장음표시 사용
291쪽
11s HISTORIAE AUSTRIA CAE, lict Themisuarum iter instituit .Prosequitur cuntem Coruinus, alijq; Hungariae reguli, quos inter praecipui erant: Ladillis Garus comes palatinus, qui Huniadi filiam desponderat, Michael OrZagus, & Paulus Baiast, veteres Ioannis Coruini amici, & qui in ipsius contubernio diu militauerant. Ad oppidum cum venis set rex,obuiam illi venit Coruini uxor, cum Mathia filioru altero,& puellis aliquot, quae pullas vestes induta, ad genua regis accidens, multis cum lachrymis se m liberosq; suos illi comendat: imprimis vero Ladislao veniam coactae caedis exorat, neue Coruinimerita ac virtutes,ex animo aboleri sinat obtestatur. Rex humo
leuatam consolatu seque ipsam matris, filios fiatrum loco deinceps habiturum pollicetur,quare lugubri habitu deposito, mo tuum cum deplorare sup sedeat,quemChristo vivere nemo dubitaret. Ita vixisse Coruinum, uti memoriae ipsius gratulandum potius, quam indolendum sit. Superesse ex ipso filios, qui patris virtutem aemulati,desiderium eius lenire pollint, eorum maiori caedem se condonare, delicti gratiam facere. Haec δ alia cum dixisset, purpureas scrica si velles auro intertextas, promi iusiit, quas viduae eiusq; si ijs dono dedit, eum s diem festum cum ipsis egit, inde Budam redij t.'Cbmites se reθi adiungunt Coruini fratres, omnia sibi tuta promittentes. Neq; ipsis abs rege timendum aliquid erat, nisi a proceribus aliud ,quam in animo haberet, persuaderetur. Adolesccns enim ipse, nec ullo rerum usu praeditus,sicile illorum authoritate&consilijs mouebatur, quos uti annis ac dignitate caeteros anteire videbat, ita non nisi saluberrima quaesisuggerere putabat. Erant in aula regis nonnulli, quibus vetus cum Ciliens necessitudo fuerat, multis Corvinorum potentia grauis&inuidiosa videbatur, timentibus, ne si Ladis laus ad gubernationis munus euehatur, nimis iuueniliter dominatione abuteretur. Hi regis animum, ad perpetratς cςdis vindictam, sollicitabat, audax 1a facimus fuisse, impunitate maiores illis animos parituram, occurendum este Corvinorum potentiae, qua freti, ne de regno occupando consilia aliquando ineant,cauendum. Inter alios Vero Ladisaus Garus praecipui nominis vir erat, ex caesi comitis sorore genitus, is eis Corvino, uti supra diximus, filiam desponderat, auunculi tamen cςdem aegre serens, fluctuantem regis animu, adsumendam de genero qui nondum filiam traduxerat) vindictam
292쪽
ctam confirmabat. Cum enim rex,ad opprimendam fratrum fa-
.stionem,non satis sibi virium adesse diceret, subiecit Garus, nihil ob eam rem cunctandum, satis superq; praesidis in Gistra esse, qui cum Germanis cruce signatis Pesthi substiterat. Itaque persuas
iam rege Giseram cum militibus arcessiri & clam in arcem intromitti placuit. Interim Coruini fratres,securi desebant, & osscij causa cum aequalibus subinde regem vilebant nihil timentes,& eorum, quae
mater abeuntibus praecepta dederat, parum memoreS. Ea enim Maternum commaterna sollicitudine, siue augurio quodam ducta, multis cum um conum lachrymis utrunci , monuerat, ne unquam ambo simul in aulam p se conferrent. Cum igitur de more in regiam venissent, occlusis portis,ac militibus ex latebris prodeuntibus, in vincula coni j ciuntur. Capti cum illis quotquot aderant amici, qui aut caedis conscii,aut administri suis te putabantur. Inter eos praecipui fuere Ioannes.Uaradinus Episcopus,Sebastianus Rosgonius, Ladissaus Canii si, Paulus Madaratetius, ac alij nonnulli honesto loco nati, ac egregia sub Ioanne Corvino militia functi.Tertio post die,qui erat duodecimus Calen. Aprilis,Ladistaus Coruinus capitali supplicio afficitur, indignate ac multa in regem ipsum caeterosq; pro- ceres conuicia iaciente plebe. Varadinus postea intercedente S. Angeli Cardinali vinculis exemptus, ac Strigoniensis Metropolitae iudicio permissus fuit. Reliqui captiui,exceptis Mathia Co uino & Madaratetio, noctu quada en radiis claustris, euasere.Rex vero,ne quid illi qui euaserant molirentur, veritus, reliquos duos
