton)' proponam υκ στῆσαι abbringen)', Ut stat SenSuS: Onebat, l
XXXII. ad p. 257 Operae pretium est inquirere, quonam modo ZOsimus adverbiis Oei quibus significatur, ubi vel
quo vel unde aliquid fiat aut moveatur, et quam saepe iis usus sit. Ut hoc praesumam, nunquam violatur, ut apud Omnes Allieistas cf. . FritZ Synes. r. p. 83, qui accuratissime de hac re disputavit p. 82 sqq.), ita apud ZOsimum terminus, qui dicitur e X
περὶ Ους ἐκεῖσε ταξιαρχους p. 16, 18, p. 20, 10 p. I, 21, p. 22, 3, p. 23, 1, p. 28, 16 p. 31, 4, p. 39, 20 p. 53 13 p. 55, 16 p. 8, 15, p. 71, 12, p. 109, 9, p. 112, 29, p. 118. 23, p. 22, 2, p. 158, 9, p. 85, 6 p. 85, 25, p. 194, 2, p. 194, 8, p. 203, 23, p. 226, 4, p. 258, 4; f. etiam PaSSO V. ἐκεῖσε ), p. 830ὶ ἡ ἐκεῖ dori, Hipp. Polyb. und si ei
33쪽
γ ῆς ῆρκεσε ut Ἀντιοχεων νείδη διενεγκειν, p. 185, 29 q. οἱ δε βαρβαροι ἐπὶ την Αἴγυπτον, ο ὁ τεταγμενον ν αυτοῖς, προίεσαν, p. 257, 1 Sq.: λ ειε μερος ob ἐν co ικην se στρατιωτίν εἰς τὴν 'Puβενναν ἔτερωθί που μετατιθείς . . . et L dupleX terminus in quo pro in quem ). Singularem locum sibi vindicat p. 23 0, 15 sq. ubi item duo leguntur termini loci, Sed ita coniuncti, ut alter sit terminus
Si igitur omittimus adv0rbium loci ἐκεῖσε. quod T locis
pro ἐκεῖ collocatu IT est et singularem locum sibi vindicare videtur, uni Oe terminum . . in quem ' pro termino , in quo X-hiboliti obstant 5 Oei, qui habent terni inum in quo pro sermino , in quΘm . Crebrior igitur, ut apud Synesium cs. . FritZ SyneS. r. p. 4), ita apud ZΟSimum S USUS GTύσεω ,' pro
si inesset, lautologia quaedam adesse mihi videretur. Quamobrem ego pro ἔπεισεν una littera mulata conieci ἔπεισιν v. ἔπειμι et ut Optime convenire in nostrum locum SonSum:
Scrupulum inicit, quod etiam in sequente enuntiat imperseelum ἐλύμβανε equitur praesen historicum νατίθεται ut SaepiSSime apud ZOSimum, velut in p. 17 7, p. 124, 6 p. 133, 19, p. 144,4 p. 84 23 et ibid. V. 28, permultis aliis locis. Ac ne hoc quidsem habet quidquam Ossensionis, quod prae-Sen Verbi επειμι plerumque habet sensum futuri, cum in illiner-Blas I, 2 4 292, annot 5 p. 217 legatur: In de Die hipr-sprach aber at de Indi altu Praesentis aueli Praesensbedeu- tun . . . Seli hausi aveli ei de spateren Prosaikern. CL Zosimi p. 72, 18 sq. haud procul a nostro loco ἐν μεν τῆ
Denique, Si reVera, ut MendetSSOh putaVit, utique verbo, Sentiendi ' vel intellegendi opus Sit, haec quoque noti inest in verbo ἐπιεναι. am apud Heliodorum es. PISSON, V. επειμι)habet πειμι notionem: durchlesen ' et apud Lucianum Hermot 1 reperitur: ἐπιέναι καστα τῆ μνημst immedaehinis durch- gehen, liberdenhen). Etiam Oeu p. 176, 24 sqq. Supra in
34쪽
XXXIV. Ad p. 278 8 sq. Verbum κελευω beseliten)
smilivo legitur, i in p. 60, 2 q. p. 16, 28, p. 23, 1, p. 123 10, p. 112 2 Sq. p. 166, 13, p. 280, 7, p. 280, 19 sq.
Induis iste poterit ZOsimum utramque OnStructionem pariter fors udhibuisse.
