장음표시 사용
141쪽
s6 Arn' cismarii Lib. nomine regio fuisset, latopromitius assecutu- gloriam militia. In bello enim nihil tragis praestat, quam unius regimen. Id quidam collega ait apud Livium lib. 6. Regia men omnium rerum , ubi quid bellici terroris ingruat, in viro uno esse, sibique destinatu in animo essemamillo summitIereImperium', nec quicquam de majestate Dot detractu credere, quo a maiestati ejus viri concessisset. Et lib. Trer, inquit, flete eiu habito profecti sunt in.jor, documentoque fuere, quam plurium imperium bello inutile esset Gededo ad sua quisquec Uilia, cum aliud alii videretur, aperuerunt ad occasionem locum hosti. Hinc aphd Turcas superioribus annis, S iis nan Bassa totum septennium , etiam prae- . sen e Principe, supremum belli Imperium. ea potestate, qua Imperator ipse, in castris exercuit, teste Sorantio in Oisom. Quo etiam consilio Britanniae Princeps Procanis cellario suo chartas publicas tradebat, sed sigillo suo obsignatas, quibus in publicis negotiis pro arbitrio suo uteretur e Comi narus lib. I. De hujusmodi clhartis Gunte-
Impresso plurima signo Depresa est vacuis apud illos pagina chartis. Hactenus de Iure Imperii pro hoc soco , de
quo plenius a me expectu in libris de Iute publico. Hic enim obiter tantum ac perfunctorie egisln sufficiat, ut monet insignistractandi Artifex Aristoteles, ad rem praesentem intelligendam, - ηπον-cum cy. U
142쪽
CApuae I. . Triplex eέυilis prurantia. triflex Respub. tm. ex eo nascuntur totidem rcanorum Atia Teiptibi pecies. Suare Gripoteles arcana canis regia altos lentio praeterierit. rcanorum Impe- praecipui autores.
Reana, in specie sic dicta, facio Greana triplicia, ex triplici illo statu jη θὸeiis
Imperii. Vam cunctas natioyer se dicta ct Arbes, Tacitus , populus, aut divi primores , aut inguli regunt. Vnde tripli dunturcem prudentiam notarunt Aristoteles, Ci. Diunia cero, dccum pri mis Tacitus lib. 3 An n. O- dum lim, inquit, plebe valida, vel cum patrer pot- tripliae terent, noscenda vulgi natura, O quihus modis Imperi . temperἄter haberetur, Senatusque ct Urima- statum tum ingenia qui maxime perdidicerant, callia qui essaei toporum ct sapienter credebantur: si con- fesmerso Reip. statu, heque alio rerum,quams 1ι- et Popuisnus imperitet, hac conquiri tradique in rem laru . fuerit. Hoc est, crassa Minerva;aliud est nos- Σ seratione gubernandi popularem Rempub. pocratia aliud aristo craticam , aliud regnum sive eus.
principatum. Id quod notarunt Historici a RG in civibus Floaentinis : eorum quos clam gius. C s gratos
143쪽
gratos fuisse tempore Reipublicae, ted Prin-
.c- cipibus invisos: alios stante Republicami-I . ni me gratos, principibus vero accepti sit
. . . - - mos: alios uetio neque sub principatu , ne-
que ilante Republica locum habuisse. Qua. τ de re paucis put a constarer ea- Pro hae Rerum publicarum varistate, dc uorum circa hane prudentia , variant etiam Reis Hecἰes rurir publicarum arcana , sive sophismataetrei. Vel enim sunt Aristo crati ea, vel Dena Ocratica, vel Regia. In hac Republica peri-' cutum e It Regi, vcl a pilebe, vel a nobili rate: in illa. via Ar uno , qui imperium invadat : vel a patriciis : in ista, vel a pube, vel me unus eo tius Reipublicae fiammam ad se trahat. Hujuscemodi enim civiles dimensiones, ait Cicero in Catil. Orat. non ad delendam, sed ad mutandam Rempublicam per
ias rhlo- De prioribus duobus quaedam tractat. rei escμr Philosophus in Politicis regiorum vero omi erat vix mominit. An quod in occulto crant Z anc cana vel 5 qnod ea in vulgus dare, adeoque Prin-rta u. cipum sinus populo obnoxios reddere du-hitavit, ut consuleret domi natione Alexandii Regis sui Z Quod ait Cassiod Crus A. Var. Epist. I . . rduum esse meruisse Principis secretum, ubi,st quid eognoscitur,prodi vel ab
aliosormodattir. Et Tacitus 3. nnal. 6. duos principis snssus, i quid occult s parat exquirere illicitum, ancepit, nec ideo assequare. Sunt tamen quaedam lib. s. Politicorum de . - Tyrannicis artibus, quarum nonnullas, recte intellectas , ad arcana dominationis reis
giae, sine periculo referas: de quibus postea. re Caeter vin Arcanorum papularium, renum. l Aristo
144쪽
De Iure Imperii. Cap. a s Aristo craticorum ex Ompla plurima ex Liia popaL vio , Salustio, aliisque Historicis excerpi rium
possunt. Regia vero arcana omnium acer Runc xim eratque freque utissime notavit Cornez rum lius Tacit.&hunc secutus Ammianus Maria praeci-cullinus: absque quo Tacito esset, haec do- pui auctrina maximam partem adhuc in obleuro tores.
