장음표시 사용
261쪽
De careanis Domiaatἰonis. Cap.ra. a promiscua habere, nisi ut ferari; prope ritu vulgentur concubitus plebιι patrum fi , ut qui natiis sit ignoret, cui iιε sanguivis, a Moria sacrorumst, dimidivi plebu, nesecum quiadem ipse concors Haec Livius. Est nimirum hoc arcanum dominatio a Rationis Aristocraticae. Nam plebs postquam ι gentem adepta est, omnia etiam quae sunt arcani. Patriciorum, ut magistratus, sacerdotia,Ordines, imperia dc triumphos assequitur. Qua ratione Patricii Roma vi plebeiis se mirifice obnoxios fecerunt. Sed enim inquies; ita nonnullas tam i- Tem Iias nonnunquam ad inopiam delabi. Quin ditam ne igitur ex publico aerario accipiunt, quan- plebejo- tum ad splendorem familiae opus est 3 qua rum at liberalitate usus est Augustus erga M. Hor. sinitat aetatum IIortensii nepotem , ne, ut ait Au- qua ratgustaeus scriptor, claris ma familia extinis patricii gueretur. Quod nisi fiat, periculu est ne plua inope . res Catilinae in orationem erumpanr, qua
lis est apud Sallustium, postqv m Resp. in
paucorum potentia lim atque ditionem concessit, semper illis Reges, tetrarcha, vectigales esse, ct c. Caeteri omnes, strenui , boni, nobilesintque ignobiles , vulgus fuimus sne gratiasne auctoritate ; his obnoxii, quibus, si Resp. valere i, formidini essemus. Quo magis opus ess, ut vetustissimis sa m liis exstinctis, novae sublegantur: quod saepenumero Romae factum est , tum ne qU summa Reipublicae elapsis temporibus, ad rei ης- nimis paucos redigatur , tum etiam ne ip- PAE 'sorum 2 atriciorum potentia diminuatur. Quae res si in principatu usum habet, quan- ιν r. to magis obtinet in Republica tu qua cer-
262쪽
Iςs . Arn. Cismarii. Lib. IV. tae familiae principatum obtinent. De Claudio Tacitus r I. Annal. iisdem diebuου innua merum Patriciorum ascivit Casar vetusti Ν-mum qisemque, aut quibus clari parentes fuerant : paucis iam reliquis familiarum , quM
Romulus maiorum OL. Brutus minorum ge-tium appellaverant, exhaustu etiam quas Dictator Caesar lege Casia, ct Prive eps A MUM lege Senia sublegere. Et olim Romulus ille Rex diruta Alba , in Patres, ut eo quoque pars Reipublicae cresceret, legit Tullios, Servilios, Quintios. Quo etiam consilio Cajus, quamvis in principatu quibusdam Equitibus, teste Dione libro ra. laticla vium dedit. id est, spem dignitatis senatoriae.
CAPu TXXII. alterius quam vernacula lingua usus st. Crimen alieni sermonis. Lingua Germanica dignitas. Damagogi. Tribuni pleb. Vt san- A D aistoritatem etiam Rei p. conserine Ob- 'vandam permagni interest, ut sancte
servetur observetur & usurpetur lingua ver- tingua nacula. Valerius 2. c. 2. Magistratus, inquit, v rvo prisci quantopere sua populique Romani ma- η - jestatem retinentes sege ferint, hinc cognosci
potes, quod inter eater obtineda gravitatu, indicia, illud quoque magna cu perseverantia custodiebant, ne Gracis unquam , ns Latine, Latina responsa darent. βuin etιά ipsa linguae voluia lingua bilitare,quodplurimum valent, excussa, per obser interpretem logus cogebant Inon m urbe tantu Dautia nostra, sed etiam in Graecia= sa, quo scili- apud cet Latina υocu bonos per omnes gentes vene-
263쪽
De Arcanis Dominationis. .rp. 22. I 6sdia a octrinae,sed uulla non in re pallιum togasu fici debere arbitrabantur. indignia esse exta
stimantes, illecebris Osuaυitati literaria imis perii pondus ct autoritatem donari. Haec ille. Idque Phavorinus dicebat, posse Imperatorem hominibus Barbaris civitatem Romanam dare , vocabulis nominibusque Barbaris non posse; quippe qua a naturali
civium usu, qui, ut est ιn l. E. D. de usta. auroriis rat e senatus immutari nequit, vim atq; proprietatem accipiunt. Cujus rei Philota tu in reatu stantem, dc alieno sermone uten- Item incusat Alexander. Eequid videris odisetiavi sermonis patria Philotam tenerit solis
