장음표시 사용
11쪽
Luciata scripta Menippea quae dicuntur ex Menippi saturis esse deprompta iam X eo intellegitur, quod scriptor Samosatensis in compluribus saturis Menippum ipsum loquentem iacit '). Saepissime Menippi persona in Luciani Dialogis Mortuorum procedit. Quorum dialogorum cum in primo Menippi mentio ita Diogenes enim Pollucem in vitam redeuntem a Menippo petere iubet, ut, postquam ibi Satis, quae gerantur, deriserit, ad interoS veniat multo plura irrisurus, Lucianus Cynicum Gadarensem in undecim dialogis non solum dicentem, sed etiam prima parte agentem inducit. Unde igitur ordiri rectius possum quam a deScribenda persona Menippi qualis ex iis dialogis intellegitur. Menippus cynici ordinis est ut omittam eum a
Diogene I, 1), a Croeso II, 1), a Charone XII, 3 in
canibus poni, Menippus ipse Satis aperte indicat in dial. mori. XXI, 1, ubi iocosa et Cynica ratione Se canem appellat hoc loco ad Cerberum custodem portae internalis συγγενὴς γαρ inquit, is ι σοι, rac0ν χύ LTO ν. Habitus Menippi a Diogene cynico in primo dialogo optime describitur hisce VerbiS γερ υν, φαλ&κρος, ρέβ υνιον
Diogenis ieri baculum. Huic habitus inopiae atque indigentiae, quam praes ier Menippus, respondet eius maXima paupertas Nei Oeliter . 32 N ec rigores u myriam so St, non semer fam crebro ras Lucianum nec proinde rit esuris persona Iravissi sum.
obolus quidem ei est, ut portorium Charoni reddere possit satirico modo Charoni, qui ho aegre fert, o Z νλaβ0ις, inquit, παρ Tot sol εχοντος. Nihilominus Menippus contentus Sorte sua et hac Vitae ratione, qua, quod Graeciat ταρκει ai appellant, petitur, ignarus est omnium cupiditatum hane vitae consuetudinem probat Menippus ipse exeunte dialogo XXVI, cum dicit ara tui Tot et rctoo G καὶ Gidii αντ υν cIOρηιον O lasma. Tria irridendi genera ex Dialogis Mortuorum CognoSci possunt. Primum Menippus tyrannos atque divites mordacissimis salibus lacerat. Ut super terra omnia deriserit, ita etiam apud intero SatrapeS, tyrannoS, diviteS, quippe qui post mortem ignoti, informes, imbecilli sint, mordere non Veretur I, 1). Plutoni, qui a CroeSo querente invocatus Menippum ad rationem deridendi reddendam vocat, respondet cynicus Gadarensis II, 1 in si σευ
Praeter tyrannos et divites etiam philosophos risui omnium tradit Lucianus Menippum I, 2 γελ υνια αεὶ
Nulli harum disciplinarum ab irrisore parcitur. Mirandum est Menippum in Dialogis Mortuorum non doctrina praeceptaque philosophorum irridere, sed plerumque Vel habitum speciemque vel res quae ad Vitam eorum pertinent illudere. Id maxime e XX dialogo intellegitur, ubi Menippus, postquam ad interos venit, ut sibi philosopho ostendat, ab Aeaco petit. Deinde Pythagoram propter aureum emur labasque Velitas vituperat Empedocles, qui semicoctu advenerit, obiurgatur, quod Vanae gloria: et superbiae causi in aetnae cratera se im-
12쪽
miserit Plato Siculos tyrannos colere didicit Socrati ludibrio vertitur, quod pulchros pueros non despiciat. Praeter omne Menippus Socratem etiam in XXI dialogo maledico dente carpit eum subdolum hominem sophistam appellat, quem minime libenter in orcum intravisse Cerberus Menippum certiorem iacit. Propter hoc cavillandi genus, quod ad res leves tantum pertinet, quin Dialogis Mortuorum multa Luci
nunquam philosophum fuisse his temporibus inter omnes Constat, levioribus rebus nimis inhaerebat, id quod cum temporibus Luciani parum subtilibus et corruptis moribus illius aetatis, tum eiusdem scriptoris minimo ingenio X-plicandum est. Itaque si Lucianus Menippi Necyia commotu S St, ut Dialogo Mortuorum componeret id ita esse infra Xplicabo, facile intellegi potest Lucianum, quem in componendis Dialogis Mortuorum certiora eXempla deiicerent, philosophiae parum Se peritum SSeeo StendiSSe, quod vitae consuetudinibusque modo philosophorum deridendis operam navabat huc accedit, quod huiusmodi descriptio, quae in rebus Xternis modo X-plicandis versatur, maximam irridendi facultatem praebebat LuciRUO. Attamen transeamus ad tertium argumentum Saturae
