장음표시 사용
281쪽
Odo' vero recensetur inter Belialandensis monasterii, ut vocant, benefactores sub ea tempora. Bernardi II filii fuerunt Hugo et Bernardus Hugonis de Brittiu non semel meminit Mathaeus Paris sub A. 1216, qui Castellum Bernardi de eius eudo fuisse diserte ait huic rex Angliae Ioannes regni limites tuendos iradidit contra Alexandrum Scolorum regem, qui in Ludovici Franciae regis filii partes ultro concesserat. 4b Hugone prodiere Alexa nder de Bailleui bila mi dominus, Tenricus et Guido. en-xico, cuius excessum sub A. 1246 annotant Parisius et Mathaeus WEstmonasteriensis, uxor fuit Agnes Willelmi de valentia e mitis embrochi filia, ex quo coniugio nulla superfuit proles. Guido vero cum Simone de Montesorti Licestrensi comita contra Henricum II Angliae regem sortiter dimicans occubuit A. 1265 exstitit etiam Hugoni filia ora Gilberto de an ex Flandriae comitibus genus aucenti nupta. iora etiam fortassia soror fuit Ada de Baiiaeui, uxor Rogerii Filii-Ioannis seu Frtz-Iean, quem exstinctum A. 124 auctor est Parisius Alexander de Bai titil' , primogenitus Hugonis lius ex Isabella de DoMer, quae comitissa de Assoli in veteri diplomate indigitatur binos pro creavit masculos Ioannem scilicet regem Scottae et Thomam a Baillere patrem Christinae de Baiiaeui, quae Ingerranno Gui nensi, Codiciaci in Gallia toparchae nupsit. Ioannes dominus de Bailleti ducta in uxorem Dornagilla, Alani Scottae constabularii ex Margaret Davidis de Scotta Huntindonensis comitis primogenita silia, Galeweiae illius iure dominus suit crebroque hoc Z214 titulo et appellationa ista occurrit apud scriptores Anglicos ab A. 1236 exstincto demum absque prola Alexandro colorum
rege, cum gravis de regni successione exorta esset contentio inter eius haeredes, maxime inter Ioannem Balliolum et Robertum Bru-sium, expenso discussoque utriusque iure ab EdWardo I Anglorum rege, delecto controversiae arbitro, Scoticum regnum loanni
addictum est A. 1293 sed subortis mox Anglum inter et
Scotum dissidiis Ioannes in Edinardi potestatem venit regnoque privatus ab eodem in praedium Balliolens in Gallia an incidatus est et quorumdam praelatorum curae custodiaeque contraditus,
quo in loco reliquum vitae exegit obiitque tandem post annum 1327 proinde in extrema senectute, ut ait Buchanan ' et Centenario maior, cum ab A. 1236 arma induisset resque varias 1 Tom. 1 et 2 Mon math. Wesim A. 1211.
282쪽
gessisset, ut auctor est Parisius. universa' interim quae in Anglia possidebat praedia ssco addicta sunt, exceptis aliquot quae
ad Antonium Dunelmensem episcopum, tamquam comitem Palatinum, caduci iure sunt devoluta, in quibus exstitit Castrum Be nardi, quod nova aedificiorum et structurarum accessione auxit orta deinde regem inter et episcopum controversia, concessum
illud est Warwicensi comiti. Ioanni Scotorum regi unicus superfuit filius E ardus, cui dum adhuc regno potiretur, Ioannam Caroli Valesiae comitis filiam primogenitam desponsarat parens sub An. 1295 3 pactis in dotem seu dotalitium, ut vocant, 1500 sterlingorum libris in Balliolo, Damperta, Helicurte et Hornu in regno Franciae, et aliis in Scotia praediis percipiendis. qua quidem praedicta in Gallia praedia in Vinemacens pago et Pontivens comitatu paucis a se invicem divisa intervallis sita
sunt verum parente in ordinem redacto insecta remansere nuptiarum pacta. exstincto post haec ad Novemb. A. 1327 usio rege, qui Davide filium diadematis haeredem reliquerat,