quin astidit eum dicere e sed dicat sane ut-cμns cordi esto dum memineritis aqueisium a nosro more atq ιe sermone abhorrere. Eoia raresendem modo Turci ci imperatores majestate apud imperii sui ostentant, ut non alia lingua Turc . quam sua vel legatos exterorum Principum audiant, vel iisdem respondeant. Quo etiam pertinet constitutio Imperii, ne in Camera lites alia lingua intendantur , Lingua quam Germanica, cujus linguae, quidquid Germa-
Ariasmontanus calumnietur, tanta est maia nica imjestas, tantaque dignitas, ut cum aliis fere Camera omnibus, non tantum de elegantia, verum Imperii. etiam de exquisitorum verborum circum
ductione, & periodorum decenti amplitu- Ne imdine atque tractu, certare possit. Remp. Quo magis cavendum est, ne In Rem - nrepEt pubi. inrepant homines loquaces & maia homineae te diserti , quippe qui, veluti, litui animos istqva- plebis adversus patricios animant atque in- ς ex O sendunt; quales fuerunt olim apud Athe- male is
264쪽
cratica. quis civem Romana vinctu
17o Orn. Ismaria. LA. III. bunis plebis, quorum locum hodie quidam ex ordine sacro qui pudor est religionis nostrae 2 obtinent, veluti Rochi sanus ille . cujus concionibus & debacchationibus Georgius a Kun stadi Podibradius regnum Bohemiae invasit. Quo laudabilius, civi tates nonnullae adeo eorum loquacitatem ambitionemque comprimunt, ut iis nulla fere alia de re praeterquam de morum corruptione , animarumque salute, publice verba facere liceat. C A P v T XXIII.
Areana Dominationis Democratica. Ne quis civem Romanum vinctum teneat. Lex Poristia. Ut Tribunisnt sacrosancti : ne extra urbem abno Etent. Ut nunquam eorum porein svi cesset. Trbunitia potestas. Ne patricii nimiι multos lutores habeant.
Porro, nihil minus in hac rerum natu
ra mortale est, quam populus. Itaque haud scio, an populari Reipublicae aria cana dominationis accommodari queant. Ad libertatem tamen ac salutem populi Rom. pertinet edictum silud Consulis Romani: ne quis civem Romanum vinctum teneret, aut claulum, quo minus nominis edendi apud Cou. potestas fieret : ne quis militis, donec in castris esset, bona possideret aut venderet , liberos nepotesque ejus moraretur. In primis Vero huc pertinet lex illa Portia , qua sancitum fuit o ne cui civem Romanum interficere liceret. Adeoque haec vox. civis Romanus sum , muli ssaepe in ultimis terris opem inter Barbaros
265쪽
De Greanis Dominationis. Cap. 2I. I rIllud, inquit, unum nefarie prodι tum, qΜM capitis , non dicam, Gracchi ,sed ciυM Royreant. precium se daturum , idque ali ro repensurum proposuit. Quare saepenumero haec lex renovata est. Cujus rei non alia causa fuit, teste
Livio lib 1 o. quam quod plus paucorum .pes, quam Iibertas plebis poterant. Contra quam legem , cum Cicero Consul Romanus supplicium de hostibus patriae sumpsisset, non injuste in exilium ejectus est. Atque hanc proprie ad dominationem Levpopularem, imo ad jura populi, de quibus Portia
ago lib. q. referri oportere, vel ex eo liis cur pr qtiet, quod mutata Republica , vim suam pri a d de valorem perdidit. Etenim Galba, ut re- m notio fert Tranquillus, cuidam cruci affixo , inris no poplorantique leges, de civem Romanum te- putaris. nificanti, quasi solatio, S honore aliquo poenam levaturus, mutari, multoque praeter caeteras altior cm, de dealbatam statui crucem iussit. Caeterum tribuni plebis arcana quaedam Areana dominationis suae ulurpaste mihi viden- domitur. Primo, quod sacro lancti fuerunt, Ca- nationisnuleius ille apud Livium lib. 4. Luid ran- . Tribu-dem est, inquit, cur negent se manibus tempe- nis pleburaturos, violatur Us denuncient sacrosanc ἀ usurpapor salem ' Deinde, quod Tribunis extra ra. . urbem abnoctare non licuit: teste Gellio Sacroia dc Appia. 22. de bel. civ. adeoque ne qui- sancta dem in continentibus licuit versari diem potestas. unum, vel noctem unam. Ne nimirum Ne Tri populi salus intuta emet, & patriciorum buni exin injuriis obnoxia. Quo etiam sensti legibus tra urbe AEduorum iis, qui sumnium magistia tum perno obtinebant, excedere ex finibus non lice- cient.