Menippeae, quod X Dialogis Mortuorum cernitur. Etiam deo et religionem popularem Menippus irridet Insultat aequalium ineptissimis sententiis, quas de rebus inieris sibi linxerant. In dialogo XXII. ludit pretium, quod pro traiectu in Orcum solvendum est in dialogo XXVI. acerbe cavillatur Chironem, qui, postquam vitae divinae eum Piguit, commutationis causa Orcum adit in XXVIII. dialogo de iresia propter eius duplicem formam isam Tiresiae quod mas et femina tuerit ludibrio vertit - in Scurrilibus iocis versatur. Praeterea oracula III), antalum XVII), Charonem XXII), Aeacum, multos alioS
in ludibrium vocat. Longum est omnia in hanc reui exempla iterre. Timorem mortis minime noviSse Menippum e eo
apparet, quod propter taedium rerum humanarum sibi ipse manus intulit. Lucianus X, 11 haec verba Me
s ηδενῖς. Alio loco XXI, 2 Diogenem et Menippum solos
Talem igitur Menippum ex Luciani Dialogis Mortuorum cognoscimus. Nihil obstat, quominus Menippi
personam a Luciano Vere pictam SSe putem US.
Priusquam ad liquidum perducam, e quibus Ontibus, ut ita dicam Dialogi Mortuorum hixerint, restat, ut de Menippi forma scribendi breviter disseram.
Menippum Satura ScripSiSSe uotum St. Natura saturae con Si Stit in eo, quod Graeci Voce s Lot doγελοιον λ)apte signiticant in eiusmodi satura locus atque seria ita Sunt coniuncta, ut per iocum seria tractari solent. p)Quod scribendi genus a cynicis philosophis, qui de
moribus egerunt, tertii a Chr. n. saeculi inventum est. )Cratetem Thebanum versibus hexametris Sumrcas: νι ScripSiSSe tradit memoriae Diogenes Laertius, VI, 2 quae cairi ta erant versu iocosi, quibus Seria iocosaque lepide permiscebantur. Quo magis valerentiae Saturae, quibu Crate ceteros philosophos momordit, versibus parodiae Homericae erant insertae. Licentiam quandam cin consuetudine novanda Bioni Strabo XVI, 759 Demetrius ιερ εριι p. 70 WaChS-muth, Sili. r. ζ p. 66 Birt solis, sches Satiron auesnRom, 88 8 p. 7.ῖ Horag, Saf. I. u.24 rid Π dic r P rum. a Initia huius generis scribendi iam apud Platonem inveniuntur; f. exempli gratia eius Eufo suuΠI. Sed cum apud Platonem eiusmodi loci rariores sint, Cynici in L GLLODOOILLO OPomne studium transtulerunt; cf. Hirget, Hr Dialog l895 I. 385.
13쪽
Cratetis discipulus sibi unapsit eo, quod in suis orationibus, quae uere hya appellantur, proSa oratione utebatur. Eratosthenes apud Diogenem Laertium IV, 2 ita de homine ingenioSo iudicat, ut eum omnium primum philosophiam versicolore elocutione loridaque est VeStivisse dicat ' Praeter parodias eius genus dicendi iocorum atque annominationum plenum luisse ex Diogene Laertio IV, 7 sqq. ubi permulta eiuSmodi ioca alieruntur, elucet. Venio nunc ad Menippum. Qui generibus scribendi et Cratetis et Bionis coniunctis novum sermonem induxit; conscripti sunt eius libri prosa oratione versibus immixtis.
Hoc illud est, quod Dialogus in is accus. c. 33 in. de Menippi genere scribendi dicit hisce verbis τὸ rae τίνι ευν
hoc Luciani testimonium Menippi forma Saturarum XVarronis, qui proSa oratione immiXtis versibus, parodiis, iacetiis utebatur λ), scriptis Menippeis potest intellegi. Varro enim, ut ipse apud Ciceronem' dicit, Menippum imitatus, non interpretatus est huc accedit, quod ipse apud Gell. II, 18, saturas suas Menippeas appellat. Etiam ab aliis propter similitudinem, quae inter eum Menippeumque intercedit, Menippeu Sive Μενι creειος appellatur.')EX his omnibus sequitur, ut Menippus usus Sit dicendi genere quodam, quod prosa oratione VerSibus mixta' vitia maxime philosophorum perstringebat Eum etiam dialogo satiricos ScripsisSe, ex eo cernitur, quod in
β Wachsmuth, . . p. 80 Menippum maxime parodii Homericis Euripideisque usum esse, iam Casaub. Sabr. O . p. 206
Scliptis, quae Diog. Laert. VI, 101 enumerat, etiam cs -
γιοσιον VerSatur ratio autem Conviviorum erat iere ea,
ut ii, qui convivio intererant, de materia quadam diSputantes inducerentur.