Edwardus aliquot Scoticorum procerum ope, atque adeo ipsius Anglia regis fultus auxilio, Scoticum invasit regnum sub Augustum mensem . 13 30 ac 5 Kal Octob proxime insequentis anni coronatus eo nomine dem deinceps praestitit dwardo III
Anglia regi 14 Kal. Iul. A. 1334 in publicis apud Eboracum comitiis. nec diu parta potitus dignitate, regno exactus et iuro omni in illud suo in eundem Edwardum Angliae regem seu ut alii volunt, Leonellum EdWardi filium transscripto, 8 al. Febr. vel, ut quibusdam placet, Epiphaniae die festo A. 1356, extremum tandem diom obiit ad Duncastriam An. 363 ) ex eadem praeterea Balliolana familia Anglica memoratur Radulfus, qui sub Ioanno
Varennensi comite vixit circa A. 1300 Simon vicecomes Clamomanensis eadem tempestate ' et E ardus quom Angliae rex Edwardus Warwicensi praefecit oppido sub An. 1333. exstincto porro improle EdWardo Scotorum rege, exorta est de il- Iius in Francia bonis controversia, ac de Balliolo praesertim inter Badu plium de Codiciaco Montis Mirabilis toparcham, Calliarinam Atrebatensem Albae Mariae comitissam et Hugonem dome- Ieduno Antoini dominum uxoris iure cessitque tandem Ballio-Iensis castellania Radulptio', ut Christinas de milleui, dwardi
283쪽
patruelis ex filio nepoti, qua ille potiebatur An. 1370. ex pra dictis iam satis superque constare arbitror Balliolenses Anglos Scotosque non a Normannica eiusdem nomenclaturae familia prodiisse, sed ex ea quae in Vinemacensi agro floruit et Picardia, ubi praedia de Bailleui, de Dampiarre, de Hellicoria et de Nomadi possedit Balliolum, quod genti appellationem dodit, tenet hodie domus Melunia seu de Metan, ampolxam et Hornatum Ram- buxea, ellicurtim denique Rouhalda seu Gamachia ex Caroli VII 21 Franciae regis dono Ioachimo Rouhaldo Franciae marescallo sub annuo censu facto quod quidem castrum a Balliolorum haeredibus emerat antea Edwardus Angliae rex et comitatu Ponti vensi adiunxerati sed et hoc notandum ab eodem Hellicurtensi praedio nuxisse Balliolanae samiliae symbolum seu clamorem, ut Vocant, militarem, qui vulgo Scoticis regibus in universum adscribitur a secialibus nostris, qui Ioanni et dwardo Balliolis proprius fuit, nempe neui uri in Pontiau. ex quo perperam et infeliciter satis ignerius sub A. 1286, Crucimanius in Bibl. Script Gallio. p. 528 et Sauvagius ad Chronicon Flandria vernaculum C. 38Ηarieuriae dominos fuisse Balliolos hariolati sunt gentis Balliolae Vinemacensis arma et insignia varie esserunt libri, quos vocant Provinciales manuscriptus Scoticus qui penes me cst, scutulum argenteum in miniata area assignat alter Gallicus acutulum a genteum, tertius Armeniaco distinctum vellere sarit. Duchesia denique scutulum rubeum in Armeniaca area attribuit. p. 74, 12. Zόμπου eadem habet Scylium, qui a Bryennio pleraque hausit quae in Michaelemum refert, quem nec hoo Ioco exscribere est animus, nec in aliis, ubi cum Bryennio consentit, ne nimius sim. id satis erit semel monuisse. p. 81 v. 12 ' τουχ Infra n. 18 ' τατουχ idem sorte qui n. 21 et Annae p. 4 δευται fuit Artac ortu Turcomannus, quo Artacidarum prodiit familia is anno Heg. 488 Chr. 1075 una cum Tageoldulo, leppi seu Berrhoeae toparcha, Solymannum Nicaeensem Sestanum de medio sustulit, ut narrat M
p. 87 V. 20. χρηματων et πορει Comparanda coniux cum coniuge seu cum BGennio Anna , qua ex susioribus mariti commentariis pleraque per synopsim attigit, quae habet I LAIeriadis. p. 93, 21. -α vovi De quo ad Alexiad p. 107. P. 99 V. 4. Κωνσταντινος DConstantinum hoc loco et L 1
n. si appellat, qui ceteris scriptoribus Leo nuncupatur. V. not. ad Annae p. 112 et stemma Comneri.