266쪽
172 O rn. Cupmarii. Lib. II L Potestas bat. Casar de bel. Gal. Tertio. quod prehendL plebi in dipotestatem habebant eos, qui plebi iniuriam juriam inferebant, eosque in calce rem mitis inferen- tendi, unde appellabant ut praesides, atque res, pre- libertatis populi Romani custodes. henden- quod creato Dictatore, cum reliquorum di. magistratuum Iurisdictio cessaret, Tribu- Mansio nus plebis in potestare manebat. .Addo. in pote- quod Tribunis licuit Senatusconsultis in safeps tercedere, imo in curia sublellia habere.
creatu adeo ut Veturius, teste Plutarcho , morte
Dicta- affectus fuerit, quod Tribuno in forum rorem. Venienti non cessisset. Quo facit illud apud
Polosas Livium lib. a. ut plebs non est habenda, aut interea- habendi 'nt Tribuni plebis. Propterea Im-cendi. perat Ores , Occupato Imperio, momento tribunitiam potestatem usurparunt , quod erat, ut scribit Tacitus 3. Annal. summi fa-sigii vocabulum. Quare Augustus eam triginta septem annos continuavit, eandemiaque a Senatu Principibus Iuventutis petiit. Hinc Alexander Imperator apud Lampridium, Gratias, inquit, vobis ago de Caesareo nomine, de ponti a tu maximo, de tribunitia
Pa- potestate. Sed & hujus generis est illud: ne trieti in populari statu patricii multos lictores
multos habeant. Livius lib. 3. Non pudet lictorum lictores vestrorum majorem prope numerum in foro habeant conspici, quam togatorum aliorumque. Hisce etiam similia sunt arcana quaedam domi -- Recenia nationis tum regiae , tum Aristocraticae. semiar quae huc rcferri possunt: ut sunt nimiae alia euia clientelae patriciorum, nimis munita aedi-
mula- ficta ,&id genus alia . Quibus etiam plurim. ra ex variis historiis addi possunt, quod nos identidem aliquando , cum De Odc aetate , faciemus. C Α-
267쪽
De Arcanis Dominationis. Cap. a 4. II iCApuae XXIV. lia quadam fama ct existimationis obtinenda, ct communia consilia. Romanorum stupenda magnanimitas; externa corporumajestas; magnus animus in rebus adversis. Arcana
ILlud vero studium famae atque reputa- mum
tionis, ut vocant, plurimum potest in tuenda omni republica conservanda. Cuius fama rei Romani, supra alias gentes, peritissimi studium fuerunt, dc dignissimi admiratione: Veluti ac repu- illud, quod a senatu Romano decretum talionu.
est, ne captivorum octo millia, quae cladi Caη- In es Ronensi superfuerant, ullo pretιo re timerentur. manos
Ejusdem notae est illud Caesaris , non σὲ supra a-
consuetudinem populi Romani, ullam occipe- lias genis re ab homine armato conditionem . item illa tes ex- magni animi vox est : naυibus transire Rbe- celluissenum, nes sua; neque populi Romani dignita- docetur. tis esse. Itaque pontem struxit: Sicut etiam Exem
Romanorum magnanimitas in accipiendis piis muneribus in stuporem conlecit saepe- Senatur numero vicinas gentes: qualis fuit Ger- Caesari . manici, quod dum Galli, Itali, & Hispa- Geema ni arma, equos, aurem Offerebant, lauda- nici. to eorum studio . armis modo Sc equis ad In facto bellum l umptis, propria pecunia militem quo ma-juvie. gnani-Quo facto magnanimitatem illam Phi- mitatelosophi ad vivum expressit. Primo equos Philoso- ω arma sumpsit, autem repudiavit. Ma- phi adgno nimi enim est, inquit Aristoteles Et hic. sitium libro Φ. cap. 3, non tam utiles ct fructuo- expressaε rra caper , quam erregia elegantes, O sit.
268쪽
3 4 Arn. cis maris. LA. I II. Imperatore dignas. Nimirum equi & arma conveniebant Imperatori ; aurum vero plebeio cuidam. Deinde, quod laudato ipsorum studio,& quasi cum pudore accepit. Di idem magnan mi, aut ore Aristotele, conferre benesiciae sed eum υerecudia accipere. Unde Livius lib. a. Legatis , inquit, gratia acta pro munificentia, curassi, patera, qua ponderis m nimi fuit, occepta. specie Ae quidem Principem ipsa nonnunquam est Vstris armat augusta eorporis specie ς, atque ma-
ς masse testas; qua multi deterriti atque obstit pe- sole facti, a caede, quam destinaverant, absit
Princι- nuerunt. Quemadmodum etiam de Au pem non gusto memoriae proditum est; a cujus fa- nunq a cie, cum quidam miles se averteret, & in is ι rmari. terrogaretur ab Augusto . cur ita faceret; respondit. IEia, Caesar,fulme tuorum oculorum ferre non pessam . Adeo nihil magis
conservat salutem Principum, nihilque citius conjuratorum insidias opprimit, quam sarta tecta existimatio atque majestas. Quod prudenter Tacitus ψ. Annal. Cateris mortalium in eo stare consilia . quidsbi conducere arbitrentur: Principum diversam esse sortem, quibus pracrpua rerum ad famam dirigenda.