secum abducens, Viennam ex Hungaria reuersus est. Dum haec in Hungaria geruntur,Fridericus Imperator,audi nid CUM CLta Ciliensis caede, quod eius ditiones ex veteri quadam conuen- lia comitatum tione suas esse contenderet, neq; enim prolem reliquerat Udatri- Occupa
cusὶ Cileiam primam regionis urbem profectus, fidelitatis sacramentum a subditis exigebat. Indigne eam rem ferebat V datrici vidua, Georgij Seruiae reguli filia,& qui cum Ladislao rege sentie
nem quendam Vitobilium Boemum, qui antea sub Vdatrico Or--Vuobilius. dines duxerat, omniaq; viarum compendia & diuerticula, multo
usu cognita habebat,quo in loco res iit docent, facile si cum paucis de
293쪽
118 HISTORIAE AUSTRI AC E. cis de improuiso aduolet, vel ipsum Caesarem, vel praecipuos eius consiliarios a defensoribus imparatos capi poste, quam rem La-
distaum regem magna aestimaturum m tutisq; praemiis remuneraturum. Vitobilius occasione utendum ratus, cum fida suorum
manu accurrit, clam oppidum ingressus Friderici hospitium perscrutatur, ipsum non inuenit, nam paulo ante monitus in aliud hospitium transiterat, Gurcensem Episcopum, Ioannem & Georgium Vngnadios,& alios quosdam capit. Lazius Fridericum narrat D. Maximiliani martyris beneficio seruatum: filio post genito id nominis impos ille. Vitobilium ferunt ab Udatrici comitis obitu C saris partes iecutum prius, instinctu eorum,quos dixi,fidem illi per literas renunciasse,quas nondum redditas ipsum praeuenille. Fridericus postea Ciliciassem comitatum, in suam potestatem redactum, Sticiae partem elle iussit. Interim Viennae de uxore regi deligenda, proceres consultabant, cuius aetas matrimonio satis matura, & animus a re uxoria
non alienus esse videbatur. Cum enim in publico consilio propositum suisset,s ummam in eo reipub. felicitatem verti,neque aliud magis subditos in ossicio continere, quam ut prolem ex principe suo natam, quam primum videant; Rex quotquot aderant, sententias queml suas expromere iubet, ex qua potissimum gente uxorem esse ducendam arbitrarentur. Re inter proceres diu agitata, cum non deestcnt,a quibus sener ultro etiam peteretur, sola ad aetatem formam & genus ipsius caeteris omnibus dignior visa es Magdalena Caroli Septimi Gallorum regis filia. Mittuntur v-trinq; legati, inter quos a cassinitate facile conuenit. De loco vero,ubi nuptiς essent celebrandς, maior oriebatur disceptatio,certatim enim Hungari Budam, Boemi Pragam, Viennam Austriaci nominantes tantae solemnitatis decus situm facere studebant. Ea disceptatio ne contentionem excitaret,in aliud tempus dilata est. Inter haec praecipiti iam aestate, Georgius Podie bradius regni Boemici gubernato cum octingentis equitibus in Austriam venit , & castris haud procul Vienna ad sinistram Danubii ripam politis,regem ad colloquium cuocat, esse ard ua quaedam,de quibus cum eo solum agere ex rep. esset. Superbum noc nimis atque
indignum rex quiq; cum eo erant putare, ipsum in urbem uti veniat petere. Is vero & Viennensium fidem, uti antea semp,ita tum quoque
294쪽
i , L I B E R s E X T V S. iis quoque suspectam dicere, ad haec quae praeter regem nemini cre- Vienneyiam Aditurus esset adscrre, & Danubium se transmissurum negare. Sunt
qui aulicos proceres quosda Georgio suspectos, alij Ladissat Cor-
uini supplicium,terrori fisisse putant. Rex cum neque Viennam