Haec habui, quae de Menippi et vita moribusque, quales ex Luciani Dialogis Mortuorum cognoSCuntur, et de eiusdem scribendi genere dissererem haec Suilicere ad eam quam mihi proposui quaestionem diiudicandam puto. EX Omnibus quae supra dixi equitur, ut, in quibus Luciani scriptis satiricis et dicendi genus Menippeum et sententiae Menippeae in scurrilibus iocis de tyrannis, divitibus, philosophis deis versantes inveniuntur, VeStigia imitationis Menippeae agnoscere liceat id eo verisimilius iit, ubi praeter haec argumenta etiam Menippus Verba iaciens inducitur. Dubitari nequit, quin LucianUS, Cum Menippum loquentem iacit, quid cynicus tertii a Chr. n. Saeculi senserit, nos docere ibi proposuerit Lucianum has Menippi sententias ex Menippi scriptis deprompsiSSenon habemus, Cur negemus. Eo accedit, quod et Varro, ut supra demonstravi, Menippum imitatus est et Cynicum Gadarensem ab Horatio XpreSSum SS COI1Stat.
Herig* et Horatium et Lucianum Menippi scriptis SoseSSe putant, cum A. Heinricha Lucianum ex Horatio hausisSe ostendere studeat contra Heinrichii opusculum inquirit A. Baar. 3 Roweβ Horatium Menippo Sum OneSSe pro certo dici posse negat. Quod Rome Xplicat, omnes Similitudines, quae inter Varronem Lucianumque
et Horatium intercedant, non ad Menippum reVocari OPUS AESSe Cum mnaquaeque etiam illo modo explicarii in ram ad Hor. Sas. 8 analescia ad carm. Hor. hist. ΙΙΙ, p. 7. 879. a Lucian und Horas, progr. Gra 1885.
14쪽
possit, tamen laas Similituditae alio modo iit Rowe vult, explicandas Sse minime puto. Equidem in pleraque, utrum MenippuS XpreSSU Sit necne, pro certo eX-
plorare difficillimum puto id eo fit, quod primum Menippi
praeter perpauca fragmenta tituli scriptorum atque ii non omne eXStant, tum quod Varronis quoque reliquiae fragmentaque modo adiso venerunt, deinde quod Horatius simili modo quo etiam Varro id, quod e Graecis fontibus hausit, ad res Romana transtulit, denique, quod LucianuS, ut intra Xplicabitur, Menippum non ad Verbum XpreSSit, sed dispositioneS, orationum argumenta et SententiaS modo e eius Scripti deprompsit Equidem puto etiam Horatium Menippo usum esse etiamsi non eodem modo a Varronem et Lucianum. Ac ne taec quae disputavi e me potiti SenSu quam e Veritate XpreSsa Videantur, infra exempla nonnulla in medium proferam, quae rem, de qua disputatur, plane sub oculo subiciant. Itaque cum et inter Lucianum Varronemque et inter Lucianum Horatiumque similitudines inveniantur, Menippum auctorem Communem esse Verisimile St.
Huc accedit, quod si quando eadem Menippi cynici sententia in pluribus Luciani dialogis legitur, Lucianum illo usum esse Verisimilius iit. Hoc loco quis est cui non Occurrat, quantopere cum de aliis rebus tum de sententiis Menippei congruant Luciani Dialogi Mortuorum cum eiusdem Necyomantia Θ')Primum Menippi persona, ut praeter collegam Diogenem in Dialogis Mortuorum primas partes agit, ita etiam in Necyomantia ea St, per quam re maxime geritur Menippus cum Ἀδον arxλxii titio to ty ODi Solanus p. III, p. 392ὶ, r. Jacobs Ancudis
ad Rich. ora a P. ed Lips. p. 288ὶ Lehmann cae Isc. 1828, III, p. 372 sqq. Wieland num Necyomantia Menippi sit, dubitant,
defendunt Hemsterhuis, FritgSche, indorf, Sommerbrod in editionibus. De hac re uberius egit Wasmansdor i. c. raeterea etiam 1 Hense l. C. p. 195.