esset. Itaque quod olim de Mimotheo ae Phrynide scitum est , Timotbeum quidem . artem fidicinam auxisse, & multis modi reddidisse loeupletiorem: sed absque Phry- .nide fuisset, Timotheum artificem poste rior aetas non habuisset: identidem hae de re dici posset. Etenim absque Aristotelel:
Tacito esset, nihil ι l parum de Imperio-1um arcanis posteritati constat et'. CAPuT II. Orcana Aristotelica Optimatum, sυePatriaciorum adve in plebem. plebis Anseatio. plebs mavult decipi , qΜam cogi.ARuana igitur Patricior ii contra ple
bena ,sunt recondita consilia .per quae Iu
T ubi. ita inescatur plebi, ut putet se habere tuo uod non habet. Hae enim fallacia lactandus est pnpulus, Areana cui invito aliquid imponere periculosissi- Pa Heiomum est. Quod ait Livius lib. q. Ucrum e- ruma. xim vero lege ad proh beri, Oconnubium tuli τὸν sus patrum ac plebis, id demum contumelissam i ii Mplebi s. Loquor deI plebe, non qualis suit dὸ 'apud Gallos, quae telle Caesare lib. s. de bul. υntur Gall. pene servorum habetur loco, quae per se nihil audet, & nulli adhibetur conlilio,&in quos e dem omnυ. sunt jura, quae dominis in servos: sed de populo libertatis amante, quive , ut de Romanis Tacitus, C 6 Guiectar -
145쪽
go LArn. Claymarii. Lib. II. Gui celardinus de Florentinis,& Crant. de quibusdam Germaniae Rebusp. te itur, neque totam lihertatem, neque t C servitiitem serre possunt. Caeterum Ana Patriciorum adversus plebem haec fiant apud Aristotelem lib. 4. Polit. C. cujus verba hue referre jus de fas Reeen- EM Osre c. Icη σr ' λῖωeως G aBν es c αρς τ-πῆν
146쪽
Versan tar circa quin querbiu,s non adsint, qua plebi. Circa magistratus
autem, non licere his qui maσnum censum habent, renuncIare magistratui, plebi vero Opauperibus licere. Circa Iudicia poenam ας ς' si, disia kere divitibus, nis jus dicant ciυibus I piis vero impunest, sue illis magnam, hu vero is parvam muniam dicere , ut es in Charonda legibus. Eluibusdam vero in Deis licet omnibus qui descripti sunt,ad comitia 1udiciaq; adesse qui nisi parent,poenas luunt magnas, a deiq;
metu poena neqrie nomina edunt, neq; ad conciones O iudicia υeniunt. Eodem modo circa .
arma gymnasia statuunt. Plebi ct pauperi- In bus non licet habere arma:patriciis vero poenaeonsituta est , ni ha Leant. Illi si se in rimis
non exercent minime plecZuntur: Patricii υe-το puniuntur I adeoque hi metu poena armarracta μe compelluntur, illi mpuniti ab armis abs iubent. Ha sunt optimatum artes, sυe ar cana consilia adversu plebem. Ide Arist.lib. .
147쪽
rum potentia poena deceriatur, optimat ibus ius dicetnt,plebi vero mercra nBlla. Hactshilosophus. Eandem rem innuit Livius cum ait Patrum ambit one artibusqkefleri, ut pium plebi sit ad honorem iter: Verum . singula in disquisitionem veniunt. Reip.
sev in. C Λ P v TVt a Comitiis abst plebs impune e Patsi emaneant, ut puniantur. Plcbi ad bres via minime occludenda es. OccAlt. rio, propter quam TarqBinius O Antus, inuictis comitiis, ipse manserant.
N Republica, in qua vel optimates, pauci neque enim hos hoc loco dis
no in principatum obtinent, maxina periculum est a plebe, quae stab Impi pro Isus remota est, insensissima est praesti Rei p. testatui , ut testatur Aristotlib. 3. Polit. cap. 7. Cum, inquit, multitin pum in eivitate est, eademque ab honorietum obis exelusa es, necesse est eam civitatem pleλ, esse hosium Reipubl. Illinc in omuibus hirtis tot dissensiones ac bella civilia alomnes fere gentes, ut in Romana Repcum plebs ab omnibus honoribus excderetur, adeo contra Patres insurrexi tmaluerit Rempubl. Romanam armis istilibus obrui, quana a Repub. prorsus moveri. Cujus rei jn Chi istianorum et i Republica exempla fuerunt creberrima de Florentio a Republica Guicci ardinus.