venturum, neque per internuncios acturum videret, quaeq; ab eo
adserebantur audiendi cupidus esset, peruicalia eius ictus, cum tribus hominum millibus sed inermibus, togatus ipse ad armatuite perrexit,multis eam rem indigne serentibus, ac infra dignitate regiam esse dicentibus. Quatuor diebus habitum colloquiu pro- οί uiu regis didit Sylvius, noctu regem in urbem reuertisse. Primo die cogres- gubem torcsum publicum fuisse, mutuas salutationes, S honore regi habitu, altero& tertio binos utrunq; arbitros colloquio adhibuisse,quarto solos conuenisse: ex ultimo colloquio Georgius tristi vultu minabundus retro Morauiam versus asijt, rex Uiennam reuersus est.
Erat in Georgii comitatu Udatricus Etletingerus, qui paucis diebus post regi conciliatus est, quod sublato iam ς mulo facile obti-
nuit. Quid vero tum interregem ac Georgium actum sit,ad paucorum conscientia peruenis te crediderim: de regis itinere in Boemiam,dem nuptijs Pragae celebrandis vulgo crat coniectura. Rex vero cum animo suo reputans, quam incommodum suis rebus esset, post alienatos in Hungaria multorum animos, in Bocmia quoque eum sibi aduersum habere, qui maximis opibus polleren& in cuius manu Boemici regni summa foret: itaque quosdam ex suis ad ipsum mittit, qui abeuntem assccuti, cum uti rediret per resem mouere non possent, id quod iusti erant animum eius pacatum bematore rex reddiderunt,& ante proxima Martinalia regem in Boemiam ven- pucdς turum polliciti lunt,&nuptias Pragς celebraturum. Hςc fere Syl-uius & qui eum secuti sunt, Bonfinius ac Dubrauius ad hunc modum: etsi manu scripta quaedam in conuentu publico Neoburgi adsuisse Georgium,& cum rege praesentem egisse,reserunt. Lad inaus inde rebus Viennae constitutis, ante promissi im LM- r traga tempus iter in Bocmiam parat. Pragam ingrediente rege Nico-
laus quidam, qui ex astrorum positu futura diuinare solitus erat, male de ipsius aduentu ominatus, paucis terrori, plurimis risui ac ludibrio fuit; nam eiusmodi praedictiones utim plerumq; vanae Pr segrum sunt, ita vix nisi post rei euetum, aliquid fidei nanciscuntur. Cum primum vero Pragam ventum est, ilico legatos ire in Gallias pla-
295쪽
136 HISTORIAE AUSTRI AC Rcet,qui matrimoni j pactis denuo confirmatis sponsam adducant. MDitis regis in Legationi praeficitur Vdatricus Nusdorssius Episcopus Pataui en- ου - sis, opibus authoritate ac facundia clarus, cui collegae adiunguntur prςsul quidam Hungarus,&Sdenco Sternbergicus,Inter Boemiae regulos magnificentia conspicuus. Ea legatio dc nostris hominibus de Gallis visa est longe pulcherrim in qua visebantur ex omni nobilitate delecti Hungari ducenti, Bocmi item ducenti, . totidemq; Austriaci, quibus V datricus centum ex Patauiensibus, o ab ' suis adlegerat. Septingenti igitur equites, eximiis vestibus auros
dc gemmis culti, in Gallia abiere, matronae item ac virgines quadringentae,multi currus de lecticae inauratae, octoginta equi candidi, vestes pretiosae aliaque dona sponsae adiecta. Dein legati ad
Caesarem quoque mittuntur,-Vdatricus EitZingerus acalij nonnulli, videbat enim Ladis laus ob Turcarum potentiam, Hungariae regno imminentem, Caesaris agnati amicitiam sibi oportu-Gra dia is γλ nam ς ςat quc post longam disceptationem,adnitentibus leg Gμγὸmaera. tis pacis & concordi α leges perscriptae, de ab utroq; comprobatae di am. sunt. Ne vero quicquam corum concordiam deinceps impediret,legati Petovionem profecti Udatrici viduam, ac IoannemVitobilium Caesari conciliant, de Vitobilius arces bello captas reddit, ac Caesarianos ex vinculis dimittit. Gurcensis antea pecuniae
satis magna summa sc redemerat.