discere cupiat, ut Tiresiam vatem sapientem On Sulat, ad interos descendit. Videmus igitur et in Dialogis Mortuorum et in Necyomantia Menippum apud inferos Versari quo cynicae rationi plane respondere, dicit Ettichi): Ac si conicit quirini, ito probabile est philosophis suis
carminibus Orcum prinIn sca nan fribucris, non Emes id ni cm accidiss ccnstigrim. Quorum nim magis infe
grae soles I Orcum ij res quaM CI uicorum ' Cum virtutis CFuit aes in Orco praesciat gloria crasse posset, in quo omnium Hrrim inopia rasci, una arcndi stra, in quo lucoiamaquc libcri quales erant omnρ asparcrcns Hoc CrscLncianus Fuica disciplinae per tempus cmulusor bon per cxit. Praeter Menippi personam in Orco Versantem etiana alias similitudines permultas in utroque scripto inveniri neminem eiiugere poteSt. Quarum nonnullas attulit iam
E. eber; ' lii primum diat mori. XX, 2, cum Nec 12, ubi tyranni a Diogene et Menippo irridentur, comparat. Ne Croesi quidem divitias ad hominum elicitatem quidquam valere Secundi loci gemelli a Webero allati docent. In diat mori. II, 1 Menippus ridet querente Oisu I 0s εν)
reminiscentes interdum etiam cantando cincta P gemitus miserorum obturbare Menippum Drtzaρύι ει suo u recois c0γας Croesia queritur. Simili modo divites in Nec 18 in ludibrium vocantur hic Diogenem divites, Cum audiat
plorantes ἀκουέ0ν di ἰει 0 ό,τευν pristinamque ortunam animo remetiente I xiv xaλaιὰν Γχχην aras ετρονι εν υλ)irridere γελ tum plurimum recumbentem Cantare si δει)et eiulatus eorum abscondere Tac o si cor. c. a L υν ἐπ --λretric0ν Menippus narrat. Dictionis similitudinem magis eSSe apertam quam ut non ad comparandum VOCet,
15쪽
iitroque loco lint eaedem cum in Nec. l. e. Sardanapalus et Midas mordeantur, in diat mori. l. c. Croesus CaUSam querentium persequens additur. Etiamsi in dial. mort Menippus, Diogenes in Nec partes irriSori agunt, tamen id mea quidem sententia nihil valet. Pari modo Nec 15 plenum est locorum, qui Dialogos Mortuorum cum Necyomantia quodammodo cohaerere admonent. Ut divitiae sic etiam pulchritudo, quae est apud Supero maXimi pretii, in orco magni aestimari desita est post mortem pulchritudine Sublata omnes homines Sunt Dares 'Osic
3Him ρ δ, inquit Menippus in diat mori. XVIII, 1 cu
Ut vitam cupiditatesque divitum potentiumque Ominum vituperari simili modo et in Dialogis Mortuorum et in Necyomantia intelleximus, sic in utroque Scripto vita, quae est divitum potentiumque opposita, priVatorum
hominum, qui Sorte Sua contenti vana gloriaS, Cupiditate Caduca aSpernantur, collaudatur. Ouod in XXVI. dialogo mori. Menippus Charoni Suadet arcerea τοῖς graρουσιν καὶ ηδεν υτ υν Ioexpro οἴεσ9at, in Nec. 21 per
Tiresiam iusius exprimitur hisce verbis: O ευν διευr υν
perditas diat mori. XXI 2 et Nee. 18). Eodem modo, quo tyrannos divitesque obiurgari
Supra demonStratum est, etiam in utroque Scripto omnium
risui traduntur philosophi. In Dialogo Mort. XX, A et in Nec 1 mentio iit Socratis, qui cum Nestore et Pala-
mede, in Necyomantia etiam Ulixes apud eo versatur disserit cupiditatem loquendi Socrati ludibrio vertere Menippus Studet in eo neglegendae non Sunt UOCCS, quibus Lucianus hoc Socratis vitium lacerat in diat mori. XX Aeacus I ra Νεσ10ρος, inquit, και IIαλαι λη0υς εκεινος γηρε τὰ coλλή in Nec 1 quamquam Socrates
primo inducitur διελεγχέ0ν agnai r tς, tamen Vocem διελεγχ09 vin malam partem esse intellegendam X eo cognOSCitur, quod viri, qui cum Socrate colloquuntur, loquace a Luciano appellantur, quo iit, ut etiam Socrates in numero garrulorum hominum sit ponendus. Verba sunt haec: συνεισι , DT 0 ΠΩλast ὁγης χἀ δυσσεις καὶ Λεστ 0 καὶ ιιι αλλος λάλος νεκρος Quantae Sint similitudineS, quae inter Necyomantiam et Dialogos Mortuorum atque eorum vicesimum invenituitur, etiam teland admonet i)Quibus igitur expositis Menippum et in tyrannorum, divitum, philosophorum ludibrio versatum esse et tertii saeculi philosophos qui de moribus egerunt Cynico Secutum vitam privatam cupiditatibusque alienam Collaudavisse Conicimus. Dialogis, in quibus prima partes agit Menippus, cynici Menippea Sententias inesse, id quod eo verisimilius iat quod eadem sententia in phiribus dialogis versetur, recte CenSet HenSe.'i Luciani persio II, p. 352 adn. 23 In dira ruanscri gi Ding co Π, a dies Hi esu om ni tis in ToDn-rcishmgos hcn ab n misi, pini et ora Ein ficu Bild rutin Aetls istic en, dic in cn of ng Urstchcn or ΟΠΠΠ Π.