P. 100, 22. ωροβατοι καὶ ιοκλεις Bellum hoc Servicum prosequitur Mysitae p. 851 et seq. ut et Anna l. 1. v. noti ad p. 40. P. 101, 16. Μιχαὴλ κηρουλλαριορ Qui patriarcham egit post Alexium, imperantibus Monomacho, Theodora, Stratiotico
284쪽
et Isaacio Comnino, de quo muli cardinalis Baronius in Annal. Eces et Leo Allatius disseri 2 de libr. E L Graecor et I 2 dorici Occid et Orienti consens. c. s.
silio imperatore, et in provinciae somam redacta Bulgaria a Praefectis ducum titulo et dignitate instructis coepit administrari. hos inter Nicephorum Carentenum et Damianum Dalassenum, Michaelemum imperante, memorat Scylitetes Nicetam eodem per lanctum magistratu, cum nostri Hierosolymitanam expeditionen Primum sunt aggressi, testantur Albertus Aq. Willelmus Tyrius et Thwromius. Niceta successorem hua nescio quem nominat idem Alberius I. 8, 34. p. 106, 8. αυτουάμευνετιδος Andronici istius uxoris m minit Gregoras l. 9 et ab ea instauratum de novo horae monasterium Constantinopoli scribit. , praeterea Annam p. 166.
V. 18. τρι- γαο θυγατέρων Duas ex tribus Andronici Ducae filias hic recenset Bryennius tertia fuit Anna Ducaena Georgii Palaeologi coniux. Anna l. 2. p. 107, 8. 'Aπυρου Quis ille Argyrus, pluribus disceptamus in Familiis Byzantinis, ubi de Argyrorum familia. P. 112, 4. Κατωμουντης An idem cum Castamonita, de W216 quo Anna p. 195. p. 115, 4. Φρουριον v. not ad Villhard. n. 86. V. 6. χιεβαινον την γέφυραν Pontis istius meminit Cinnamus l. 2. plura etiam de illo congessimus ad Villhard. n. 85. p. 118, 19. Σολυμα ὁ του Κουτουλμου υἷος Iconiensium Sullanorum originem hactenus incertam vixque notam nobis tandem aperi Bryennius Solymannum enim Veterem uti a Tyrio appellatur, a quo ceteros, qui in Lycaonia, Cappadocia aliisque Asiae provinciis imperitarunt toparchas Turcicos deria Vari constat, non ex eadem modo qua supremi urcorum Sullani gente ortum duxisse docet, verum etiam quo illos consanguinitatis gradu attigerint a Cullum quippe, quem etiam cum Scylitae et Zonara Κουτλ-μους et Κουτουλμους vocat, Solymannum N Caeen em Sullanum prognatum reserti Cutiumus vero Tangrotheci Sullani patruelis sui seu uti scribit I. 1 n. 10 et ex eo Scy- Iiises, Tangrolaec patrui filius, proinde Salgeuci ex filio nepos. id praeterea firmat Scylitetes, cum ait Ibrahimum agrolbeta fratrem ullum fuisse ανέψιον seu patruelem cuilumus porro El-Macino A. Heg. 477 Chr. 108 et insequenti Ptolomeus nu Cupatur, Vocabulo haud multum abludente, si primus immuteturopex, ubi Solymanni parentem exserto vocat atque ex his non mediocriter salsi deprehenduntur Zonaras, Tyrius et Aithonus.