Inter haec crebri ex Galliis nuncij adferunt,legatos honeste a
rege exceptos,magna liberalitate tractari,magnam principum cnobilium frequentiam conuenisse, qui plerim omnes animo de stinassent,reginam sponsam in Bocmiamusque comitari, ac nu pvarum celebritati intereste. Hac fama perturbatum gubernato-Boemistam μ' rem ferunt:tum demum cogitasse,cam nominum multitudinem me sis p rereno & oneri & sumptui futuram. RogeeZanum verOm j
adore οιράμ. etiam timuisic, ne aduciatu tot principum tuae factionis vires m- x fringerentvt.Iam enim de foedere contraTurcos seriundo rumor
erat, cui de extirpandis haeresibus aliquid fere adiungi solemne tunc erat.Ladis laus vero lubenti animo haec audiens, bonaeq; spei sentis,omnia magno studio parari iussit, quae ad excipiendam
ponsam,ciusq; comitatum requirebantur. Mittuntur legati, qui Imperatorem, qui regem Poloniae Casmirum, qui Baltariae,saxoni Brandemburgi, Rheniq; ac aliarum prouinciarum princi'
296쪽
.. ' . LIBERI S E UOT V SI i in pes ad nuptias conuocent. Inter hos apparatus ac magnarum rerum expectationes, rex subito quodam morbo correptus, apud primae admissonis familiares, statim consilis esse dicitur,ex mora Laae M Abo praesentem sibi mortem imminere. Ne tamen in vulgus cas - ramori corrima ante tempus publicaretur, coena de more sumpta, cum ijs quis aderant nonnihil collocutus,tantum stomachu dolere alii ani, subitum sese composuit, omnibus abire iussis, qui post somnum
i Mox augescente dolorc excitatus, ne alicui molestiam exhiberet, solitum surgendi tempus expectarc voluit. Accersuntur primo diei crepusculo medici, praeparantur remedia, discurritur, trepidatur, nil il proficitur, vis morbi omnem superat industria. Accurrit inter primos Podiebradius, quem subito malo turba tum ut videbatun rex manu praebentum Obtcstatur, regnum Lyi o di, 3ret, vim & iniuriam ab ijs prohibeat, atq; saluos ac incolume di bra ' mittat, quos ex Hungaria Austriaq; ac caeteris ditionibus tecum tu. dduxerat. Georgius solari, melius sperandum dicςrc,ca aetate ipsum esse, ut morbo superato multos annos regnare Pollit. Rex S. morbi violentiam sςntire se, & si quae oratus erat taceret, breui pro eius salute apud deum interces lurum affirmabat. Non potuit tenere lachrymas Georgius, de valςtudipe melius sperare iusto, de se suam fide liberaliter promisit.Finito sermone,intromissis si cordotibus, de curatione animae actum: Rex ornamenta sua Pra- nsi Ecclesiae legat, ac ne ulla amplius mundi supςresset vanitas, crine , quos fulgentis auri initar habebat,amputari iussi,deinde ultimis lacris perfunctus, candelam benedictam petit,eam manu praehendens, & saluatoris imaginem intuens, orationem Dominiaicam,ad finem viq; perduxit: & pronunciatis ultimis verbis, sed libera nos a malo,nihil amplius locutus: sed quiesceti similis,lex- ,. in & trigesima hora, tuam aegrotare coeperat,animam deo reddi vij dic Incidit ipsius mors in Idus Novembris, anni ab orbe redemnpto,nullesimi quadringentesimi quinquagesimi octaui. Corpustius regia pompa elatum, in arce Pragens, apud Carolum Quar' tum proauum,lepelitur. De morbi genere,quo sublatus est,neq; Demorbi rensium neque postea certi aliquid constitit,& in eiusmodi rebus tu- Vmbal Nic Atius esse rerum scriptores putanr , famam citare testem, quam ip- -