Exem- Qualis magnitudo illuxit etiam in illo
plum veterum Germanorum Duce ac Principe, magni' qui fusus a Catualda, ad Romanos confu-tudinis git, Tiberioque scripsit, non ut profugus aut in Ger- supplex. sed ex memoria veteris fortuna. Reis manorῶ hiis enim deperditis saepe magnus animus Due e fortunam comminiscitur, atque ab auda et e tere. cla mutuatur. Eadem gravitas fuit Cono
Conone. nis, qui regem, ad quem missus erat , adoraru a
269쪽
De Arcanis Dominationis. Cap. s. I srare noluit , quod, teste a milio Probo, προαυνω illi vocabant; ne civitati suae, quae antea caeteris gentibus imperare consueverat, notam aliquam inureret. Illave rivo loro animi torpedo atque segnities Princi- animipum latus veluti aperit, qualis stupor sui titi Vitellio Imperat Ore cum dς Imperio ptim laia periclitaretur. De quo Tacitus 3 Histor. οὐ Tanta torpedo invaserat animum, ut se Princepem eum fuisse caterι non meminissent, ipse obliυisceretur. Est enim cordati & magni Principis, nihil committere quod ipsius dignitati famaeque detrahit. Quam animi magnitudinem etiam in Friderico Primo notat Gunt herus lib. s. Ergo pudet,populo quasi debita, cogar avaro Solvere, cui magni Iolvunt indebita Reges: CApuae XXV. Omuiu firmi fima dominationis munimenta,
pietas ct cultus divinus , Hementi. nulla injuria; mitis glibernatio. Fati υμ in interitu Prineipum o Rerumpubi.
CSterum omnia haec arcana consilia Imheia
superat, tum clementia eoium qui raristia imperant, tum pietas& Cultus di- elemen iavinus, ut est in veteri Vaticinio C. Martii fiam e antiqui Vatis; . . A pietate Haes faxitis, recte gaudebit Iemper, omniis Atque ideo siet melior Rco blica vestra. praeeia Nam is Dius υestros perduellei singuet d.ntia
ctus vestro; campos plaside nunc ruraqwe eonsilia
270쪽
ν76 Arn. CDpmaris. Lib. I II. nes in caput Principis iniri oportet. Id est , quod monuit Pisonem Galba: Cogita , inquit, quid aut 11 olueris sub alio Prine ipe, aut Dem Ain volueri . Et Me caenas ille apud Dionem. juriis Nulia in re laberis, s ea ipsa libenter feceris , nemo qua velles alium facere, s ejus imperio sub e--cien- ctus esses. Quare nemo temere injuria a dux te- ficiendus est: quin potius imperandi au-mere. spicium a clementia fieri debet , ut recte A Cle- Augustum monuit Livia. In quo pruden- entia ter Germanicus, qui, Cappadocia in sor- imperii mulam provinciae redacta, quaedam ex re si pictu giis tributis deminuit. Suo, ut ait Tacitus, facien- mitius Romanum Imperium speraretur. Id αμm. quod inprimis observare debent illi , qui
noviter Imperium occupartini. De quo idem Tacitus arguit Mithridatem , eum atrociorem fuisse, qua novo regno conduceret.
Milii corollarii instar erit illa Salustii ad
Caesarem oratio, auro magis aurea: Equiis de ego cuncta imperia crudelia, magis acerba . quam diuturna arbis ror; neque quendam a multis metuendum esse, quin ad eum ex mul-ris formido recidat. Eam vitam, bellum a terismum, O anccps gerere: quoniam n que ad verissus, neque a tergo, aut lateribus tutus ses, semis . per in metu aut periculo agites. Quid, quod Sulμsti hululae modi humanae cogitationes & ar-μμrς cana consilia, saepenumero turpiter fallunt, circo 3- in fumum eunt ιμης Usque adeo , ut canit elegantissimus Lu-
rem Ora cretius, res humanas vu abdita quadam
3 ρ Obterit, ct pulchros fasces ,savasque secures Proculcare,sse ludibriosbi habere videtur.