a Zonaras quidem, qui Cutiumum agrossieci ἀδελφόπαιδα seu ex fratre nepotem facit Tyrius vero I. 3, 1 et Aithonus c. 15, qui Solmannum nepotem fuisse scribunt Guedadoldaei Albae A
285쪽
senati Sullani, cui Tyrius Belsetosi, istonus Aspasalem nomen tribuunt enimvero ut utlumus eiusque 1ilii quinque tot enim assignat liberos Cutium Scyliues, quos inter Solymannum et Masourium recenset Bryennius Lycaoniam, Cappadociam et Bith niam occuparint, fuse salis enarrat Zonaras in Romano Diogene et idem Scylligas in Bolaniata incertuna lamen prorsus relinquitur, quando et quo imperant Nicaea Bithyniae metropolis, in qua regni sedem seu ut Anna loquitur l. 3 p. 95, τ μυλτανίκιον constituisse Solymannum testantur passim scriptores, in Tur- Durum concesserit potestatem, cum id nemo hactenus prodiderit. certe licet quod a Bryennio I. 3, 16 17 18 S litae, Zonara et aliis traditur, a Nicaeensibus exceptum Bolaniatam et inperat rem acclamatum, perspicue evincat hac tempestate, hoc est, sub A. r. 1078, Nicaeam Graecis paruisse, illo tamen imperante urcos agnovisse domino videtur indicaro idoni Bryennius l. 4, 2, dum scribit Bolaniatam imperatorem factum legatos misisse ad Solymannum et Masurum, τους τῶν Ουρκων ἐξαoχοντας ἐν in καια διατριβοντας, qui tum Nicaeae degebant, sane cum Solynianni veteris regia exstiterit, Nicaeam oportet ante illius excessum, qui anno demum 1085 contigit, tu Turcorum ius e P. 124, 15. ἐν τοις των Ῥουφιανῶν παλατίοις De boopalatio ad Chalcedonem agunt Sogomenus, Socrates, Nicephorus Call. Cedrenus, Glycas et alii locis a me indicatis in Observ. ad Villhard. n. 68.
I. 3 de Bosi' Thrae C. s. P. 126, 13. uno me αδηοας V. notata ad P. Alc-xiad 54. V. 19. προ των πυλων του τεuένου, Apud Graecos quippe, ut et hodie apud Latinos, celebrantur sponsalia anteio tali ecclesiae. uchologium Graecorum visa τὴν θείαν λειτου γων , του ἱερέως εστωτο ἐν το θεί' ιερατείφ, παρισταντο. ιιιέλλοντες Dύγνυσθαι προ τῶν γειν θυρων etc. quo tum tem-Pore sebant eiusmodi donationes, quas dotis nomine noncupant praetici regiam maiestatem 1 2 c. 16, Glativilla l. 6 c. 1 et Bra-W217 cis l. 2 c. 39 dicitur os Dulgariter id, quod uber homo dat
δρο-ae uae ad ostium ecclesiae tempore desponsationis. Onsfaitara portea a monatiar in Stabilimentis S Ludovici I. 1 c. 1118 19 et 113. P. 127, 4. τριγαμιαν Tertiae quippe nuptiae legibus et
conciliorum canoitibus vetitae. v. cari. 3 et 7 Neocaesar Syn. Leo.
NOV. 90 Constant. Porph. Nov. 13 latam Α. 920, Balsam in Epist. Basil ad Amphil. c. 4 et in Nomac Photii, Ius Graeco- Rom. t. I p. 497. scitum illud Nariamen vel Clementis: τὰ πρῶτον συνοικέσιον νομος - δευτερον συγχωoησις, τριτον, o ouis,
286쪽
το τέταρτον χοιρωδης βίος quin etiam Athenagoras ipsas secundas nuptias υπρεπῆ μοιχειαν appellavit. V. epistolam Nicola palr. . apud Baron. A. 912 in appendice tom. 10 et Guidon Carmelit.
p. 133, 3. Actia ρανία meminit et eo oppidi seu potius προαστtio Cantacuaenus l. 3 c. 84, quod urbi Constantinopoliatanae, hegio, Athyrae et Selybriae proximum, proinde in 1liracia uisse indicat illud Vero quod του αρχαγγέλου seu d.