Trevirensi Schasthabui gensis. 5: de aliis
148쪽
- De Iure Imperii. Cap. 3. - ε statur Graninius. Idque ait Iustinus lib. I 3. Cum, inquit, Equitra quoque idem fecusent, pedites indignari nullas Abi cosiliorum partes relictas , ridaum Alexandri fratrem rege appellant. Caeterum ne in Aristo cratia plebi fene- GreeΠίstra patefiat ad magistratuum creationem: da abita enim tandem mutatio atque conversio admini- praesentis Rei p. sutura est : obliquis artibus stratio & lento nitu a Rei p. adminili ratione ar- ne Re p. cenda est atque deterrenda. Primo enim obliquis non occludenda e sit via pia bio quin potius artibus admittenda est, Livius ib. . . Et princ pes
plebis ea comitia malebant, quibor nonhaberetur ratιo su ι, quam quibus ut indigni praeteriarentur. Verum enim vero poena dicenda est patriciis ac divitibus, Diti ad comitia veni inane: plebi vero dc pauperibus poena remittenda est. Qua spcciosa fallacia fascinata Eiqno . Plebs, operis domesticis sui suornmque su- modo. stentandorum causa occupata , Ocile emanebit : lassicit enim plebi copiam sibi dari
Rei p. aqua tamen abstinet propteε degotia privata, quorum homines magis lata gunt, quam publicorum, quod ait. Tacitus
lib. I .Hist. Magnitudine uimia comunium cu- .rarum expertem e e populum .de ibidem Privata cuique stimula/io vile deeus publicum. Patricii vero ac di vites, qui non nunquam in Imperio suo exern cedo remissiores tu it, Rempub. administrare malunt, quam pecuniaria poena puniri. Vnde quod in rem in Reipublicae utrimque fit, hoc est, patricii tu administranda Republica industrii sinit, & plebs ab imperio lubens abstinet. Hanc artem, parum abfuit, quin animad
149쪽
successe Arv. Ismarἱἱ Lib. II. plebs in Republiea RomQuare tribuni plebis apud Livium et lib. q. Fraudem profecto in re esse, O Smnium comitiis plus artis adhibuisse, qua Carterum iis qui Rempubl. administra comitiis impune se subducere non li
ld inim potius est μων, quam 4
Quo nomine Sylla a Valerio Maxim .iappcllatur capi Dominus. Ide QTarquircum Latinis indixisset comitia, se ta. non stitit, meo judicio , ut exemplum istae in Latinos dominationis& praetos Vae .uuam fallacem superbiam animadten urnus Herdinius, suasit Latinis, quoniam Tarquinius se non si fleret, mum abirent , neque magis obstiva idiem consilii, quam ipse qui indixisset servaret. Idem etiam notat in Antonio cero in Philip . ntonius, inquit , edixit adesset senatus frequens pse vero non adfIn libera enim Republ. jura comitior omnes eos adstrinpunt, qui Reipub. psunt quae causa esse videtur inter. aliet quod Caesar Treviros, quod neque ad cisilia veniebant, neque imperio parebapro transiugis habuit C A P v T IV. Vt plebi liceat renuesare Maggratui. Pari cio vero non liceat. Sophisma I ma nomadversm p. Claudium. Magisiratus sumum Iriperium non est. ac tamen de eo ngna sunt in Tepubl. certam/n Q.
Λ Ristotelis de omnἰ iam Politi cori sentent Ia est , magistratiis ossicit
150쪽
De Iure Imperii. CV. 6snon solum tribuendum esse volenub , dignu, sed Se nolentibus , si digni sint, duabus in- nolenti primis de causis: Prima est, quod haec re- bustriis cusatio pictumque sucosa cst, veluti Taci- buendis. tus de Augusto expressit, eum specie recu- ct quus antis flagrantissime eupi iste. Deinde quod re. id communis Rei p. salus postulat : adde quod plerumque ii, qui honores rei ciun r, eorum difficultatem atque onera senti- .sesint,& vel ob hanc causam eligendi sunt, vel cetinendi. Id observavit Galba, de qub Tranquillus o Existimabatur,incluti,Senaro- Indulta via O equoria incia biennii spacio determi- plebi in
naturus, nec daturin nis in υitis ac recus ti- optima iabiu. Contra hanc regulam in Optimatum tum Reis
Republiea indulta est plebi licentia reniim publicaciandi Magistratui. Cum enim ex plebe Magi- magistratus fiunt , aut ore Livio lib. 4. ibi stratui
non vulgari modo cum infimis communi- renuniscatur, sed prorsus aufertur a primoribus ad riandi plebem lamnium Imperium. Idem lib. p. licentia Dictatore obstinato, tollerepotiiu totum e Republ. consis latum, quam promiscuum patribuaac plebi facere. Quare tribus ex plebe creatis tribunis consulari potet late idem Livius lib. s. ait; non communicatum modo imperium cum plebe , sed prope amissumsummum Imperium. C*teroquin hac renunis
ciandi licentia plebs, & inprimis illi qui
pauperes sunt, saepenumero a magistrata abstinent, quippe qui plerumque cum one ribus conjunctus est. Optima- E contrario, ut optimates Rempubl. Ob- tibus reis tineant, poena illis dicitur, qui magistratui nunci 'renunciant. Quam rem facere ad prae- ὰntibus sentem Reipublicae statum conser vandum, parata dia' unicui. cendas ι