16쪽
Praeter eitu Satiricuita, quod Necyomalitiae iii essee ei quae Supra Xplicavi intellegi potest, etiam com. parationeS, quae Cum Cynicorum arte coniunctae erant Τ), in Necyomantia inveniuntur, ut Menippo, quem etiam in comparationibu componendi cynicos vetustiore Secutus
Prima parte capitis XVI. Necyomantiae hominum vita pompae cuiuSdam longae similitudinem habere Menippus dicit, administrare Vero atque ordinare iugula Fortunam diversos et varios ei qui pompam ducant habitus attribuentem. Verum ubi pompae tempuS Praeterierit, tum omne reddito Ornatu Xutoque habitu cum CorPOre, quale erant ante fiant, nihil ab aliis quibuslibet diversi. Comparationem igitur persimilem, ubi eadem Fortuna vitam hominum dirigit, apud Teletem
in Necyomantia sic etiam apud Teletem Fortuna, quae hominibus in vita sunt agenda, distribuit. Qua e Similitudine hanc comparationem etiamsi paulatium mutatam a Menippo ad Teletem transisse verisimile est. at Saepius et apud alio cynicos et in I.uciani scriptis )hominum vita cum actoribu comparatur; quant comparationem etiam Necyomantiae capite VI exeunte legimus. Homine Simile Sunt tragicis, qui, prout SUStabularum poscit, mune Creontes alias Priami fiunt aut undiseleg I dirae Ma=a a lesinen rari anzrmchmen, as Letlcian sic darin mal I ab , Scincn grassen O hungor a wic de rhol infir Anschartringon vera fete orti hget machen, scicis DIS uen in Mirilichi it rem marcu.
Agamemnones idemque Si forte qui paulo ante valde
Cecropis aut Erechthei personam Sustinuit, conieStim Servus prodire solet a poeta iussus at inito iam dramate cum Xuerit eorum quiSque auro Sparsam illam VeStem, personam ΟSuerit et deScenderit a cothurniS, pauper et humilis ambulat. Eiusdem comparationis auctorem Telesi)Bionem nominat quam comparationem e Bioni Scrip
Remotis hisce omnibus .ucianum in Neevomantia Menippo usum esse etiam dictione probatur Menippus ut in suis scriptis sic etiam Luciani Necyomantia atque imprimis in eius initio versibus utitur e Euripide et Homero detortis. Id quin propterea iactum Sit a Luciano, ut artem Menippi Xprimat simul a traducat, nemo
Ad haec argumenta accedit, quod Luciani Necyomantia eum Horatii saturam 5 magnopere congruit, id
quod praeter cetero etiam Hense animadvertit. , Nec Vero probanda est Sententia Heinrichii, qui Luciani Necyomantiae et Horatii Saturae argumentum atque CompoSitiones plane diversa esse censet j id esse alsum in ira videbimUS. λὶ d. EnS p. 3 2. ' Academica p. 5 qq. Casaub. I, 206 F. Fritetsche, tic rec. III, pars II
17쪽
Primum quod attinet ad compositionem, quae in Horatii satura et in Luciani Necyomantia cernitur, apud Horatium Ulixes, Menippus apud Lucianum in reo Versantur, ut TireSiam consulant. Id quamvis minoris momenti Sse concedam, praesertim cum apud Veteres ire- Sia Saeptu ConSultatus siti), tamen, cum etiam in dial. mori. XXVIII i. e. in scripto Menippeo Menippus cum TireSia colloquatur, iacere non possum, quin iam in Menippi Satura Sermonem cum Tiresia habitum fuisse
poStquam a TireSia petivit, quibus artibus atque modis amiSSa re reparare OSSit, ibi respondeat, pergit quid rides Ut Tiresias Ulixem precantem irridet, Sic etiam apud Lucianum deni ridet. In Nec. 21 Tiresiam Menippia adit eumque ViX Supple rogavit ut sibi Xponat,
