장음표시 사용
281쪽
De Iure Dominationis. Caep. It Post temo minime conita dicunt haee jura A uollegi divinae, caeteroquin non essent .iura, sed non con- flagitia. Sicut enim jura belli, jura fisci ,:ura tradi Reipub. legationis, suos certos habent ter- cant, νε- minos, e quibus si evagantur, non amplius ri diva jura sunt, sed summa injustitia : ut si fiscus no. Omnia rapiat, si naturae vis inferatur, si
specie legationis & Reipdblicae insidiaeli ruantur , jus gentium ac divinum viole- Sed eretur et sic etiam Iura dominationis suos cer- ros suostos habent limites , e quibus si excurrunt, habeant dc in vitiorum confinia atque possessiones limites. involant , non amplius jura sunt, sed sce-lara, seu, ut Tacitus appellat, dominationis sagitia. Quale, praeter caetera, est illud Ana natani lib. I . Luicquid Caesaris implacabilitati sedisset, id veluti fas jusque perpensμm .
urgebatur. Quid enim Z Ius hoc sit 3 Imo est aeuino extrema quaedam immanitas atque Tyranis rant M'. nis, nequis me injustitiae patrocinari putet . Quare duo sepimenta, sive terminos huic juri statuo: Divinum numen, sive Religionem; S: Fidem, sive pudorem. Quae si
integra maneant, nihil prohibet, nonnun-qrram a communi jure recedere, Pacis acquietis causa.
Caeterum non solum huic juri lacus est Iosi In Principatu, verum etiam in aliis Rebuia minatio pub. Quarum cum tres potissimum sint nundimspecies, totidem etiam Iura constituenda Prinei- sunt: veluti sunt iura dominationis Regiae, paes s Iura dominationis Aristo craticae , & jura tum sed dominationis Popularis , guae tamen in-νe a plerisque concurrunt. publicis
282쪽
tria hominum genera confugere olim
ΡRimum ergo, jura dominationis regiae
sunt, quae Principi licent contra jus ordinarium; tum conservandae augendaeque Reipublicae, tum ipsius securitatis causa. Quibus in reeensendis primo loco sese mihi offert aperitio Asylorum , in quibus recipiebantur, ut refert Plutarchus, omnium ordinum homines; nec servus domino, nec creditori b. reddebantur noxii nec magistratibus criminosi. Nam haec tria hominum genera ad Asyla confugiebant: quod etiam notat Tacitus 3. Annal. Complebantur rempla pessimis ser vitiorum, eorum subsidio obaerati ad υersu creditores, suspecti que capitalium criminum receptabantur. In
quo valde vapulat Romulus. Ideo Satyricus appellat infame Asylum , & Augustinus facinorosorum domus, alii durius. Qui quantum nimia pietate, nolo .cnim diiscere superstitione excellere cupiunt, tanto ego ille Reipubl. communisque salutis amantior videri volo, & quantum illi de civili jure atque aequitate dimicant, tantum mihi de falute populorum atque incolumitate libet decertare. Etenim Romulus, dc laudabiliter. & pro dominatione sua feci isse dicendus est. Non enim modo Romanam Rempublicam civibus locupletavit; verum etiam alias civitates, quae erga ipsum hostili erant animo , ejuscemodi ferocibus hominibus deoneravit , sibique devin
283쪽
De Iure Domisationis. Cap. s. I sdevinxit; quae non exigua jacti tanti sundamenti pars fuit. Quid Z quod ipse Moy
ses Asylnm aperuit Nam. 3s . De urbibus Circa quas dabitu Leυit is, erunt sex urbes refueri, idem quas dabitis, ut fugiat illic homicida. Sc Deu- Mors ter. 26. Ne trade serυum domino Jo, qui ad te exemisi confugit. Idque aliae gentes secutae iunt, ut Plum. de Theseo refert Plutarchus Sc Senon ille Alia apud Cesarem de bell. Gall. Vtprimum de- rumque fecerat Gallia, collecta undique perditis homia gen-nibus, serυis ad libertatem vocatis , exulibus tιum omniis ciυitat si receptis, latrociniis 1mpediamenta ct commeatu3 Romanorum intercepit.
Illa autem ratio videtur magni momenti esse, quod non tantum Rempubl. suam hisce gentibus roboravit, verum etiam inconditam multitudinem honestis legibus ad locietatem civilem traxit atque composuit. adeoque, ut de Orpheo Poeta :Placitis hominum, fera corda mitigaυit,
Doctaque vitam voce temperavit. Iustitiam docuit, coetu quoque congregavi
Moresque agrestes expoliυit Orpheus. Quo tamen jure Aleeander , caeteroquia sui juris non negligens, non est usus. Nani exstructa Alexandria captivos , quos inco Ias novae urbi dedit, liberavit, sed reddito pretio dominis, Curtius libro septimo. C Aip u T VI.