Michaelis templum eo in loco exstructum ait Boennius, videtur aedes illa esse, quam Procopius et Theophanes ad littus Anapii, quod cxionto ad dextram navigantibus occurrebat, statuunt, a Constantino M. condita et a Iustiniano de novo instaurata vido Peis Gyllium I 2 de Bosp. Thrac. e. 10 V. 17. Muατηνοις De Chomatenis et Athanatis abunde diximus ad Alexiadis p. 92. p. 139, 11. yzoυλδον De huius vocis signiscatu multa Bigaltius et Meursius in Gloss. et abrotus ad Cedrenum, quaa non exscribo tantum moneo videri nostrum fotidi aut audis inde appellatum, quod pro quarumpiam rerum ilicomposito aggero, qualia sere sunt exercituum impedimenta, quae nullo ordino in castris iacent, usurpant Monstrelleius 1 ol. c. 238. 2 vol. p. 38 58 Gruellus in His Arturi ducis Britan P. 244, Philippus Ravestanus in acticia et alii passim. p. 147, 10. ΦιλοπάτιονJ Fuit Philopatium non solum amo nus et arboribus undique consitus locus et aquis o fonte proximo manantibus irriguus ad urbis muros χερσαίους et ad portam auream, sed et palatium, quod ibi aedificatum erat, Philopatii pe inde nomine nuncupatum, uti multis sat probavimus ad Villharduinum n. 93. Hoc situm et amoenitatem complexus est Cinnamus I. 2, scribens fuisse ἀμφιλαφῆ χωρον καὶ ἐπιχλοον πανταχῆ φέροντα το προσαγκον neque alio respexit Theophanes in Leone Armenio, dum ait rumum Bulgarorum regem Constantinopolim obsidentem, celebratia more gentis suae ad portam auream Sacris, ἐν τω προς θάλασσαν λιβαδέα , suum in eandem contorsisse spiculum. sed prae ceteris Philopatii descriptionem ex Arnoldo Lube- censi a nobis allatam illustrat Odo de Diogito abbas San-Dion sianus I. 3 de Prosect Lud. VII regis Franc in Orient. erat, in
quit, ante urbem murorum ambitu vatiosus et veri u multiamodam enationem includens, conductus etiam aquarum es t ena continens. cinerant etiam quaedam θεεα et concam, quae sic nemorum animalibus praebebant latibula. in amoenitate illa quaedam palatia nimia ambitione fulgebam, quae Ner tores ad iucunditatem Memorum temporum sibi fundaserant.
iam vero quod de palatio Philopatiano subdit, firmatur iis Cinnami verbis: ἐν δὲ τι κατάντι υ τειχέων βασι una γεγονὼς ἐνδιαμ τηuara, o Φιλοπάτιον ὀνομάζοuεν. eiusmodi loca venationi com-
287쪽
moda et septis circumclusa quibusque adiuncta erant Palatia, παοαδείσους appellabant Persae, ut scribunt Xenophon l. 1 et de Instit Cyri Dio Chrysost Oratia de Regno et Zosimus; describuntur vero ab Ammiano I. 24.
P. 148, 12. Μαυρουήρους Sic appellabant citerioris aevi
Graeci Taurum montem in Cilicia et Armenia, ut auctor est Pho- eas in Descript Τerrae Sanctae c. 11 et Scylitae in Nicephoro Phoca.
Mauri montis meminit etiam Anna l. 13 P. 12, Pachymeres i. e. 1244 α 2 et Phrantae L 3, 27. Momeneo vocari hodie
ceterum Alexit omneni magni domestici ante imperium capessitum Nicepho i Bolaniatae auspiciis res maeclare bello gestas multis prosequitur Guillelmus Apuliensisa 4 atque inprimis Boen ni et Basilacii clades et strategema quo Alexius deceptum Basil
cium in suos coniecit casses, hisce versibus commemorat: - senex quidam regni Nicephorus habenassu serat, igna a bello, tamen ingeniosa mente sagax, contra furtim pericula cautus, imbellis metuens plusquam metuendus habetur. militiae princeps austenta Alexius illum, astuta ratione ingens et trenuus armis, pectore clarus erat Harisque Parentibus Ortua. αnnos iste auae plures aetatis ab ipso re iuventutis primaeν duxit in armis.