sos aliquid affirmare. Cruditate stomachi nonnulli,peste alij pcr-
297쪽
1,1 HISTORIAE AUSTRI AC Remptum volunt, eiusq; indicia apparuisse circa inguina. Medici Germani, quorum opera praecipue usus fuerar, veneni suspicione fecisse perhibentur, postqua ex Boemia ad suos rediere. Ia vulgus
pro certo appraehendit, vere ne an ex odio Boemicae gentis, cuitum ea propter relligionem obnoxia erat,incertum. Boemi certe
iniuriam hic suis hominibus fieri assirmant. Obiit nobilissimus adolescens,duodevigesimo aetatis an in
quo mors omnium mortaliu spem cludens, nulla in rebus mom hiu=rim -- talibus spem collocari debere, satis declarauit. Sive enim natalium,inu ἄνω - splendorem aliaque fortunae dona, siue formae decus, moresq; ac virtutes,csterasq; tam animi quam corporis dotes,sue qtatem rebus gerendis integram, consideremus: omnia haec in illo abundὸ fiere; quem tamen non diutius superesse placuit illi, cui quicquid placet non nisi iusta de causa placet. Sed ne longior sim, formam corporis eius&haec ipsa latius descripta,qui volet,ex Bonfinio ac
- bai, aliis petat. Morte Lauillat audita ingens per totam Europam do-
eis. lor Christianorum principum animos inuasit. Sperauerant enim ex ipsius & Gallorum regis colunctione, eas Vires coalituras, quibus Turcaru impetus a nostris finibus submoueri posset. In Gallia certe no minor q uam in Boemia luctus fuit. Hungari quo minus ereptum sibi regem dolerent, in causa erat Ladillai Huniadis mors, vulgi animis etiamnum obuersens, praeter illos, qui Coruinis inimici fuerat, nam is luctum agitabant. Austriaci vero moesti
Austriacinouos nouos tumultus, bella intestina, agrorum de uastationes, rapinas,
tumultus x, latrocinia, alia incommoda sibi patriaeq; ominabantur, angebatq; ipsorum animos,quod ad Frideri cum sese iterum deuolutos cernerent, quem hostem paulo ante sibi ac merito insensum reddiderat. Igitur& regis fatum,& semetipsos miserebantur,omnes culpam in eos conserebant, quorum impulsu rex Pragam iuisse, eumq; nuptijs locum destinalle credebatur. Itaq; cum per eosdem dies Ei tetingerus a Cς sam Viennam rediisset, multorum conuicijs impetitus est, quod Regem Pragam deduxisset, Boemis uti agna mactandum Osiccisset. Has populi voces magis ratus inhibuit, non tam in gratiam EitZingeri,quam ne Boemi irritarentur,quo gail Des ritu pacatos sibi Vicinos quam infensos esse malebant. Ladissao vita quit hareris. si incho,tres Omnino hqredes supererat, pari ipsum agnationis tu re contingentes, Fridericus Imperator, Albertus Sextus eius sta'
298쪽
LIBER S E X T Vis. 133ter,ac Sigismundus Tirotensium princeps,utriusq; patruelis,quibus omnibus idem qui Alberto Ladissat patri proauus fuerat, Albertus Sapiens,quem & contractum vocant. Inter hos de diuidenda haereditate magna extitit controuer Dbi fialia ἡsa,Frideticus enim natu maximus, Austriam ad se trahere niteba- eonirem.