qualem tandem ducat optimam vitam, cum Tiresias risum tollit. Quae similitudo evidentior est quam ut T. ΟΠ ad Comparandum Vocet neque et Lucianum et Horatium a communi onte pendere ostendat. )EX ei quae Supra disserui similibus Dialogos Mortuorum Saepi SSinae cum Necyomantia, hanc Saturam cum Hor Sat. II, 5 consentire intelleXimus. Lucianum in Necyomantia componenda Menippi Νεκυist Sum SSe hi temporibus ab omnibus conceditur. Horatii Satura, quippe quae cum Luciani Necyomantia inagnas similitudines habeat, a Menippo pendere Verisimile est.' Quae in Menippi Necyia scripta tuerint, DiogeneS Laertius non tradit. Cum inter Luciani Dialogos Mortu- oriana et Necyomantiana permultae similitudines intercedant, e eodem fonte Menippe utramque Saturam ituXisse puto etiam Dialogorunt Mortuorum Xemplum fuisse Menippi Necyiam arbitror. Id certe in O mortuorum dialogos cadit, in quibus et Menippus loquens inducitur et sententiae Menippeae proieruntur Ceterorumi Omnes similitudines artem hereditates aptandi SpectanteS, quae inter Horatium et Lucianum inveniuntur H FritZSChe, Hor.
Vat. 875 I, p. 33ὶ, ut ex Menippi scriptis fluxerint fieri non
potest captatorum enim studium Menippea aetate nondum exstitit, sed apud Romanos demum aetate imperatorum maxime florebat
18쪽
dialogorum mortitorum, quae Sint eXempla Graeca, WaSmauS-dor p. 12 demonstravit Oui quod putat, reliquos dialogos
quo ego Menippeos Xistimo I ucianum e suo dedisse atque ita instituisse, ut deos et tortuo de quapiam reconfabulantes induceret, equidem arbitror Necyiam Menippi Luciano argumenta dialogorum mortuorum dedisse, quae argumenta ipSum e suo dialogis Singulis intulisse Concedo, quo fit, ut Lucianus etiam in dialogis mortuorum a Menippo quodammodo pendeat. Aliter Censet Hirgel, qui, cum Lucianum in his dialogi Menippo Sum SSe negat, vitae Menippi descriptionem quandam Luciano in componendis dialogi mortuorum ante Culo UerAatam SSe
arbitratur. Τ)Sed similitudinibus inter Dialogos Mortuorum et Luciani Necyomantiam et Horatii saturam intercedentibus Hirgelii sententiam reiciendam esse eXistimo. Etiamsi quae Hirge affert, ὸ locus, ubi versabatur Menippus dum
vivit I, 1), eius irrisio philosophorum I, 2), habitus X, 11),
mors voluntaria X, 12 in dialogis mortuorum commemorantur, id tamen nihil valet huc accedit, quod talem vitae descriptionem tui SSe non notum est etiam Menippum ipsum vitam suam descripsisse traditum non est. Quae cum ita Sint, non alienum videtur putare Necyiam Menippi Dialogorum Mortuorum Luciani exempliam iuisse. Haec si certe disputata sunt, quae in Menippi Necyia scripta tuerint cognoscere non illicite puto. Comparatis Horatii satura et Luciani Necyomantia in Oreum descensus, Tiresiae consultatio et risus iam
vocatis parodias, in tyrannos, diviteS, philosophos irrisionem, Vitae privatorum cupiditatumque minime studiosorum hominum laudem in Menippi Necyia fuisse apertum St. Etiam iter potest, ut psephisma mortuorum, quod eXeunte Luciani Necyomantia scriptum St, in Menippeo archetypo uerit, praesertim cum eiusmodi leges etiam in Saturnalibus i. e. in libro Menippeo 13 - 1 inveniantur: attamen id in medio relinquere malo. Quae cum ita sint, compositio Menippeae Necyiae tuerit haec Menippus, ut optimam vitae rationem diScat, in rcum descendit; uni ambulat, cun mortui colloquitur, in quibus colloquiis tyrannos, divites, philosophos in idibrium vocat. Postquam ad TireSiam venit, ab eo petit, ut quae optima vivendi ratio sit sibi aperiat. Re