Statua Imperatorum , ora, e des sacra, Ecclesia. IAra e ιυitatis o ordinis daramictu hostibus. florum abusus. QVin etiam circa statuas Imperatorum Ide in idem jus suit, cum , ut miseris perfu- circasium
284쪽
rso orn. Ismarii. Lib. IV. statuas gium essent, tum etiam ut eo venerab Ilio is Impera- res sanctioresque viderentur Principes. Itatorum. que in honorem Caesaris edixere Duumviri , inquit Dion, Μηδενοι εις o i υγωμα ιτκ κ . neφυπν, επ αδεια, μητε ρω 'να -
, παιάν τ επι του Pομυλου γνομένων ἐδεχύκεια , Nequis qui in templum D. Iuialia impunitatis causa eῆfugisset.inde extrudi. vel abripi puser, quod nemini Deorum concessum, exceptis iis qua ad Romuli cMalum per Item L tinent. Haec Dion. Nec solum hoc jus sta magines tuarum fuit, verum etiam imaginum prinis Princi- cipalium t idque Philostrates scribit lib. L. pales O de vita Apoll. Imputatu damnatum quenda circa a- fuisse , quod servum suum verberasset, quiras. drachmam argenteam Tiberii imagine'na tam gestabat. Sed& ad aras confugiebam. Plautus, Ego interim hanc aram occupabo. ScVirgil. 2. AEneid. Ingens ara fuit, ctc. Hic Hecuba, O nata ne quicquam altaria
jurua Praespites atra ceu tempestate columbae , Condensa ct divum amplexa smulacra te nebant, de postear hac ara tuebitur omnes, Caeterum haec miserorum perfugia, quae hoc jure nituntur, in abusum trahi non oportet. Quocirca Tiberius nimiam liceniat iam dc impunitatem circa Asyla abrogavit.& laudabilis est constitutioin l. unic C. de his qui ad stat. cons. Lui ad statuas, vel υirandi metus, vel creanda invid a causa e uingiunti, si certcs habuerint causas, quibus confugere ad Imperatoria simulacra debuerint.
285쪽
De Iure Dominationis. CV.ς. Isrfure ae L L. vindicentur in vero probat αμσint arisb. suu invidιa creare voluisse, ultrix n eos sententia proferatur. Et Callistratu sim I. 28. g. 7 . D. de poeu . Eum qui imagine saris in invidia alterius praetulisset, in vincula pu blica coerceri, D. Pius rescripsit. Ide circa Ecclesiam jus est. l. 2. C. de his qui ad Eeel. cons. Item nec tamen promiscue ad alias domus refe- circae
rendum est. Ideoq; Pompejus ille Columia clesiam, na Salernitano Principi summa familiariis tale sibi conjuncto, tanquam reo laesae majestatis comminatus est, nisi extemplo ma leficum hominem ad carcerem statuisset, qui er manibus praefecti vigilum elapsus, tanquam ad Asylum in domum ejus per gerat. Sed de Iure Asylorum Zc Ecclesiae, quibus indulgendum sit & quomodo . vide alios. Non enim libet actum agere,& quae nimis vulgaria sunt, recoquere. Iura or. Porro quo jure Asyla aperta sunt, eodem dinis haReges Imperatoresque gentibus hostilibu , stibus jura civitatis Zc ordinis dederunr, contraia dare dicente quamvis Senatu. De Anco Livius quam-
lib. I. ηncus secutus more Regum primorum, υμ con qui rem Romana auxerant, hoqibus in eiυlia traditatem accipiendu, multitudinem omnem Ro- centes
mam traduxit. Sc Claudius Imp. in pulcher- natis.1 ima de hac ipsa re oratione apud Tac. IE. Annal. tauid aliud exitio Lacedaemonis fuit atque . Atheniensibus, quanquam armis poli bant, mis quod victos pro alienigenis are ebat At conditor noster Romulus tantum sapientia valuit, ut plerosquepopulos eodem die hostes , det i ei Des habuerit, Et ibidem. Iam moribus, artibus, Unitatibus, nostris mixti aurum Oves 'M inferunt lor; M, quam separat i habeant.