tur. Albertus verὁ suorum consilijs instructus,satis illi prouinciarum essῖ dictitabat, primi niorum iura in paternae naereditatis diuisione pro eo nimium valuisse, sui in alijs&Sigismundi rationem esse habendam,ad haec tranquilliorem rei p. statum illic esse, ubi princeps suis adesse posset, neque ob multitudinem prouinciarum nunc hos nunc illos adire , & maxima fere negocia per prauectos administrare cogeretur. Friderico praeter paternas ditiones Imperi j molem incumbere, cui uni, parem si lepraestuerit, inserti mr satis in ea laboris ac negocij inuenturum. Haec atque in hanc rem km 's plura in vulgus spargens Albertus, hoc agebat, uti Austria sibi ac Sigismundo traderetur, Friderico excluso, atque ijs quae antea ha-bcbat contento. Neq; enim dubitabat, si eorum opibus aditi tus,
quos sibi addictos habebat, eo rem adduxist et, quin omnia sibi in Austria prona ac facilia esset habiturus. Erat enim Sigis nundus miti ac flacido ingenio, quem Tirotensium subernatione Sue. . M incisi ac Helveticis negocijs impeditum, vel Austriam sibi omnem traditurum, vel eius administratione integram esse permis serum, secrabat. Interim qui Austriam eo tempore gubernabant, ne tam gubio rerum statu, aut principum odium, aut aliorum re- pratensionem incurrerent, pro se nihil statuere volentes, conuentum quatuor ordinum Viennς indixere. Ibi cum de obsequio principibus praestando,exquisitς essent sententiae, Omncs uno ore pronunciarunt, nulli eorum obediendum esse, quoad ipsi inter se concordes,certi aliquid statuissent. Cum enim quilibet optimo se iure Austri praeesse debere contenderet, sciri nori osse, quis quibus sit anteferendus, neque interim uni illorum icorsum, neque tribus inter se dissidentibus, obediri posse. Igitur prouincia nulli legitimo comissa domino, iteru latrociniis, furtis, ac rapinis cru- latrocia delius quam unquam antea vexari coepta, Udatricus EitZingerus, Michael Burggrauius Magdem burgicus, Vvol angus a V vald- sic, Berni, ardus Schaunbergicus ἐκ alij quidam proceres a principibus impetrarunt, uti sibi potestas gubernandς Austriae trade V 3 retur,
299쪽
retur, quoad proximus ordinum conuentus concordiam inter
Dum haec Viennae & in Austria fiunt, Boemi Pragar comitia regi creando habuere. Competitores eius regni erant Fridericus me ciregni Imperator, Albertus&Sigismundus Austriaci, Casimi rus Polo-- peti Vc . niae Rex, & Guillelmus Saxoniae princeps. Aderant & Gallorum regis legati,cui spem fecerat Sdenco Stern bergicus legatus. Georgius vero Podiebradius ad regnum haud dubie adspirans,prudenti consilio usus cauerat, ne quisquam legatorum in concilium admitteretur,'antequam rex esset declaratus. Iam enim ante notum
erat, quid peterent, quasi conditiones pro se quisque adferrent. Imperator ex veteri pacto inter Boemiae reges & Austriacos, regnum non tam sibi quam aut fratri aut patrueli petebat. Polonus& Saxo, quod minorem hic, maiorem ille Ladistat sorores ambo haberent, uxorum ius haereditarium praetendebant. Galli nullum
Ius, nulla foedera, sed amplistima promissa adferebent, si regis sui
filium elegerint, omnia regni debita de suo persoluturu,ante anni septimi fine nihil tributi exacturu, omnia regno ablata suo Marte suist sumptiae recuperaturum. Hos si incomitijs auditi fuissent, voti compotes fuisse abituros opinio erat. Anteil in suffragia ven-rum est, quibus in domo praetoria veteris civ itatis designatus erat locus, in proximum templum ordines supplicatui uere,ubi Rog-gen Zanus orationem habuit, qua uti praeteritis exteris omnibus, praesertim Germanis genti, Bocmicariuratis hostibus, relligioni-