Si quaerimus, quomodo Lucianus Menippi Necyia
usus sit, primunt di SpOSitionem X ea eum sumpSiSSe apparet. Quae Menippus, dum per Orcum it, cum in sua Necyomantia breviter commemoraverit, in Dialogis Mortuorum plenius iusiuSque pertractaVit. Haec de Luciaue in Necyomantia atque Dialogis Mortuorum imitatione. Iam priuSquam ad Icaromenippum tranSeam, breviter disputabo, quando Dialogi Mortuorum compositi Sint utrum ante Necyomantiam an OS eam. Alii in priores, aliis recentiores Necyomantia hos dialogos iudicant Latius haec quaestio patet, quam quae pauCiSabsolvi possit, si omnes quae de ea allatae sunt sententias in Xamen vocem Equidem crediderim ante Necyomantiam Lucianum scripsisse Dialogos Mortuorum Luciani Dialogos Mortuorum et Necyomantiam in initio Lucianeae imitationis Menippei scribendi generis esse ponenda inter omne constat. Quodsi Scriptor quidam novo Crii Solanus ad Nec l: Rentsch, Luciansfudien 18954. l. a Wasmansdors p. 7: Croiset, tu vie et les oeuvre de Luci n 882 p. 59 F. Fritetsche, Lisc. rec. III, pars I p. LXI.
19쪽
facit, ut primum opuScula minora componat hiSce puSculis ab eis qui legunt probati eiuSdem generi maioreS libros Scribet. Quae cum ita sint, Lucianum nonnullis e Menippi Necyia argumentis sumptis primo loco Dialogo Mortuorum compoSutSSe puto, Secundo Necyomautiam. Si verum S hoc mirum non est, quod .ucianuS
in his dialogis, in quibus eis qui legebant Menippi per-Sonam paulatim ante oculos ponere in animo habuisse videtur, vitae consuetudines huius Cynici quaSdam commemorabat, qua re HirZel - ut supra dictum est autavit, Lucianum ut Dialogo Mortuorum componeret Vitae cynici descriptione quadam SSe Commotum. Venio nunc ad illum Luciani dialogum qui 'fZaeos ενι reo ἰ στερι εφελος inscribitur i). Cuius saturae compositio Necyomantiae est an similis, ut quin utramque Saturam comparemia iacere non OSSimuS. Quod attinet primum componendi rationem, Menippus in utraque Satura amico cuidam occurrit - in Necyomantia Philonidi, in Icaromenippo amico, Cuiu nomen Scriptor tacet. Hic Menippi amentiam satis admirari non potest; etenim in Necyomantia cynici, qui proXime X Orco reversu pileo lyra, leonina pelle vestitus obviam
it, insolens habitus Philonidi est admirationi ineunte
Icaromenippo amicus miratur, quod Menippus de astris, Sole, lima disputat, insuper Vero etiam grandia nomina, manSione quaSdam et paraSanga peregrina ratione Commemorat. Qua amicorum admiratione Menippus, ut Philonidi, quae apud inferos vidit, amico ignoto in astris peregrinationem arret, commovetur. UtriuSque XpOSitionis similitudo eo augetur, quod in utroque Scripto Menippo eadem S cauSa, qua itinera iacere cogitur Uti Hunc dialogum esse spurium Iacob s pcndi a
Pora a P. p. 297 unusquidem contendit quibus tamen rationibus ductus id iudicium tulerit, Omnino non Xponit.