Ad s. 12 Mendeissolin annotavit: καταλαβῶν J aut adiectivum intercidit aut vocabulum corruptum St, Ort eX περιλαβον. Ssed nemini hoc loco Verbum καταλαβῶν Suspectum Videbitur, simulatque inspexerit caput illud: Zur Bedeiatun und Onstruklion On καταλαμβύνω ' in . rumbacher, ludieri u den Legendo des hi Theodosios, p. 366-369 inel. Doelissimus enim hic vir demonstravit verbum καταλαι δύνω in Osteriore Graecitale non solum notionem: aus Suchen, in gehen habere, sed etiam notionem: errete hen, n Ommen, intres sen', ita quidem, ut partim coniungatur cum ReeUSatiVO, partim eliam cum praepositionibu προς, ἐπί, εἷς, ἐν ut Verba iεναι ερχου in Hae Notio hingehen Zu' Optime convenit in nostrum quoque locum, ut nihil Sit in καταλαβον τον μενα mulandum. Hue pertinet etiam locus in p. 25, 15 sqq. ἐπὶ δετην Νικομιηδειαν χῶρουν μεγίστην υσαν καὶ ευδαίμονα . . ., ἐπεὶ δε τῆς φλὶμης Trio καταλαβουσης φθασαν οἱ ταυτης ἐκνητορες
Pol. 39, 2, 3'. Sed non solum haec composita verbi λαμβύνω. Sed etiam compOSilum προλαμβύνω rariorem illam habet apud Zosimum
35쪽
λαμδύνω), ita apud posteriores Scriptores hoc Verbum Saepissime habet notionem: VOrhergehen, vortier laltsuiden Ex osimi libris 20 locos eiusmodi i0kker collegit in indice grammatico editioni Suae, p. 29, V. προλαβων. quo ego Une Secundum Mendeissolinii editionem assuram. Legimus autem in p. a 3,
. . . TL, P. 201 11 τὴν et ης προλαβουσης διαίτης ἐκ/ιίλειαν . . . κτλ. p. 223, 13 ἐν se προλαβοντι βιβλίω . . . TL. p. 239 19 Sq.: ἐκ των προλαβουσων ἐφύδων . . . et L. p. 242, 14 Sq. ἐκ τῶν προ- λαβουσον ἐφύδων ευρῶν . . . et L. p. 247, 16 η προλαβουσα τῆς χύἈρας ἐκείνης βλωσις . . . et L p. 262 21 προσετίγν τοῖς προλαβουσι τοιουτον. p. 268, 21, ἐκ γαρ τῆς προλαβουσης ἐβουκολουντο φημης . . . et L. p. 284. 16, ἐν τοῖς προλαβουσι χρονοις. . . TL, P. 293, 20: ἐκ νος προλαβουσης V ιθι0τητος. Hae sunt quaestiunculae meae ad Zosimi textum vel defendendum vel emendandum vel illustrandum. Ostra demum memoria, eum Mendeissolin codice Vaticano celerisque Odicibus, qui sunt alicuius momenti in osimi sextu constituendo, diligentissime collatis primam nobis paravit editionem criticam, illius editoris studiorum Duelibus usi inquirere potuimus Securi in locos deliberatione aliqua egentes ita, ut nonnulla, quae ille editor, interdum nimis praeceps, eiecerat, reddiderimu Scriptori, pauca pro OStra parte contulerimus ad corruptelas investigandas et
Ego, Julius Lei digi natus sum Schwabachi di XXL insensisS0ptembris anni 1876 patre Onrado se matre alliarina, egente Morneburg, quo adhuc Vivo pio Veneror gratoque animo. Fid0 addictus sum evangelicao Litterarum elementis institutus sum in schola Latina Schwabaehensi, deind0 in gymnasio noldensi, ita quidem, ut alumne evangeliei SSem alumnus. Anno 1895, postquam testimonium maturitati adeptus sum, Monachium me contuli, ut unum annum armis Xercerer. Xeodem tempore per quattuor annos in universitate Monaesensi civis academistus inseriptus sui et litteris antiquis me dodi Pra0ceptores mihi erant et scholis et seminarii professore Ranke.
Omnibus his viris doctissimis gratiam habeo, inprimis autem Carolo rumbachor, wan de uolt0r, Guiliselmo se Christ. Ut enim uolle se Christ in litteris raseeis instituerunt, ita Κrum-bacher et animum meum in Osimum convertit et me doctrina sua et benevolentia in hoc ipso opusculo conscribendo saepius adiuvit, ut non possim non illis Viris agere gratia Vel maximas. Anno 189 altor et anno 1899 altera parte examinis philologici superata mihi munus in speetoris sive praefecti in alumne evangelico Onoldensi Si mandatum, quo adhuc ungor.