a quid oporieba feri grasse, non dubitabat
imperio sancto sibi praecipiente subire. hostes imperii Basilatata atque Briennus , insignes Graeci, bellis opibuaque potenses, hoc duce sun Oicti, victori e εit uterque. nam si dum longe non congrederetur ab urbe, belIancio ictus cedit, capiturque Briennus:
Mictus Alexina cessi Basiliachius iarie, alter in alterius congressum dum ProFeraret. proxima castra die cedente locantur utrimque,
nocte fugam prudens rimulaMi Alexius itia. castris dimissis, neque tota remota supellex eius erat, quaedam tentori, a manebant. haec dimisεα fugae, iumentaque luce εequentiesecere sdem, castrisque relicta supellex. contra a nullas ubi Midia aderae paratus hostilis belia, castris sine gente relictis circumguaque aut Baviachius imperat ire, si quo excipiunt equis Meliente tumultu'ti sibi notiscene. mussantis nulta cohortis
vox, nullus potuit Onua, aut hinnitus equorum Diuiligo b Cooste
288쪽
IN NILEPHORI BRYENNII COMMENT NOTAE. 231
audiri vera Baallachius omnia tuta, atoue suis hostem Pro tribus eva factum credit tui e fugam. coenantem crapula a noverava et cariri non tota quieta iacebat. Itibus occultis advectus Aiaxin hostes irrumpens subito perterruit his quia noctis Obειaban tenebrae, nusquam loca tuta patebant,ve es nulla fugae, capiuntur et interimuntur. his sopor et Mini dederat violentia multa segnitiem, nec abire Malent, nec ad arma res erat.
Iumine prisatus BasHachius et tibi capitis legatur, Mil ipse Midena, Nicephore, idendus,
imperio cuiua praegumpseratis e rebellis. impiger et cautus aic Mictor Alexius hostes imperii multos armis superarit et arte.
P. 159 V. 20. κλου κλου cum eiusmodi explosione eunuchisis 219 solum, ut satis indicat Bryennius, illuderent Metantini, propriam et peculiarem isti potissimum hominum generi fuisse oportet, qua scilicet scilicet semivirorum vitia et desectus, quibus distinguuntur
a ceteris hominibus, sugillabant, viri nempe exsectionem veIimberbe montum vel denique vocem exilem et gracilem sed vix est ut ex hisce castratorum vitiis quodpiam denotasse Byzantinoscenseam nec enim placet eorum sententia, qui putant non tam
venae ipsius, ut verbo Martialis utar l. 4 p. 66 et t. 6 p. 49
exsectionem, quam mittendae urinae castratis et exsectis omnino,
senio praesertim consectis, familiarem modum ludibrio isto exsibia Iasse, in quibus aiunt diducto Iaxatoque prae aetate spinctere,
emissam guttatim urinam eum reddere sonum, quam inversae
Iagenae solent efficere, quod in ceteris, uti volunt, Viria secus satiabet, in quibus υρος ipso venae meatu et canali longius emittiatur vetus epigramma de rustico ebrio, qui amplioram vinariam fregerat l. 4 Epigri vet. et percutit e frangi Mas, Minum defuit, ansa stricta fuit, glut glut murmurat unda sonans. verum itane se res habeat, medicorum filii disquirant quid si per κλου κλου Graeci posterioris aevi vocabulo sorte apud vulgus Tecepto pro κλωθε spadones et eunuchos sugillarunt, cum praecipuum illorum fuerit munus cum seminis versari, puellarum et nuptarum invigilare custodiae et ut ait Corippus:
conserMare domum sanctumque intrare cubile,
ita ut Byzantini imbellem et esseminatum istum ducem ad Ianarum pensa, ut eunuchum decebat, ablegarint, quemadmodum olim Sophia Augusta Narsetem spadonem Italiae praesectum et Claudianus Rufinum eunuchum his versibus: - quid te turpissime bellis inseri, aut εaexi pertintas, ad campi p
289쪽
tu pote alterius atradita haerere Minervae, tu telaa, non tela pati, ια Mamina nOδεe, tu segnes verum oler urgere Piaeiacta, e niveam dominiae,emia in Dere Ianam, arma relinque Miris. sed non est eur ad coniecturas recurramus, cum ipse se osserat porum, id est, gallorum castratorum seu semimarium, uti,