286쪽
Arn. cismarii. Lib. IV. beant. Prorsuss ad sapientiam lacram I . Proverb. Ex multitudine populi apparet magnitudo Regis, ct ex inopia infirmitas Principis. Reperio etiam occultiorem causam; ne senatus ex solis Romanis constaret, sed interessent etiam, qui& natura magis obsequio si essent, &. Principi devincti. Id a tTacitus I. Annal. Simul novi homine e municipiis O coloniis, atque etiam provinciu nsenatum crebro assumpti , domeyticam par moniam intulerunt. C A P u TVII. RaptusSabinarum Virginum, vis nee statis Repulsa. Castrensi Iurisdictiosori exper/. Reipublica μι-οκεια.
Rapti Aptus etiam Sabinarum virginum ex Sabina- hoc iure defenditur. Neque enim hic νu viris audio Theologorum. Philosopho-gin m tumque voces; profanatum jus divinum ἔexbρς violatum jus gentium ; ruptum jus hospi-j rq ας- tii. Age enim, quo ore, qua fiducia, peten fendi tibus Romanis matrimonia negarunt fini mr timi nisi quod rati sunt hac ratione deletum iri gentem omnium nationum fortissimam atque belli eo si si am. Quare factum bene quod Romulus praevorrit, artemque, ut dicitur, delusit arte. At dices ex Iurisconsultorum aditis: judicio peti oportuit. Ita enim ait Paulus Iurisconsultust. IT 6 . D. de reg.)ur. non essesngulis concedendum, quodper magistratu publicepositiferi, ne occaso si majoris rumultus faciendi. .Te vero ineptum l ne quid fortius dicam. Nimirum cum armato de feroci populo, imo cum publico hoste, judicio experianis
287쪽
De Iure Dominationis. Cap. 7. Is Iexperiundum erat ZAc tamenRoniani pacifice dc missis legationibus petierunt: sed cum repulsa: qua, ut quidam Poeta Graecus ait, viro magno nihil acerbius accidit.
Ideo Lycus ille apud Senec. in Hercule
furente. Non equidem Feor Fore ut recuset, ac meoι spernax thoros,
tau Ods impotenti pertinax animo abnuet, Stat tollere omnem penitin Herculea domia. Invidiafastum ae sermopopular premet.
Quare ni maluisset populus Romanus Rempublicam juxta atque seipsum ire periaditum , necessitate adductus, quod bono
titulo nequivit, extra ordinem adeptus est. Ita enim Poetae raptas e more Sabinasti idque ait Seneca de elementia lib. s. Necessitaε magnum imbecillitatis hEmana patrociniis , omnem legem frangit.& Valerius lib. 7. cap. 6. Abominanda necessitatis amarissima legero truculentissima Imperia, tum urbem nostra, tum etiam exteras gentes, multa no intellectu' tantum,sed etiam auditu graυia perpeti coegerunt. Et quidem necessitatis exempla sunt in ipso jure civili, ut in I. a. Cod.de pari. suist suos distr. l-7. D. de admin. Oper. tui. M in aliis: Et haec omnia Romulus sumiamus Nomothetes publicae utilitatis causa osurpavit: ne civibus destitueretur Respuis Bliea. Ea est enim necessitatis vis, ea dignitas , ut saepe rei non licitae jus & ae- . quum tribuat. Quamvis quomodo hoc illicitum fuit , contra fraudulentos homines, 3c capitales ininticos , sui conservandi causa, nonnihil exorbitare, &, ut dicitur , manu agere et cumprimisi Roma
288쪽
I m. cismarii. Lib. IV. Romanos, qui erant homines militarer Credunt pleris, inquit Taci tus in vita Agrie. Mil ta- militaribus ιngemis subtilitate deesse ; quiaris juris eastrensir jurisdictio secura ct obtusior,
dictio plura manu agens, calliditatem fari non exisminsu erceat. Et ne quidem ipsae raptae admodum subtilis. aegre tulerunt cum fortissimis vitis conjungi di ccedebant, inquit venuste Livius, blanditiae virorum, fueIAm purgantium xwpiditare atque amore; quae Maxime ad muliebre ingenium efficaces preces sunt. Vnde . mos mansit apud Romanos rapiendi virginem ex gremio matris, cum ad virum ducitur. Caeterum cessante necessitate, nefas erit: de regulariter raptus virginum capitis. Poena supplicio puniuntur. l. un. C. D. rv. vita. raptu . seu vid. CAouY VIII. . Fratris fiam in uxorem ducere. Imperator fons ac caput iuri, civilis. Matrimoniti meum fratris silia juri ci Pili non repugnat.1 Princeps profanus.