in Necyomantia sic etiam in Icaromenippo Menippus philosophos, quidquid Verum Sset, pronuntiare poSSesperaverat. At illi ut illa eum ignorantia liberarent,
tantum aberat, ut in multo etiam maiores dubitationes Conicerent. Qua de causa Xper consilii, in terra auditurum S de hisce rebus verum desperans Menippus in Necyomantia ad interos descendit, in caelum, ubi ipsum Verum optime perspici possit, ascendendi consiliuni init in Icaromenippo Menippus, ut in Necyomantia a Chaldaeo Mithrobargane descendendi causa instruitur atque XOrnatur, si in Icaromenippo ipse se in arte volandi exercen quae pii Sunt praeparat. Praeter has generale similitudines, qua praebent compositiones, inveniuntur etiam nonnulla alia, quae Sunt Similia Eandem comparationem, quae in eo. 16 invenitur, etiam in Icar 2 legimus, ubi vita hominum cum actoribus comparatur illo tantum discrimine interposito, quod in Necyomantia vita omnium, in Icaromenippo pseudophilosophorum in Comparationem cum actoribus Vocatur Similes maxime esse philosophos tragicis illis actoribu quorum Si personas auferas et amictum illum auro inteXtum, quod relinquatur ridiculum quiddam it. Praeterea etiani divites et potentes irridentur et in Necyomantia et in Icaromenippo. Ut omittam Necyomantiae eXempla quae Supra iam attuli, conter Car. C. , ubi Menippu τ καια τυν βίον, inquit, γελοῖα πιι απεινα ai
addit: πλουτο Du λεγ in Ἀρχa καὶ δυναστείας. Huc accedit, quod etiam philosophi in utraque satura pari modo in ludibrium vocantur in Nec. 4 et in Icar. philosophorum ignorantia contrariaeque Sententiae illuduntur. quin etiam 4n Icar. I, philosophi lappellantur
20쪽
22 -- Videmus igitur liter Necyomantiam et Icaromenippum intercedere magna Similitudines. Sed sunt etiani diversa Menippi in Orcum deScev sui, qui in Necyomantia describitur, contrarium est iter ad astra iactum, quod in Icaromenippo legimus. Perbene igitur accidit, quod iter per aera iactum etiam in ea
Varroni Satura, quae Marcisor inscribitur, invenitur. Qua in Satura cum humanae cupiditates, studiorum VarietaS, SenSuum perverSi taS, tum ineptiae astrologorum
atque philosophorum dogmatistarum irridentur, qua de remense in iusius disseruit in eadem Satura, quam . Norden' Menippeam suo iure appellat, HenSe l. C.)permulta Sententia Cynica atque ea tertii a Chr. n.
saeculi inesse locis similibus allatis ostendit. Itaque si Varro, ut ipse dicit apud Ciceronem,) in saturis suis Menippum non interpretatus, Sed imitatu est, etiam in Menippi scriptis satiricis talem cursum aerium XStitisseverisimile est. Amordenio, qui Varro an Lucianu prOpius ad Menippum accedat quaerit 3 - id quod Nordenipse in medio relinquit initio capto Hense hquae ratio intercedat inter Luciani caromenippum VarroniSque Marciporem inquirit hac disquisitione ad finem perducta Lucianum iter in caehini eliciter linitum e suo addidisse
et Icaromenippum Necyomantiae e contraria partereSpondentem e Su ingenio compOS utSSe HenSe Onchidit. β Id ut sentiat, eventibus, qui itineribus et Varroniano et luctaneo rauno diversi, commovetur menSe. in FaesIschris fir Gomperet, . I 88.
Menippum enim ad lunam, inde in caelum pervenientem
cum iaciat Lucianus, nocturni Varronis XploratoreS regionem, quae est in D sina Drrim L nimborum ac P ntorum cacrimina,' nondum egressi tempeState obortae alto in terrani deiciuntur conteras irg. 269-272 apud Buechelerum. δ Quod igitur Varronis Xploratore pereunt eorumque studia ad vanum et irritum rediguntur, Cynicorum, qui dogmata non pronuntiabant, arti magi Srespondere quam Luciani iter ad lunam et caelum proSpere Coniectum ense existimat.' Itaque in archetypo ipso Menippum Icari fato obisse sentit Hense. Hae in Conclusione ille mea quidem sententia negleXit, quae diverSitates intercedant inter Varronis astrologo et perSOnam Menippi; etenim apud Varronem philosophi, quorum est de rebus caelestibus agere, in caelum Volant, Cum apud Lucianum Menippus, qui vere cynicus tales ineptias irri. det in caeli regiones penetret simulan re CaeleSte SediSCere Velle, re vera autem, ut talia Studia esse inania et Vana Suo usu eisdem astrologis et philosophis ostendat: neque enim magis quam Varronis astrologi Menippus dehisce rebus quidquam cognoscit id verum esse intellegase Icaromenippi line, ubi dei responso minime dato amputatis alis, ne qua iterum huc veniat et deo perturbet, Mercurium Menippum in terram deferre iubent. Qua re
nemo est qui dubitet quin totius dialogi genus satiricum Valde augetur Nam eo. quod Menippus deos ipsos dei Varro apud August. de civ. ci VII, 6.' fron. d. Bue heler, erol. I 882.