cantur a Varrone glocitus, quo illi utuntur maxime, cum iis subduntur pulli gallinacei incubandi et onducendi. Guillelmus Brito ord statr. minorum in Vocabulario ina. gallus gallinaceuadicitur, qui quasi galiana nutrit putios, quia muliere solens ei GPlumare intrem et fricare cum urtica, quia latiter urticatus, libentissime cuba εuper pullos e nutris eos, icus mater et gracilla sicut gallina capos vero vel capones eunuchos per ludiabrium appellari vulgo solitos nemo nescit Luithprandus in Legat. et ipsi Mendunt, ipsi emunι, Ostia ipsi claudunt, ipsi veriunt, ων dapiferi, po agasones ipsi capones sed hic cauponea Molui scribere; erum res ψε quae Mera est, veritatem eti- -- Ientem eo uti scribere dicimus enim quia capones uni, do eunuchi, quod canonicum non eae ita canos nuncupari Iudaeos opinatur Sirmondus in Capitul Carolim tit. 43 . 33 de ea Pisae pice nexotiatoriBua Melicet ut Iudaei dent decimam et nexotiatore Christiani undecimam scilicet ob πωιτouην, seu circumcisionem. nam, ut ait S. Ambrosius in Levitic. α 12 Miros circumcisione signatos etiam opprobrio et VIusione dignos arbia trabantur gentiles secus tamen de cappis istis censentiosquet
ad I 13 Regesti Innoc. III re Epist. 50 et Marca I. I Histor B
p. 162, 20 τὴν Huνην Ascania dicitur Straboni L 12 d scribitur vero passim a udebodo, Alberto Aq. et aliis rerum Hieros scriptoribus, ubi de Nicaea a Turcis obsessa agunti vi
290쪽
Aetlainationes militares ad Alexium
A me Romana a ureis meditur 41.
Adrianopolis 108, 18 144, 21. 157,9
Alani cur deserant Palaeologum 83, 23. Alexius omne nn Botanias imperium aegre seri 6. . ambos Constantinos Ducas conciliare Bolaniam tae frustra conatur L u. curio tantata et eius ministris suspectus et invisus 8, T. edicto lubetur exum Iareo est imperator sententiam re vocat 8 UL ab imperatore bellis di mellibus praeficitur ut pereat 9, 9.Brrennium et Basilacem vincit 9. 23. angratae vices pro benefactis Alexio reddita 1O 23 ad imperium Brripiendum compellitur 11, 2. Adrianopoli imperator proclamatur 11 17. cuinam partem imperii communicet I L. 19, amotaniate ius eius ad imperium agnoscitur 12. u.' i lius coniux o Ducarum familia 12, 'Ξ . illius siler Asor 13. 18 quum
iuste sumpserit imperium I id. Alexius Ioannis Comneni socer unde Charon dictata 19. . eius mira in
doles 24, in Alexius in exercitum Diogenis imp. vadit 34, 13. sed ad matrem Iu-
gentem remittitur 35 5. Alexi cum fratre militantis alacritas 58 illius a castris utilis eruptio M. . eius periculum et eius in eo fortitudo, et ad eum militares Irieeph. Br3gn. aeclamatione 60, 20sq. illo frustra retrahente Romaui milites e castris
Alexius Theodoti consilio servatus sint, cur non omiserit loricam pedi- hiis incedens si H. Gabadoni natum in eum benevolentia 63, 5. cur speculi usum recuset 63, 13. Ancyram cur contendat M.L pecunias ad ratrem redimendum parat si , Iin obsidetur cum ratre in domo rustica. Turcis 66, 22. illius oratio ad obsessos secum fi T. 13. eius generositas in Turcos λ12. invocatus periclitantem servat
70. A. Turcos in sugam vertita 8 illius reditus in urbem et laus 72, ILAlexius iuvenis adversus Urselium ab
imo mittitur 84,4 ab ea expeditione mater eum deterret 84 Ita ut eius bellandi ratio cum inse-lio 4, 20 audita raelii prosectione ad Tutactum quid egerit 86,
L. illius oratio ad Tutachi delegatum 86, 29 illius sollicitudo pro pecunia promissa 87, 11 cur ab Amasenis petat pecuiuam 88, Lad eos Alexit concio 89,3 simulat
Urselii excaecatione 90 IO. imperfectum bellum relinquere recusat in T. arces ab Urselianis captas recipiW92, L a matruelem ceano excipitur hospitio 2, 7 avitam visit, a Maurece excipitur et ad templum Deiparae se consert93,IL Turcos obitor sugat 94, 17. nave petens Colutantinopodii a naufrasti eripitur Ope Deiparae 95, 5. humanite Ursulum tractat 95. 19. quam benevolo ab imperatore excipiatur 96 H. Andronicus et