Cavera' 'x Ortua Messalina ClaudIl Imperana per vi eoris uxore, consilium habitum
nuotius ' 'μ' est a tribus in aula Imperatoris po- Dinulor tentissimis libertis , de secundis nuptiis sis tuis Imperatori vi o conciliandis . Narci fla dota si is favebat Aliae Patinae : Pallas Iuliaemis, in ' Agrippinae, Germani ei, id est, fratris Ina-λl λω -pmatoris filles e Callistus Lolliae Paulinae, fumilia Lollii consularis filme, t pallas ; inquit tristi Z- Hictor ictis, id maxime in Agrippina lauari re,
ruri quod Germanici nepotem scum traheret, dignum prorsus imperatoria fortuna, stirpe no-
289쪽
De ture Dominationis. cap. g. geret; nefa mina everta foecia litatu integra claritudine Caesarum aliam in domum ferret. Itaque ejus lententia praevaluit. Sed enim Inde dices, quo juret imo vero optimo , hoc u:t, Claudia jure hoc regni, sive dominationis. Primum Imp. enim Agrippina erat ex domo Augusta; matri- quae si alii nuberet , periculum erat , ne is monium Imperio Claudii insidias it rueret, fretus eum hoc conjugio cum nepte Imperatoris. ω fratris enim foemina, ut ait Plinius in Epistolis, in- silia. rer dum pestu generis humani. Quo etiam nomine Rullas Crispinus in exilium pulsus est, invisus Neroni, quod Poppaeam quondam matrimonio tenuerat,Tacitus s. An n.
Et Asinius suspectus fuit Tiberio, tanquam ducha in matrimonium Vipsania M. Agrippae filia, quae quondam Tiberii or fuerat, plus qua civilia agitaret. Deinde, quod nefas erat Augustae domus splendorem iualiam familiam transferri. identin dedignatione vi aliquam dc contemptum Castis saribris inlaturum erat, quod testatur Ta-uitus s. Annal. Romanam Rempubl. in Prιηcι-llictu fu i ste, quod Iulia Drassilia, quondam p m dm Neronir uxor, denupserat in domum Rubellii gnitia Blaudi, cujus aυumTiburtem equitem Roma- posita essnum pleriqisa meminerant. Adde, quod erat inspira expertae foecunditatis, sive, ut eum Varro- didis nisne loquar, noudum erat exparta. Caeterum ptiis.
expediebat tum Reipubl. tum ipsi Prinς ipi, haeredes nasci, de quo vide quae dixi iu- ,
Ac ne mihi quis opponat jus divinum: mpti
ut ut enim hoc fit, Romani tamen respectu suae sectae, ut Galenus athe ubi tradit, rideo- tr stimque pro resiSione .ua , tum in his, Auin in
290쪽
r0ς Orn. Cismarii. Lib. IV. aliis excusationem mererentur. Iuri enim Civili non repugnat, ut recter ex Vlpiani fragmentis tradit Cujac. lib. I 3. obser. mul to minus juri gentium. At enim, inquit prudens scriptor,nουa nobis infratrumflιMconjugia,sed aliis gentibus solennia. Et si majxime sit contra jus civile, Claudius juri. huic, cujus ipse velut fons erat, ac caput,
opposuit bonum publicum; id quod late
patebat , adeoque tunc temporis totum ferme complectebatur terrarum orbem.
Quin etiam alias in ipso jure civili, propter excellentiam personae a regulagenerali reis ceditur l. 2. C. de senten. ex per. reeit. sicut Ec plura illustribus personis conceduntur quam inferioribus i. et T. C. de dignit. Ut taceam nunc dispensationes Pontificum super hac re, ut videre est in lib. Taxarum Poenitent. Α post. At enimvero quod de Ptolomaeo, Alexand. Heraclio, nonnulli
afferunt, frustra sunt; quippe qui libidinis
saltem explendae hujuscemodi matrimonia affectarunt, non tranquillitatis publicaeeur ea. eonservandae. Quare posteriores Principes posterist ' constituta poena, hasce nuptias prohibue e priu- runt, adeoque hodie rcgulariter nullam σψφε ex tertio gradu uxorem ducere licet, i. IT. Probia C. denupt. 9 l.ult. C. de incest. nupt. Neque e-ώμ rint. nim illud probo, quod peculiari S Cto in
exemplum raptum est. Nam, ut ait IC tu sint. I 4. .de L L. Sesod eontra rationem uris νeceptum est, non es producendum ad consequentias. Tametsi ideo factum est , ut puis to , ne Princeps videretur incestum com mittere; adeoque populus sperneret Im