infensis, aliquem ex suo corpore regemcrearet exhortatus, Geor jum gubernatore ea Virtute, eam potentia, armorumq; ac rerum gerendarum usu praeditum esse contendit, uti eo nemo neq; do mesticorum procerum, neq; exterorum compctitoru melior, re
. gno' utilior esse possit. Itaq; cum in curiam ven tum esset, Geor- se bis s. ia gius faustis Omnium acclamationibus Bocmoru rex est salutatus. rex. Circa idem fere tempus, Hungari quoq; ad Pesthum comitia habuere. Aderant cum Michaele Zilagio, Mathiae Coruini auunculo Thomas Zechel presectus Auran ς, Sebastianus Rolgonius, Lad istaus Canisa,Pancratius Te nimicius, alias a S. Nicolao,ac ple riq; oes ij, si Corvinoru factioniςquiores, in Ladillai suppliciu noconsenserant. Illi omnes amisso rege, neminem ex Germanis Im posterum eligere decreuerant. Qui exaltera factione erant, Buda:
300쪽
morant:Ladis laum Garam,comitem palatintina: Nicolaum Vilachum Croatiar praefectum, sit ma nobilitate pollente, &Coruini nominis aemulatorem: Paulum Linduanum, Bani filium: -- ter rumq; nobi lium ordinem no paucum. Michael vero Mathiae auunculus, magno exercitu Pcsthum adducto, si qui minus vellet, Itangari Deos vi & mortis metu facile adigebat,uti nepoti Mathiae suffragiusuum darent. Istum Pragae apud Georgium regem, in libera custodia erat, necdum sius libertati restitutus. Vienam a Ladislao rege deductum, antea meminimus. Ibi cum relictum sciret Georgius, quo tempore rex animam agebat, detracto illi sigillo literasugnauera quibus Viennam missis,Mathias Pragam perdum est. Sciebat euim Georgius magnam ibi praedam esse, & praesente pecunia illum a suis redimendum asseruabat,ianam per intemuncios sexagies mille aureum plerim, nonnulli quadragies redemptionis pretiu, pactum fuista dicunt. Vbi vero ab H ungaris regem clectu Mathias Coruia esse resciuit Georgius, mens suae adhibitum, ac vi quidam vo- ν irra Prialunt supra se collocatum interrogare coepit, ecquid tandem prae sig mij accepturus esset, si foetici ac insperato ipsum nuncio bearet Mathias re subita perculsus, magnas quidem res magna decere praemia respondet, se vero in aliena potestate esse, ab omni pecu - c--- - .nia imparatum. Ibi Georgius: Salue, inquit, Mathia Hungariae Misi a senis. rex, non mihi pecunia tua, sed amicitia atque adeo affinitate opus cst, neque eas a me tibi oblatas aspernari debes, ut quos pari fortuna deus, atque eodem tempore, ad regium culmen evexit, mutuo necessitudinis nexu coniuncti, alter alteri in omni vita opem auxiliumq; praestemus. Itaque iam dein liber esto, meamq; nanc filiam, quoa scelix faustumq; sit, tibi de sponsam habeto. Mathias accepta conditione, ac sponsalibus rite celebratis, in Hungariam Mathiasi Humire perrexit, deducente ipsum socero ad regni fines, & magnam Wis pcrgit. auri vim ab H ungaris recipiete. Sexagesies mille aureum numum quidam decretum esse, alij quadragies prodidere. Haec circa anni 1 . , mundesexagesimi initium gesta sunt. Interim proceres Austriaci, principum animos in concordiam redigere,omni studio conati, nihil eiscere potuerunt. Cumque Viennam venisset, Imperatori priuatae Petri Strasseri aedes, Alberto Pragensis domus assignata Pur' Sre M. est, Sigismundo Laurentius Hardemus urbis consul 5 antiquae L.runmydem'.